Inside the Returning VehicleThe mag

Inside the Returning Vehicle


The magic-driven four-wheeler dashed onto the highway while raising a storm of dust, with the Northern Mountain Ranges at its back. Because it was a road treaded by many people over the span of many years, it was in far better condition compared to the road from UI town to the Northern Mountain Ranges area. Thanks to the suspensions he installed, the vibrations were dulled and the four-wheeler advanced smoothly towards Fhuren.

Shia was seated in the front seat and her rabbit ears were flapping in the wind thanks to the fully opened windows. She looked somewhat displeased since she liked the two-wheeler more than the four-wheeler. After all, she liked the feeling of her rabbit ears cutting through the wind and embracing Hajime while resting her face on his shoulder.

Naturally, Hajime was the driver. The seat beside him was, of course, Yue's. Will was seated in the back seat.

Will anxiously asked Hajime, while slightly leaning his body forward, "Excuse me~, was it really okay to them like that? If you only spoke a little more about it... especially towards Aiko-dono..."

Without turning his head, Hajime answered indifferently, "Nn~? Not really, everything is okay. After all, there would be only more trouble if I stay there... Sensei also can make good decisions even if I am not there."

"... It's probably as you said, but..."

"You... setting aside whether or not you're a good person... aren't you too concerned about others?"

Even though he heard Hajime's words, Will still wore an anxious expression, which made Hajime smile wryly. To truly be in pain and crying for the dead adventurers, not to mention remaining in an unrelated town about to be attacked by a large crowd of demonic beasts which was normally thought of as suicidal. To forgive Tio, who was the object his grudge, and now he was worried about the relationship between the one who half-threatened him; Hajime and Aiko and the others. He was a noble from the Kingdom, and he was extremely eccentric, as he was aiming to become an adventurer. However, even more than that, he was a good-natured person cares about everything.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภายในรถกลับมาFour-wheeler มหัศจรรย์ขับเคลื่อนบนทางหลวงเส้นประในขณะเลี้ยงพายุฝุ่น มีภาคเหนือภูเขาที่หลังของมัน เนื่องจากเป็นถนน treaded คนในช่วงระยะเวลาหลายปี ได้ในสภาพที่ดีเมื่อเทียบกับถนนจากเมือง UI พื้นที่ภูเขาภาคเหนือ ด้วยบริการเขาติดตั้ง สั่นสะเทือนได้ dulled และ four-wheeler ขั้นสูงได้อย่างราบรื่นต่อ Fhurenฮฺได้นั่งในนั่งด้านหน้า และหูกระต่ายของเธอถูก flapping ลมด้วย windows เปิดเต็ม เธอมองเห็นค่อนข้างเนื่องจากชอบ two-wheeler มากกว่า four-wheeler หลังจากที่ทุก เธอชอบความรู้สึกของหูกระต่ายของเธอตัดผ่านลม และบรรดา Hajime ขณะพักผ่อนใบหน้าบนไหล่เขาธรรมชาติ Hajime เป็นโปรแกรมควบคุม นั่งอยู่ข้างเขาได้ แน่นอน ของยิว จะได้นั่งในนั่งหลัง จะถาม Hajime กังวลใจในขณะที่เอนเอียงไปข้างหน้า ร่างกายของเขาเล็กน้อย "ขอโทษ ~, มาเยี่ยมจริง ๆ พวกเขาเช่นนั้น ถ้าคุณเพียงได้พูดน้อยเกี่ยวกับมัน... โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อ Aiko-dono..."โดยไม่ต้องเปิดศีรษะ Hajime indifferently ตอบ " Nn ~ ไม่ได้จริง ๆ ทุกอย่างทิ้งไว้ หลังจากที่ทุก จะมีปัญหาที่เพิ่มมากขึ้นเท่านั้นหากมีอยู่... อาจารย์สามารถทำการตัดสินใจที่ดีแม้ว่าฉันไม่มีด้วย""... อาจเป็นว่า แต่... ""คุณ...ตั้งไว้หรือไม่คุณคนดี...ไม่ได้คุณเกินไปกังวลเกี่ยวกับผู้อื่นหรือไม่? "ถึงแม้ว่า เขาได้ยินคำของ Hajime จะสวมค่ากระตือรือร้น ยิ้ม wryly Hajime ที่ยังคง แท้จริงเป็นความเจ็บปวดและร้องไห้สำหรับ adventurers การตาย ไม่พูดที่เหลืออยู่ในเมืองไม่เกี่ยวข้องจะถูกโจมตี โดยฝูงชนขนาดใหญ่ของอายุสัตว์ซึ่งมีปกติคิดอยากฆ่าตัวตายเป็นถึง ยกโทษให้ติ้ว เจ้าวัตถุที่เขาโกรธ และตอนนี้เขาเป็นห่วงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคนครึ่งขู่เขา Hajime Aiko และคนอื่น ๆ ด้วย เขาคือโนเบิลจากราชอาณาจักร และกำลังหลุดโลกมาก ขณะที่เขาถูกเล็งเป็น นักผจญภัย อย่างไรก็ตาม ยิ่งกว่านั้น เขาได้ good-natured คนดูแลทุกอย่างเกี่ยวกับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภายในยานพาหนะกลับมายากลขับเคลื่อนสี่ล้อประบนทางหลวงในขณะที่ยกพายุฝุ่นที่มีภูเขาทางตอนเหนือของเทือกเขาที่หลังของมัน เพราะมันเป็นถนนถูกบดขยี้โดยคนจำนวนมากในช่วงหลายปีที่ผ่านก็อยู่ในสภาพที่ดีกว่าเมื่อเทียบกับถนนจากเมือง UI ไปยังภาคเหนือของภูเขาเทือกเขาพื้นที่ ขอบคุณที่แขวนลอยที่เขาติดตั้งการสั่นสะเทือนที่ถูกทื่อและสี่ล้อขั้นสูงได้อย่างราบรื่นต่อ Fhuren. ชินั่งอยู่ในที่นั่งด้านหน้าและกระต่ายหูของเธอถูกกระพือขอบคุณลมหน้าต่างที่เปิดอยู่อย่างเต็มที่ เธอมองที่ค่อนข้างไม่พอใจเพราะเธอชอบสองล้อมากกว่าสี่ล้อ หลังจากที่ทุกเธอชอบความรู้สึกของกระต่ายหูของเธอตัดผ่านลมและกอดฮาจิเมะในขณะที่ใบหน้าของเธอที่วางอยู่บนไหล่ของเขา. ธรรมชาติฮาจิเมะเป็นคนขับรถ ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขาเป็นของหลักสูตร, ยู จะนั่งอยู่ในเบาะหลัง. จะถามอย่างใจจดใจจ่อฮาจิเมะในขณะที่พิงเล็กน้อยร่างกายของเขาไปข้างหน้า "ขอโทษนะ ~ ที่มันโอเคจริงๆกับพวกเขาเช่นนั้นหรือไม่ถ้าคุณได้พูดคุยเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับมัน ... โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อ Aiko- Dono ... " โดยไม่ต้องเปลี่ยนหัวของเขาฮาจิเมะตอบเอาใจใส่ "Nn ~? ไม่ได้จริงๆทุกอย่างถูกต้อง. หลังจากที่ทุกคนจะมีปัญหามากขึ้นเท่านั้นถ้าผมอยู่ที่นั่น ... อาจารย์ยังสามารถทำให้การตัดสินใจที่ดีแม้ว่าผม ผมไม่ได้มี. " "... มันอาจจะเป็นคุณกล่าวว่า แต่ ... " "คุณ ... การตั้งค่ากันหรือไม่ว่าคุณเป็นคนดี ... คุณไม่ได้กังวลมากเกินไปเกี่ยวกับคนอื่น?" แม้ แม้ว่าเขาจะเคยได้ยินคำพูดของฮาจิเมะที่จะยังคงสวมแสดงออกกังวลซึ่งทำให้รอยยิ้มของฮาจิเมะถึงคราว อย่างแท้จริงจะอยู่ในความเจ็บปวดและร้องไห้สำหรับนักผจญภัยที่ตายแล้วไม่ต้องพูดถึงที่เหลืออยู่ในเมืองที่ไม่เกี่ยวข้องจะถูกโจมตีโดยฝูงชนขนาดใหญ่ของสัตว์ปีศาจซึ่งคิดว่าการฆ่าตัวตายเป็นปกติ ที่จะให้อภัยติ้วซึ่งเป็นวัตถุที่ไม่พอใจของเขาและตอนนี้เขาเป็นห่วงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคนที่ครึ่งขู่เขา; ฮาจิเมะและไอโกะและคนอื่น ๆ เขาเป็นคนที่มีเกียรติจากราชอาณาจักรและเขาก็ประหลาดมากในขณะที่เขากำลังเล็งที่จะกลายเป็นนักผจญภัย แต่ยิ่งกว่านั้นเขาเป็นคนที่มีอัธยาศัยดีใส่ใจเกี่ยวกับทุกอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภายในรถกลับ

มายากลขับเคลื่อนสี่ล้อวิ่งบนถนนในขณะที่เลี้ยง พายุ ฝุ่น กับ ภูเขาภาคเหนือ ที่ด้านหลังของ เพราะมันเป็นถนน treaded หลายคนในช่วงเวลาหลายปี มันอยู่ไกลดีกว่าภาพเมื่อเทียบกับถนนจากเมือง UI บนภูเขาภาคเหนือ ช่วงบริเวณ ขอบคุณกับช่วงล่างเขาติดตั้งแรงสั่นสะเทือนได้ dulled และสี่ล้อขั้นสูงอย่างต่อ fhuren

ชินั่งในที่นั่งด้านหน้า และนางกระต่ายหูกระพือในลมให้เต็มเปิดหน้าต่าง เธอดูค่อนข้างไม่พอใจ เพราะเธอชอบสองล้อมากกว่าสี่ล้อ . หลังจากทั้งหมดเธอชอบความรู้สึกของกระต่ายหูเธอตัดผ่านสายลมกอดฮาจิเมะขณะพัก ใบหน้าของเธอบนไหล่ของเขา . . . . . .

ธรรมชาติ ฮาจิเมะเป็นคนขับรถ ที่นั่งข้างเขาเป็น , แน่นอน , Yue . จะนั่งอยู่ในเบาะหลัง

จะใจจดใจจ่อถามฮาจิเมะ ขณะเอียงเล็กน้อย ร่างกายของเขาไปข้างหน้า " ขอโทษครับ มันโอเคจริงๆต้องแบบนี้ถ้าคุณพูดเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับมัน . . . . . . . โดยเฉพาะกับไอโกะโดะ . . . . . . . "

โดยไม่ต้องเปลี่ยนหัวของเขา ฮาจิเมะตอบไม่แตกต่างกัน " nn ~ ~ ~ ~ ไม่ได้ ทุกอย่างจะต้องโอเค หลังจากทั้งหมด จะมีเพียงปัญหาอีกถ้าฉันอยู่ที่นั่น . . . . . . . อาจารย์ยังสามารถทำให้การตัดสินใจที่ดี ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้มี "

" . . . . . . . มันอาจจะเป็นอย่างที่คุณพูด แต่ . . . . . . . "

" คุณ . . . . . . . การตั้งค่ากันว่าคุณเป็นคนดีหรือไม่ . . . . . . .. คุณไม่กังวลเกี่ยวกับคนอื่น ๆ ? "

ถึงแม้ว่าเขาจะได้ยิน ฮาจิเมะเป็นคำ ก็จะใส่ สีหน้าวิตก ซึ่งทำให้ฮาจิเมะยิ้มอย่างบิดเบี้ยว . อย่างแท้จริงจะเจ็บปวดและร้องไห้สำหรับนักผจญภัยที่ตายแล้ว ไม่ต้องพูดถึง ที่เหลืออยู่ในเมืองอาจจะถูกโจมตีโดยฝูงชนขนาดใหญ่ของสัตว์ปีศาจที่ปกติจะคิดว่าเป็นการฆ่าตัวตาย ให้อภัย คุณลุงที่เป็นวัตถุความแค้นของเขาและตอนนี้เขาเป็นกังวลเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคนที่ครึ่งขู่เขา ฮาจิเมะ และไอโกะและคนอื่นๆ เขาเป็นขุนนางจากอาณาจักร และเขาก็แสนประหลาด เขาตั้งใจจะเป็นนักแสวงโชค แต่มากกว่านั้น เขาเป็นคนจิตใจดี ใส่ใจทุกเรื่อง