4.3. Doing without information on r

4.3. Doing without information on risk and exposure - an example
The following study on the effect of seat belts can serve as an example that demonstrates that it is not always necessary to use exposure data and calculate risks to measure the effect of a safety measure. Yet, the example also shows that omission of exposure data may result in inexplicable outcomes or mistaken conclusions. In 1983 a law requiring the use of safety belts in cars came into force in Great Britain. Subsequently, Professors Harvey and Durbin from the London School of Economics were asked to evaluate the safety effect of this law. Their results are described in Harvey & Durbin (1986). The authors looked at a time series of fatal and seriously injured car drivers and passengers over a period of fifteen years starting in 1969 and continuing till December 1984, two years after the introduction of the law (Figure 4).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4.3 การทำ โดยไม่มีข้อมูลความเสี่ยงและแสง - ตัวอย่างการศึกษาผลของเข็มขัดนิรภัยดังต่อไปนี้สามารถใช้เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่า ไม่เสมอจำเป็นต้องใช้ข้อมูลความเสี่ยง และคำนวณความเสี่ยงเพื่อวัดผลของการวัดความปลอดภัย ยัง ตัวอย่างแสดงว่า กระทำการอันเปิดเผยข้อมูลอาจส่งผล inexplicable ผลหรือข้อสรุปที่ผิดด้วย ในปี 1983 กฎหมายต้องใช้เข็มขัดนิรภัยในรถยนต์มาใช้บังคับในสหราชอาณาจักร ในเวลาต่อมา อาจารย์ฮาร์วี่และ Durbin จากโรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอนถูกถามเพื่อประเมินผลความปลอดภัยของกฎหมายนี้ ผลลัพธ์ไว้ในฮาร์วี่และ Durbin (1986) ผู้เขียนมองที่ชุดเวลาของร้ายแรง และขับรถได้รับบาดเจ็บอย่างจริงจัง และผู้โดยสารในช่วงสิบห้าปี 1969 เริ่มต้น และต่อเนื่องจนถึง 1984 ธันวาคม สองปีหลังจากการแนะนำของกฎหมาย (4 รูป)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.3 ทำโดยไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับความเสี่ยงและความเสี่ยง -
ตัวอย่างการศึกษาต่อไปนี้บนผลของเข็มขัดนิรภัยสามารถเป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่ามันไม่จำเป็นเสมอที่จะใช้ข้อมูลการเปิดรับและคำนวณความเสี่ยงในการวัดผลของมาตรการความปลอดภัยหนึ่ง แต่ยังเป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าการละเลยของข้อมูลรับสารนี้อาจส่งผลให้เกิดผลลัพธ์ที่อธิบายไม่ได้ข้อสรุปหรือเข้าใจผิด ในปี 1983 เป็นกฎหมายที่ต้องใช้ของเข็มขัดนิรภัยในรถยนต์เข้ามาบังคับในสหราชอาณาจักร ต่อมาอาจารย์ฮาร์วีย์และเดอร์บินจากลอนดอนสกูลออฟถูกถามในการประเมินผลกระทบต่อความปลอดภัยของกฎหมายนี้ ผลของพวกเขาได้อธิบายไว้ในฮาร์วีย์และเดอร์บิน (1986) ผู้เขียนมองที่อนุกรมเวลาของอันตรายถึงชีวิตและได้รับบาดเจ็บสาหัสคนขับรถและผู้โดยสารในช่วงสิบห้าปีเริ่มต้นในปี 1969 และต่อเนื่องจนถึงธันวาคม 1984 สองปีหลังจากการแนะนำของกฎหมาย (รูปที่ 4)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4.3 . ทำโดยไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับความเสี่ยงและความเสี่ยง - ตัวอย่าง
ต่อไปนี้การศึกษาผลของเข็มขัดนิรภัยสามารถเป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่ามันไม่ได้เสมอที่จำเป็นในการใช้ข้อมูลการคำนวณความเสี่ยงและการวัดผลของมาตรการความปลอดภัย แต่ตัวอย่างพบว่า การละเลยของข้อมูลอาจสัมผัสลึกลับเข้าใจผิดในผลลัพธ์หรือข้อสรุปในปี 1983 เป็นกฎหมายที่ต้องการให้ใช้เข็มขัดนิรภัยในรถยนต์ มีผลบังคับใช้ในอังกฤษ ต่อมาศาสตราจารย์ฮาร์วีย์ และ เดอร์บิน จากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์แห่งกรุงลอนดอนถูกถามเพื่อประเมินความปลอดภัย ผลของกฎหมายนี้ ผลของพวกเขาจะอธิบายใน ฮาร์วีย์ &เดอร์บิน ( 1986 )ผู้เขียนมองเวลาชุดร้ายแรง และบาดเจ็บสาหัสผู้ขับขี่รถยนต์และผู้โดยสารในช่วงสิบห้าปี เริ่มต้นในปี 1969 และต่อเนื่องจนถึงธันวาคม 2527 , สองปีหลังจากการแนะนำของกฎหมาย ( รูปที่ 4 )