Once upon a day, It was my own birt

Once upon a day, It was my own birthday. My friends made a party for me in that day. I was so surprised and I was really like it. We have sung and danced each other. Then my friends gave me the gifts.
When I have opened my gifts that my friends gave. I met a doll ! It's call Rirakuma. I like it so much and I huged it all along. Although I went out, I would take it out to followed me everywhere I went. one day, I have seen something strange.
That day I was sleep into my room. I have saw Rirakuma walked around my room. I was so surprised! then screamed louder. That makes Rirakuma freak out. I have tried to run for catching it. but it wasn't working. It ran out of me and down stair.
Finally I could catch it and asked it that why you can do this. It didn't answer me because I think it might scared of me as a human. I have tried to tell it that I'm not scary. At last, it decided to talk with me. after that we've been talking from then on.
Since I have known that spoken doll. We're friend all along and we don't scared of each other. I think it's my literally real friend. I like to talk with this spoken doll more than my human friends in my real life. then I think we will be friend like this forever...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กาลครั้งหนึ่งวัน มันเป็นวันเกิดของตัวเอง เพื่อนของฉันทำงานเลี้ยงสำหรับฉันในวันนั้น ผมประหลาดใจมาก และผมจริง ๆ ชอบ เรามีสูง และเต้นกัน แล้วเพื่อนของฉันให้ฉันของขวัญ เมื่อได้เปิดของฉันของขวัญที่เพื่อนของฉันให้ ผมได้พบกับตุ๊กตา จึงเรียก Rirakuma ฉันชอบมันมากและ huged มันทั้งหมดไป แม้ว่าฉันออกไป ฉันจะใช้มันออกจะตามฉันทุกที่ฉันไป วันหนึ่ง ฉันได้เห็นสิ่งแปลก วันนั้นผมนอนในห้องของฉัน ผมมีเลื่อย Rirakuma เดินรอบห้อง ผมประหลาดใจมาก จากนั้น กรีดร้องดังขึ้น ที่ทำให้ Rirakuma ประหลาดออก ฉันได้พยายามเรียกใช้สำหรับการจับมัน แต่มันไม่ทำงาน มันวิ่ง จากฉัน และ ลงบันได สุดท้ายผมไม่สามารถจับ และถามเรื่องที่ทำไมคุณ มันไม่ตอบผมผมคิดว่ามันอาจกลัวของฉันเป็นมนุษย์ ฉันได้พยายามบอกว่า ฉันไม่น่ากลัว ในที่สุด มันตัดสินใจพูดกับฉัน หลังจากที่ เราได้ถูกพูดอีก ตั้งแต่ฉันได้ทราบว่าตุ๊กตาพูด เราเพื่อนตลอด และเราไม่กลัวกัน ผมคิดว่า มันเป็นเพื่อนแท้อย่างแท้จริง ชอบพูดคุยกับตุ๊กตานี้พูดมากไปกว่าเพื่อนมนุษย์ในชีวิตจริง แล้ว ผมคิดว่า เราจะเป็นเพื่อนเช่นนี้ตลอดไป...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กาลครั้งหนึ่งวันก็เป็นวันเกิดของตัวเอง เพื่อนของฉันทำให้บุคคลที่สำหรับผมในวันนั้น ฉันรู้สึกประหลาดใจและฉันก็ชอบมันมาก เราได้ร้องและเต้นแต่ละอื่น ๆ จากนั้นเพื่อนของฉันให้ฉันของขวัญ.
เมื่อฉันได้เปิดของขวัญของฉันที่ฉันให้เพื่อน ผมได้พบกับตุ๊กตา! มันเรียก Rirakuma ผมชอบมันมากและฉัน huged มันตลอด ถึงแม้ว่าผมจะเดินออกไปผมจะเอามันออกไปตามฉันทุกที่ที่ฉันไป วันหนึ่งผมได้เห็นสิ่งที่แปลก.
วันนั้นผมก็นอนหลับในห้องของฉัน ฉันได้เห็น Rirakuma เดินไปรอบ ๆ ห้องของฉัน ฉันรู้สึกประหลาดใจมาก! แล้วกรีดร้องดังขึ้น ที่ทำให้ Rirakuma ประหลาดออก ฉันได้พยายามที่จะเรียกใช้สำหรับการจับมัน แต่มันก็ไม่ได้ทำงาน มันวิ่งออกจากฉันและลงบันได.
ในที่สุดผมก็สามารถจับมันและถามว่าทำไมคุณสามารถทำเช่นนี้ มันไม่ได้ตอบผมเพราะผมคิดว่ามันอาจกลัวฉันเป็นมนุษย์ ฉันได้พยายามที่จะบอกว่าผมไม่ได้น่ากลัว ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะพูดคุยกับผม หลังจากที่เราได้รับการพูดคุยจากนั้น.
ตั้งแต่ผมได้รู้ว่าตุ๊กตาพูด เราเพื่อนตลอดและเราทำไม่ได้กลัวของแต่ละอื่น ๆ ฉันคิดว่ามันเป็นเพื่อนแท้ที่แท้จริงของฉัน ผมชอบที่จะพูดคุยกับตุ๊กตาพูดนี้มากกว่าเพื่อนมนุษย์ในชีวิตจริงของฉัน แล้วผมคิดว่าเราจะเป็นเพื่อนอย่างนี้ตลอดไป ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อวันนั้น มันเป็นวันเกิดของผมเอง เพื่อนๆ ของฉันทำพรรคเพื่อฉันในวันนั้น ฉันประหลาดใจมาก ฉันชอบมันจริงๆ เราเคยร้องเพลงและเต้นกัน จากนั้นเพื่อนของฉันให้ฉันของขวัญ
เมื่อฉันเปิดของขวัญที่เพื่อนให้ ฉันเจอตุ๊กตา ! มันเรียก rirakuma . ฉันชอบมันมาก และผม มาตลอด แม้ว่าฉันออกไปผมจะใช้มันติดตามผมไปทุกที่ที่ฉันไป วันหนึ่ง ฉันได้เห็นอะไรแปลกๆ
วันนั้น ผมนอนอยู่ในห้องของผม ฉันได้เห็น rirakuma เดินไปรอบๆห้องของผม ฉันรู้สึกประหลาดใจ ! แล้วตะโกนดังๆ ที่ทำให้ rirakuma สติแตก ฉันได้พยายามที่จะวิ่งไปจับมัน แต่มันไม่ทำงาน มันวิ่งออกไปและลงบันได .
ในที่สุดผมก็จับมันแล้วถามมันว่า ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ มันไม่ตอบผม เพราะผมคิดว่า มันอาจจะทำให้ฉันเป็นมนุษย์ ฉันได้พยายามที่จะบอกมันว่า ผมไม่ได้น่ากลัว ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะพูดกับผม หลังจากที่เราได้คุยกันอีก เพราะผมรู้ว่าพูด
ตุ๊กตา เราเป็นเพื่อนกันมาตลอด และเราไม่กลัวของแต่ละอื่น ๆ ฉันคิดว่ามันจริงจริงเพื่อนฉันต้องการพูดกับพูดตุ๊กตามากกว่าเพื่อนมนุษย์ของฉันในชีวิตของฉันจริงๆ ฉันคิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันแบบนี้ตลอดไป . . . . . . .