he saw Alexander ahead of him, on h

he saw Alexander ahead of him, on his way home from school. 'Wait' he was crying out. 'Wait for me!' The Ebbetts children, some distance away, turned and called something back. Macon could't hear the words, but the voices were high and cruel. Alexander started running, clumsy in his heavy shoes. Behind him a group of older children also started calling out and laughing. Alexander turned and looked at them. His face was somehow smaller than usual.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาเห็นอเล็กซานเดอร์ก่อนเขา ของเขาที่โรงเรียน 'รอ' เขาร้องไห้ออกมา 'รอฉัน' เด็ก Ebbetts บางจาก เปิด และเรียกว่าการกลับมา แมคอน could't ยินคำ แต่เสียงได้สูง และโหดร้าย อเล็กซานเดอร์เริ่มทำ ซุ่มซ่ามในรองเท้าของเขาหนัก หลังเขา ของเด็กก็เริ่มเรียกออกมา และหัวเราะ อเล็กซานเดอร์เปิด และมองพวกเขา ใบหน้าของเขามีอย่างใดขนาดเล็กกว่าปกติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาเห็นอเล็กซานเดข้างหน้าของเขาในทางของเขากลับจากโรงเรียน 'รอ' เขาก็ร้องไห้ออกมา 'รอฉันด้วย!' เด็ก Ebbetts, อยู่ห่างออกไปเปิดและเรียกสิ่งที่กลับ แมคอน could't ได้ยินคำพูด แต่เสียงอยู่ในระดับสูงและโหดร้าย อเล็กซานเดเริ่มทำงานเงอะงะในรองเท้าของเขาหนัก หลังเขาเป็นกลุ่มของเด็กก็เริ่มโทรออกและหัวเราะ อเล็กซานเดหันและมองไปที่พวกเขา ใบหน้าของเขาไม่ทางใดก็มีขนาดเล็กกว่าปกติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาเห็นอเล็กซานเดอร์ ข้างหน้าเขา ทางกลับบ้านของเขาจากโรงเรียน . เดี๋ยวเขาก็ร้องไห้ออกมา . . . รอฉันด้วย ! การ ebbetts เด็กบางระยะทางห่างหันและเรียกมันกลับมา ตัวเลขอาจจะไม่ได้ยินเสียง แต่เป็นเสียงสูงและโหดร้าย อเล็กซานเดอร์เริ่มวิ่ง ซุ่มซ่ามในรองเท้าหนักของเขา ข้างหลังกลุ่มของเด็กก็เริ่มโทรออกและหัวเราะ อเล็กซานเดอร์ หันมองพวกเขา ใบหน้าของเขาก็มีขนาดเล็กกว่าปกติ