MethodsSoil samples of known area a

Methods
Soil samples of known area and depth are taken at sample points throughout the study area. Seed- banks exhibit great variation in seed density and species composition over small areas due to the patchiness of species distribution. You must therefore take many samples to achieve an adequate estimate. Dessaint et al. (1996) present a formal approach to designing seedbank sampling. You may want to sample seedbanks over a large area or even to map it. This can be done by positioning sampling points in relation to vegetation types or on a grid system and locating them using the GPS. There is also often great variation in the seedbank over time, reflecting temporal changes in seed production and germination, for instance due to the seasons. You should either take samples onatleasttwooccasionstoassessthisvariationorchoosethesamplingtimecarefullyforinstance after the late summer peak in seed production and before autumn germination in cool temperate zones. If it is large enough the sample can be dug out, using a quadrat to mark the area. Smaller samples can be taken using a sheet-metal cylinder that has one sharpened rim and is pushed into the soil to a certain depth to remove a soil core (Figure 4.3).Thecoreshouldremainintactwhen it is removed from the soil. A removable cross-bar is useful to aid the pushing of the cylinder into the soil and to use to push the core out of the corer. Aquatic sediments can be sampled with cores in the same way, using SCUBA if necessary (McFarland & Rogers 1998).Alternatively,fordeep waterbodies,adredgegrabcanbesettosampletoaspecificsedimentdepth.Youshouldbe able to estimate roughly the area sampled by the grab.

There is no standard core diameter or depth but generally diameter is in the range 2–20 cm with a depth of 5–20 cm. The diameter should reflect the density of the seedbank and the size of seeds. Most studies in most habitats have used diameters of 2–5 cm. The smaller the cores you use the more samples you will have to take in order to sample a reasonable area, but this is usually desirable in order to sample the variation in the seedbank. The core depth should be decided after considering the aim of the study. Viable seeds are strongly concentrated in the top 2–3 cm of the soil and these are the seeds most likely to be recruited naturally into the community. The more deeply buried seeds will give a more complete picture of the seedbank and will also show the seeds available to be recruited following soil disturbance.
Thesoilcoresaretransportedbacktothelaboratoryinbagstoavoidseedlossorcontamination. Here the core can be separated into layers, if you wish, to find the vertical distribution of seeds in the soil. A common division is into layers of depths 0–2 cm, 2–5 cm and >5 cm. The top layer will contain litter and you could scrape this off and analyse the seeds in this separately. In some studies the seeds of the litter layer have been considered not part of the seedbank and discarded. There is no ecological basis for this idea.
The seedbank in the cores can be estimated by germination tests or by counting seeds. Methods involving flotation of seeds on a saline density gradient are inaccurate and difficult and I shall not discuss them.
In germinationtests the sample is air-dried to kill any vegetation and the soil is spread over a seed tray. If you have large quantities of soil or sediment you can concentrate the seeds using the method of terHeerdt et al. (1996).Thisinvolvesbreakingupthesampleandforcingitthrougha coarse-mesh sieve and then through a fine-mesh sieve with a jet of water to remove both coarse and fine material. The material that passes through the coarse sieve but not through the fine is retained. The two mesh sizes are chosen to represent the extremes in seed size in the sample; terHeerdt et al. (1996) used 4 mm and 0.212 mm. The sample can be spread onto a layer of seed compost or sand to decrease the proportion of seeds that remain buried. The seed trays are placed outside, in a glasshouse or in a growth room with simulated natural conditions (daylength, diurnal temperature variation, humidity, etc.) and the soil is kept moist by watering or misting. If the trays are outside you should protect them from herbivores and contamination by airborne seeds. Germination tests for samples from aquatic communities should usually be carried out in submersed seed trays, either in the original water body or under artificial conditions such as in watertanks,perhapsinstandardculturesolution(McFarland&Rogers 1998). The trays should be monitored frequently (e.g. daily) and any seedlings that emerge are iden- tified and removed. As the germination rate slows, monitoring can become more infrequent. The sample should be stirred occasionally to expose all the seeds. Seedlings are identified using the methods described in the ‘Seed traps’ section. It could be useful to maintain a reference collection of seedlings. Monitoring can stop when nothing has emerged for several weeks. An

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิธีการมีดำเนินการตัวอย่างดินรู้จักที่ตั้งและความลึกของจุดตัวอย่างทั่วทั้งพื้นที่ศึกษา ธนาคารเมล็ดแสดงความผันแปรมากในองค์ประกอบชนิดและความหนาแน่นของเมล็ดมากกว่าพื้นที่ขนาดเล็กเนื่องจาก patchiness การกระจายพันธุ์ นอกจากนี้คุณจึงต้องใช้ตัวอย่างจำนวนมากเพื่อให้การประเมินอย่างเพียงพอ Dessaint et al. (1996) เสนอวิธีการอย่างเป็นทางการออกแบบการสุ่มตัวอย่าง seedbank คุณอาจต้องการ seedbanks ตัวอย่างพื้นที่ขนาดใหญ่ หรือแม้แต่เพื่อทำ การแม็ป ซึ่งสามารถทำได้ โดยวางตำแหน่งจุดสุ่มตัวอย่าง เกี่ยวกับชนิดพืช หรือ บนระบบกริด และค้นหาโดยใช้ GPS มีมักจะเปลี่ยนแปลงมากใน seedbank เวลา reflecting เปลี่ยนแปลงชั่วคราวในการผลิตเมล็ดและการงอก เช่นจากซีซั่น คุณควรใช้ onatleasttwooccasionstoassessthisvariationorchoosethesamplingtimecarefullyforinstance ตัวอย่างหลังจากช่วง peak ช่วงปลายฤดูร้อน ในการผลิตเมล็ด และ ก่อนการงอกฤดูใบไม้ร่วงในเขตเย็นแจ่ม ถ้ามีขนาดใหญ่ พอตัวอย่างสามารถจะขุดออก โดยใช้ quadrat ทำเครื่องหมายพื้นที่ สามารถนำตัวอย่างมีขนาดเล็กลงโดยใช้แผ่นโลหะทรงกระบอกที่ยึดริมหนึ่ง และมีการผลักดันเข้าไปในดินได้ลึกเอาหลักดิน (รูปที่ 4.3) Thecoreshouldremainintactwhen จะถูกลบออกจากดิน ถอดขนบาร์มีประโยชน์ช่วยกดของถังลงในดิน และการผลักดันหลักจากที่ corer สามารถตัวอย่างน้ำตะกอนกับแกนเดียว ใช้ดำน้ำถ้าจำเป็น (McFarland และโรเจอร์ส 1998) หรือ fordeep waterbodies, adredgegrabcanbesettosampletoaspecificsedimentdepth Youshouldbe สามารถประเมินคร่าว ๆ พื้นที่ตัวอย่าง โดยการคว้ามีเส้นผ่าศูนย์กลางแกนมาตรฐานหรือความลึกไม่ แต่โดยทั่วไปเส้นผ่าศูนย์กลางอยู่ในช่วง 2 – 20 ซม. มีความลึก 5 – 20 cm เส้นผ่าศูนย์กลางควร reflect ความหนาแน่นของการ seedbank และขนาดของเมล็ด การศึกษาส่วนใหญ่ในการอยู่อาศัยส่วนใหญ่ใช้สมมาตร 2 – 5 ซม. ขนาดเล็กแกนคุณใช้ตัวอย่างเพิ่มเติมคุณจะต้องใช้เวลาเพื่อตัวอย่างพื้นที่เหมาะสม แต่นี้เป็นมักจะต้องการตัวอย่างการเปลี่ยนแปลงใน seedbank ความลึกหลักควรจะตัดสินใจหลังจากการพิจารณาจุดมุ่งหมายของการศึกษา เมล็ดที่ได้จะเข้มข้นอย่างยิ่งใน 2 – 3 ซม.บนสุดของดิน และมีเมล็ดมักจะพิจารณาตามธรรมชาติในชุมชน เมล็ดฝังลึกมากขึ้นจะทำให้ภาพสมบูรณ์มากขึ้นของ seedbank และจะแสดงเมล็ดจะได้พิจารณาต่อไปนี้ดินรบกวน Thesoilcoresaretransportedbacktothelaboratoryinbagstoavoidseedlossorcontamination นี่หลักสามารถแบ่งออกเป็นชั้น ถ้าคุณต้อง find กระจายแนวตั้งเมล็ดพืชในดิน หารทั่วไปจะเป็นชั้นของความลึก 0 – 2 ซม. 2 – 5 ซม. และ > 5 cm ชั้นบนสุดจะประกอบด้วยแคร่ และคุณสามารถเฉียดนี้ปิด และวิเคราะห์ความต้องการเมล็ดนี้ต่างหาก ในบางการศึกษา เมล็ดพืชของชั้นแคร่ได้ไม่ส่วน seedbank และละทิ้ง มีพื้นฐานความคิดนี้ไม่มีระบบนิเวศ Seedbank ในแกนสามารถจะประเมิน โดยการทดสอบการงอก หรือ โดยการนับเมล็ด วิธีที่เกี่ยวข้องกับ flotation ของเมล็ดในการไล่ระดับความหนาแน่น saline จะไม่ถูกต้อง และ difficult และจะได้กล่าวถึงพวกเขา ใน germinationtests ตัวอย่างเป็น air-dried ฆ่าพืชใด ๆ และดินราดถาดเมล็ด ถ้าคุณมีดินหรือตะกอนจำนวนมาก คุณสามารถรวบรวมเมล็ดพันธุ์โดยใช้วิธีของ terHeerdt et al. (1996) Thisinvolvesbreakingupthesampleandforcingitthrougha ตะแกรงตาข่ายหยาบแล้วผ่าน fine-ตาข่ายตะแกรงกับเจ็ทน้ำเอาทั้งหยาบและวัสดุ fine วัสดุที่ผ่านตะแกรงหยาบ แต่ไม่ผ่าน fine ถูกเก็บไว้ มีเลือกขนาดตาข่ายสองถึงสุดขั้วเมล็ดขนาดในตัวอย่าง terHeerdt et al. (1996) ใช้ 4 มม.และ 0.212 มิลลิเมตร ตัวอย่างสามารถแพร่กระจายได้บนชั้นของเมล็ดพันธุ์ปุ๋ยหรือทรายเพื่อลดสัดส่วนของเมล็ดที่ยังคงฝังอยู่ วางถาดเมล็ดนอก ในเรือนกระจกสำหรับปลูกต้นไม้ หรือ ในห้องจำลองธรรมชาติเงื่อนไข (daylength, diurnal อุณหภูมิ ความชื้น เป็นต้น) เจริญเติบโต และดินอยู่ชุ่มชื่น โดยการรดน้ำ หรือ misting ถ้าถาดอยู่นอก คุณควรป้องกัน herbivores และปนเปื้อน โดยเมล็ดทางอากาศ ทดสอบการงอกตัวอย่างจากชุมชนน้ำควรจะทำในถาดเมล็ด submersed น้ำต้นฉบับร่าง หรือภายใต้ artificial เงื่อนไขเช่นใน watertanks, perhapsinstandardculturesolution (McFarland และโรเจอร์ส 1998) ถาดควรจะตรวจสอบบ่อย ๆ (เช่นทุกวัน) และมีกล้าไม้ที่เกิดเป็น iden tified และเอาออก เป็นอัตราการงอกช้า ตรวจสอบสามารถเป็นมากไม่ ตัวอย่างควรกวนบางผึ่งเมล็ดทั้งหมด กล้าไม้จะใช้วิธีอธิบายไว้ในส่วน 'กับดักเมล็ด' identified อาจมีประโยชน์ในการรักษากลุ่มอ้างอิงของกล้าไม้ สามารถหยุดการตรวจสอบเมื่อไม่มีชุมนุมหลายสัปดาห์ มี