People manage private information b

People manage private information by creating communication boundaries that help determine what information they
share and with whom (Darling, Cumsille, Caldwell, & Dowdy, 2006; Petronio & Durham, 2008). During adolescence,
expansion in the areas of their lives adolescents define as personal (Darling, Cumsille, & Martinez, 2008; Smetana, Crean, &
Campione-Barr, 2005) and greater resistance to parents’ monitoring efforts (Masche, 2010) change these boundaries in ways
that have important implications for parent–adolescent communication and parent socialization efforts. First, the greater
amount of time that adolescents spend outside the home and direct adult supervision and their increasingly intimate
relationships outside the family makes it more difficult for parents to directly monitor adolescents’ activities, behaviors, and
emotional states. Second, the normative contraction of areas that adolescents consider to be legitimate for parents to regulate
decreases the likelihood that adolescents will tell parents when they disagree with them and increases the likelihood that
they will partially disclose, distort, or lie to parents about their activities or beliefs (Darling et al., 2006; Guerrero & Afifi,1995),
particularly in areas of norm violation. At the same time, normative increases in risky and delinquent behavior, combined
with adolescents’ greater mobility and limited experience recognizing potentially dangerous situations or the consequences
of decisions, also increase individual adolescents’ potential risk exposure (Collins & Steinberg, 2006). Thus, adolescence is
a period when parents may feel a greater desire for information at the same time that less direct information is available to
them and both they and their adolescents believe that greater adolescent privacy and autonomy are appropriate. Adolescents’

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

People manage private information by creating communication boundaries that help determine what information theyshare and with whom (Darling, Cumsille, Caldwell, & Dowdy, 2006; Petronio & Durham, 2008). During adolescence,expansion in the areas of their lives adolescents define as personal (Darling, Cumsille, & Martinez, 2008; Smetana, Crean, &Campione-Barr, 2005) and greater resistance to parents’ monitoring efforts (Masche, 2010) change these boundaries in waysthat have important implications for parent–adolescent communication and parent socialization efforts. First, the greateramount of time that adolescents spend outside the home and direct adult supervision and their increasingly intimaterelationships outside the family makes it more difficult for parents to directly monitor adolescents’ activities, behaviors, andemotional states. Second, the normative contraction of areas that adolescents consider to be legitimate for parents to regulatedecreases the likelihood that adolescents will tell parents when they disagree with them and increases the likelihood thatthey will partially disclose, distort, or lie to parents about their activities or beliefs (Darling et al., 2006; Guerrero & Afifi,1995),particularly in areas of norm violation. At the same time, normative increases in risky and delinquent behavior, combinedwith adolescents’ greater mobility and limited experience recognizing potentially dangerous situations or the consequencesการตัดสินใจ นอกจากนี้ยังเพิ่มวัยแต่ละรุ่นอาจเสี่ยง (คอลลินส์และ Steinberg, 2006) วัยรุ่นจึงระยะเวลาเมื่อผู้ปกครองอาจรู้สึกความปรารถนามากกว่าข้อมูลที่เดียวกันเวลาข้อมูลน้อยโดยตรงมีพวกเขา และทั้งพวกเขา และวัยรุ่นของพวกเขาเชื่อว่าความเป็นวัยรุ่นมากกว่าส่วนตัวและอิสระเหมาะสม ของวัยรุ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คนจัดการข้อมูลส่วนตัวโดยการสร้างขอบเขตการสื่อสารที่ช่วยตรวจสอบข้อมูลสิ่งที่พวกเขาร่วมกันและกับใคร (ที่รัก Cumsille, Caldwell & สวย, 2006; Petronio และเดอร์แฮม 2008)
ในช่วงวัยรุ่น,
การขยายตัวในพื้นที่ของวัยรุ่นชีวิตของพวกเขากำหนดเป็นบุคคล (ที่รัก Cumsille และมาร์ติเน 2008; Smetana เครนและ
Campione-Barr, 2005) และความต้านทานมากขึ้นเพื่อความพยายามในการตรวจสอบของผู้ปกครอง (Masche 2010) การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้
ขอบเขตในรูปแบบที่มีความสำคัญสำหรับการสื่อสารพ่อแม่วัยรุ่นและความพยายามในการขัดเกลาทางสังคมของผู้ปกครอง ครั้งแรกที่มากขึ้นระยะเวลาที่วัยรุ่นใช้จ่ายนอกบ้านและผู้ดูแลโดยตรงและใกล้ชิดมากขึ้นของพวกเขามีความสัมพันธ์นอกครอบครัวที่ทำให้มันยากขึ้นสำหรับผู้ปกครองที่จะตรวจสอบกิจกรรมโดยตรงวัยรุ่น'พฤติกรรมและอารมณ์ ประการที่สองการหดตัวเชิงบรรทัดฐานของพื้นที่ที่วัยรุ่นคิดว่าจะเป็นที่ถูกต้องสำหรับผู้ปกครองที่จะควบคุมการลดลงโอกาสที่วัยรุ่นจะบอกพ่อแม่เมื่อพวกเขาไม่เห็นด้วยกับพวกเขาและเพิ่มโอกาสที่พวกเขาบางส่วนจะเปิดเผยบิดเบือนหรือนอนกับพ่อแม่เกี่ยวกับกิจกรรมของพวกเขาหรือความเชื่อ (ที่รัก et al, 2006;. เกร์เรโรและ Afifi, 1995) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ของการละเมิดบรรทัดฐาน ในเวลาเดียวกันเพิ่มขึ้นกฎเกณฑ์ในการทำงานและมีความเสี่ยงที่ค้างชำระรวมกับวัยรุ่นคล่องตัวมากขึ้นและประสบการณ์ จำกัด ตระหนักถึงสถานการณ์ที่อาจเป็นอันตรายหรือผลที่ตามมาของการตัดสินใจยังเพิ่มวัยรุ่นแต่ละความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น(คอลลินและ Steinberg, 2006) ดังนั้นวัยรุ่นเป็นช่วงเวลาที่พ่อแม่อาจจะรู้สึกความปรารถนาที่มากขึ้นสำหรับข้อมูลในเวลาเดียวกันว่าข้อมูลโดยตรงน้อยมีให้พวกเขาและพวกเขาทั้งสองและวัยรุ่นของพวกเขาเชื่อว่าวัยรุ่นเป็นส่วนตัวมากขึ้นและเป็นอิสระมีความเหมาะสม วัยรุ่น '

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คนจัดการข้อมูลส่วนบุคคลโดยการสร้างขอบเขตการสื่อสารที่ช่วยในการตรวจสอบข้อมูลที่พวกเขา
แบ่งปันกับผู้ที่รัก cumsille Caldwell , & , ล้าสมัย , 2006 ; petronio & Durham , 2008 ) ในช่วงวัยรุ่น ,
ขยายในพื้นที่ของชีวิตวัยรุ่นกําหนดเป็นส่วนบุคคล ( ที่รัก cumsille & , มาร์ติเนซ , 2008 ; ริช มทานาครีน&
คัมปิโ น่ Barr , , ,2005 ) และความต้านทานสูงกว่าพ่อแม่ติดตามความพยายาม ( masche 2010 ) เปลี่ยนขอบเขตเหล่านี้ในวิธี
ที่มีนัยสําคัญสําหรับวัยรุ่นผู้ปกครอง–การสื่อสารและความพยายามทางผู้ปกครอง แรก ยิ่งใหญ่
จํานวนเวลาที่วัยรุ่นใช้นอกบ้านและผู้ใหญ่ดูแลใกล้ชิดมากขึ้นของพวกเขาโดยตรงและ
ความสัมพันธ์นอกครอบครัวทำให้มันยากมากขึ้นสำหรับผู้ปกครองโดยตรงเพื่อตรวจสอบกิจกรรมของวัยรุ่น , พฤติกรรม , และ
รัฐอารมณ์ ที่สอง , การหดตัวเชิงบรรทัดฐานของพื้นที่ที่วัยรุ่นควรพิจารณาที่ถูกต้องสำหรับผู้ปกครองเพื่อควบคุม
ลดลงโอกาสที่วัยรุ่นจะบอกพ่อแม่เมื่อพวกเขาไม่เห็นด้วยกับพวกเขาและเพิ่มโอกาสที่
พวกเขาจะบางส่วนเปิดเผย บิดเบือน หรือโกหกผู้ปกครองเกี่ยวกับกิจกรรมของพวกเขาหรือความเชื่อ ( ที่รัก et al . , 2006 ; Guerrero & afifi , 1995 ) ,
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ของการละเมิดบรรทัดฐาน ในเวลาเดียวกัน , มาตรฐานเพิ่มขึ้นในความเสี่ยงและพฤติกรรมอันธพาล รวม
กับวัยรุ่นเคลื่อนไหวมากขึ้นและประสบการณ์ จำกัดตระหนักถึงอันตรายหรือสถานการณ์ที่ผล
ของการตัดสินใจยังเพิ่มศักยภาพของวัยรุ่นแต่ละเสี่ยง ( คอลลินส์& Steinberg , 2006 ) ดังนั้น วัยรุ่นจะ
ระยะเวลาเมื่อพ่อแม่อาจรู้สึกมากขึ้นความต้องการสำหรับข้อมูลในเวลาเดียวกันที่ข้อมูลโดยตรงน้อยลงสามารถใช้ได้

และพวกเขากับวัยรุ่นของพวกเขาเชื่อว่าความเป็นส่วนตัวและอิสระมากขึ้นและมีความเหมาะสม ของวัยรุ่น