Introduction: Longitudinal barriers

Introduction: Longitudinal barriers, such as guardrails, are designed to prevent a vehicle that leaves the
roadway from impacting a more dangerous object while minimizing the risk of injury to the vehicle occupants.
Current full-scale test procedures for these devices do not consider the effect of occupant restraints such as
seatbelts and airbags. The purpose of this study was to determine the extent to which restraints are used or
deployed in longitudinal barrier collisions and their subsequent effect on occupant injury. Methods: Binary
logistic regression models were generated to predict occupant injury risk using data from the National
Automotive Sampling System / Crashworthiness Data System from 1997 through 2007. Results: In tow-away
longitudinal barrier crashes, airbag deployment rates were 70% for airbag-equipped vehicles. Compared with
unbelted occupants without an airbag available, seat belt restrained occupants with an airbag available had a
dramatically decreased risk of receiving a serious (MAIS 3+) injury (odds-ratio (OR)=0.03; 95% CI: 0.004-
0.24). A similar decrease was observed among those restrained by seat belts, but without an airbag available
(OR=0.03; 95% CI: 0.001- 0.79). No significant differences in risk of serious injuries were observed between
unbelted occupants with an airbag available compared with unbelted occupants without an airbag available
(OR=0.53; 95% CI=0.10-2.68). Impact on Industry: This study refutes the perception in the roadside safety
community that airbags rarely deploy in frontal barrier crashes, and suggests that current longitudinal barrier
occupant risk criteria may over-estimate injury potential for restrained occupants involved in a longitudinal
barrier crash.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทนำ: อุปสรรคระยะยาว เช่น guardrails ออกแบบมาเพื่อป้องกันไม่ให้รถที่ออกแบบถนนจากผลกระทบต่อวัตถุอันตรายมากในขณะที่ลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บของผู้โดยสารรถทดสอบเต็มรูปแบบขั้นตอนปัจจุบันสำหรับอุปกรณ์เหล่านี้ไม่ต้องพิจารณาผลกระทบของผู้ครอบครองพนักพิงเช่นเข็มขัดนิรภัยและถุงลมนิรภัย วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการ กำหนดขอบเขตที่ใช้พนักพิง หรือปรับใช้ในการชนสิ่งกีดขวางระยะยาวและผลกระทบที่ตามมาในการบาดเจ็บของผู้ครอบครอง วิธีการ: ไบนารีสร้างโมเดลถดถอยโลจิสติกการทำนายความเสี่ยงการบาดเจ็บผู้ครอบครองโดยใช้ข้อมูลจากชาติระบบยานยนต์เก็บตัวอย่าง / การพุ่งชนระบบข้อมูลจาก 1997 ผ่าน 2007 ผลลัพธ์: ในอย่าเก็บปัญหาอุปสรรคแนว ถุงลมนิรภัยปรับใช้ราคาถูก 70% สำหรับรถที่ติดตั้งถุงลมนิรภัย เมื่อเทียบกับผู้โดยสาร unbelted โดยไม่มีถุงลมนิรภัย เข็มขัดยับยั้งอาศัยกับถุงลมนิรภัยพร้อมมีการอย่างมากลดความเสี่ยงร้ายแรง (MAIS 3 +) การได้รับบาดเจ็บ (อัตราส่วนราคา (OR) = 0.03; 95% CI: 0.004 -0.24) ลดลงคล้ายถูกสังเกตผู้ยับยั้ง โดยเข็มขัด แต่ไม่ มีถุงลมนิรภัยมี(หรือ = 0.03; 95% CI: 0.001-0.79) ข้อสังเกตความแตกต่างไม่มีนัยสำคัญในความเสี่ยงของการบาดเจ็บระหว่างผู้เข้าพักที่ unbelted กับถุงลมนิรภัยมีเมื่อเทียบกับ unbelted ผู้โดยสารโดยไม่มีถุงลมนิรภัย(หรือ = 0.53; 95% CI = 0.10-2.68) ผลกระทบต่ออุตสาหกรรม: การศึกษานี้ refutes การรับรู้ในความปลอดภัยริมถนนชุมชนที่ถุงลมนิรภัยไม่ค่อยใช้ในปัญหาอุปสรรคด้านหน้า และแนะนำสิ่งกีดขวางตามยาวที่ปัจจุบันเกณฑ์ความเสี่ยงของผู้ครอบครองอาจประเมินบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นสำหรับยับยั้งอาศัยในยาวอุปสรรคความล้มเหลว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำ: ปัญหาและอุปสรรคที่ยาวเช่น guardrails ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันไม่ให้รถที่ออกจากที่
ถนนจากผลกระทบต่อวัตถุอันตรายมากขึ้นในขณะที่ลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บต่อผู้โดยสารรถ.
ปัจจุบันขั้นตอนการทดสอบเต็มรูปแบบสำหรับอุปกรณ์เหล่านี้ไม่ได้พิจารณาผลกระทบ พันธนาการของผู้ครอบครองเช่น
เข็มขัดนิรภัยและถุงลมนิรภัย วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้มีการกำหนดขอบเขตที่พันธนาการถูกนำมาใช้หรือ
นำไปใช้ในการชนสิ่งกีดขวางตามยาวและผลต่อมาของพวกเขาในการบาดเจ็บ วิธีการ: Binary
รุ่นถดถอยโลจิสติถูกสร้างขึ้นเพื่อทำนายความเสี่ยงการบาดเจ็บโดยใช้ข้อมูลจากแห่งชาติ
ยานยนต์สุ่มตัวอย่างระบบ / Crashworthiness ระบบข้อมูลจาก 1997 2007 ผ่านผล: ในการดึงออกไป
เกิดปัญหาอุปสรรคยาวอัตราการใช้งานถุงลมนิรภัย 70% สำหรับถุงลมนิรภัยอุปกรณ์ครบครัน ยานพาหนะ เมื่อเทียบกับ
ผู้โดยสาร unbelted โดยไม่ต้องมีถุงลมนิรภัยที่มีอยู่, เข็มขัดนิรภัยยับยั้งอาศัยกับถุงลมนิรภัยที่มีอยู่มีหนึ่ง
ลดลงอย่างมากในการรับความเสี่ยงร้ายแรง (MAIS 3+) ได้รับบาดเจ็บ (ราคาอัตราส่วน (OR) = 0.03; 95% CI: 0.004-
0.24) . ลดลงใกล้เคียงกันพบว่าในหมู่ผู้ที่หนีจากเข็มขัดนิรภัย แต่ไม่มีถุงลมนิรภัยที่มีอยู่
(OR = 0.03; 95% CI: 0.001- 0.79) ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในความเสี่ยงของการได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกตั้งข้อสังเกตระหว่าง
ผู้โดยสาร unbelted กับถุงลมนิรภัยที่มีอยู่เมื่อเทียบกับผู้โดยสาร unbelted โดยไม่ต้องมีถุงลมนิรภัยที่มีอยู่
(OR = 0.53; 95% CI = 0.10-2.68) ผลกระทบต่ออุตสาหกรรม: การศึกษาครั้งนี้หักล้างการรับรู้ในด้านความปลอดภัยริมถนน
ชุมชนที่ไม่ค่อยถุงลมนิรภัยปรับใช้ในการเกิดปัญหาอุปสรรคหน้าผากและแสดงให้เห็นว่าอุปสรรคยาวปัจจุบัน
เกณฑ์ความเสี่ยงที่อาจจะครอบครองมากกว่าประมาณการที่อาจเกิดการบาดเจ็บสำหรับผู้โดยสารยับยั้งส่วนร่วมในระยะยาว
ความผิดพลาดอุปสรรค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนำ : อุปสรรคตามยาว เช่น guardrails , ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันไม่ให้รถที่ใบถนนจากส่งผลกระทบต่อวัตถุอันตรายมากขึ้นในขณะที่ลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บรถ occupants .ปัจจุบันรูปแบบการทดสอบขั้นตอนสำหรับอุปกรณ์เหล่านี้ไม่ได้พิจารณาผลของผู้ที่อาศัยอยู่ภายใน เช่นเข็มขัดนิรภัยและถุงลมนิรภัย . การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขอบเขตที่เสพจะใช้ หรือสำหรับกั้นตามยาวผลตามมาของการชนและการบาดเจ็บครอบครอง วิธีการ : ไบนารีตัวแบบถดถอยโลจิสติกเพื่อทำนายความเสี่ยงในการบาดเจ็บหรือถูกสร้างขึ้นโดยใช้ข้อมูลจากชาติยานยนต์ ( ระบบข้อมูลผ่านระบบ crashworthiness จากปี 2550 ผลลัพธ์ : ในใยทันทีตามยาวอุปสรรคปัญหาการใช้งานถุงลมนิรภัย Airbag ราคา 70 เปอร์เซ็นต์สำหรับติดตั้งยานพาหนะ เมื่อเทียบกับผู้โดยสารถอดเข็มขัดโดยไม่มีถุงลมนิรภัย เข็มขัดนิรภัยถุงลมนิรภัยผู้โดยสารไว้กับของมีเป็นคุ้งเป็นแควลดลงความเสี่ยงของรับร้ายแรง ( แต่ 3 + ) การบาดเจ็บ ( อัตราส่วนราคา ( หรือ ) = 0.03 ; 95% CI : 0.004 -0.24 ) ลดลงที่คล้ายกันพบว่าในหมู่ผู้ถูกกักขังโดยเข็มขัดนิรภัย แต่ไม่มีถุงลมนิรภัยพร้อม( OR = 0.03 ; 95% CI : 0.001 - 0.79 ) ไม่มีความแตกต่างในความเสี่ยงของการบาดเจ็บที่ร้ายแรงที่พบระหว่างผู้โดยสารถอดเข็มขัดกับถุงลมนิรภัยที่มีอยู่เมื่อเทียบกับผู้โดยสารถอดเข็มขัดไม่มีถุงลมนิรภัยพร้อม( หรือเท่ากับ 0.53 ; 95% CI = 0.10-2.68 ) ผลกระทบต่ออุตสาหกรรม : การศึกษา refutes การรับรู้ความปลอดภัยในถนนชุมชนที่ถุงลมนิรภัยไม่ค่อยใช้ในด้านหน้ากั้น เกิดปัญหา และแสดงให้เห็นว่าปัจจุบันกั้นตามยาวเกณฑ์ความเสี่ยงหรืออาจมากกว่าประเมินศักยภาพต่อผู้ที่เกี่ยวข้องในการติดตามควบคุมอุปสรรคความผิดพลาด