Without the slightest trace of poli

Without the slightest trace of politeness, Chen Fan walked up and grabbed the bag of holding. Li did nothing to stop him. He could only smile sadly. Chen Fan was just about to turn and walk back, when Meng Hao coughed again.

“Elder Brother, there’s also a sword worth tens of thousands of Spirit Stones.” Could Meng Hao really forget that? Considering how much he cared about Spirit Stones, as well as desire to join a Sect, he might be able to forget about other things. But he could never forget matters related to Spirit Stones.

“The sword?” Chen Fan said to pale-faced Li, holding his hand out.

Face bitter, Li produced the sword. His heart trembled, and felt as if it would tear in half. He handed it over to Chen Fan, and from his expression, it looked like he was handing over the love of his life.

He glared murderously at Meng Hao, the venom in his eyes growing stronger and stronger.

“No shame whatsoever!” he said, clenching his jaw. He flicked his sleeve, turned and left.

Chen Fan gave a cold snort, and then hurried away with Meng Hao and all the winnings. They returned to his house, their faces covered with smiles.

“Little Junior Brother, we won out this time. But next time,” he exhorted earnestly, “you can’t do something like that. That was extremely dangerous, and also, you now have to worry about those two trying to get back at you.”

Meng Hao nodded, knowing that Chen Fan was simply concerned for him. With a smile, he said, “Elder Brother, how about I take the Spirit Stones, and you keep the jade pendant?”

Chen Fan thought for a moment, and then replied, “No, I don’t need it. You take it. Listen to your Elder Brother. You take everything. This is my Sect, so I have everything I need. As for the jade pendant… consider this: You take it, but when Master emerges from secluded meditation, return it. After all, you will eventually be a member of the Sect.”

Meng Hao tried to convince him to take the piece of jade, but Chen Fan, although he didn’t directly refuse, declined to take it. Finally, Meng Hao collected together all his winnings, whereupon Chen Fan produced some more alcohol. The two Brothers sat down to drink, and chatted about the Reliance Sect.

A few days passed, and Chen Fan’s master continued to remain in secluded meditation. The date of the banquet at the Song Clan drew closer. Finally, one morning at dawn, the sound of bells filled the Solitary Sword Sect.

At the bottom of the mountain was a stretch of ground normally covered with restrictive spells. Currently, people were flying from all directions toward this very area.

Meng Hao was among them, flying alongside Chen Fan.

As he approached, the first thing Meng Hao noticed was an enormous teleportation portal, surrounded by nine stone pillars. Not far away from it, a gray-robed old man sat cross-legged and motionless.

“That’s the portal keeper,” said Chen Fan quietly. “His only job is to keep watch over the teleportation portal.” Meng Hao nodded, shifting his gaze to look at the portal itself as well as the surrounding area.

Other than Chen Fan and himself, there were three others present. They all wore the Daoist robes of the Solitary Sword Sect, and had large swords strapped to their backs. When he looked at them, they looked back and gave him slight nods.

With a smile, Meng Hao clasped hands and saluted them. They smiled back.

Despite the lack of any words being exchanged, Meng Hao could tell that they knew who he was. Obviously, his match with Li had gained him no small amount of prestige in the Solitary Sword Sect over the past few days.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยไม่มีร่องรอยน้อยที่สุดของความสุภาพเฉินพัดลมเดินขึ้นและคว้ากระเป๋าถือครอง หลี่ไม่ได้ทำอะไรที่จะหยุดเขา เขาสามารถยิ้มเศร้า เฉินพัดลมเป็นเพียงเกี่ยวกับการเปิดและเดินกลับมาเมื่อเม้งเฮาไออีกครั้ง. "พี่ชายนอกจากนี้ยังมีดาบมูลค่านับหมื่นของพระวิญญาณหิน." สามารถเม้งเฮาจริงๆลืมว่า? พิจารณาเท่าใดเขาดูแลเกี่ยวกับวิญญาณหินเช่นเดียวกับความปรารถนาที่จะเข้าร่วมนิกายเขาอาจจะสามารถที่จะลืมเกี่ยวกับสิ่งอื่น ๆ แต่เขาไม่เคยลืมเรื่องที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณหิน. "ดาบ?" เฉินกล่าวว่าพัดลมจะหน้าซีดเผือดลี่จับมือของเขาออก. หน้าขม Li ผลิตดาบ หัวใจของเขาสั่นและรู้สึกราวกับว่ามันจะฉีกขาดในช่วงครึ่งปี เขาส่งมันไปยังเฉินพัดลมและจากการแสดงออกของเขาก็ดูเหมือนว่าเขาได้รับการมอบความรักในชีวิตของเขา. เขาจ้องฆาตกรรมที่เม้งเฮาพิษในสายตาของเขาที่เติบโตแข็งแกร่งและแข็งแรง. "ไม่มีความละอายใด ๆ !" เขา กล่าวว่ากำขากรรไกรของเขา เขาสะบัดแขนเสื้อของเขาหันไปทางซ้าย. เฉินพัดลมให้ Snort เย็นแล้วรีบออกไปพร้อมกับเม้ง Hao และเงินรางวัลทั้งหมด พวกเขากลับไปบ้านของเขาใบหน้าของพวกเขาที่ปกคลุมไปด้วยรอยยิ้ม. "ลิตเติ้ลจูเนียร์บราเดอร์เราจะออกมาในเวลานี้ แต่ครั้งต่อไป "เขากลับตัวกลับใจเป็นเรื่องเป็นราว" คุณไม่สามารถทำสิ่งที่ต้องการที่ นั่นคืออันตรายมากและนอกจากนี้คุณยังต้องกังวลเกี่ยวกับทั้งสองพยายามที่จะได้รับกลับมาที่คุณ. " เม้งเฮาพยักหน้ารู้ว่าเฉินแฟนคลับเป็นห่วงเพียงสำหรับเขา ด้วยรอยยิ้มเขากล่าวว่า "พี่ชายวิธีการเกี่ยวกับฉันใช้เวลาวิญญาณก้อนหินและคุณเก็บจี้หยก?" เฉินพัดลมคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "ไม่ฉันไม่ต้องการมัน คุณจะเอามัน ฟังบราเดอร์ของคุณพี่ คุณใช้ทุกอย่าง นี้เป็นนิกายของฉันดังนั้นฉันมีทุกอย่างที่ฉันต้องการ ในฐานะที่เป็นจี้หยก ... พิจารณานี้คุณจะเอามัน แต่เมื่อโทโผล่ออกมาจากการทำสมาธิที่เงียบสงบกลับมา หลังจากที่ทุกคนในที่สุดคุณจะต้องเป็นสมาชิกของนิกาย. " เม้งเฮาพยายามที่จะโน้มน้าวให้เขาใช้ชิ้นส่วนของหยก แต่เฉินพัดลมแม้ว่าเขาจะไม่ได้ปฏิเสธโดยตรงปฏิเสธที่จะใช้มัน สุดท้ายเม้งเฮารวบรวมเข้าด้วยกันเงินทั้งหมดของเขาครั้นแล้วเฉินพัดลมผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากขึ้น พี่น้องทั้งสองคนนั่งลงที่จะดื่มและพูดคุยเกี่ยวกับการพึ่งนิกาย. ไม่กี่วันที่ผ่านมาและต้นแบบเฉินแฟนยังคงเงียบสงบในการทำสมาธิ วันที่มีการจัดเลี้ยงในเพลงตระกูลเดินเข้าไปใกล้ ๆ สุดท้ายในเช้าวันหนึ่งในยามเช้าเสียงของระฆังที่เต็มไปโดดเดี่ยวดาบนิกาย. ที่ด้านล่างของภูเขาเป็นยืดของพื้นดินที่ปกคลุมตามปกติกับคาถาที่เข้มงวด ขณะที่ผู้คนกำลังบินจากทุกทิศทางตรงไปยังบริเวณนี้มาก. เม้งเฮาเป็นหนึ่งในพวกเขาบินเฉินควบคู่ไปกับพัดลม. ในขณะที่เขาเดินเข้ามาสิ่งแรกที่สังเกตเห็นเม้งเฮาเป็นพอร์ทัล teleportation มหาศาลล้อมรอบด้วยเก้าเสาหิน ห่างออกไปไม่ไกลจากนั้นชายชราสีเทาเสื้อคลุมนั่งไขว่ห้างและนิ่ง. "นั่นคือผู้รักษาประตูพอร์ทัล" เฉินกล่าวว่าพัดลมอย่างเงียบ ๆ "งานเดียวของเขาคือการให้เฝ้าพอร์ทัล teleportation ได้." เม้งเฮาพยักหน้าขยับสายตาของเขามองไปที่พอร์ทัลของตัวเองเช่นเดียวกับพื้นที่โดยรอบ. อื่น ๆ กว่าเฉินพัดลมและตัวเขาเองมีสามคนปัจจุบัน พวกเขาทุกคนสวมเสื้อคลุม Daoist ของ Solitary ดาบนิกายและมีดาบขนาดใหญ่มัดติดอยู่กับหลังของพวกเขา เมื่อเขามองไปที่พวกเขาพวกเขาหันกลับไปมองและทำให้เขาพยักหน้าเล็กน้อย. ด้วยรอยยิ้มเม้งเฮาพนมมือและเคารพพวกเขา พวกเขากลับยิ้ม. แม้จะมีการขาดของคำที่มีการแลกเปลี่ยนเม้งเฮาสามารถบอกได้ว่าพวกเขารู้ว่าเขาเป็นใคร เห็นได้ชัดว่าการแข่งขันของเขากับหลี่เขาได้รับจำนวนเงินที่ไม่มีขนาดเล็กของศักดิ์ศรีในโดดเดี่ยวดาบนิกายในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่มีร่องรอยแม้แต่น้อย ความสุภาพ เฉิน แฟนเดินเข้ามาแล้วคว้ากระเป๋าถือ หลี่ ก็ไม่มีอะไรหยุดเขาได้ เขาได้แต่ยิ้มอย่างเศร้าๆ เฉิน แฟนกำลังจะหันหลังแล้วเดินกลับ เมื่อ เมิ่งฮ่าวไออีกครั้ง" พี่ชาย ยังมีดาบมูลค่านับหมื่นของหินวิญญาณ . " เมิ่งฮ่าวลืมจริงๆเหรอ พิจารณาว่าเขาแคร์หินวิญญาณ รวมทั้งความปรารถนาที่จะเข้าร่วมพรรค เขาอาจจะลืมเรื่องอื่น ๆ แต่เขาจะไม่ลืมเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหินวิญญาณ ." ดาบ " เฉิน แฟนบอกว่าซีดเจอลี ดึงมือของเขาออกหน้าขม , Li ผลิตดาบ หัวใจของเขาสั่นและรู้สึกเหมือนกับว่ามันจะฉีกครึ่ง เขายื่นมันให้ซีรีส และจากการแสดงออกของเขา ดูเหมือนเขาจะมอบความรักของชีวิตของเขาเขาถลึงตาร้ายแรงที่เมิงเฮาพิษในสายตาของเขาที่เติบโตแข็งแกร่ง และแข็งแกร่งขึ้น" ไม่มีความละอายเลย ! " เขาบอกว่า จับขากรรไกรของเขา เขาสะบัดแขนของเขา หันซ้ายซีรีสให้หายใจเย็น แล้วรีบหนีไปกับเมิ่งฮ่าวและชนะทั้งหมด เขากลับไปที่บ้านของเขา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม" พี่จูเนียร์น้อย เราชนะในครั้งนี้ แต่ในเวลาต่อไป " เขาแนะนำอย่างจริงจัง " คุณไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ที่อันตรายมาก และยัง ตอนนี้คุณต้องกังวลเกี่ยวกับทั้งสองพยายามที่จะได้รับกลับมาที่คุณ”เมิ่งเฮ่าพยักหน้า ทราบว่า เฉิน แฟนก็ห่วงเขา ด้วยรอยยิ้ม เขากล่าวว่า " ท่านพี่ ข้าเอาหินวิญญาณ และคุณเก็บจี้หยก ? "ซีรีสคิดสักครู่แล้วตอบว่า " ไม่ ฉันไม่ต้องการมัน คุณใช้มัน ฟังพี่ชายของเจ้า คุณเอาทุกอย่างไป นี่เป็นพรรคของฉัน ฉันมีทุกอย่างที่ฉันต้องการ ส่วนจี้ . . . . . . . หยก พิจารณานี้ : คุณใช้มัน แต่เมื่ออาจารย์โผล่ออกมาจากสมาธิเงียบสงบ กลับ หลังจากทั้งหมด คุณจะต้องเป็นสมาชิกของนิกาย "เมิ่งเฮ่าพยายามโน้มน้าวให้เขาใช้ชิ้นส่วนของหยก แต่ซีรีสถึงแม้ว่าเขาไม่ได้โดยตรงปฏิเสธ , ปฏิเสธที่จะใช้มัน ในที่สุด เมิ่งฮ่าวเก็บด้วยกันการชนะของเขาทั้งหมด ซึ่งเฉินพัดลมผลิตแอลกอฮอล์มากขึ้นบาง สองพี่น้องนั่งดื่มและพูดคุยเกี่ยวกับความเชื่อมั่นนิกายไม่กี่วันผ่านไป และ เฉิน แฟนอาจารย์ยังคงยังคงเงียบสงบ สมาธิ วันที่งานเลี้ยงที่ตระกูลดรูว์เพลงใกล้ชิด ในที่สุด วันหนึ่งในยามเช้า เสียงของระฆังเต็มพรรคดาบเดี่ยวที่ด้านล่างของภูเขาเป็นยืดพื้นปกคลุมด้วยเวทมนตร์ปกติจำกัด . ปัจจุบันคนกำลังบินจากทุกทิศทาง พื้นที่นี้มากเมิ่งเฮ่าอยู่ในหมู่พวกเขา บิน กับ เฉิน แฟนที่เขามาหา สิ่งแรกที่เมิงเฮา สังเกตเห็นเป็นพอร์ทัล teleportation มหาศาลล้อมรอบด้วยเก้าเสาศิลา ไม่ไกลจากมัน สีเทา ชายชรานั่งไขว้ขา robed นิ่งและ ." นั่นมันประตูผู้รักษากล่าวว่า " ซีรีสอย่างเงียบๆ " งานเดียวของเขาคือเพื่อให้นาฬิกามากกว่าพอร์ทัล teleportation " เมิ่งเฮ่าพยักหน้า ขยับ สายตาของเขาดูพอร์ทัลเอง เช่นเดียวกับบริเวณโดยรอบนอกจากเฉินแฟนและตัวเอง มี 3 คน ปัจจุบัน พวกเขาทั้งหมดใส่ daoist อาภรณ์ของพรรคดาบเดี่ยว และมีดาบขนาดใหญ่ผูกติดกับหลังของพวกเขา เมื่อเขามองดูพวกเขา พวกเขามองกลับไปและให้เขาเล็กน้อย พยักหน้า .ด้วยรอยยิ้ม เมิ่งฮ่าวประสานมือคำนับเขา เขายิ้มกลับแม้ไม่มีคำพูดใด ๆถูกแลกเปลี่ยน เมิ่งฮ่าวบอกได้ว่าเขาคือใคร เห็นได้ชัดว่าเขาตรงกับหลี่ได้รับเขาไม่น้อยของบารมีในพรรคดาบเดี่ยว ไปไม่กี่วัน