The impact of hydroperiod and veget

The impact of hydroperiod and vegetation on soil stability was investigated in wetland swales that treat urban stormwater. Critical shear stress was measured as a proxy for soil stabilization using a Cohesive Strength Meter in three parallel wetlands. Despite efforts to create three replicate wetlands by uniform construction and identical planting, each developed a distinct hydroperiod (low, intermediate, and high water-recession rates) and vegetation (varied biomass of cattails [Typha species]). Critical shear stress (τc) was highest in the high-recession, fast-draining wetland (7.8Pa), followed by the intermediate-recession swale (6.1Pa) and the low-recession, inundated swale (4.1Pa). These values correlated with differential development of moss and algal mats, both of which were highly resistant to erosion (τc of 8.6 and 7.4Pa, respectively). These epibenthic mats were patchy and developed primarily in the wetlands with high and intermediate water-recession rates but were limited in the low-recession wetland, with cattail shade, anaerobic conditions, and substrates consisting of organic matter (τc of 5.6Pa), bare soil (3.0Pa), and muck (1.8Pa). Small inflows sustained ponding and associated cattails, which promoted shade and destabilized the surface soil of the low-recession system, as well as subareas within the better-drained wetlands. Epibenthic mats played an unexpected, disproportionate role in soil stabilization compared to vascular plants. © 2014 Elsevier B.V.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลกระทบของ hydroperiod และพืชบนดินเสถียรภาพถูกสอบสวนในพื้นที่ชุ่มน้ำ swales รักษาเมือง stormwater ความเครียดเฉือนสำคัญถูกวัดเป็นพร็อกซีสำหรับเสถียรภาพดินโดยใช้เครื่องวัดความแข็งแรงเหนียวในพื้นที่ชุ่มน้ำขนานที่สาม แม้ มีความพยายามที่จะสร้างสามจำลองพื้นที่ชุ่มน้ำ โดยก่อสร้างเป็นรูปแบบและการเพาะปลูกเหมือนกัน แต่ละพัฒนา hydroperiod หมด (ต่ำ ระดับกลาง และอัตราถดถอยสูงน้ำ) และพืชพรรณ (ชีวมวลหลากหลายของ cattails [สายพันธุ์ธูปฤาษี]) ความเครียดเฉือนสำคัญ (τc) สูงสุดในการถด ถอยสูง การระบาย น้ำอย่างรวดเร็วพื้นที่ชุ่มน้ำ (7.8Pa), ตาม ด้วย swale ถดถอยปานกลาง (6.1Pa) และ swale ถด ถอยต่ำ ครอบ (4.1Pa) Correlated ค่าเหล่านี้กับการพัฒนาที่แตกต่างของมอสและ algal พรม ซึ่งทั้งสองได้สูงทนการกัดเซาะ (τc 7.4Pa และ 8.6 ตามลำดับ) Epibenthic เหล่านี้เสื่อได้รำลึก และพัฒนาเป็นหลักในพื้นที่ชุ่มน้ำด้วยราคาสูง และกลางน้ำถดถอย แต่ถูกจำกัดในการถดถอยต่ำพื้นที่ชุ่มน้ำ cattail เงา เงื่อนไขไม่ใช้ออกซิเจน และพื้นผิวที่ประกอบด้วยอินทรีย์สำคัญ (τc 5.6Pa), เอาดิน (3.0Pa), และโคลน (1.8Pa) เล็กบ่อยั่งยืน และเกี่ยวข้อง cattails ซึ่งเลื่อนขึ้นเงา และ destabilized ผิวดินในระบบต่ำถดถอย ตลอดจนพื้นที่ย่อยภายในพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีการระบายน้ำที่ดี Epibenthic เสื่อเล่นบทบาทไม่คาดคิด นำในดินเสถียรภาพเมื่อเทียบกับพืชสคิว © 2014 Elsevier b.v

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลกระทบของน้ำในพืชและในดินที่มีความมั่นคงถูกตรวจสอบใน Swales บึงน้ำฝนที่รักษาเมือง ขจัดความเครียดที่สำคัญวัดเป็นผู้รับมอบฉันทะเพื่อรักษาเสถียรภาพของดินโดยใช้เครื่องวัดความแข็งแรงเหนียวในสามชายเลนคู่ขนาน แม้จะมีความพยายามที่จะสร้างสามชายเลนทำซ้ำโดยการก่อสร้างสม่ำเสมอและปลูกเหมือนกันในแต่ละการพัฒนาของน้ำที่แตกต่าง (ต่ำกลางและสูงอัตราน้ำภาวะถดถอย) และพืช (ชีวมวลแตกต่างกันของพงหญ้า [ธูปชนิด]) ขจัดความเครียดที่สำคัญ (τc) เป็นที่สูงที่สุดในภาวะถดถอย-สูงอย่างรวดเร็วการระบายน้ำพื้นที่ชุ่มน้ำ (7.8Pa) ตามด้วย Swale กลางภาวะถดถอย (6.1Pa) และถอยต่ำ Swale น้ำท่วม (4.1Pa) ค่าเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับการพัฒนาความแตกต่างของเสื่อตะไคร่น้ำและสาหร่ายซึ่งทั้งสองมีสูงทนต่อการกัดกร่อน (τc 8.6 และ 7.4Pa ตามลำดับ) เหล่านี้เสื่อ epibenthic เป็นหย่อมและส่วนใหญ่การพัฒนาในพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีอัตราภาวะถดถอยน้ำสูงและระดับกลาง แต่ถูก จำกัด ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่ต่ำภาวะถดถอยที่มีร่มเงาของดอกธูปฤาษีสภาพไร้อากาศและพื้นผิวที่ประกอบด้วยสารอินทรีย์ (τcของ 5.6Pa) เปลือย ดิน (3.0Pa) และโคลน (1.8Pa) กระแสขนาดเล็กอย่างยั่งยืน ponding และพงหญ้าที่เกี่ยวข้องซึ่งการเลื่อนร่มเงาและคาดไม่ถึงผิวดินของระบบต่ำภาวะถดถอยเช่นเดียวกับที่ subareas ภายในพื้นที่ชุ่มน้ำที่ดีกว่าเนื้อ เสื่อ epibenthic เล่นที่ไม่คาดคิดบทบาทสัดส่วนในเสถียรภาพของดินเมื่อเทียบกับพืชสีเขียว © 2014 เอลส์ BV

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลกระทบของ hydroperiod และพืชในดินพบว่าเสถียรภาพในพื้นที่ชุ่มน้ำสเวลส์ที่ทำกับเมือง stormwater . ที่สำคัญคือวัดแรงเฉือนเป็นพร็อกซี่สำหรับการปรับปรุงดินโดยใช้เครื่องวัดความแข็งเหนียว 3 พื้นที่ชุ่มน้ำแบบขนาน แม้จะมีความพยายามที่จะสร้างสามสร้างชายเลน โดยการก่อสร้างสม่ำเสมอและเหมือนกัน การปลูก พัฒนา hydroperiod แต่ละที่แตกต่างกัน ( ต่ำระดับกลาง และสูงน้ำภาวะถดถอยอัตรา ) และพืช ( มวลชีวภาพของพืชหลากหลายชนิด [ ดี ] ) ที่สำคัญความเครียดเฉือน ( τ c ) สูงที่สุดในยุโรปสูง รวดเร็ว ระบายพื้นที่ชุ่มน้ำ ( 7.8pa ) ตามด้วย swale ภาวะถดถอยขั้นกลาง ( 6.1pa ) และเศรษฐกิจต่ำ น้ำท่วม swale ( 4.1pa ) ค่าเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับการพัฒนาอนุพันธ์ของมอสและเสื่อสาหร่าย ,ซึ่งทั้งสองได้สูงป้องกันการกัดเซาะ ( τ C 7.4pa และ 8.6 ตามลำดับ เสื่อ epibenthic เหล่านี้อยู่เป็นหย่อมๆ และพัฒนาเป็นหลักในพื้นที่สูงและอัตราถดถอย แต่ถูก จำกัด ในระดับกลางน้ำพื้นที่ชุ่มน้ำภาวะถดถอยต่ำ น้ำเงา สภาพอากาศ และพื้นผิวที่ประกอบด้วยสารอินทรีย์ ( τ C ของ 5.6pa ) ดินเปล่า ( 3.0pa ) และโคลน ( 1.8pa )พืชที่ให้น้ำไหลขนาดเล็กและยั่งยืน ซึ่งส่งเสริมการเงาและสูญสลายไปผิวดินของระบบเศรษฐกิจต่ำ รวมทั้งพื้นที่ภายในดีกว่า เนื้อชุ่ม . เสื่อ epibenthic เล่น ไม่สมส่วน บทบาทในการปรับปรุงดินเมื่อเทียบกับพืชที่มีท่อลำเลียง . สงวนลิขสิทธิ์ 2010 สามารถป้องกัน