The theory of planned behavior is a

The theory of planned behavior is an extension of the theory of reasoned
action (Ajzen & Fishbein, 1980; Fishbein & Ajzen, 1975) made
necessary by the original model’s limitations in dealing with behaviors
over which people have incomplete volitional control. Figure 1 depicts
the theory in the form of a structural diagram. For ease of presentation,
possible feedback effects of behavior on the antecedent variables are not
shown.
As in the original theory of reasoned action, a central factor in the
theory of planned behavior is the individual’s intention to perform a given
behavior. Intentions are assumed to capture the motivational factors that
influence a behavior; they are indications of how hard people are willing
to try, of how much of an effort they are planning to exert, in order to
perform the behavior. As a general rule, the stronger the intention to
engage in a behavior, the more likely should be its performance. It should
be clear, however, that a behavioral intention can lind expression in behavior only if the behavior in question is under volitional control, i.e.,if the person can decide at will to perform or not perform the behavior.
Although some behaviors may in fact meet this requirement quite well,
the performance of most depends at least to some degree on such nonmotivational
factors as availability of requisite opportunities and resources
(e.g., time, money, skills, cooperation of others; see Ajzen, 1985,
for a discussion). Collectively, these factors represent people’s actual
control over the behavior. To the extent that a person has the required
opportunities and resources, and intends to perform the behavior, he or
she should succeed in doing so.’
The idea that behavioral achievement depends jointly on motivation
(intention) and ability (behavioral control) is by no means new. It constitutes
the basis for theorizing on such diverse issues as animal learning
(Hull, 1943), level of aspiration (Lewin, Dembo, Festinger, & Sears,
r The

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนเป็นส่วนขยายของทฤษฎี reasonedการดำเนินการ (Ajzen & Fishbein, 1980 Fishbein & Ajzen, 1975) ทำจำเป็น ด้วยข้อจำกัดของรูปแบบดั้งเดิมในการจัดการกับพฤติกรรมมากกว่าคนที่มีตัวควบคุม volitional สมบูรณ์ รูปที่ 1 แสดงให้เห็นทฤษฎีในรูปแบบของไดอะแกรมโครงสร้าง สำหรับความสะดวกในการนำเสนอไม่มีผลความสำคัญของพฤติกรรมตัวแปร antecedentแสดงในทฤษฎีดั้งเดิมของการกระทำ reasoned กลางเป็นปัจจัยในการทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนเป็นความตั้งใจของแต่ละบุคคลเพื่อทำการกำหนดลักษณะการทำงาน จะถือว่ามีความตั้งใจในการจับภาพที่หัดปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อลักษณะการทำงาน จะบ่งชี้ว่าคนเต็มใจพยายาม ของจำนวนความพยายามที่พวกเขาวางแผนที่จะออกแรง ลำดับการทำลักษณะการทำงาน ตามกฎทั่วไป ความตั้งใจที่แข็งแกร่งที่จะเข้าร่วมในลักษณะการทำงาน มีแนวโน้มมากขึ้นควรมีประสิทธิภาพ ควรสามารถล้าง อย่างไรก็ตาม ที่ตั้งใจพฤติกรรมสามารถ lind นิพจน์ในพฤติกรรมเป็นลักษณะคำถามภายใต้การควบคุม volitional, i.e.,if บุคคลสามารถตัดสินใจที่ จะทำ หรือไม่ทำพฤติกรรมแม้ว่าพฤติกรรมบางอย่างอาจในความเป็นจริงตรงกับความต้องการนี้ค่อนข้างดีประสิทธิภาพของสุดพึ่งน้อยกับเช่น nonmotivationalปัจจัยที่เป็นทรัพยากรและโอกาสที่จำเป็น(เช่น เวลา เงิน ทักษะ ความร่วมมือของผู้อื่น ดู Ajzen, 1985สำหรับการสนทนา) คนเหล่านี้แสดงถึงปัจจัยโดยรวม ของจริงควบคุมการทำงาน เท่าที่ผู้มีที่จำเป็นโอกาสและทรัพยากร และมุ่งมั่นที่จะทำพฤติกรรม เขา หรือเธอจะประสบความสำเร็จในการทำเช่นนั้น 'ความคิดที่ว่า พฤติกรรมความสำเร็จร่วมกันขึ้นอยู่กับแรงจูงใจ(เจตนา) และความสามารถ (ควบคุมพฤติกรรม) ใหม่โดยไม่ มันถือพื้นฐานของเก่าในประเด็นดังกล่าวมีความหลากหลายเป็นการเรียนรู้สัตว์(ฮัลล์ 1943) ระดับของความใฝ่ฝัน (Lewin, Dembo, Festinger และ Searsr

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนเป็นส่วนขยายของทฤษฎีการกระทำด้วยเหตุผล
( Ajzen & Fishbein , 1980 ; Fishbein & Ajzen , 1975 ) ได้
จำเป็นโดยเดิมรูปแบบของข้อ จำกัด ในการจัดการกับพฤติกรรมที่ผู้คนมีการควบคุม
กว่าความปรารถนาที่ไม่สมบูรณ์ รูปที่ 1 แสดงให้เห็น
ทฤษฎีในรูปแบบของแผนภาพของโครงสร้าง เพื่อความสะดวกในการนำเสนอ ,
ได้รับความคิดเห็นผลของพฤติกรรมกับตัวแปรมาก่อน

ไม่แสดง ตามทฤษฎีการกระทำด้วยเหตุผลเดิม ปัจจัยกลางใน
ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนคือ เจตนาของบุคคลเพื่อดำเนินการระบุพฤติกรรม . ความตั้งใจจะถือว่าจับแรงจูงใจที่มีผลต่อพฤติกรรม
; พวกเขาจะสังเกตยากอย่างไรคนเต็มใจ
ลองวิธีการมากของความพยายามที่พวกเขาวางแผนที่จะใช้ในการสั่งซื้อที่จะ
แสดงพฤติกรรม ตามกฎทั่วไป , แข็งแกร่งความตั้งใจ
มีส่วนร่วมในพฤติกรรม มีแนวโน้มจะประสิทธิภาพ มันควรจะ
จะชัดเจน แต่ที่เจตนาเชิงพฤติกรรมเท่านั้น ถ้าสามารถ ลินด์การแสดงออกในพฤติกรรมต้องสงสัยที่อยู่ภายใต้การควบคุม ความปรารถนาเช่นถ้าคนที่สามารถตัดสินใจที่จะแสดงหรือไม่แสดงพฤติกรรม
ถึงแม้ว่าบางพฤติกรรมในความเป็นจริงอาจตอบสนองความต้องการได้ดีทีเดียว
การปฏิบัติมากที่สุดขึ้น อย่างน้อยในระดับหนึ่งในปัจจัยที่ nonmotivational
เช่นความพร้อมของโอกาสที่จำเป็นและทรัพยากร
( เช่นเวลา , เงิน , ทักษะ , ความร่วมมือของผู้อื่น ; ดู Ajzen , 1985
สำหรับการสนทนา ) โดยรวมแล้วปัจจัยเหล่านี้เป็นตัวแทนของประชาชนที่เกิดขึ้นจริง
ควบคุมพฤติกรรม ในขอบเขตที่บุคคลมีความต้องการ
โอกาสและทรัพยากร และตั้งใจที่จะแสดงพฤติกรรมที่เขาหรือเธอควรจะทำสำเร็จ
'
ความคิดที่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนพฤติกรรมขึ้นอยู่กับร่วมกันแรงจูงใจ
( เจตนา ) และความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม ) ไม่ใช่เรื่องใหม่ มันถือเป็น
พื้นฐานของทฤษฎีนี้ในประเด็นดังกล่าวหลากหลาย เช่น การเรียนรู้ของสัตว์
( เรือ 1943 ) ระดับความคาดหวัง ( เลวินเดมโบ เฟสติงเกอร์ , , &
r , เซียร์ ,