เวลาที่คนส่วนใหญ่ไม่สบายใจ เขาทำอะไ

เวลาที่คนส่วนใหญ่ไม่สบายใจ เขาทำอะไรกัน?
สำหรับฉันทุกครั้งที่ฉันไม่สบายใจ ฉันจะชอบมองท้องฟ้า พร้อมกันหยิบ Ipod และถ่ายมันเก็บไว้
และวันที่ฉันไม่สบายใจก็มาถึง ฉันจึงอยู่นิ่งๆและเดินออกไปนอกระเบียงบ้าน ฉันนั่งมองท้องฟ้า พร้อมหยิบ Ipod ขึ้นมาท้องฟ้า ณ เวลานั้นไว้ เพื่อจะลง Instagram และเมื่อลงรูปนั้นเสร็จ ฉันเลื่อนดูรูปภาพของคนอื่นอย่างเงียบๆ สักพักก็มีข้อความหนึ่ง แจ้งเตือนขึ้นมาว่า “เด็กน้อยเป็นอะไร หลายวันแล้วนะ” ฉันหยุดชะงักกับประโยคนั้น ไม่นานฉันจึงตอบกับไปว่า “ไม่เป็นอะไรค่ะ แค่คิดเยอะเฉยๆ” ฉันตอบอย่างไม่คิดอะไร แต่คำตอบที่ฉันได้กลับมาคือ “ทุกคนต่างมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้น จะหนักจะเบากองไว้ตรงนั้นก่อน ทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้แล้วดันทุรังไปก็เหนื่อยเปล่า เพราะฉะนั้นเงยหน้ามองฟ้า แล้วส่งยิ้มกลับมาดีกว่า” เมื่อฉันได้อ่านประโยคนั้นเสร็จ รอยยิ้มทีไม่ได้ปรากฏบนใบหน้าของฉันมาหลายวัน มันก็ออกมาทันที ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงต้องยิ้มกับประโยคนั้น แต่หลังจากบทสนทนานั้นมันทำให้ฉันแข็งแกร่ง และยิ้มรับกับทุกปัญหาที่ต้องเจอได้อย่างดี ขอบคุณนะคะหม่ามี๊

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เวลาที่คนส่วนใหญ่ไม่สบายใจ
ฉันจะชอบมองท้องฟ้าพร้อมกันหยิบไอพอด
ฉันนั่งมองท้องฟ้าพร้อมหยิบไอพอดขึ้นมาท้องฟ้า ณ เวลานั้นไว้เพื่อจะลง Instagram และเมื่อลงรูปนั้นเสร็จ สักพักก็มีข้อความหนึ่งแจ้งเตือนขึ้นมาว่า "เด็กน้อยเป็นอะไรหลายวันแล้วนะ" ฉันหยุดชะงักกับประโยคนั้นไม่นานฉันจึงตอบกับไปว่า "ไม่เป็นอะไรค่ะแค่คิดเยอะเฉยๆ" ฉันตอบอย่างไม่คิด อะไร แต่คำตอบที่ฉันได้กลับมาคือ "ทุกคนต่างมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้นจะหนักจะเบากองไว้ตรงนั้นก่อน เพราะฉะนั้นเงยหน้ามองฟ้าแล้วส่งยิ้มกลับมาดีกว่า "เมื่อฉันได้อ่านประโยคนั้นเสร็จ มันก็ออกมาทันที ขอบคุณนะคะหม่ามี๊

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เวลาที่คนส่วนใหญ่ไม่สบายใจเขาทำอะไรกัน ? ฉันจะชอบมองท้องฟ้าพร้อมกันหยิบ iPod และถ่ายมันเก็บไว้

สำหรับฉันทุกครั้งที่ฉันไม่สบายใจและวันที่ฉันไม่สบายใจก็มาถึงฉันจึงอยู่นิ่งๆและเดินออกไปนอกระเบียงบ้านฉันนั่งมองท้องฟ้าพร้อมหยิบ iPod ขึ้นมาท้องฟ้าณเวลานั้นไว้เพื่อจะลง Instagram และเมื่อลงรูปนั้นเสร็จสักพักก็มีข้อความหนึ่งแจ้งเตือนขึ้นมาว่า " เด็กน้อยเป็นอะไรหลายวันแล้วนะ " ฉันหยุดชะงักกับประโยคนั้นไม่นานฉันจึงตอบกับไปว่า " ไม่เป็นอะไรค่ะแค่คิดเยอะเฉยๆ " ฉันตอบอย่างไม่คิดอะไร" ทุกคนต่างมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้นจะหนักจะเบากองไว้ตรงนั้นก่อนทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้แล้วดันทุรังไปก็เหนื่อยเปล่าเพราะฉะนั้นเงยหน้ามองฟ้าแล้วส่งยิ้มกลับมาดีกว่า " เมื่อฉันได้อ่านประโยคนั้นเสร็จมันก็ออกมาทันทีฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงต้องยิ้มกับประโยคนั้นแต่หลังจากบทสนทนานั้นมันทำให้ฉันแข็งแกร่งและยิ้มรับกับทุกปัญหาที่ต้องเจอได้อย่างดีขอบคุณนะคะหม่ามี๊