On this basis alone we might ask if

On this basis alone we might ask if something could be done at school to
remove the possibility of children becoming uncommunicative in the classroom
- children who are clearly not at all so in the playground, or at home. It
is evident that a minimum requirement here is for teachers, and the school
system generally, to be tolerant (and not begrudgingly so) of dialectal
variation, and not to brand it as anything inferior. Given current social
psychological and linguistic data, we can now provide teachers with the
evidence that this, in fact, is the most reasonable thing to do. Dialects and
accents are possessions one shares with those who are psychologically
similar (see Bishop, 1979; Delia, 1972; Sebastian, Ryand and Corso, in
press) and with whom one identifies. They are, as we outlined in the previous section, clearly linked to a child's conception of group membership
and self-respect. Children will therefore not wish to converge towards
another speech variety unless they want to alter their identity in some way.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บนพื้นฐานนี้เพียงอย่างเดียว เราอาจถามถ้า สิ่งที่ทำในโรงเรียนเพื่อเอาของเด็กกลายเป็น uncommunicative ในห้องเรียน-เด็กที่ชัดเจนไม่เช่นนั้นสนามเด็กเล่น หรือ ที่บ้าน มันจะเห็นได้ชัดว่า ความต้องการขั้นต่ำที่นี่เป็นครู และโรงเรียนระบบทั่วไป ป้องกันความผิดพลาด (และไม่ใช่ begrudgingly) ของ dialectalเปลี่ยนแปลง และไม่ ให้แบรนด์เป็นอย่างน้อย ให้สังคมปัจจุบันข้อมูลทางจิตวิทยา และภาษาศาสตร์ เราสามารถนำเสนออาจารย์ที่ได้รับการหลักฐาน ความเป็นจริง เป็นสิ่งเหมาะสมที่สุดจะทำ สำเนียง และเน้นเป็นหนึ่งร่วมกับผู้ psychologically ทรัพย์สินคล้ายกัน (ดูโคน 1979 Delia, 1972 เซบาสเตียน Ryand และ Corso ในกด) และมีหนึ่งระบุ พวกเขา ตามที่เราระบุไว้ในส่วนก่อนหน้า ชัดเจนเชื่อมโยงกับความคิดของเด็กของสมาชิกกลุ่มและเคารพตัวเอง เด็กจะจึงไม่ต้องการที่จะค่อย ๆ เอียงเข้าหาหลากหลายคำพูดอื่นยกเว้นว่าพวกเขาต้องการเปลี่ยนตัวในบางวิธี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บนพื้นฐานนี้คนเดียวเราอาจจะถามว่าบางสิ่งบางอย่างที่สามารถทำได้ที่โรงเรียนที่จะเอาความเป็นไปได้ของเด็กกลายเป็นไม่พูดในห้องเรียน
- สำหรับเด็กที่มีความชัดเจนไม่ได้ที่ทุกคนในสนามเด็กเล่น, หรือที่บ้าน มันจะเห็นว่าความต้องการขั้นต่ำที่นี่เป็นที่สำหรับครูและโรงเรียนระบบทั่วไปที่จะใจกว้าง(และไม่สลับดังนั้น) ของภาษาถิ่นรูปแบบและไม่ให้แบรนด์เป็นสิ่งที่ด้อยกว่า ปัจจุบันสังคมได้รับข้อมูลทางด้านจิตใจและภาษาตอนนี้เราสามารถให้ครูผู้สอนที่มีหลักฐานว่าในความเป็นจริงเป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดที่จะทำ ภาษาและสำเนียงเป็นดินแดนหนึ่งในหุ้นที่มีผู้ที่มีจิตใจที่คล้ายกัน(ดูบิชอป 1979; Delia 1972; เซบาสเตียน Ryand และ Corso ในกด) และกับใครคนหนึ่งระบุ พวกเขาเป็นอย่างที่เราระบุไว้ในส่วนก่อนหน้านี้มีการเชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับความคิดของเด็กจากการเป็นสมาชิกกลุ่มและเคารพตนเอง เด็กจึงจะไม่ต้องการที่จะมาบรรจบกันที่มีต่อความหลากหลายคำพูดอีกจนกว่าพวกเขาต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงตัวตนของพวกเขาในทางใดทางหนึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บนพื้นฐานนี้คนเดียวเราอาจจะถามว่าสิ่งที่จะทำที่โรงเรียน

เอาความเป็นไปได้ของเด็กกลายเป็นเงียบขรึมในชั้นเรียน
- เด็กที่ยังไม่ได้ที่ทั้งหมดดังนั้นในสนามเด็กเล่น หรือที่บ้าน มันเห็นได้ชัดว่า ความต้องการขั้นต่ำ
ที่นี่สำหรับครูและโรงเรียน
ระบบโดยทั่วไปจะใจกว้าง ( ไม่ begrudgingly ) ความแปรปรวนของภาษาพื้นเมือง
,และไม่แบรนด์ มันเป็นอะไรที่ด้อยกว่า ให้กระแสสังคม
ทางจิตวิทยาและข้อมูลทางด้านภาษาศาสตร์ , ตอนนี้เราสามารถจัดหาครูที่มี
หลักฐานนี้ ความจริง เป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดที่จะทำ ภาษาถิ่นและสำเนียงเป็นหนึ่งหุ้น
เงินทองกับผู้ที่จิตใจ
เหมือนกัน ( เห็นพระสังฆราช , 1979 ; Delia , 1972 ; เซบาสเตียน คอร์โซ และ ryand ใน
กด ) และหนึ่งกับผู้ที่ระบุ .พวกเขาเป็นอย่างที่เราอธิบายไว้ในส่วนก่อนหน้านี้เชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับของเด็ก ความคิดของ
สมาชิกของกลุ่มและการเคารพตัวเอง เด็กจึงไม่ปรารถนาที่จะมาบรรจบกันต่ออีกหลากหลายคำพูด
ถ้าพวกเขาต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงตัวตนของพวกเขาในบางวิธี