The young girl smiled and nodded. T

The young girl smiled and nodded. Then she looked toward Meng Hao and winked.

Meng Hao took a deep breath. Now he finally understood the meaning of the girl’s strange name.

Patriarch Reliance let out a cold snort. He looked at the little girl and then stared off into the sky. Meng Hao followed his gaze and caught sight of what appeared to be an indistinct blood-colored figure.

The figure clasped hands and bowed in respect to Patriarch Reliance, then disappeared.

Patriarch Reliance lowered his head once more and looked at Meng Hao. “Very well, Meng Hao. In the future, keep your distance from me!” He blew a breath out of his mouth, causing Meng Hao to fly up into the air. Buffeted by a glowing black wind, Meng Hao was tossed out of the State of Zhao to land on the edge of the massive hole in the earth.

“Son of a bitch! I can’t even look at him. In my life, I’ll never recognize him as my master. I’m out of here. The further away the better. He’ll never find me. As for the treasures of mine that he took, fine, consider them payment. All of our debts are settled. In this way, my heart can rest at ease and I can continue to practice Cultivation.” His eyes flickered, and then his body turned. Meng Hao watched as the colossal turtle, carrying the State of Zhao on his back, transformed into a massive beam of prismatic light… and then disappeared over the horizon.

He appeared to be heading in the direction of the Milky Way Sea. Perhaps this was why legends arose of an island of Immortals. If one searched for it, it could never be found. But when it appeared, anyone who stepped foot on it would find that it was a nation inhabited by mortals.

It was, of course, the State of Zhao.

Some time passed, and eventually the skies grew calm once again. Meng Hao stood there looking down at the deep, gaping hole. Then he looked off silently in the direction in which Patriarch Reliance had disappeared.

Time passed, and rain began to fall. It fell with urgency, slowly flowing down into the massive pit left by the State of Zhao. Many years later, this area would turn into a sea.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เด็กสาวยิ้ม และเลยต้อง เธอมองขึ้นไปเมงเฮา แล้ว winkedเมงเฮาเอาลมหายใจลึก ตอนนี้ เขาก็เข้าใจความหมายของชื่อแปลกของหญิงสาวพึ่งพระให้ออก snort เป็นเย็น เขามองไปที่สาวน้อย และจ้องออกสู่ท้องฟ้า เมงเฮาตามสายตาของเขา และจับสายตาของสิ่งที่ปรากฏจะ มีรูปเลือดสีไม่ชัดรูป clasped มือ และโค้งคำนับในไหว้พระพึ่ง แล้วหายไปพระพึ่งลงศีรษะของเขาอีกครั้ง และดูห้าวเมง "ดี เฮาเมง ในอนาคต รักษาระยะห่างของจากฉัน" เขาพัดลมหายใจจากปากของเขา เมงเฮาบินขึ้นไปในอากาศก่อให้เกิด ซัดกระทบกับลมดำเร่าร้อน เมงเฮาถูกจับโยนจากรัฐ Zhao ที่ดินบนขอบของหลุมขนาดใหญ่ในโลก"ลูกชายของ a เลว แม้ฉันไม่สามารถมองที่เขา ในชีวิตของฉัน ฉันจะไม่เคยรู้จักเขาเป็นหลักของฉัน ผมออกจากที่นี่ ห่างออกไปดีกว่า เขาจะไม่เคยเจอ ส่วนสมบัติของฉันที่เขาเอา ปรับ พิจารณาให้ชำระเงิน หนี้สินทั้งหมดจะถูกตัดสิน ในวิธีนี้ หัวใจของฉันก็สบายใจ และผมยังฝึกเพาะปลูก" Flickered ตาของเขา และจากนั้น ร่างกายของเขาเปิด เมงเฮาดูเป็นเต่าขนาดมหึมา รัฐ Zhao บนเขากลับ กลายเป็นลำใหญ่แสงเดอะวัน... และจากนั้น หายไปเหนือขอบฟ้าเขาดูเหมือนจะดำเนินรอยตามทิศทางของทางช้างเผือก บางทีนี่คือเหตุผลที่ตำนานการเกิดขึ้นของการเกาะอมตะ ถ้าหนึ่งค้นหามัน มันไม่เคยพบ แต่เมื่อมันปรากฏตัว ทุกคนที่ก้าวเท้าบนก็จะพบว่า มันเป็นประเทศที่อาศัยอยู่ โดยปุถุชนได้ แน่นอน รัฐ Zhaoเวลาผ่านไป และในที่สุดท้องฟ้าเติบโตความสงบอีกครั้ง เมงเฮามียืนมองลงลึก หลุมที่อ้าปากค้าง แล้ว เขาดูปิดอยู่เบื้องหลังในทิศทางที่พึ่งพระหายไปเวลาผ่านไป และฝนเริ่มตกลง มันตกกับความเร่งด่วน ไหลช้าลงในหลุมใหญ่ซ้าย โดยรัฐ Zhao หลายปีต่อมา พื้นที่นี้จะเปลี่ยนเป็นทะเล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หญิงสาวยิ้มและพยักหน้า จากนั้นเธอก็มองไปทางเม้ง Hao และเชื่อมโยง. เม้งเฮาเอาลมหายใจลึก ตอนนี้ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายของชื่อแปลกของหญิงสาว. พระสังฆราชพึ่งให้ออก Snort เย็น เขามองไปที่สาวน้อยแล้วจ้องมองออกไปบนท้องฟ้า เม้งเฮาตามสายตาของเขาและจับสายตาของสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นรูปเลือดสีไม่ชัด. ร่างประสานมือและโค้งคำนับในส่วนที่เกี่ยวกับพระสังฆราชพึ่งหายไปแล้ว. พระสังฆราชพึ่งลดลงหัวของเขาอีกครั้งและมองไปที่เม้งเฮา "ดีมากเม้งเฮา ในอนาคตการรักษาระยะห่างของคุณจากฉัน! "เขาพ่นลมออกมาจากปากของเขาก่อให้เกิดเม้งเฮาจะบินขึ้นไปในอากาศ buffeted โดยลมสีดำแจ่มเม้งเฮาก็ถูกโยนออกมาจากรัฐ Zhao ไปยังดินแดนบนขอบของหลุมขนาดใหญ่ในแผ่นดินโลก. "ไอ้บ้า! ฉันจะไม่ได้มองไปที่เขา ในชีวิตของฉันฉันจะไม่รู้จักเขาในฐานะเจ้านายของฉัน ฉันออกไปจากที่นี่ ห่างไกลที่ดีกว่า เขาจะไม่เคยพบฉัน ในฐานะที่เป็นสมบัติของฉันว่าเขาเอามาปรับพิจารณาให้การชำระเงิน ทั้งหมดของหนี้ของเราจะตัดสิน ด้วยวิธีนี้หัวใจของฉันสามารถพักผ่อนได้อย่างสะดวกสบายและฉันยังคงสามารถที่จะฝึกการเพาะปลูก. "ดวงตาของเขา flickered และแล้วร่างกายของเขาหัน เม้งเฮาดูเป็นเต่าขนาดมหึมาแบกรัฐ Zhao บนหลังของเขากลายเป็นลำแสงขนาดใหญ่ของแสงรุ้ง ... และแล้วก็หายไปเหนือเส้นขอบฟ้า. เขาดูเหมือนจะมุ่งไปในทิศทางของทางช้างเผือกทะเล บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่เกิดขึ้นตำนานของเกาะอมตะ หากหนึ่งในการค้นหามันอาจจะไม่เคยพบ แต่เมื่อมันปรากฏตัวทุกคนที่ก้าวเท้าบนก็จะพบว่ามันเป็นประเทศที่อาศัยอยู่โดยปุถุชน. มันเป็นของหลักสูตรรัฐ Zhao. บางเวลาที่ผ่านไปและในที่สุดท้องฟ้าเติบโตสงบอีกครั้ง เม้งเฮายืนอยู่ที่นั่นมองลงมาที่ลึกหลุมเหวอะ จากนั้นเขาก็มองออกไปเงียบ ๆ ในทิศทางที่พระสังฆราชพึ่งได้หายไป. เวลาผ่านไปและมีฝนเริ่มตก มันลดลงอย่างเร่งด่วนช้าไหลลงไปในหลุมขนาดใหญ่ที่เหลือจากรัฐ Zhao หลายปีต่อมาบริเวณนี้จะกลายเป็นทะเล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หญิงสาวยิ้มและพยักหน้า แล้วเธอก็มองไปทาง เมิ่งฮ่าวและ วิ้งเมงเฮาเอาลมหายใจลึก ตอนนี้เขาก็เข้าใจความหมายของการเป็นผู้หญิง ชื่อประมุขพึ่งปล่อยออกมาสูดอากาศเย็น เขาเฝ้ามองเด็กหญิงน้อยๆ แล้วจ้องมองออกไปในท้องฟ้า เมิ่งฮ่าวตามสายตาของเขาและเห็นสิ่งที่ปรากฏเป็นรูปสีเลือด . .รูปมือที่กุมยังต้องก้มหัวให้กับประมุขและความเชื่อมั่น แล้วหายตัวไปประมุขการก้มหัวอีกครั้งและมองที่เมิ่งเฮ่า " ดีมาก เมิ่งฮ่าว ในอนาคต ให้ห่างจากฉัน ! " เขาเป่าลมหายใจออกจากปากของเขา ทำให้เมิ่งเฮ่าบินขึ้นไปในอากาศ โบยตีโดยพายุดำเรือง เมิ่งฮ่าวถูกโยนออกจากรัฐจ้าวที่ดินบนขอบของหลุมใหญ่ในแผ่นดิน" ไอ้บ้า ! ฉันไม่สามารถแม้แต่จะมองเขา ในชีวิตของฉัน ฉันจะไม่มีวันยอมรับเขาเป็นเจ้านายของฉัน ผมจะออกไปจากที่นี่ ห่างไกลดีกว่า เขาจะไม่เจอฉัน เป็นสมบัติของข้า ที่เขาเอา ได้ พิจารณา เงิน ทั้งหมดของหนี้ของเราจบลง ในวิธีนี้ , หัวใจฉันคงสบายใจขึ้น และผมก็ยังคงฝึกการปลูก " ดวงตาของเขาริบหรี่ลง และร่างกายเขาก็เปลี่ยน เมิ่งฮ่าวดูเต่ายักษ์แบก รัฐจ้าว บนหลังของเขา กลายเป็นลำแสงขนาดใหญ่ของแท่งปริซึมแสง . . . และก็หายไปในขอบฟ้า .เขาปรากฏตัวขึ้นที่จะมุ่งไปในทิศทางของทางช้างเผือกที่ทะเล บางทีนี่คือเหตุผลที่ตำนานเกิดขึ้นของเกาะที่เป็นอมตะ ถ้าใครตามหา มันอาจจะไม่ถูกพบ แต่เมื่อมันปรากฏขึ้น ใครเหยียบเท้ามัน จะพบว่า มันเป็นประเทศที่อาศัยอยู่โดยมนุษย์มันเป็น แน่นอน รัฐจ้าวเวลาผ่านไป และในที่สุดท้องฟ้าก็สงบลงอีกครั้ง เมิ่งเฮ่ายืนมองลงไปที่รูลึก . แล้วเขาก็มองออกไปอย่างเงียบ ๆในทิศทางที่ท่านพึ่งหายเวลาผ่านไป ฝนเริ่มตก มันตกอยู่กับความเร่งด่วน ค่อยๆไหลลงไปในหลุมใหญ่ด้านซ้าย โดยรัฐจ้าว หลายปีต่อมา พื้นที่นี้จะกลายเป็นทะเล