IMPLICATIVE VERBSKarttunen (1971) i

IMPLICATIVE VERBS
Karttunen (1971) identified a further diction among verbs in which the factuality or nonfactuality of the complement depends both on the verb itself and on whether the main clause asserts or denies the complement. These verbs can be “positive implicatives” or “negative implicatives” as follows:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำกริยา IMPLICATIVEKarttunen (1971) ระบุ diction เพิ่มเติมในคำกริยาที่ factuality หรือ nonfactuality ของส่วนประกอบขึ้นอยู่ ในกริยาเอง และว่าอนุประโยคหลักยืนยัน หรือปฏิเสธส่วนประกอบ คำกริยาเหล่านี้อาจเป็น "บวก implicatives" หรือ "ลบ implicatives" ดังนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

implicative กริยา
Karttunen (1971) ระบุพจน์ต่อไปในคำกริยาที่ factuality หรือ nonfactuality ของสมบูรณ์ขึ้นอยู่กับทั้งตัวเองและคำกริยาว่าข้อหลักยืนยันหรือปฏิเสธสมบูรณ์ คำกริยาเหล่านี้สามารถเป็น "implicatives บวก" หรือ "implicatives เชิงลบ" ดังต่อไปนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

implicative กริยา
karttunen ( 1971 ) ระบุเพิ่มเติมคำพูดของคำกริยาที่ factuality หรือ nonfactuality ของกว่าจะขึ้นอยู่กับทั้งกริยาตัวเองว่าประโยคหลัก ยืนยัน หรือปฏิเสธการเสริม คำกริยาเหล่านี้สามารถ " implicatives บวก " หรือ " ลบ implicatives
" ดังต่อไปนี้