What Happens In Jeju... - leeminho

What Happens In Jeju... - leeminho parkshinhye romance minshin heirs

 

A/N: I really struggled with this one. I'd like to hear what you think of it. Drop me a line at the comments section. :)

-------

Shin Hye took three deep breaths as she waited for Min Ho who excused himself to go to the kitchen. Since Geun Suk left, she’s been trying to play it cool. The last thing she wanted was to look like a nervous wreck around Lee Min Ho. But that had proven to be harder than she thought since every gaze from him unnerved her. Even when she wasn’t looking him in the eye, she could feel him just watching her every move. And the fact that she was all alone with the man in this beautiful villa in the most romantic spot in all of South Korea didn’t help her cause.

Thankfully, her heart has calmed down a bit, although she can’t be sure it won’t race again once Min Ho comes back. She decided to look outside instead. Only the glass walls separated her from the most breath taking view. The moon cast a reflection on the sea that seemed to have gone still. She couldn’t feel the wind, but she saw the leaves of the coconut trees being ruffled slightly. There was a certain peace she felt looking at the picture – a calm she never found in the hustle and bustle of Seoul. Too bad I’m leaving tomorrow, she sighed.

She looked away in time to see Min Ho come out of the kitchen, carrying a bowl. He laid it down on the table carefully, as if it were something so priceless. It wasn’t hard to figure out that he probably slaved away in the kitchen for hours just to make it. And for someone who never really cooks, it was only natural that he treated it like his baby. Shin Hye glanced down at its contents. It was spaghetti alright – like Geun Suk told her. Except it didn’t appear to be the best spaghetti in Jeju as promised. But it certainly looked homey and appetizing. She ran the tip of her tongue across her lower lip. For some reason, she was excited. Or maybe just hungry.

‘I can’t vouch for the taste,’ he told her with a look of worry as he took a seat in front of her. ‘But I tried my best.’

Min ho pressed his lips together and twitched on his seat while looking around the table. Shin Hye tried to suppress a smile. She forgot how endearing Min Ho could be whenever he’s being self-conscious.

‘Eat,’ he said brightly.

Shin Hye was about to reach for her fork when Min Ho suddenly jerked back, making Shin Hye’s whole body jump in surprise.

‘Ah! Wine! Aish,’ he stood up again and raced to the kitchen. This time, she let herself chuckle while he was gone. He looked even more nervous than she was. When he came back a minute later, he was carrying an expensive bottle of Cheval Blanc and two wine glasses. Shin Hye watched with interest as he gave her a glass and meticulously poured the wine inside. His lips were pursed as he did, showing just how much concentration he was putting into it. After pouring some for himself, he sat down and scanned the table again. Shin Hye could swear he was checking a list in his head, if everything on the table was complete.

‘Relax,’ she finally told him. He looked up at her with a blank expression. She smiled reassuringly. ‘Let’s eat.’

Min Ho let out an audible sigh and slumped his shoulders down. ‘Yeah, let’s.’

Shin Hye reached for the serving fork and scooped some spaghetti to put on her plate. When she filled hers, she lifted it up and handed it to Min Ho. ‘Here.’

Min Ho hesitated, but Shin Hye reached for the empty plate in front of him and laid down the plate full of spaghetti in its place. ‘You cooked, I serve,’ she said as she scooped some more spaghetti to fill her plate. She sat down and grabbed her fork, eyeing her dinner. Ooh, it smells nice.‘Jalmukketsumnida,’ she said cheerfully.

After eating one forkful, Shin Hye looked up and caught Min Ho staring at her expectantly. Startled by his intense gaze, she almost choked as she chewed. Min Ho’s eyes widened, standing up from his seat and leaning over the table. ‘Shin Hye-ah, are you okay?’

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สิ่งที่เกิดขึ้นในเกาะเชจูมรดก leeminho parkshinhye โร minshin



A / n:ฉันต่อสู้นี้ อยากจะได้ยินสิ่งที่คุณคิดว่า ของมัน ปล่อยฉันบรรทัดส่วนข้อคิดเห็น :)

--

Shin Hye เอาสามลึกหายใจเป็นเธอรอโฮจิมินห์นาทีที่ได้ขอตัวไปห้องครัว ตั้งแต่ Geun Suk ซ้าย เธอได้ถูกกำลังเล่นเย็น สิ่งสุดท้ายที่เธอให้ เหมือนพินาศประสาทรอบ Lee Min โฮจิมินห์ได้ แต่ที่ได้พิสูจน์ให้หนักกว่าที่เธอคิดว่า เนื่องจากทุกสายตาจากเขา unnerved เธอ แม้เมื่อเธอไม่ได้มองเขาตา เธออาจรู้สึกเขาเพียงดูเธอไป และความจริงที่ว่า เธออยู่คนเดียวกับคนในนี้วิลล่าที่สวยงามในจุดโรแมนติกมากที่สุดในเกาหลีใต้ไม่ได้เธอสาเหตุ

ขอบคุณ หัวใจของเธอได้สงบลงเล็กน้อย แต่เธอไม่แน่ใจว่า มันจะไม่แข่งอีกเมื่อกลับโฮจิมินห์นาทีมา เธอตัดสินใจที่จะดูภายนอกแทน เฉพาะผนังกระจกแยกเธอจากลมหายใจมากที่สุดแห่ง ดวงจันทร์ทอดสะท้อนทะเลที่ดูเหมือนจะมีไปยัง เธอไม่รู้สึกลม แต่เธอเห็นใบของต้นมะพร้าวที่ร้อนรู้หนาวเล็กน้อย มีอุ่นบางเธอรู้สึกมองภาพพักเธอไม่เคยพบในความวุ่นวายของโซล แย่ออกวันพรุ่งนี้ เธอถอนหายใจ

เธอมองออกไปในเวลาดูโฮนาทีที่ออกมาจากห้องครัว แบกชาม เขาวางมันลงบนตารางอย่างรอบคอบ นั้นสิ่งล้ำค่าให้ มันไม่ได้ยากที่จะเข้าใจว่า เขาคง slaved ไปในครัวชั่วโมงเพียงเพื่อให้ และสำหรับคนที่ไม่เคยจริง ๆ พ่อครัว เป็นเพียงธรรมชาติที่เขารักษามันเหมือนเด็กของเขา ชิน Hye glanced ลงในเนื้อหา ได้สปาเก็ตตี้ครับ – เหมือน Geun Suk บอกเธอ ยกเว้นจะไม่ปรากฏเป็น สปาเก็ตตี้ที่ดีที่สุดในเกาะเชจูเป็นสัญญา แต่มันดูแน่นอนโฮเม และอร่อย เธอวิ่งปลายลิ้นเธอข้ามลิล่างของเธอ ดัง เธอได้ตื่นเต้น หรือบางทีเพียงแค่หิว

'ฉันไม่ vouch สำหรับรสชาติ เขาบอกเธอกับตากังวลกับเขาได้นั่งตรงหน้า 'แต่พยายามดีที่สุด'

นาทีโฮ กดริมฝีปากของเขาเข้าด้วยกัน และ twitched ในที่นั่งของเขาในขณะที่มองรอบตัว ชิน Hye พยายามระงับการยิ้ม เธอลืมว่ารักโฮจิมินห์นาทีอาจจะเมื่อใดก็ ตามที่เขากำลังใส่ใจตนเอง

'กิน เขากล่าวว่า สดใส

Shin Hye ได้ไป ถึงทางแยกของเธอเมื่อนาทีโฮจิมินห์ก็ jerked กลับ ทำให้ Shin Hye กระโดดในความประหลาดใจของร่างกายทั้งหมด

'Ah ไวน์ Aish' เขายืนขึ้นอีกครั้ง และ raced อาหาร เวลานี้ เธอให้ตัวเองหัวเราะหายไป เขาดูประสาทยิ่งกว่าเธอ เมื่อเขามาได้นาทีต่อมา เขาถูกแบกขวด Cheval บลองและแก้วไวน์สองที่มีราคาแพง Shin Hye ดู ด้วยสนใจเป็นเขาให้เธอแก้ว และ poured ไวน์ภายในอย่างพิถีพิถัน ริมฝีปากของเขาได้ pursed ได้ แสดงเพียงเท่าใดสมาธิเขาถูกวางลงไป หลังจากเทบางตน เขานั่งลง แล้วสแกนตารางอีกครั้ง Hye ชินสามารถสาบานเขากำลังตรวจสอบรายการในศีรษะ ถ้าทุกอย่างบนโต๊ะทำงาน

'ผ่อนคลาย เธอก็บอกเขาได้ เขามองขึ้นที่เธอกับนิพจน์ที่ว่างเปล่า เธอยิ้ม reassuringly 'ลองกิน'

โฮจิมินห์นาทีให้ออกเป็นเสียงแยกกัน และ slumped ไหล่ของเขาลง ' ใช่ เรา '

Shin Hye สำหรับเสิร์ฟส้อม และ scooped บางสปาเก็ตตี้ใส่จานของเธอ เมื่อเธอเธอ เธอยกขึ้น และมอบมันให้หมินทร์ 'นี่'

Hesitated โฮจิมินห์นาที แต่ Shin Hye สำหรับแผ่นเปล่าหน้าเขา และวางแผ่นเต็มของสปาเก็ตตี้แทน ' สุก ฉันบริการ' เธอว่า เป็นเธอ scooped สปาเก็ตตี้บางเพิ่มเติมเต็มแผ่นของเธอ เธอนั่งลง และคว้าส้อมของเธอ eyeing เย็นของเธอ Ooh ได้กลิ่นดีขึ้น 'Jalmukketsumnida เธอกล่าว cheerfully

หลังจากรับประทานหนึ่ง forkful, Shin Hye หา และจับจ้องเธอ expectantly โฮจิมินห์ Min Startled โดยสายตาของเขารุนแรง เธอเกือบสำลักเป็นนาง chewed ตานาทีโฮ widened ยืนขึ้นจากพระที่นั่ง และพิงเหนือตาราง 'ชิน Hye อา ได้คุณ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งที่จะเกิดขึ้นในเชจู ... - leeminho parkshinhye โรแมนติก minshin ทายาท/ N: ผมพยายามทำความเข้าใจกับคนนี้ ฉันต้องการที่จะได้ยินสิ่งที่คุณคิดว่ามัน วางฉันบรรทัดที่ส่วนความเห็น :) ------- ชินเฮใช้เวลาสามหายใจลึกขณะที่เธอรอให้มินโฮที่จะขอตัวไปที่ห้องครัว ตั้งแต่กึนซอกซ้ายเธอได้พยายามที่จะเล่นมันเย็น สิ่งสุดท้ายที่เธอต้องการคือให้มีลักษณะเหมือนการก่อวินาศกรรมประสาทรอบลีมินโฮ แต่ที่ได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นหนักกว่าที่เธอคิดว่าตั้งแต่จ้องมองจากเขาทุกขวัญของเธอ แม้เมื่อเธอไม่ได้มองเข้าไปในดวงตาเธอจะรู้สึกว่าเขาเพียงแค่ดูเธอย้ายทุก และความจริงที่ว่าเธอเป็นคนเดียวกับผู้ชายคนหนึ่งในวิลล่าที่สวยงามนี้อยู่ในจุดที่โรแมนติกที่สุดในทั้งหมดของเกาหลีใต้ที่ไม่ได้ช่วยให้เธอก่อให้เกิดความโชคดีที่หัวใจของเธอได้สงบลงเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่สามารถตรวจสอบว่า จะไม่แข่งอีกครั้งเมื่อมินโฮกลับมา เธอตัดสินใจที่จะมองออกไปข้างนอกแทน เพียงผนังกระจกของเธอแยกออกจากมุมมองการหายใจมากที่สุด ดวงจันทร์โยนสะท้อนในทะเลที่ดูเหมือนจะได้ไปยัง เธอไม่สามารถรู้สึกลม แต่เธอเห็นใบของต้นมะพร้าวที่น่าระทึกใจเล็กน้อย สงบเธอไม่เคยพบในเร่งรีบและคึกคักของกรุงโซล - มีความสงบสุขบางอย่างที่เธอรู้สึกว่ากำลังมองหาที่ภาพได้ เลวร้ายเกินไปฉันออกในวันพรุ่งนี้เธอถอนหายใจเธอมองออกไปในเวลาที่จะเห็นมินโฮออกจากห้องครัวมาถือชาม เขาวางมันลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวังราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามาก มันไม่ได้ยากที่จะคิดออกว่าเขาอาจจะเป็นทาสไปในห้องครัวสำหรับชั่วโมงเพียงเพื่อให้ และสำหรับคนที่ไม่เคยพ่อครัวจริงๆมันเป็นธรรมชาติเพียงอย่างเดียวที่เขาได้รับการปฏิบัติเหมือนลูกของเขา ชินเฮชำเลืองมองลงที่เนื้อหา มันเป็นปาเก็ตตี้เป็นไร - เหมือนกึนซอกบอกเธอ ยกเว้นว่ามันจะไม่ปรากฏว่าจะมีปาเก็ตตี้ที่ดีที่สุดในเมืองเชจูตามที่สัญญาไว้ แต่แน่นอนดูน่าสบายและน่ารับประทาน เธอวิ่งปลายลิ้นของเธอทั่วริมฝีปากล่างของเธอ ด้วยเหตุผลบางอย่างที่เธอรู้สึกตื่นเต้น หรืออาจจะแค่หิว'ฉันไม่สามารถรับรองสำหรับรสชาติ "เขาบอกเธอด้วยรูปลักษณ์ของความวิตกกังวลในขณะที่เขานั่งอยู่ด้านหน้าของเธอ 'แต่ฉันพยายามของฉันที่ดีที่สุด. มินโฮกดริมฝีปากของเขาเข้าด้วยกันและกระตุกบนที่นั่งของเขาในขณะที่มองไปรอบ ๆ โต๊ะ ชินเฮพยายามที่จะปราบปรามรอยยิ้ม เธอลืมว่ารักมินโฮจะเป็นเมื่อใดก็ตามที่เขาเป็นประหม่า'กิน' เขากล่าวว่าสดใสชินเฮได้เกี่ยวกับการเข้าถึงสำหรับส้อมของเธอเมื่อมินโฮก็ jerked กลับทำให้กระโดดร่างกายชินเฮทั้งในความประหลาดใจ'Ah ! น้ำองุ่น ไอช์ "เขาลุกขึ้นยืนอีกครั้งและวิ่งไปที่ห้องครัว เวลานี้เธอปล่อยให้ตัวเองหัวเราะในขณะที่เขาก็หายไป เขามองมากขึ้นประสาทกว่าเธอ เมื่อเขากลับมานาทีต่อมาเขาได้ถือขวดราคาแพงของ Cheval Blanc และสองแก้วไวน์ ชินเฮดูด้วยความสนใจในขณะที่เขาให้เธอแก้วและพิถีพิถันเทไวน์ภายใน ริมฝีปากของเขา pursed ในขณะที่เขาได้แสดงให้เห็นเพียงวิธีที่มีความเข้มข้นมากเขาถูกวางลงไป หลังจากที่เทบางอย่างสำหรับตัวเองเขานั่งลงและสแกนตารางอีกครั้ง ชินเฮอาจสาบานที่เขาได้รับการตรวจสอบรายชื่อในหัวของเขาถ้าทุกอย่างบนโต๊ะเสร็จสมบูรณ์'ผ่อนคลาย' ในที่สุดเธอก็บอกเขาว่า เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยสีหน้าว่างเปล่า เธอยิ้มอย่างรับรอง 'ลองกิน. มินโฮให้ออกถอนหายใจเสียงและไหล่ของเขาทรุดลง 'ใช่ขอ. ชินเฮถึงการแยกการให้บริการและอุ้มปาเก็ตตี้ที่จะใส่ในจานของเธอ เมื่อเธอเต็มไปเธอเธอยกมันขึ้นมาและส่งมาให้มินโฮ 'ที่นี่. มินโฮลังเล แต่ชินเฮถึงกับจานที่ว่างเปล่าในหน้าของเขาและวางลงจานที่เต็มไปปาเก็ตตี้ในสถานที่ 'คุณสุกที่ฉันรับใช้' เธอกล่าวขณะที่เธออุ้มบางปาเก็ตตี้มากขึ้นเพื่อเติมเต็มจานของเธอ เธอนั่งลงและคว้าส้อมเธอ eyeing อาหารค่ำของเธอ Ooh, มันมีกลิ่นที่ดี. Jalmukketsumnida, 'เธอบอกว่ามีความสุขหลังจากที่รับประทานอาหารอย่างใดอย่างหนึ่ง forkful ชินเฮเงยหน้าขึ้นและมินโฮจับจ้องมองที่เธอลุ้น ตกใจโดยการจ้องมองที่รุนแรงของเขาเธอเกือบสำลักขณะที่เธอเคี้ยว ตามินโฮที่กว้างขึ้นลุกขึ้นยืนจากที่นั่งของเขาและพิงเหนือตาราง 'ชินเฮอา, คุณโอเค?

 

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกิดอะไรขึ้นใน เจจู . . . - leeminho parkshinhye โรแมนติก minshin ทายาท

ไหม

/ N : ผมต่อสู้กับเรื่องนี้ ฉันชอบที่จะได้ยินสิ่งที่คุณคิดมัน วางฉันบรรทัดที่แสดงความคิดเห็น . : )

-------

ชิน เฮ ใช้เวลาสามหายใจลึกๆ ขณะที่เธอรอมินโฮใครยกเว้นตัวเอง เพื่อไปที่ห้องครัว ตั้งแต่นายจากไป เธอพยายามที่จะเล่นมันเย็นสิ่งสุดท้ายที่เธอต้องการลักษณะเหมือนซากประสาทๆ ลี มิน โฮ แต่ที่ได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นหนักกว่าที่เธอคิด เพราะทุกสายตาจากเขาประสาทเสียของเธอ ถึงแม้เธอจะไม่ได้มองเขาอยู่ในสายตา หล่อนก็รู้สึกได้ว่าเขาดูเธอทุกฝีก้าวและความจริงที่ว่าเธออยู่ตามลำพังกับผู้ชายในวิลล่าที่สวยงามนี้ในจุดที่โรแมนติกที่สุดในทั้งหมดของเกาหลีใต้ไม่ได้ช่วยให้เกิดเธอ

ขอบคุณ หัวใจเธอได้สงบลงเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเธอไม่สามารถแน่ใจว่ามันไม่ได้แข่งอีกครั้งเมื่อมินโฮกลับมา เธอตัดสินใจที่จะดูข้างนอกแทน เพียงผนังกระจกแยกเธอจากมากที่สุดลมหายใจดูดวงจันทร์ทอดเงาสะท้อนในทะเลที่ดูเหมือนจะหายไปเฉยๆ เธอไม่สามารถรู้สึกถึงลม แต่เธอเห็นใบของต้นมะพร้าวถูกย่นเล็กน้อย มีบางความรู้สึกมองภาพซึ่งเธอสงบไม่เคยพบในความเร่งรีบและคึกคักของโซล ทำไมแย่จัง ฉันไปล่ะ พรุ่งนี้รึเปล่า เธอถอนใจ

เธอมองไปเห็นพอดี มินโฮออกมาจากครัวถือชาม เขาวางมันลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง ราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้ มันไม่ยากที่จะคิดออกว่าเขาอาจจะยอมเป็นทาสในครัวสำหรับชั่วโมงเพียงเพื่อให้มัน และสำหรับคนที่ไม่เคยทำ มันเป็นเพียงธรรมชาติที่เขาทำกับมันเหมือนลูกของเขา ชินเฮเหลือบไปที่เนื้อหา เป็นสปาเก็ตตี้ค่ะ ( ชอบกึนซอกบอกเธอยกเว้นมันไม่ได้ปรากฏเป็นดีที่สุด สปาเก็ตตี้ ใน เจจู ตามที่สัญญาไว้ แต่แน่นอนมันดูสนิทสนม และน่ารับประทาน เธอหนีปลายลิ้นของเธอผ่านริมฝีปากล่างของเธอ สำหรับเหตุผลบางอย่าง เธอตื่นเต้นมาก รึเปล่า หรืออาจจะแค่หิว

" ไม่สามารถรับรองรสชาติ ' เขาบอกเธอด้วยสายตาเป็นห่วง เขาเอาที่นั่งในด้านหน้าของเธอ ' แต่ฉันพยายามของฉันที่ดีที่สุด . '

มินโฮกดริมฝีปากของเขาเข้าด้วยกัน และกระตุกบนที่นั่งของเขาในขณะที่มองรอบโต๊ะ ชินเฮพยายามจะหยุดยิ้ม เธอจะลืมว่าเป็นมินโฮได้เมื่อใดก็ตามที่เขากำลังประหม่า

'eat ' เขาพูดอย่างสดใส

ชินเฮกำลังจะเอื้อมถึงเธอส้อมเมื่อมินโฮก็กระชากกลับทำให้ชินเฮทั้งร่างกระโดดในความประหลาดใจ .

'ah ! ไวน์ เฮ้อ' เขายืนขึ้นอีกครั้ง และวิ่งเข้าไปในครัว เวลานี้ เธอปล่อยให้ตัวเองหัวเราะในขณะที่เขาหายไป เขาดูกังวลมากกว่าที่เธอเป็น เมื่อเขากลับมาในนาทีต่อมากลับ เขาพกขวดที่มีราคาแพงของ บล็องก์ เชอวาล และสองแก้วไวน์ . ชินเฮดูด้วยความสนใจ เขาให้นางแก้วและรินไวน์อย่างพิถีพิถันภายใน ริมฝีปาก pursed เช่นเดียวกับท่านให้เขาใส่เข้าไปสมาธิเพียงเท่าใด หลังจากเทบางอย่างสำหรับตัวเอง เขานั่งลงและสแกนตารางอีกครั้ง ชิน เฮ สาบานได้เลยว่าเขากำลังเช็ครายชื่ออยู่ในหัวของเขา ถ้าทุกอย่างบนโต๊ะเสร็จ

'relax ' ในที่สุดเธอก็บอกกับเขา เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยสีหน้าว่างเปล่า เธอยิ้มและการสาธิตอย่างรับรอง . ' '

ไปกินมินโฮปล่อยออกมาเป็นเสียงถอนหายใจและไหล่ของเขาทรุดตัวลง ' ครับ . . '

ชิน เฮ ถึงการให้บริการและส้อมตักสปาเก็ตตี้ใส่จานของเธอ เมื่อเธอใส่เธอ เธอยกมันขึ้นมาและส่งมันให้กับมินโฮ ' ที่นี่ '

มินโฮลังเล แต่ชินเฮถึงจานว่างเปล่าตรงหน้าแล้ววางจานสปาเก็ตตี้ เต็มรูปแบบในสถานที่ นายสุก ผมใช้' เธอกล่าวว่าเมื่อเธอตักสปาเก็ตตี้บางอย่างเพิ่มเติมเพื่อเติมเต็มจานของเธอ เธอนั่งลงและคว้าส้อมที่เธอหมายตาอาหารเย็นของเธอ รึเปล่า โอ้ กลิ่นหอมดี 'jalmukketsumnida ' เธอพูดอย่างร่าเริง

หลังจากกิน forkful ชินเฮเงยหน้าขึ้นและจับมินโฮจ้องเธอหวัง . สะดุ้งกับสายตาเข้มของเขา เธอเกือบจะบีบคอเธอแทะ มิน โฮ ตาเบิกกว้าง ,ลุกขึ้นยืนจากที่นั่งของเขาและพิงบนโต๊ะ ชิน เฮ อา คุณโอเคมั้ย ? '