A goal programming approach Most of

A goal programming approach
Most of the real-world problems are formulated into single objective linear programming (LP) methodology or LP model. Researchers and practitioners are more and more aware of the presence of multiple criteria in real-life problems of management and decision (Vincke, 1992;Tamiz,Jones,& Romero, 1998). Tzeng and Chen (1999)defined multiple criteria decision making (MCDM) as a means to solving decision problems that involve multiple (sometimes conflictin) objectives.
Goal programming (GP), which is an extension of LP and is a branch of MCMD, is commonly applied to deal with the multiple-objective problems (Rifai, 1994). Charnes and Cooper (1961) described that GP is used to derive a set of conflict objective as close as possible. Tamiz et al. (1998) reviewed the state-of-art current developments in goal programming. With fast computational growth, both linear and non-linear GP can be solved using well-developed software such as LINDO (linear interactive and discrete optimization) or metaheuristics such as simulated annealing, genetic algorithms, taby search and so on (Jones, Mirrazavi, & Tamiz, 2002). Moreover, GP is more direct and flexible in manipulating different scenarios by adjusting either target values or weights.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการเขียนโปรแกรมเป้าหมาย
ส่วนใหญ่ของปัญหาที่แท้จริงของโลกเป็นสูตรที่เข้ามาในการเขียนโปรแกรมเชิงเส้นวัตถุประสงค์เดียว (LP) วิธีการหรือรูปแบบแผ่นเสียง นักวิจัยและผู้ปฏิบัติงานมีมากขึ้นและมากขึ้นตระหนักถึงการปรากฏตัวของหลายเกณฑ์ในปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิตจริงของการจัดการและการตัดสินใจ (Vincke 1992; Tamiz โจนส์และโรเมโร, 1998) Tzeng และเฉิน (1999) ที่กำหนดไว้ในการตัดสินใจหลายเกณฑ์ (MCDM) เป็นวิธีการแก้ปัญหาการตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับหลาย (บางครั้ง conflictin) วัตถุประสงค์.
การเขียนโปรแกรมเป้าหมาย (จีพี) ซึ่งเป็นส่วนขยายของ LP และเป็นสาขาของ MCMD เป็น ที่ใช้กันทั่วไปในการจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นหลายวัตถุประสงค์ (Rifai, 1994) Charnes และคูเปอร์ (1961) อธิบายว่า GP ถูกนำมาใช้จะได้รับชุดของวัตถุประสงค์ความขัดแย้งที่ใกล้ที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ Tamiz et al, (1998) การตรวจสอบรัฐของศิลปะการพัฒนาในปัจจุบันในการเขียนโปรแกรมเป้าหมาย กับการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในการคำนวณทั้ง GP เชิงเส้นและไม่เชิงเส้นจะสามารถแก้ไขได้โดยใช้ซอฟแวร์การพัฒนาที่ดีเช่น LINDO (การเพิ่มประสิทธิภาพการโต้ตอบและไม่ต่อเนื่องเชิงเส้น) หรือ metaheuristics เช่นการหลอมจำลองขั้นตอนวิธีพันธุกรรม, การค้นหา Taby และอื่น ๆ (โจนส์ Mirrazavi, และ Tamiz, 2002) นอกจากนี้ GP เป็นโดยตรงมากขึ้นและมีความยืดหยุ่นในการจัดการกับสถานการณ์ที่แตกต่างกันโดยการปรับค่าเป้าหมายอย่างใดอย่างหนึ่งหรือน้ำหนัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป้าหมายการเขียนโปรแกรมวิธีการ
ส่วนใหญ่ของปัญหาจริง เป็นสูตรในโปรแกรมเชิงเส้นตรงวัตถุประสงค์เดียว ( LP ) วิธีการหรือรูปแบบการผลิต นักวิจัยและผู้ปฏิบัติงานมีมากขึ้นตระหนักถึงการมีหลายเกณฑ์ในปัญหาจริงของการจัดการและการตัดสินใจ ( vincke , 1992 ; tamiz โจนส์ & Romero , 1998 )tzeng และ Chen ( 1999 ) ที่กำหนดไว้หลายเกณฑ์การตัดสินใจ ( ขนาดจิ๋ว ) เป็นวิธีการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจหลาย ๆ ( บางครั้งความขัดแย้ง ) วัตถุประสงค์ .
โปรแกรมเป้าหมาย ( GP ) ซึ่งเป็นส่วนขยายของ LP และเป็นสาขาของ mcmd เป็นปกติใช้เพื่อจัดการกับปัญหาหลายวัตถุประสงค์ ( Rifai , 1994 )charnes และคูเปอร์ ( 1961 ) อธิบายว่า GP ที่ใช้สร้างชุดของวัตถุประสงค์ความขัดแย้งที่ใกล้ที่สุด tamiz et al . ( 1998 ) ตรวจสอบสถานะของศิลปะปัจจุบันในการพัฒนาโปรแกรมเป้าหมาย กับการเติบโตของคอมพิวเตอร์ได้อย่างรวดเร็วทั้งแบบเชิงเส้นและแบบ GP สามารถแก้ไขได้โดยใช้การพัฒนาซอฟต์แวร์เช่นเพลง ( แบบไม่ต่อเนื่องเชิงเส้นและการเพิ่มประสิทธิภาพ ) หรือเมตาฮิวริ ิก เช่น การดำรงอยู่ ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรม เทบีย์ค้นหาและอื่นๆ ( โจนส์ mirrazavi & tamiz , 2002 ) นอกจากนี้ GP มากขึ้นโดยตรงและความยืดหยุ่นในการจัดการสถานการณ์ที่แตกต่างกันโดยการปรับให้เป้าหมายค่าหรือน้ำหนัก