Myanmar is an agriculture-based cou

Myanmar is an agriculture-based country and the agriculture sector contributes 34% of GDP (Gross Domestic Product), 23% of total export earnings and employs 63% of the work force. Although the country is rich in natural resources, Myanmar is one of the Least Developed Countries (LDC) in the world. 75% of the country‘s population are living in rural areas. One of the most striking features is the extreme isolation of people residing in rural areas. Villages as close as 6 or 8 km from a main road are cut off from many basic services.
The population will grow to about 60 million by the year 2010, and the demand for the local rice consumption will be approximately 20 millions tons. To be able to supply enough food for the increasing population and export the surplus, rice production will have to be increased up to 25 millions tons, by expanding rice grown area up to 6 million hectares. One of the major economic objectives is “development of agriculture as a base and all-round development of other sectors of the economy as well”. How to cope with this tremendous challenges? Myanmar still favours a traditional extension approach.
In the beginning of 2001 the author collected data from selected extension agents through structured interviews to gain insights about the bottlenecks and potentials of the present approach.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พม่าเป็นประเทศการเกษตรและภาคเกษตรมีส่วน 34% ของจีดีพี (ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ), 23% ของรายได้การส่งออกทั้งหมดและมีพนักงาน 63% ของกำลังการทำงาน แม้ว่าประเทศที่อุดมไปด้วยทรัพยากรทางธรรมชาติที่พม่าเป็นหนึ่งในประเทศที่พัฒนาน้อยที่สุด (LDC) ในโลก 75% ของประชากรของประเทศที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบท หนึ่งในคุณสมบัติที่โดดเด่นที่สุดคือการแยกมากของผู้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบท หมู่บ้านใกล้เคียงเป็น 6 หรือ 8 กิโลเมตรจากถนนสายหลักที่ถูกตัดออกจากการให้บริการขั้นพื้นฐานจำนวนมาก.
ประชากรจะเติบโตประมาณ 60 ล้านบาทโดยในปี 2010 และความต้องการบริโภคข้าวในประเทศจะอยู่ที่ประมาณ 20 ล้านตัน เพื่อให้สามารถที่จะจัดหาอาหารเพียงพอสำหรับประชากรที่เพิ่มขึ้นและการส่งออกส่วนเกินการผลิตข้าวจะต้องมีการเพิ่มขึ้นถึง 25 ล้านตันโดยการขยายพื้นที่ปลูกข้าวได้ถึง 6 ล้านไร่ หนึ่งในวัตถุประสงค์ทางเศรษฐกิจที่สำคัญคือ "การพัฒนาการเกษตรเป็นฐานและการพัฒนาทุกรอบของภาคอื่น ๆ ของเศรษฐกิจได้เป็นอย่างดี" วิธีการรับมือกับความท้าทายที่ยิ่งใหญ่นี้หรือไม่? พม่ายังคงบุญวิธีการขยายแบบดั้งเดิม.
ในช่วงเริ่มต้นของปี 2001 ผู้เขียนได้รวบรวมข้อมูลจากตัวแทนที่เลือกขยายผ่านการสัมภาษณ์ที่มีโครงสร้างที่จะได้รับข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการคอขวดและศักยภาพของวิธีการในปัจจุบัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พม่าเป็นประเทศที่ใช้เป็นเกษตรและภาคเกษตรก่อ 34 % ของ GDP ( ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ) 23% ของรายได้จากการส่งออกทั้งหมด และใช้ 63% ของทำงาน แม้ว่าจะเป็นประเทศที่อุดมไปด้วยทรัพยากรทางธรรมชาติ พม่าเป็นหนึ่งในประเทศที่พัฒนาน้อยที่สุด ( LDC ) ในโลก 75 % ของประชากรของประเทศที่อาศัยอยู่ในชนบทหนึ่งในคุณสมบัติที่โดดเด่นที่สุดคือการแยกมากของผู้คนที่อาศัยอยู่ในชนบท หมู่บ้านใกล้เคียงเป็น 6 หรือ 8 กิโลเมตรจากถนนสายหลักถูกตัดขาดจากบริการพื้นฐานมากมาย
ประชากรจะเพิ่มขึ้นประมาณ 60 ล้านบาท โดยในปี 2553 และความต้องการบริโภคข้าวท้องถิ่นจะอยู่ที่ประมาณ 20 ล้านตันสามารถจัดหาอาหารที่เพียงพอสำหรับการเพิ่มประชากรและส่งออกสำหรับการผลิตข้าวจะเพิ่มขึ้นถึง 25 ล้านตัน โดยขยายพื้นที่ปลูกข้าวถึง 6 ล้านไร่ หนึ่งในวัตถุประสงค์หลักคือ " การพัฒนาเศรษฐกิจการเกษตรเป็นฐานและการพัฒนารอบด้านของภาคอื่นๆ ของเศรษฐกิจได้เป็นอย่างดีวิธีการรับมือกับความท้าทายอันยิ่งใหญ่นี้ ? พม่ายังสนับสนุนวิธีการส่งเสริมแบบดั้งเดิม .
ในต้นปี 2544 ผู้เขียนได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการเลือกตัวแทนผ่านวิธีการสัมภาษณ์เพื่อเก็บข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับคอขวดและศักยภาพของวิธีการในปัจจุบัน