ConclusionsThe year 2009 saw a seri

Conclusions
The year 2009 saw a series of events celebrating the first decade of Europe’s monetary
union.13 However, within a year the eurozone descended into the most serious crisis in
its short history, making it significantly harder to maintain that the project was a
success. The question posed in this article is whether scholarly analysis of European
monetary integration was deficient in ways that led observers to miss impending problems.
I would argue, to the contrary, that the standard economic analysis was on the
mark. The theory of optimum currency areas pointed to reasons why monetary union
was likely to work less smoothly in Europe than in, say, the United States. Labour
mobility was less and likely to remain so for linguistic and cultural reasons. Fiscal
federalism at the level of the EU was underdeveloped and likely to remain so for
political reasons. The EU budget was small and dedicated disproportionately to agriculture
and infrastructure; there was strong resistance in high-income countries like
Germany to what was disparagingly referred to as ‘transfer union’. Business cycle disturbances
affecting different European countries were more idiosyncratic than those felt by different census regions in the United States, underscoring the potential problems
with a one-size-fits-all monetary policy. All of these observations were borne out by
subsequent events.
The literature also highlighted reasons why the eurozone’s mechanism for ensuring
fiscal balance – the Stability and Growth Pact – was unlikely to be effective (see, for
example, Heipertz and Verdun, 2010). It pointed to the importance of instead prioritizing
statutory and procedural reform at the national level. This was, in fact, the approach taken
to the conduct of monetary policy: the Maastricht Treaty required governments to enhance
the independence of their national central banks prior to their becoming part of the
Eurosystem. That nothing analogous was done for fiscal policy should have been a
warning sign.
Where the standard analysis fell short was in failing to highlight the need for effective
oversight of banking and financial systems at the level of the monetary union.
Folkerts-Landau and Garber had noted the connection, but their point received little
emphasis in the subsequent literature. Perhaps this was because the structure and regulation
of the banking system did not figure in early influential contributions to the
literature on optimum currency areas. Perhaps it reflected the belief, in more inflationphobic
European countries in particular, that the ECB should be conceived more like a
monetary rule than a market maker and liquidity provider of last resort. Perhaps it
reflected the more general failure of macroeconomists to adequately incorporate
banking and finance into their models, something of which we have been reminded at
considerable cost by the global financial crisis.
The other place where the standard analysis fell short was in helping us to understand
the politics of monetary union. There was the fateful decision in 1998 to go for wide
monetary union, followed by the decision to admit Greece, where in both cases economic
analysis would have pointed to taking the opposite decision. While the literature on the
domestic and international politics of EMU, summarized by Sadeh and Verdun (2009),
takes us some way toward understanding these outcomes, important unanswered questions
remain. Now there are the complex politics of crisis management, which involves
hard bargaining between European governments, their domestic constituents, the Commission,
the European Banking Authority and the ECB. There is the involvement of the
International Monetary Fund in crisis-resolution efforts, the solicitation of financial assistance
from countries like China and Brazil, and the unsolicited advice of the government
of the United States. This complex game will be fodder for political scientists for years to
come, whether the single currency survives or not.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทสรุปปี 2552 เห็นชุดของเหตุการณ์ฉลองแรกทศวรรษของยุโรปเงินunion.13 อย่างไรก็ตาม ในปี ยูโรโซนเสด็จไปยังวิกฤตร้ายแรงที่สุดประวัติโดยย่อ ทำให้มากหนักเพื่อรักษาที่โครงการมีการความสำเร็จ ในบทความนี้ทำให้เกิดคำถามว่าวิเคราะห์ scholarly ของยุโรปรวมเงินขาดสารในลักษณะที่ผู้สังเกตการณ์พลาดปัญหาใกล้ได้ฉันจะโต้แย้ง ขัด ว่า วิเคราะห์เศรษฐกิจมาตรฐานอยู่เครื่องหมาย ทฤษฎีของสกุลเงินที่เหมาะสมพื้นที่ชี้ถึงเหตุผลทำไมสหภาพทางการเงินมีแนวโน้มที่จะทำงานน้อยลงได้อย่างราบรื่นในยุโรปมากกว่าใน บอก สหรัฐอเมริกา แรงงานเคลื่อนไหวได้น้อยลง และแนวโน้มที่จะยังคงอยู่ดังนั้นเหตุผลที่ภาษาศาสตร์ และวัฒนธรรม ทางการเงินระบอบสหพันธรัฐของ EU เป็นธรรมชาติ และยังคงให้การเหตุผลทางการเมือง งบประมาณ EU มีขนาดเล็ก และสลายเพื่อเกษตรและโครงสร้าง พื้นฐาน มีความต้านทานที่แข็งแกร่งในประเทศร่ำรวยเช่นเยอรมนีที่หยามถูกเรียก 'โอนสหภาพ' เกิดวงจรธุรกิจส่งผลกระทบต่อหลายประเทศในยุโรปได้ idiosyncratic ยิ่งกว่ารู้สึกสำนึกแตกต่างภูมิภาคในสหรัฐอเมริกา underscoring ปัญหาอาจเกิดขึ้นด้วยนโยบายการเงิน one-size-fits-all ทั้งหมดเหล่านี้สังเกตได้จากท่านออกเหตุการณ์ต่อมาวรรณคดียังเน้นเหตุผลทำไมกลไกของยูโรโซนในการรับประกันดุลเงิน –ความมั่นคงและเติบโตสนธิสัญญา – ไม่น่าจะมีประสิทธิภาพ (ดู สำหรับตัวอย่าง Heipertz และดุน 2010) มันชี้ไปที่ความสำคัญของการจัดระดับความสำคัญแทนขั้นตอน และตามกฎหมายปฏิรูประดับชาติ คำ ในความเป็นจริง วิธีดำเนินการการดำเนินนโยบายการเงิน: สนธิสัญญามาสทริชท์ต้องรัฐบาลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพความเป็นอิสระของธนาคารกลางของชาติก่อนของพวกเขามาเป็นหนึ่งในEurosystem ว่า อะไรคู่ถูกทำสำหรับนโยบายทางการเงินควรมีการป้ายเตือนความปลอดภัยวิเคราะห์มาตรฐานตกสั้นที่ถูกในการเน้นต้องมีประสิทธิภาพตามครรลองของระบบธนาคาร และการเงินในระดับสหภาพทางการเงินม้า Folkerts และ Garber มีบันทึกการเชื่อมต่อ แต่จุดของพวกเขาได้รับเพียงเล็กน้อยเน้นวรรณคดีตามมา อาจเป็นเพราะโครงสร้างและระเบียบของระบบธนาคารได้ไม่ปรากฏในส่วนต้นมีอิทธิพลในการประกอบการในพื้นที่ที่เหมาะสมสกุล บางทีมันสะท้อนให้เห็นความเชื่อ ใน inflationphobic เพิ่มเติมประเทศในยุโรปโดยเฉพาะ ที่กลางแห่งควรจะรู้สึกเหมือนอย่างกฎเงิน maker ตลาดและสภาพคล่องให้ท้าย บางทีมันสะท้อนความล้มเหลวทั่วไปของ macroeconomists จะรวมอย่างเพียงพอธนาคารและการเงินในรูปแบบของพวกเขา สิ่งที่เรามีแล้วนึกถึงที่ต้นทุนที่มากจากวิกฤตการเงินโลกอื่น ๆ ที่วิเคราะห์มาตรฐานตกสั้นครับช่วยให้เข้าใจการเมืองของสหภาพทางการเงิน มีการตัดสินใจเกี่ยวกับการพยากรณ์ในปี 1998 ไปทั่วสหภาพทางการเงิน ตาม ด้วยการตัดสินใจยอมรับว่ากรีซ ซึ่งในทั้งสองกรณีเศรษฐกิจวิเคราะห์จะได้ชี้ถึงการตัดสินใจที่ตรงกันข้าม ในขณะวรรณกรรมในการการเมืองภายในประเทศ และต่างประเทศ EMU สรุปตาม Sadeh และดุน (2009),เราใช้วิธีบางอย่างต่อการทำความเข้าใจผลลัพธ์เหล่านี้ คำถามสำคัญที่ยังไม่ได้ตอบครั้ง ขณะนี้ มีการเมืองเรื่องซับซ้อนการจัดการภาวะวิกฤต ซึ่งเกี่ยวข้องกับต่อรองราคาอย่างหนักระหว่างรัฐบาลยุโรป constituents ของประเทศ นายหน่วยงานธนาคารยุโรปและกลางแห่งนี้ มีความเกี่ยวข้องในการนานาชาติกองทุนการเงินในความพยายามแก้ปัญหาวิกฤต ชักความช่วยเหลือทางการเงินจากต่างประเทศเช่นจีน และบราซิล และคำแนะนำที่ไม่พึงประสงค์ของรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา เกมที่ซับซ้อนนี้จะเป็นอาหารสำหรับนักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองปีมา ว่าสกุลเงินเดียว survives หรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สรุปผลการวิจัย
ปี 2009 เห็นชุดของเหตุการณ์ฉลองทศวรรษแรกของการเงินของยุโรป
union.13 อย่างไรก็ตามภายในปียูโรโซนลงไปสู่วิกฤตที่ร้ายแรงที่สุดใน
ประวัติศาสตร์ของมันทำให้มันมีความหมายยากที่จะรักษาว่าโครงการนี้เป็น
ความสำเร็จ คำถามที่ถูกวางไว้ในบทความนี้คือว่าการวิเคราะห์ทางวิชาการของยุโรป
บูรณาการทางการเงินเป็นความบกพร่องในรูปแบบที่นำผู้สังเกตการณ์ที่จะพลาดปัญหากำลังจะเกิดขึ้น.
ผมจะเถียงไปในทางตรงกันข้ามว่าการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์มาตรฐานอยู่ใน
เครื่องหมาย ทฤษฎีของพื้นที่สกุลเงินที่เหมาะสมชี้ไปที่เหตุผลสหภาพการเงิน
มีแนวโน้มที่จะทำงานน้อยลงได้อย่างราบรื่นในยุโรปกว่าในการพูดที่สหรัฐอเมริกา แรงงาน
เคลื่อนย้ายได้น้อยและมีแนวโน้มที่จะยังคงอยู่ดังนั้นด้วยเหตุผลทางภาษาและวัฒนธรรม การคลัง
สหพันธ์ในระดับของสหภาพยุโรปเป็นประเทศด้อยพัฒนาและมีแนวโน้มที่จะยังคงอยู่ดังนั้นสำหรับ
เหตุผลทางการเมือง งบประมาณของสหภาพยุโรปมีขนาดเล็กและทุ่มเทอย่างไม่เป็นสัดส่วนกับการเกษตร
และโครงสร้างพื้นฐาน; มีความต้านทานที่แข็งแกร่งในประเทศที่มีรายได้สูงเช่น
ประเทศเยอรมนีเพื่อสิ่งที่ถูกเหยียบย่ำเรียกว่า 'การโอนสหภาพ' รบกวนวงจรธุรกิจ
มีผลกระทบต่อประเทศในยุโรปที่แตกต่างกันเป็นนิสัยมากกว่าคนรู้สึกโดยภูมิภาคที่แตกต่างกันในการสำรวจสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกาเน้นปัญหาที่อาจเกิด
กับหนึ่งขนาดเหมาะกับทุกนโยบายการเงิน ทั้งหมดของการสังเกตเหล่านี้ถูกพัดพาออกจาก
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามมา.
วรรณกรรมยังเน้นเหตุผลกลไกของยูโรโซนในการตรวจสอบ
ยอดดุลงบประมาณ - ความเสถียรและสนธิสัญญาการเจริญเติบโต - ไม่น่าจะมีผลบังคับใช้ (ดู
ตัวอย่างเช่น Heipertz และ Verdun, 2010) มันชี้ไปที่ความสำคัญของการจัดลำดับความสำคัญแทน
การปฏิรูปกฎหมายและการดำเนินการในระดับชาติ นี้ได้ในความเป็นจริงวิธีการดำเนินการ
ที่จะดำเนินนโยบายการเงิน: สนธิสัญญา Maastricht รัฐบาลที่จำเป็นในการเสริมสร้าง
ความเป็นอิสระของธนาคารกลางแห่งชาติของพวกเขาก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา
Eurosystem ว่าไม่มีอะไรที่คล้ายกันคือทำสำหรับนโยบายการคลังควรจะได้รับ
สัญญาณเตือนภัย.
ในกรณีที่การวิเคราะห์มาตรฐานลดลงระยะสั้นอยู่ในความล้มเหลวที่จะเน้นความจำเป็นในการที่มีประสิทธิภาพใน
การกำกับดูแลของธนาคารและระบบการเงินในระดับของสหภาพการเงิน.
Folkerts-กุ๊บและการ์เบอร์มี ตั้งข้อสังเกตการเชื่อมต่อ แต่จุดของพวกเขาได้รับการเล็ก ๆ น้อย ๆ
ให้ความสำคัญในวรรณคดีที่ตามมา บางทีนี่อาจเป็นเพราะโครงสร้างและกฎระเบียบ
ของระบบธนาคารไม่ได้มีส่วนร่วมในการคิดก่อนที่จะมีอิทธิพล
วรรณกรรมในพื้นที่ที่สกุลเงินที่เหมาะสม บางทีมันอาจจะสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อใน inflationphobic
ประเทศในยุโรปโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ ECB ควรจะรู้สึกเหมือน
กฎการเงินกว่าตลาดผู้ผลิตและผู้ให้บริการสภาพคล่องของรีสอร์ท บางทีมันอาจจะ
สะท้อนให้เห็นถึงความล้มเหลวทั่วไปมากขึ้นของ macroeconomists เพียงพอรวม
ธนาคารและการเงินในรูปแบบของพวกเขาบางสิ่งบางอย่างที่เราได้รับการเตือนที่
ค่าใช้จ่ายมากจากวิกฤตการเงินโลก.
สถานที่อื่น ๆ ที่มีการวิเคราะห์มาตรฐานสั้นลงเป็นในการช่วยให้เราเข้าใจ
การเมืองของสหภาพการเงิน มีการตัดสินใจเป็นเวรเป็นกรรมในปี 1998 ที่จะไปกว้าง
สหภาพการเงินตามด้วยการตัดสินใจที่จะยอมรับกรีซซึ่งในทั้งสองกรณีทางเศรษฐกิจ
การวิเคราะห์จะต้องชี้ไปที่การตัดสินใจตรงข้าม ในขณะที่หนังสือที่เกี่ยวกับ
การเมืองในประเทศและต่างประเทศของอีมูสรุปโดย Sadeh และ Verdun (2009),
พาเราวิธีการบางอย่างที่มีต่อการทำความเข้าใจผลลัพธ์เหล่านี้ยังไม่ได้ตอบคำถามที่สำคัญ
ยังคงอยู่ ขณะนี้มีการเมืองที่ซับซ้อนของการจัดการวิกฤตที่เกี่ยวข้องกับการ
เจรจาต่อรองอย่างหนักระหว่างรัฐบาลยุโรป, องค์ประกอบในประเทศของพวกเขา, สำนักงานคณะกรรมการกำกับ
การธนาคารยุโรปและธนาคารกลางยุโรป มีส่วนร่วมของเป็น
กองทุนการเงินระหว่างประเทศในความพยายามที่วิกฤตความละเอียดการชักชวนของความช่วยเหลือทางการเงิน
จากประเทศเช่นจีนและบราซิลและคำแนะนำที่ไม่พึงประสงค์ของรัฐบาล
ของประเทศสหรัฐอเมริกา เกมนี้มีความซับซ้อนจะถูกอาหารสัตว์สำหรับนักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองในปีที่ผ่าน
มาไม่ว่าจะเป็นสกุลเงินเดียวยังมีชีวิตอยู่หรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุป
ปี 2009 เห็นชุดของเหตุการณ์ฉลองทศวรรษแรกของยุโรปการเงิน
union.13 อย่างไรก็ตาม ภายในปีนี้ยูโรสืบเชื้อสายเป็นวิกฤตร้ายแรงที่สุดใน
ประวัติศาสตร์ให้มากยากที่จะรักษา โครงการเป็น
ความสำเร็จ คำถามที่ถูกวางในบทความนี้คือ ไม่ว่าการวิเคราะห์ทางวิชาการของยุโรป
ระบบการเงินนั้นบกพร่องในวิธีที่ทำให้ผู้สังเกตการณ์ต้องคิดถึงปัญหาการ
ผมจะเถียง ตรงกันข้าม ที่วิเคราะห์เศรษฐกิจมาตรฐานบน
มาร์ค ทฤษฎีของเขตเงินตราที่เหมาะสมชี้เหตุผล
สหภาพการเงินมีแนวโน้มที่จะทำงานได้อย่างราบรื่น น้อยกว่าในยุโรปมากกว่าใน , กล่าว , สหรัฐอเมริกา แรงงาน
ความคล่องตัวน้อย และมีแนวโน้มที่จะยังคงอยู่ดังนั้นสำหรับเหตุผลทางภาษาและวัฒนธรรม งบประมาณ
สหพันธ์ในระดับ EU ด้อยพัฒนาและมีแนวโน้มที่จะยังคงอยู่ดังนั้นสำหรับ
เหตุผลทางการเมือง งบประมาณของสหภาพยุโรปมีขนาดเล็ก และทุ่มเทเกินเพื่อการเกษตร
และโครงสร้างพื้นฐาน ; มีความต้านทานที่แข็งแกร่งในประเทศที่มีรายได้สูง เช่น
เยอรมันที่ถูกเหยียบย่ำ เรียกว่า ' สหภาพ ' โอน วงจรธุรกิจที่มีผลต่อการรบกวน
ประเทศยุโรปต่างกันมีมากกว่าคนที่รู้สึกพื้นที่การสำรวจสำมะโนประชากรที่แตกต่างกัน โดยในสหรัฐอเมริกา , underscoring
ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นกับหนึ่งขนาดเหมาะกับทุกนโยบายการเงิน . ทั้งหมดของการสังเกตเหล่านี้เกิดขึ้นโดย

เหตุการณ์ที่ตามมาวรรณกรรมยังเน้นเหตุผลกลไกของยูโรโซนเพื่อให้มั่นใจ
การคลัง ) ข้อตกลงเสถียรภาพและการเติบโต ( ก็น่าจะมีประสิทธิภาพ ( เห็น ,
ตัวอย่าง และ heipertz Verdun , 2010 ) มันชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการปฏิรูปกฎหมายและกระบวนการ
แทนในระดับประเทศ นี้เป็น , ในความเป็นจริง , วิธีการถ่าย
เพื่อดําเนินนโยบายการเงิน :สนธิสัญญา Maastricht เป็นรัฐบาลเพื่อเพิ่ม
ความเป็นอิสระของธนาคารกลางแห่งชาติของธนาคารของพวกเขาก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของ
Eurosystem . ไม่มีอะไรเทียบได้กับนโยบายการคลังควรจะมีป้ายเตือน
.
ที่การวิเคราะห์มาตรฐานลดลงระยะสั้นในการเน้นความต้องการประสิทธิภาพ
กำกับดูแลระบบการเงินของธนาคาร และระดับของสหภาพการเงิน .
folkerts แลนเดา การ์เบอร์ได้กล่าวและเชื่อมต่อจุดของพวกเขา แต่ได้รับเพียงเล็กน้อย
เน้นในวรรณคดีที่ตามมา บางทีนี่อาจเป็นเพราะโครงสร้างและระเบียบ
ของระบบธนาคาร ไม่ได้คิดในช่วงต้นที่มีอิทธิพลต่อ
วรรณกรรมบนพื้นที่แลกเปลี่ยนที่เหมาะสมบางที มันสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อใน inflationphobic มากขึ้น
ประเทศในยุโรปโดยเฉพาะว่า ECB ควรรู้สึกเหมือน
กฎการเงินมากกว่าเครื่องชงตลาดและสภาพคล่องผู้ให้บริการสุดท้าย มันอาจจะสะท้อนให้เห็นถึงความล้มเหลวทั่วไปมากกว่า

macroeconomists อย่างเพียงพอรวมธนาคารและการเงินในรุ่นของตนเอง สิ่งที่เราได้รับการเตือนที่
มากต้นทุนโดยวิกฤตการเงินทั่วโลก .
สถานที่อื่น ๆที่การวิเคราะห์มาตรฐานลดลงในระยะสั้นอยู่ที่ช่วยให้เราเข้าใจ
การเมืองของสหภาพการเงิน . มันเป็นเวรเป็นกรรมการตัดสินใจในปี 1998 ไปสหภาพการเงินกว้าง
ตามการตัดสินใจที่จะยอมรับว่า กรีซ ซึ่งในการวิเคราะห์ทั้งสองกรณีเศรษฐกิจ
จะชี้ไปที่การตัดสินใจที่ตรงข้าม ในขณะที่ในวรรณคดี
ในประเทศและระหว่างประเทศ การเมืองของ EMU , สรุปและโดย sadeh Verdun ( 2009 ) ,
พาเราบางวิธีที่มีต่อความเข้าใจ ผลเหล่านี้สำคัญคำถาม
ยังคงอยู่ ขณะนี้มีการเมืองที่ซับซ้อนของการจัดการวิกฤต ซึ่งเกี่ยวข้องกับ
ต่อรองอย่างหนักระหว่างรัฐบาลในยุโรปของพวกเขาในประเทศองค์ประกอบคณะกรรมการ
ธนาคารยุโรปอำนาจและ ECBมีความเกี่ยวพันของ
กองทุนการเงินระหว่างประเทศในความพยายามแก้ไขวิกฤติการเชิญชวนของความช่วยเหลือทางการเงิน
จากประเทศเช่นจีนและบราซิล และที่ปรึกษาของรัฐบาล
ของสหรัฐอเมริกา เกมที่ซับซ้อนนี้จะเป็นแค่นักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองปี

มาไม่ว่าจะเป็นสกุลเงินเดียวจะรอดหรือไม่