When examining state practice to de

When examining state practice to determine relevant rules of international law, it is necessary to take into account every activity of the organs and officials of states that relate to that purpose. There has been continuing debate over where a distinction should be drawn as to the weight that should be attributed to what states do, rather than what they say represents the law. In its most extreme form, this would involve rejecting what states say as practice and relegating it to the status of evidence of opinio juris.[5] A more moderate version would evaluate what a state says by reference to the occasion on which the statement was made.[6] It is only relatively powerful countries with extensive international contacts and interests that have regular opportunities of contributing by deed to the practice of international law. The principal means of contribution to state practice for the majority of states will be at meetings of international organisations, particularly the UN General Assembly, by voting and otherwise expressing their view on matters under consideration. Moreover, there are circumstances in which what states say may be the only evidence of their view as to what conduct is required in a particular situation.[7]

The notion of practice establishing a customary rule implies that the practice is followed regularly, or that such state practice must be "common, consistent and concordant".[8] Given the size of the international community, the practice does not have to encompass all states or be completely uniform. There has to be a sufficient degree of participation, especially on the part of states whose interests are likely be most affected,[9] and an absence of substantial dissent.[10] There have been a number of occasions on which the ICJ has rejected claims that a customary rule existed because of a lack of consistency in the practice brought to its attention.[11]

Within the context of a specific dispute, however, it is not necessary to establish the generality of practice. A rule may apply if a state has accepted the rule as applicable to it individually, or because the two states belong to a group of states between which the rule applies.[12]

A dissenting state is entitled to deny the opposability of a rule in question if it can demonstrate its persistent objection to that rule,[13] either as a member of a regional group[14] or by virtue of its membership of the international community.[15] It is not easy for a single state to maintain its dissent. Also, rules of the jus cogens have a universal character and apply to all states, irrespective of their wishes.[16]

Demand for rules that are responsive to increasingly rapid changes has led to the suggestion that there can be, in appropriate circumstances, such a concept as "instant custom". Even within traditional doctrine, the ICJ has recognised that passage of a short period of time is not necessarily a bar to the formation of a new rule.[17] Because of this, the question is sometimes raised as to whether the word "custom" is suitable to a process that could occur with great rapidity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อตรวจสอบการปฏิบัติของรัฐเพื่อกำหนดกฎที่เกี่ยวข้องของกฎหมายระหว่างประเทศ จำเป็นต้องคำนึงถึงทุกกิจกรรมที่อวัยวะและเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องกับวัตถุประสงค์ที่ ได้มีการอภิปรายต่อเนื่องมากกว่าที่ควรออกพิเศษที่เป็นน้ำหนักที่ควรบันทึกสิ่งที่อเมริกาทำ มากกว่าสิ่งที่เขาพูดถึงกฎหมาย แบบมากที่สุด นี้จะเกี่ยวข้องกับปฏิเสธอเมริกาที่ว่า เป็นการปฏิบัติ และ relegating สถานะของหลักฐานของ opinio juris [5] รุ่นปานกลางมากกว่าจะประเมินสิ่งที่กล่าว โดยอ้างอิงถึงโอกาสที่ทำยอด [6] ได้เฉพาะประเทศค่อนข้างมีประสิทธิภาพกับการติดต่อต่างประเทศมากมายและสถานที่ที่มีโอกาสปกติของสนับสนุนโดยหนังสือการปฏิบัติของกฎหมายระหว่างประเทศ หมายถึงหลักของส่วนฝึกรัฐในอเมริกาส่วนใหญ่จะเป็นที่ประชุมขององค์กรระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมัชชา โดยลงคะแนนเสียง และการแสดงมุมมองของพวกเขาในเรื่องระหว่างการพิจารณา นอกจากนี้ มีสถานการณ์ซึ่งที่อเมริกาบอกว่า อาจเป็นหลักฐานเดียวของพวกเขาดูเป็นสิ่งทำจำเป็นต้องใช้ในสถานการณ์เฉพาะ [7]แนวคิดของการสร้างกฎจารีตประเพณีปฏิบัติหมายความว่า การปฏิบัติตามอย่างสม่ำเสมอ หรือว่า ปฏิบัติเช่นรัฐ ต้อง "ร่วมกัน สอดคล้อง concordant" [8] ให้ขนาดของประเทศ การปฏิบัติไม่ได้รอบทั้งหมดอเมริกา หรือจะเป็นรูปแบบอย่างสมบูรณ์ มีให้ เพียงพอกับระดับการมีส่วนร่วม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของอเมริกาที่สนใจจะเป็นส่วนใหญ่ได้รับผลกระทบ, [9] และการขาดงานของ dissent พบ [10] มีจำนวนของโอกาสที่ ICJ ที่ปฏิเสธอ้างว่า กฎจารีตประเพณีอยู่เนื่องจากขาดความสอดคล้องในทางปฏิบัติที่มาของความสนใจ [11]ภายในบริบทของข้อพิพาทเฉพาะ อย่างไรก็ตาม ไม่จำเป็นสร้าง generality ของปฏิบัติการ กฎอาจใช้ ถ้ารัฐยอมรับกฎเป็นไปทีละ หรือสองสถานะเป็นกลุ่มของอเมริกาที่ใช้กฎ [12]รัฐ dissenting สิทธิปฏิเสธ opposability ของกฎสงสัยถ้ามันสามารถแสดงให้เห็นถึงมรดกของแบบนั้นกฎ, [13] เป็นสมาชิก ของกลุ่มภูมิภาค [14] หรือ อาศัยสมาชิกของประชาคม [15] มันจะไม่ง่ายสำหรับรักษา dissent ของสันติภาพ ยัง กฎของ cogens กลางมีอักขระสากล และใช้กับอเมริกาทั้งหมด ไม่ว่าความปรารถนาของพวกเขา [16]Demand for rules that are responsive to increasingly rapid changes has led to the suggestion that there can be, in appropriate circumstances, such a concept as "instant custom". Even within traditional doctrine, the ICJ has recognised that passage of a short period of time is not necessarily a bar to the formation of a new rule.[17] Because of this, the question is sometimes raised as to whether the word "custom" is suitable to a process that could occur with great rapidity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อตรวจสอบการปฏิบัติของรัฐที่จะกำหนดกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องของกฎหมายต่างประเทศที่มีความจำเป็นจะต้องคำนึงถึงการทำงานของทุกอวัยวะและเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องกับวัตถุประสงค์ที่ มีการถกเถียงอย่างต่อเนื่องที่แตกต่างควรจะวาดเป็นน้ำหนักที่ควรนำมาประกอบกับสิ่งที่รัฐทำมากกว่าสิ่งที่พวกเขากล่าวว่าเป็นตัวแทนของกฎหมาย ในรูปแบบที่มากที่สุดที่นี้จะเกี่ยวข้องกับการปฏิเสธสิ่งที่รัฐบอกว่าการปฏิบัติและผลักไสไปยังสถานะของหลักฐานของ Opinio กฎหมายได้. [5] รุ่นในระดับปานกลางมากขึ้นจะประเมินสิ่งที่รัฐกล่าวโดยอ้างอิงถึงโอกาสที่คำสั่งเป็น ทำ. [6] มันเป็นเพียงประเทศที่มีประสิทธิภาพค่อนข้างที่มีรายชื่อในต่างประเทศที่กว้างขวางและความสนใจที่มีโอกาสปกติของการบริจาคด้วยการกระทำที่จะปฏิบัติตามกฎหมายต่างประเทศ หมายถึงหลักของการมีส่วนร่วมในการปฏิบัติของรัฐส่วนใหญ่ของรัฐจะเป็นที่ประชุมขององค์การระหว่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งสมัชชาสหประชาชาติโดยการออกเสียงลงคะแนนและอื่น ๆ แสดงมุมมองของพวกเขาในเรื่องที่อยู่ระหว่างการพิจารณา นอกจากนี้ยังมีสถานการณ์ที่สิ่งที่บอกว่ารัฐอาจจะเป็นเพียงหลักฐานในมุมมองของพวกเขาเป็นสิ่งที่ดำเนินการจะต้องอยู่ในสถานการณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง. [7] ความคิดของการปฏิบัติที่สร้างกฎธรรมเนียมที่แสดงให้เห็นว่าการปฏิบัติตามอย่างสม่ำเสมอหรือว่า การปฏิบัติของรัฐดังกล่าวจะต้องเป็น "ทั่วไปที่สอดคล้องกันและสอดคล้อง". [8] ด้วยขนาดของประชาคมระหว่างประเทศที่ปฏิบัติไม่ได้รวมไปถึงรัฐทั้งหมดหรือจะเหมือนกันอย่างสมบูรณ์ จะต้องมีการศึกษาระดับปริญญาที่เพียงพอของการมีส่วนร่วมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของรัฐที่มีความสนใจมีแนวโน้มที่จะได้รับผลกระทบมากที่สุด [9] และการขาดของความขัดแย้งที่สำคัญ. [10] มีหลายครั้งที่ศาลโลกได้ปฏิเสธ อ้างว่ากฎจารีตประเพณีอยู่เพราะขาดความมั่นคงในทางปฏิบัติมาถึงความสนใจของ. [11] ในบริบทของความขัดแย้งที่เฉพาะเจาะจง แต่ก็ไม่จำเป็นที่จะสร้างการทั่วไปของการปฏิบัติ กฎที่อาจนำมาใช้ในกรณีที่รัฐได้รับการยอมรับกฎตามความเหมาะสมกับมันเป็นรายบุคคลหรือเป็นเพราะทั้งสองประเทศอยู่ในกลุ่มของรัฐที่อยู่ระหว่างที่ใช้กฎได้. [12] รัฐที่ไม่เห็นด้วยมีสิทธิที่จะปฏิเสธ opposability ของกฎใน คำถามที่ว่าจะสามารถแสดงให้เห็นถึงการคัดค้านถาวรของกฎที่ [13] ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกของกลุ่มภูมิภาค [14] หรือโดยอาศัยอำนาจของการเป็นสมาชิกของประชาคมระหว่างประเทศ. [15] มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับรัฐเดียวที่จะรักษา ความขัดแย้งของ นอกจากนี้กฎของ cogens jus มีลักษณะสากลและนำไปใช้กับทุกรัฐโดยไม่คำนึงถึงความปรารถนาของพวกเขา. [16] ความต้องการสำหรับกฎที่มีการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมากขึ้นได้นำไปสู่ข้อเสนอแนะว่าสามารถมีได้ในสถานการณ์ที่เหมาะสมเช่น แนวคิดเป็น "กำหนดเองทันที" แม้จะอยู่ในหลักคำสอนดั้งเดิมศาลโลกได้รับการยอมรับทางเดินของช่วงเวลาสั้น ๆ ในช่วงเวลานั้นไม่จำเป็นต้องเป็นแถบการก่อตัวของกฎใหม่. [17] ด้วยเหตุนี้คำถามที่ถูกยกขึ้นบางครั้งก็เป็นไปได้ว่าคำว่า "กำหนดเอง" มีความเหมาะสมที่จะดำเนินการที่อาจเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็วที่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อตรวจสอบสภาพการปฏิบัติที่จะกำหนดกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องของกฎหมายระหว่างประเทศ มันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะเข้าบัญชีทุกกิจกรรมของอวัยวะ และเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องกับวัตถุประสงค์ที่ มีการอภิปรายที่แตกต่างควรดึงให้น้ำหนักที่ควรประกอบกับสิ่งที่รัฐทำมากกว่าสิ่งที่พวกเขากล่าวว่าเป็นกฎหมายในรูปแบบมากที่สุด นี้จะเกี่ยวข้องกับการปฏิเสธสิ่งที่รัฐพูดฝึก และ relegating ไปยังสถานะของหลักฐานของความเห็น Juris [ 5 ] รุ่นปานกลางมากขึ้นจะประเมินสิ่งที่รัฐพูดโดยอ้างอิง ถึงโอกาสที่สั่งได้[ 6 ] มันเป็นเพียงที่มีประสิทธิภาพค่อนข้างประเทศที่มีการติดต่อระหว่างประเทศที่กว้างขวาง และผลประโยชน์ที่ได้โอกาสปกติของการบริจาคโดยการกระทำในการปฏิบัติตามกฎหมายระหว่างประเทศ หลักวิธีการบริจาคให้รัฐปฏิบัติสำหรับส่วนใหญ่ของรัฐจะอยู่ที่การประชุมขององค์การระหว่างประเทศโดยสมัชชาสหประชาชาติโดยการโหวตและแสดงมุมมองของพวกเขาในเรื่องอื่น ภายใต้การพิจารณา นอกจากนี้ยังมีสถานการณ์ที่สิ่งที่รัฐพูดอาจจะเป็นแค่หลักฐานของมุมมองของพวกเขาเป็นสิ่งที่ดำเนินการเป็นสิ่งจำเป็นในสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจง . [ 7 ]

ความคิดของการสร้างกฎจารีตประเพณีหมายถึงการปฏิบัติตามเป็นประจำ หรือการปฏิบัติของรัฐดังกล่าวจะต้อง " ทั่วไปที่สอดคล้องกันและสอดคล้องกัน " [ 8 ] ให้ขนาดของชุมชนระหว่างประเทศ , การปฏิบัติที่ไม่ต้องให้รัฐทั้งหมด หรือจะสมบูรณ์เหมือนกัน มันต้องเป็นระดับที่เพียงพอของการมีส่วนร่วม โดยเฉพาะในส่วนของสหรัฐอเมริกาที่มีความสนใจอาจจะได้รับผลกระทบมากที่สุด [ 9 ] และการขาดงานของความขัดแย้งอย่างมาก[ 10 ] มีหมายเลขของโอกาสที่ศาลโลกได้ปฏิเสธอ้างว่า กฎจารีตประเพณีเดิมเพราะขาดความสม่ำเสมอในการปฏิบัติมาถึงความสนใจของ . [ 11 ]

ภายในบริบทของเฉพาะข้อพิพาท , อย่างไรก็ตาม , ไม่จําเป็นต้องสร้างโดยทั่วไปของการปฏิบัติ กฎการสมัครหากรัฐยอมรับกฎเป็นใช้ได้กับแต่ละหรือเพราะสองประเทศอยู่ในกลุ่มของรัฐระหว่างที่ใช้กฎ [ 12 ]

สถานะผู้คัดค้านมีสิทธิที่จะปฏิเสธ opposability ของกฎในคำถามถ้ามันสามารถแสดงให้เห็นถึงการคัดค้านของถาวรในกฎที่ [ 13 ] ไม่ว่าจะเป็น สมาชิกของกลุ่มภูมิภาค [ 14 ] หรือโดยธรรม ของการเป็นสมาชิกของประชาคมระหว่างประเทศ[ 15 ] มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับรัฐเดียวที่จะรักษาความขัดข้อง นอกจากนี้ กฎของ cogens จัส มีตัวละครที่เป็นสากลใช้กับรัฐทั้งหมดโดยไม่คำนึงถึงความปรารถนาของตน . [ 16 ]

อุปสงค์กฎที่เพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมากขึ้นนำไปสู่ข้อเสนอแนะที่สามารถมีได้ในสถานการณ์ที่เหมาะสม เช่น แนวคิดที่เป็น " ประเพณี " ทันที แม้แต่ในลัทธิดั้งเดิมศาลโลกได้รับการยอมรับว่าเนื้อเรื่องของช่วงเวลาสั้น ๆไม่จําเป็นต้องเป็นแถบเพื่อสร้างกฎใหม่ [ 17 ] ด้วยเหตุนี้ คำถามคือ บางครั้งยกว่าคำว่า " เอง " เหมาะกับกระบวนการที่อาจเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็ว .