After the phoenix flames had awaken

After the phoenix flames had awakened, his efficiency in roasting dragon flesh had increased by a lot. After a short while, the fragrance of the meat that only dragon flesh could have assailed his nostrils and gradually spread throughout the entire underground area. Yun Che withdrew the phoenix flames and licked the corner of his mouth. He grabbed the dragon meat and happily took large bites of it.

Until he had stomached a quarter of the dragon flesh, a strange sensation transmitted from his interior, but this sensation was quickly subdued once again… Following his increase in profound strength, the breakthrough of the Great Way of the Buddha and the awakening of the phoenix flames, in addition to the hundreds of times that he had to adapt, Yun Che’s body already reached a point where it could endure the Flame Dragon’s battering after consumption. Although he could not completely suppress it, and his insides was still battered by countless powerful auras which sharply pained him constantly. Compared to what it was originally, this was a practically ignorable little drizzle.

Perhaps in the near future, following the continual increase of Yun Che’s strength, these uncomfortable sensations would completely disappear.

He enjoyed the delectable taste of dragon meat with all his profound entrances open. His profound strength was shifting all over his body to completely refine all the power the dragon meat contained. At this moment, an extremely faint gulping sound suddenly echoed beside Yun Che’s ears.

That was the sound of saliva being swallowed.

The hand which Yun Che used to hold the dragon meat became stagnant for a split second, but then he immediately began to devour it again, and acted as if he simply did not hear anything.

And at the moment, the demon almost had the will to die.

A person who had been starving for a whole hundred years, yet had to face one of the best delicacies in the world, dragon meat… Every time Yun Che madly devoured the dragon meat was the most difficult moment for the demon. However, he had a respectable position as the dignified Demon King, so he was absolutely not going to beg for food from a junior, and he should expose even less of his gluttonous desires in front of him. Therefore, every time Yun Che ate dragon meat, he would either turn his head around or remain motionless. He had the attitude that he did not feel like watching, but in reality, every moment was painfully hard to endure. He did not show a trace of desire for an entire half a year.

But no matter how powerful he was and no matter how well he hid it, it was impossible for him to never make a mistake. Under an inattentive moment, he actually produced the sound of gulping down saliva. Although the sound was extremely light, he was certain that it was enough for Yun Che to hear.

At the same time, he saw that at the moment when that sound was transmitted outwards, Yun Che’s movements also stagnated for a brief moment… However, he did not mock him, and did not even shift his gaze towards him, as he continued to bite down on the dragon meat as if he had heard nothing at all.

The demon calmed down as he exposed a gratified expression. Facing against the demon who was notorious within the Profound Sky Continent, who brought him into this abyss, Yun Che did not mock him when he was down and chose to let him retain his dignity without the slightest hesitation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากที่มีถูกเปลวไฟฟินิกซ์ ประสิทธิภาพของเขาคั่วเนื้อมังกรมีเพิ่มขึ้นมาก หลังจากชั่วขณะ กลิ่นหอมของเนื้อ เนื้อมังกรเท่านั้นที่สามารถมี assailed จมูกของเขา แล้วค่อย ๆ กระจายไปทั่วพื้นที่ดินทั้งหมด Che ยุต้องถอนเปลวไฟฟินิกซ์ และได้เลียมุมปากของเขา เขาคว้าเนื้อมังกร และเอากัดขนาดใหญ่ของมันอย่างมีความสุขจนกระทั่งเขามี stomached สี่เนื้อมังกร รู้สึกแปลกส่งจากภายในของเขา แต่ความรู้สึกนี้ถูกปราบอย่างรวดเร็วอีกครั้ง... ต่อไปนี้เขาเพิ่มความแข็งแรงที่ลึกซึ้ง เปลว ไฟความก้าวหน้าของวิธีดีของพระพุทธเจ้าและการตื่นตัวของอคาเดมี นอกจากหลายร้อยเท่าที่เขาต้องปรับ ร่างกายยุ Che แล้วมาถึงจุดที่สามารถทนไฟมังกร battering หลังจากการใช้ ถึงแม้ว่าเขาอาจไม่สมบูรณ์ระงับ และ insides เขา ถูกยังจากวิกฤต โดย auras มีนับไม่ถ้วนที่อย่างรวดเร็ว pained เขาตลอดเวลา เมื่อเทียบกับสิ่งที่มันเป็นครั้งแรก นี้ถูก drizzle น้อยตัวจริง ignorableบางทีในอนาคตอันใกล้ ต่อไปนี้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของแรงยุ Che เหล่านี้รู้สึกอึดอัดจะสมบูรณ์หายไปเขาชอบรสชาติแสนอร่อยของเนื้อมังกรทั้งหมดเปิดทางเข้าของเขาอย่างลึกซึ้ง ความแข็งแรงของเขาอย่างลึกซึ้งไม่ไหวทั่วร่างกายของเขาเพื่อกำหนดพลังงานสมบูรณ์เนื้อมังกรอยู่ ตอนนี้ มีเสียง gulping เบามากก็ได้พูดย้ำข้างหูยุ Cheที่มีเสียงน้ำลายไงมือที่ Che ยุใช้เก็บเนื้อมังกรกลายเป็นศิลปินสำหรับแยกที่สอง แต่เขาทันทีเริ่มกินอีก แล้วได้ปฏิบัติเหมือนกับว่าเขาก็ไม่ได้ยินอะไรและในขณะนี้ ปีศาจเกือบจะตายบุคคลที่ได้ถูกอดอยากในทั้งร้อยปี ยังมีหน้าหนึ่งของอาหารที่ดีที่สุดในโลก มังกรเนื้อ... ทุกครั้งที่ Che ยุนักกลืนเนื้อมังกร เป็นช่วงเวลาที่ยากที่สุดสำหรับปีศาจ อย่างไรก็ตาม เขามีตำแหน่งเกียรติเป็นเกียรติปีศาจราชา ดังนั้นเขาห้ามไปขออาหารจากเจ้า และเขาควรเปิดเผยแม้แต่น้อยของเขาปรารถนา gluttonous หน้าเขา ดังนั้น ทุกครั้ง Che ยุกินเนื้อมังกร เขาจะเบนศีรษะ หรืออยู่นิ่ง เขามีทัศนคติที่เขาไม่ได้รู้สึกเหมือนดู แต่ในความเป็นจริง ทุกช่วงเวลาเจ็บปวดยากที่จะทน เขาไม่ได้แสดงมีร่องรอยของความทั้งครึ่งปีแต่ไม่มีประสิทธิภาพอย่างไรพระองค์ และไม่ว่าอย่างไรดีเขาซ่อนมัน มันเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะไม่ทำผิด ภายใต้ช่วงเวลาการ inattentive เขาจริงผลิตเสียง gulping ลงน้ำลาย แม้ว่าเสียงเบามาก เขาได้แน่นอนว่า มันก็เพียงพอสำหรับ Che ยุนฟังในเวลาเดียวกัน เขาเห็นว่า ในขณะเมื่อเสียงที่ถูกส่งผ่าน outwards เคลื่อนไหวยุ Che ยัง stagnated ช่วงสั้น ๆ ... อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ล้อเขา แล้วได้ไม่ได้กะสายตาของเขาไปยังเขา เขายังคงขบกัดลงบนเนื้อมังกรประหนึ่งว่าเขาได้ยินอะไรเลยปีศาจที่สงบลง ตามเขาแสดงนิพจน์การละเล่นพื้นบ้าน เผชิญกับปีศาจที่อื้อฉาวภายในทวีปฟ้าลึกซึ้ง ที่นำเขาเข้าไปในหุบเหวนี้ Che ยุได้ไม่เยาะเขาเมื่อเขาถูกลง และเลือกที่จะให้เขารักษาศักดิ์ศรีของเขาโดยไม่ลังเลเพียงน้อยนิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากเปลวไฟฟีนิกซ์ได้ตื่นขึ้นมาอย่างมีประสิทธิภาพของเขาในเนื้อย่างมังกรได้เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก หลังจากที่ในขณะสั้น ๆ กลิ่นหอมของเนื้อสัตว์ที่มีเพียงเนื้อมังกรจะได้ถาโถมเข้าใส่จมูกของเขาและค่อยๆแผ่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณใต้ดิน เจ๊ยุนถอนตัวออกเปลวไฟฟีนิกซ์และเลียมุมปากของเขา เขาคว้าเนื้อมังกรและมีความสุขเอากัดขนาดใหญ่ของมัน. จนกระทั่งเขาได้ stomached สี่ของเนื้อมังกรความรู้สึกแปลก ๆ ที่ส่งมาจากภายในของเขา แต่ความรู้สึกนี้ก็สงบได้อย่างรวดเร็วอีกครั้ง ... ต่อไปนี้การเพิ่มขึ้นของเขาในความแข็งแรงลึกซึ้งพัฒนา ของวิธีที่ดีของพระพุทธเจ้าและตื่นของเปลวไฟอินทผลัมที่นอกเหนือไปจากหลายร้อยครั้งว่าเขาจะปรับตัวเข้ากับร่างกาย Yun เจ๊แล้วถึงจุดที่มันสามารถทนการโจมตีของมังกรไฟหลังการบริโภค แม้ว่าเขาจะไม่สมบูรณ์ปราบปรามมันและอวัยวะภายในของเขาถูกทารุณโดยยังคงรัศมีที่มีประสิทธิภาพอย่างมากนับไม่ถ้วนที่เจ็บปวดเขาอย่างต่อเนื่อง เมื่อเทียบกับสิ่งที่มันเป็นมา แต่เดิมนี้เป็นฝนตกปรอยๆน้อย ignorable จริง. บางทีในอนาคตอันใกล้นี้ต่อไปนี้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของความแข็งแรง Yun เจ๊เหล่านี้รู้สึกอึดอัดสมบูรณ์จะหายไป. เขามีความสุขกับรสชาติแสนอร่อยของเนื้อมังกรกับทางเข้าที่ลึกซึ้งของเขา เปิด. ความแข็งแรงที่ลึกซึ้งของเขาก็ขยับทั่วร่างกายของเขาจะสมบูรณ์ปรับแต่งพลังทั้งหมดเนื้อมังกรที่มีอยู่ ขณะนี้เสียงกลืนลมมากสะท้อนจู่ ๆ ข้างหูหยุนเจ๊. นั่นคือเสียงของน้ำลายที่ถูกกลืนกิน. มือที่ยุนเจ๊ใช้ในการเก็บเนื้อมังกรกลายเป็นนิ่งสำหรับแยกที่สอง แต่แล้วเขาก็เริ่มที่จะกิน มันอีกครั้งและทำหน้าที่เป็นว่าเขาก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย. และในขณะที่ปีศาจเกือบต้องจะตาย. คนที่ได้รับการอดอาหารสำหรับทั้งร้อยปียังต้องเผชิญกับหนึ่งในอาหารที่ดีที่สุดใน โลกเนื้อมังกร ... เวลาเจ๊ยุนนักกินเนื้อมังกรทุกคนเป็นช่วงเวลาที่ยากที่สุดสำหรับปีศาจ แต่เขามีตำแหน่งที่มีเกียรติเป็นสง่างามราชาปีศาจเพื่อให้เขาได้อย่างแน่นอนไม่ได้ไปขออาหารจากจูเนียร์และเขาควรจะเปิดเผยแม้แต่น้อยของความต้องการโลภของเขาในด้านหน้าของเขา ดังนั้นเวลา Yun เจ๊กินเนื้อสัตว์ทุกมังกรเขาจะหันหัวของเขาไปรอบหรือยังคงนิ่ง เขามีทัศนคติที่ว่าเขาไม่ได้รู้สึกชอบดู แต่ในความเป็นจริงทุกช่วงเวลาเป็นความเจ็บปวดที่ยากที่จะทน เขาไม่ได้แสดงให้เห็นร่องรอยของความปรารถนาสำหรับครึ่งทั้งปี. แต่ไม่ว่าเขาเป็นที่มีประสิทธิภาพและไม่ว่าวิธีที่ดีที่เขาซ่อนมันเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะไม่เคยทำผิดพลาด ภายใต้ช่วงเวลาที่ไม่ตั้งใจเขาผลิตจริงเสียงกลืนน้ำลาย แม้ว่าเสียงนั้นเป็นความสว่างมากเขาแน่ใจว่ามันก็เพียงพอแล้วสำหรับหยุน Che ที่จะได้ยิน. ในเวลาเดียวกันเขาเห็นว่าในช่วงเวลาที่เสียงที่ถูกส่งออกมาเคลื่อนไหว Yun เจ๊ยังคงที่สำหรับช่วงเวลาสั้น ๆ ... แต่ เขาไม่ได้เยาะเย้ยเขาและไม่ได้เปลี่ยนการจ้องมองของเขาที่มีต่อเขาในขณะที่เขายังคงที่จะกัดลงบนเนื้อมังกรราวกับว่าเขาเคยได้ยินอะไรเลย. ปีศาจสงบลงในขณะที่เขาสัมผัสการแสดงออกที่พอใจ หันหน้าไปทางกับปีศาจที่มีชื่อเสียงภายในลึกซึ้งทวีปท้องฟ้าที่นำเขาไปสู่นรกนี้เจ๊ยุนไม่ได้เยาะเย้ยเขาเมื่อเขาลงมาและเลือกที่จะปล่อยให้เขารักษาศักดิ์ศรีของเขาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย