U Thong art flourished in Central T

U Thong art flourished in Central Thailand between the 12-15th century A.D. in the period when Khmer influence was diminishing or disappearing and before and during the early stages of the Ayutthaya Kingdom. As such U Thong style was influenced by previous and contemporary styles in the region.
Depending on prevailing influences and the time frame, U Thong Buddha images are often subdivided into three groups.
Typical of U Thong Buddha images is a small band between the hairline and the forehead. The head features small curls. The face of the Buddha image is rather square with Mon and Khmer characteristics. During the early period the ushnisha (prominent bump on the top of Buddha's head) is topped by a lotus bud. In later period (Sukhothai influence), this is replaced by an elongated flame. The face became more oval later on, and the body more elongate under the influence of the Sukhothai style.
The eyes are cast (not inlaid as often the case with images of the Ayutthaya period).
The robe is draped in the open mode with a long flap over the left shoulder (see image below) ending above the navel.
U Thong style Buddha images mostly display the gesture of Subduing Mara in the sitting position, and the gesture of Dispelling Fear (Abhaya Mudra) in the standing position

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศิลปะอู่ทองเจริญรุ่งเรืองในภาคกลางระหว่างศตวรรษ 12-15 A.D. ในระยะเมื่ออิทธิพลเขมรลดลง หรือหายไป และก่อน และใน ช่วงระยะแรกของอาณาจักรอยุธยา เช่นแบบอู่ทองได้รับอิทธิพลจากลักษณะก่อนหน้า และร่วมสมัยในภูมิภาค มีค่าและเวลาที่กำหนด U ทองพระพุทธรูปที่มักจะสามารถปฐมภูมิเป็นสามกลุ่มของ U ทองพระพุทธรูปเป็นวงดนตรีขนาดเล็กบางและกรอบ หยิกเล็ก ๆ ลักษณะการทำงานใหญ่ ใบหน้าของพระพุทธรูปค่อนข้างเป็นเหลี่ยมกับมอญและเขมรลักษณะ ช่วงต้น ushnisha (ชนเด่นบนหัวของพระพุทธเจ้า) คือราด ด้วยดอกบัวตูม ในระยะหลัง (อิทธิพลสุโขทัย), นี้ถูกแทนที่ ด้วยเปลวไฟเป็นอีลองเกต ใบหน้าเป็น วงรีมากขึ้นในภายหลัง และร่างกาย elongate ขึ้นภายใต้อิทธิพลของสไตล์สุโขทัย ตาจะหล่อ (ไม่ inlaid เป็นบ่อยด้วยภาพของกรุงศรีอยุธยา) เสื้อคลุมมีมากในโหมดการเปิดด้วยแผ่นพับยาวเหนือไหล่ซ้าย (ดูรูปด้านล่าง) สิ้นสุดที่เหนือสะดือ อู่ทองลักษณะพระพุทธรูปส่วนใหญ่แสดงรูปแบบลายเส้นของ Subduing โรงแรมมาราในตำแหน่งที่นั่ง และรูปแบบของ Dispelling กลัว (ปางพระพุทธรูป Abhaya) ตำแหน่งยืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ศิลปะอู่ทองเจริญรุ่งเรืองในภาคกลางของประเทศไทยระหว่างศตวรรษที่ 12-15th ในงวดที่มีอิทธิพลเขมรได้รับการลดลงหรือหายไปและก่อนและในช่วงระยะแรกของราชอาณาจักรอยุธยา ในฐานะที่เป็นรูปแบบเช่นอู่ทองได้รับอิทธิพลจากรูปแบบก่อนหน้านี้และร่วมสมัยในภูมิภาค.
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอิทธิพลแลกเปลี่ยนและกรอบเวลาที่อู่ทองพระพุทธรูปจะแบ่งมักจะเป็นสามกลุ่ม.
ทั่วไปของอู่ทองพระพุทธรูปเป็นวงเล็ก ๆ ระหว่างเส้นผมและ หน้าผาก หัวมีขนาดเล็กหยิก ใบหน้าของพระพุทธรูปค่อนข้างตารางที่มีลักษณะมอญและเขมร ในช่วงเวลาต้น ushnisha (ชนที่โดดเด่นในด้านบนของหัวของพระพุทธเจ้า) จะมุงด้วยตาบัว ในช่วงเวลาต่อมา (อิทธิพลสุโขทัย) นี้จะถูกแทนที่ด้วยเปลวไฟยาว ใบหน้ากลายเป็นวงรีมากขึ้นในภายหลังและร่างกายมากขึ้นยาวภายใต้อิทธิพลของสไตล์สุโขทัย.
ตาถูกโยน (ไม่ฝังเป็นมักจะเป็นกรณีที่มีภาพของสมัยอยุธยา).
เสื้อคลุมที่มีการพาดในโหมดเปิดด้วย พนังยาวข้ามไหล่ซ้าย (ดูภาพด้านล่าง) สิ้นสุดเหนือสะดือ.
อู่ทองสไตล์พระพุทธรูปส่วนใหญ่แสดงท่าทางของมารวิชัยในท่านั่งและท่าทางของปัดเป่าความกลัว (Abhaya Mudra) ในท่ายืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อู่ทองศิลปะเจริญรุ่งเรืองในภาคกลางของประเทศไทยระหว่างศตวรรษที่ 12-15th AD ในช่วงเวลาเมื่ออิทธิพลขอมก็ลดน้อยลงหรือหายไปและก่อนและในระหว่างขั้นตอนแรกของจังหวัด . เป็นแบบอู่ทองดังกล่าวได้รับอิทธิพลจากเดิมและร่วมสมัยสไตล์ในภูมิภาค
ขึ้นอยู่กับอิทธิพลและมีกรอบเวลาอู่ทองศิลปะเจริญรุ่งเรืองในภาคกลางของประเทศไทยระหว่างศตวรรษที่ 12-15th AD ในช่วงเวลาเมื่ออิทธิพลขอมก็ลดน้อยลงหรือหายไปและก่อนและในระหว่างขั้นตอนแรกของจังหวัด . เป็นแบบอู่ทองดังกล่าวได้รับอิทธิพลจากเดิมและร่วมสมัยสไตล์ในภูมิภาค
ขึ้นอยู่กับอิทธิพลและมีกรอบเวลาอู่ทองศิลปะเจริญรุ่งเรืองในภาคกลางของประเทศไทยระหว่างศตวรรษที่ 12-15th AD ในช่วงเวลาเมื่ออิทธิพลขอมก็ลดน้อยลงหรือหายไปและก่อนและในระหว่างขั้นตอนแรกของจังหวัด . เป็นแบบอู่ทองดังกล่าวได้รับอิทธิพลจากเดิมและร่วมสมัยสไตล์ในภูมิภาค
ขึ้นอยู่กับอิทธิพลและมีกรอบเวลาอู่ทองศิลปะเจริญรุ่งเรืองในภาคกลางของประเทศไทยระหว่างศตวรรษที่ 12-15th AD ในช่วงเวลาเมื่ออิทธิพลขอมก็ลดน้อยลงหรือหายไปและก่อนและในระหว่างขั้นตอนแรกของจังหวัด . เป็นแบบอู่ทองดังกล่าวได้รับอิทธิพลจากเดิมและร่วมสมัยสไตล์ในภูมิภาค
ขึ้นอยู่กับอิทธิพลและมีกรอบเวลา