The multiple-items used to measure

The multiple-items used to measure service quality were taken from Parasuraman, Zeithaml
and Berry (1985) and Kivela, Reece and Inbakaran (1999b). A total of 14 items was used
and includes the additional item (i.e. operating hours convenience) based on the suggestions
of restaurant owners during the pilot testing. Single-item approach was used for the
satisfaction and repatronage intention construct. Typically, assessment of reliability in terms
of internal consistency cannot be computed for single-item measurement (Soderlund and
Ohman, 2003). Rossiter (2002) has strongly argued that intentions should not be captured
with multiple-item scales, as they invite the possibility of a confounded measurement.
Though Churchill (1979) argued that single items are unreliable, Rossiter (2002) opposed
this by demonstrating that the main issue is the validity problem rather than reliability
problem. This is further supported by Westbrook and Oliver (1981) who indicated that
single item rating scales were common among researchers in testing customer satisfaction.
All the three main constructs were measured, using a five-point Likert scale. Selected
demographic data was also collected at the end of the questionnaire.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สินค้าหลากหลายที่ใช้วัดคุณภาพบริการที่ได้มาจาก Parasuraman, Zeithamlและเบอร์รี่ (1985) และ Kivela, Reece ก Inbakaran (1999b) ใช้จำนวน 14 รายการและมีสินค้าเพิ่มเติม (เช่นการทำงานสะดวกชั่วโมง) ตามคำแนะนำของเจ้าของร้านอาหารในระหว่างการทดสอบนำร่อง วิธีเดียวสินค้าใช้สำหรับการความพึงพอใจและความตั้งใจ repatronage สร้าง โดยทั่วไปแล้ว ประเมินความน่าเชื่อถือในของความสอดคล้องภายในไม่สามารถถูกคำนวณสำหรับรายการเดียวประเมิน (Soderlund และOhman, 2003) Rossiter (2002) ได้โต้เถียงว่า ควรจับความตั้งใจไม่ขอมีสินค้าหลายระดับ เป็นเชิญวัด confounded ที่อาจเกิดขึ้นแม้ว่าเคิร์ดโซว์ (1979) โต้เถียงสินค้าเดียวน่า Rossiter (2002) ตรงข้ามโดยเห็นว่าปัญหาหลักปัญหามีผลบังคับใช้แทนที่เป็นความน่าเชื่อถือปัญหา นี้เพิ่มเติมสนับสนุน Westbrook และ Oliver (1981) ที่ระบุไว้ที่รายการประเมินระดับทั่วไปในหมู่นักวิจัยในการทดสอบความพึงพอใจของลูกค้าได้ทั้งหมดของ 3 หลักโครงสร้างที่วัด โดยใช้มาตราส่วนแบบ Likert 5 จุด เลือกยังได้รวบรวมข้อมูลประชากรในตอนท้ายของแบบสอบถาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลายรายการที่ใช้ในการวัดคุณภาพการให้บริการที่ถูกนำมาจาก Parasuraman, Zeithaml
และแบล็กเบอร์ (1985) และ Kivela, รีซและ Inbakaran (1999b) รวม 14 รายการที่ถูกนำมาใช้
และรวมถึงรายการเพิ่มเติม (เช่นความสะดวกสบายในการดำเนินงานชั่วโมง) ตามข้อเสนอแนะ
ของเจ้าของร้านอาหารในระหว่างการทดสอบนำร่อง วิธีเดียวรายการที่ใช้สำหรับ
ความพึงพอใจและความตั้งใจ repatronage สร้าง โดยปกติแล้วการประเมินความน่าเชื่อถือในแง่
ของความมั่นคงภายในที่ไม่สามารถคำนวณได้สำหรับการวัดเดียวรายการ (Soderlund และ
ทรงเสน่ห์, 2003) รูส (2002) ได้มีการถกเถียงกันอย่างยิ่งว่าความตั้งใจที่ไม่ควรจะถูกจับ
ด้วยเกล็ดหลายรายการขณะที่พวกเขาเชิญไปได้ของการวัดอดสู.
แม้ว่าเชอร์ชิล (1979) ที่ถกเถียงกันอยู่ว่ารายการเดียวที่ไม่น่าเชื่อถือ, รูส (2002) ตรงข้าม
นี้โดยแสดงให้เห็นว่า ปัญหาที่สำคัญคือปัญหาความถูกต้องมากกว่าความน่าเชื่อถือ
ปัญหา นี้ได้รับการสนับสนุนต่อไปโดยเวสต์บและโอลิเวอร์ (1981) ที่ชี้ให้เห็นว่า
เครื่องชั่งน้ำหนักคะแนนรายการเดียวเป็นเรื่องธรรมดาในหมู่นักวิจัยในการทดสอบความพึงพอใจของลูกค้า.
ทั้งสามสร้างหลักถูกวัดโดยใช้ Likert ห้าจุดขนาด เลือก
ข้อมูลประชากรยังถูกเก็บรวบรวมในตอนท้ายของการตอบแบบสอบถาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลายรายการที่ใช้วัดคุณภาพบริการถ่ายจากของ Parasuraman , Zeithaml
และ Berry ( 1985 ) และ kivela รีซ และ inbakaran ( 1999b ) ทั้งหมด 14 รายการใช้
และมีรายการเพิ่มเติม ( เช่นชั่วโมงการทำงานสะดวก ) ตามคำแนะนำของเจ้าของร้านอาหารในระหว่าง
นักบินทดสอบ วิธีการรายการเดียวคือใช้สำหรับ
ความพึงพอใจและความตั้งใจ repatronage สร้าง โดยทั่วไปการประเมินความน่าเชื่อถือในแง่
ของความสอดคล้องภายในไม่สามารถคำนวณการวัดรายการเดียว ( soderlund และ
โอเมิ่น , 2003 ) รอสซิตเตอร์ ( 2545 ) ได้ขอแย้งว่า เจตนาไม่ควรจับ
ด้วยระดับหลายรายการเช่นที่พวกเขาเชิญความเป็นไปได้ของการวัด
อาย .แม้ว่า เชอร์ชิลล์ ( 1979 ) แย้งว่ารายการเดียวก็ไม่น่าเชื่อถือแล้ว โรสสิเทอร์ ( 2002 ) ตรงข้าม
นี้โดยแสดงให้เห็นว่า ปัญหาหลักคือปัญหา ปัญหาความน่าเชื่อถือความถูกต้องมากกว่า

นี้การสนับสนุนเพิ่มเติมโดย Westbrook และโอลิเวอร์ ( 1981 ) ที่พบว่า มีรายการเดียว
ประเมินค่าร่วมกันระหว่างนักวิจัยในการทดสอบความพึงพอใจ .
ทั้งสามหลักสร้างเป็นวัดการใช้จุดห้าคนขนาด เลือก
ข้อมูลประชากรยังเก็บในตอนท้ายของแบบสอบถาม