Myanmar is a culturally and ethnica

Myanmar is a culturally and ethnically diverse country, comprising more than 130 ethnic
groups across countries and regions. It is one of the poorest countries in the East Asia and
Pacific Region, with an estimated gross domestic product (GDP) per capita of between
US$500-800. While reliable poverty data are scarce in Myanmar, all indicators point to
poverty being concentrated in rural areas: two rounds of household surveys (in 2005 and 2009)
supported by the United Nations Development Program highlight significant differences in
poverty across geographical areas, and the bulk of the poor are reported to be concentrated in
rural areas. Available figures also suggest that social indicators are poor, for example 32
percent of children under five suffering from malnutrition, the highest rate in the region.
Agriculture is the mainstay of the national economy, generating approximately 43 percent of
gross domestic product, 54 percent of employment and providing livelihoods to more that 70
percent of the population. However, the sector is characterized by a number of constraints,
including limited irrigation, little value-added agro-processing capacity, poor policy settings,
and widespread indebtedness in rural communities.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พม่าเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และมัก มากกว่า 130 ชนเผ่าประกอบด้วยกลุ่มทั่วประเทศและภูมิภาค เป็นหนึ่งในประเทศยากจนที่สุดในเอเชียตะวันออก และแปซิฟิค มีการประเมินผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ต่อหัวของระหว่างสหรัฐอเมริกา $500-800 ขณะที่ข้อมูลความน่าเชื่อถือความยากจนขาดแคลนในพม่า ตัวบ่งชี้ทั้งหมดชี้ไปที่กำลังเข้มข้นในชนบทความยากจน: การสำรวจครัวเรือน (ในปี 2005 และ 2009) รอบสองโดยที่สหประชาชาติพัฒนาโปรแกรมเน้นแตกต่างกันความยากจนในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ และจำนวนมากของมีดีรายงานคร่ำเคร่งชนบท ตัวเลขว่างยังแนะนำตัวชี้วัดทางสังคมไม่ดี เช่น 32ร้อยละของเด็กอายุต่ำกว่าห้าทุกข์ทรมานจากการขาดสารอาหาร อัตราสูงสุดในภูมิภาคเกษตรเป็นซ่าของเศรษฐกิจ สร้างประมาณ 43 เปอร์เซ็นต์ของรวมผลิตภัณฑ์ภายในประเทศ 54 เปอร์เซ็นต์ของการจ้างงานและการนำเสนอวิถีชีวิตเพื่อที่ 70ร้อยละของประชากร อย่างไรก็ตาม ลักษณะภาคตามจำนวนจำกัดรวมทั้งชลประทานจำกัด การน้อยกำลังประมวลผลเกษตรมูลค่าเพิ่ม การตั้ง ค่านโยบายที่ดีและข้าวแดงแกงร้อนที่แพร่หลายในชุมชนชนบท

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พม่าเป็นประเทศที่มีวัฒนธรรมและมีความหลากหลายเชื้อชาติประกอบด้วยมากกว่า 130
ชาติพันธุ์กลุ่มทั่วประเทศและภูมิภาค มันเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและแปซิฟิกมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศประมาณ (จีดีพี) ต่อหัวระหว่าง US $ 500-800 ขณะที่ข้อมูลความยากจนที่เชื่อถือได้จะหายากในประเทศพม่าตัวบ่งชี้ทั้งหมดชี้ไปที่ความยากจนถูกกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ชนบท: รอบสองของการสำรวจที่ใช้ในครัวเรือน (ในปี 2005 และ 2009) การสนับสนุนจากโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติเน้นความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการแก้ไขปัญหาความยากจนทั่วพื้นที่ทางภูมิศาสตร์และกลุ่มของคนยากจนจะมีการรายงานที่จะกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ชนบท ตัวเลขที่มีจำหน่ายยังชี้ให้เห็นว่าตัวชี้วัดทางสังคมที่ยากจนเช่น 32 เปอร์เซ็นต์ของเด็กอายุต่ำกว่าห้าทุกข์ทรมานจากการขาดสารอาหาร, อัตราที่สูงที่สุดในภูมิภาค. เกษตรกรรมเป็นหลักสำคัญของเศรษฐกิจของประเทศสร้างประมาณร้อยละ 43 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศร้อยละ 54 การจ้างงานและการให้การดำรงชีวิตให้มากขึ้นว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของประชากร แต่ภาคที่โดดเด่นด้วยจำนวน จำกัด , รวมทั้งการชลประทาน จำกัด ที่มีมูลค่าเพิ่มเล็ก ๆ น้อย ๆ ความสามารถในการประมวลผลเกษตร, การตั้งค่านโยบายที่ไม่ดีและเป็นหนี้ที่แพร่หลายในชุมชนชนบท

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พม่าเป็นประเทศที่มีวัฒนธรรมและเชื้อชาติที่หลากหลายประกอบด้วยมากกว่า 130 ชาติพันธุ์
กลุ่มทั่วประเทศและภูมิภาค มันเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและภูมิภาคแปซิฟิก
กับประมาณการผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ( GDP ) ต่อหัวระหว่าง
$ 500-800 . ขณะที่ข้อมูลความยากจนที่เชื่อถือได้จะขาดแคลนในพม่า ทุกตัวชี้วัดจุด
ความยากจนเป็นเข้มข้นในชนบทสองรอบของการสำรวจครัวเรือน ( ในปี 2005 และ 2009 )
ได้รับการสนับสนุนจากโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติเน้นความแตกต่างใน
ความยากจนทั่วพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ และเป็นกลุ่มของคนจนว่าเป็นกระจุก
ชนบท ตัวเลขที่มีอยู่ยังชี้ให้เห็นว่าตัวชี้วัดทางสังคมจะยากจน ตัวอย่างเช่น 32
เปอร์เซ็นต์ของเด็กภายใต้ห้าทุกข์ทรมานจากการขาดสารอาหารอัตราสูงสุดในภูมิภาค
การเกษตรเป็นแกนนำของเศรษฐกิจของประเทศ สร้างประมาณร้อยละ 43 ของ
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ 54 เปอร์เซ็นต์ของการจ้างงานและให้วิถีชีวิตมากว่า 70
เปอร์เซ็นต์ของประชากร แต่ภาคที่โดดเด่นด้วยหมายเลขของปัญหา
รวมทั้งจำกัดชลประทานน้อย การผลิตเกษตรมูลค่าเพิ่มการตั้งค่านโยบายยากจน
และแพร่หลายโดยในเขตชนบท