Nie Li can only depressingly sit in

Nie Li can only depressingly sit in a nearby chair.

Seeing Nie Li’s face, the corner of Ye Zong’s mouth leaked an unnoticeable smile. His hand was slightly clenched. At that time, he thought that he had already died. The light before his eyes had slowly disappeared, and he could only hear Ziyun’s cries. He tried very hard and struggled, wishing to come back. He wanted to open his eyes, but no matter what, he couldn’t open them. He’s worried about Yun’er. Once he’s gone, Yun’er will really be all alone. He prayed in his heart, even if it’s for a day, he only wanted to take a good look at Yun’er again. However, he was helpless, slowly submerging into the terrifying darkness.

His heart has always been worried for her.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Nie Li สามารถนั่งในเก้าอี้ที่ใกล้เคียงเท่านั้น depressinglyเห็นหน้าหลี่ Nie มุมปากเย Zong ของหลุดยิ้มเป็น unnoticeable เล็กน้อยมีกัดมือของเขา ในเวลานั้น เขาคิดว่า เขาได้เสียชีวิต แสงก่อนช้าหายตา และเขาสามารถเพียงได้ยินเสียงร้องไห้ของ Ziyun เขาพยายามอย่างหนัก และ ต่อสู้ ประสงค์จะกลับมา เขาอยากเปิดตาของเขา แต่ไม่ว่าอะไร เขาไม่เปิด เขาเป็นห่วง Yun'er เมื่อเขาได้หายไป Yun'er จริง ๆ จะอยู่คนเดียว เขาอธิษฐานใจ แม้ว่าจะเป็นวัน เขาเท่านั้นอยากจะดูดีที่ Yun'er อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เขาได้กำพร้า ช้าจมในความมืดน่ากลัวหัวใจของเขาถูกกังวลเสมอสำหรับเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Nie Li สามารถหงอยนั่งในเก้าอี้ในบริเวณใกล้เคียง. เห็นใบหน้า Nie หลี่ที่มุมปากของเจ้าซงรั่วไหลออกมาสังเกตรอยยิ้ม มือของเขาถูกกำแน่นเล็กน้อย ในขณะที่เขาคิดว่าเขาตายไปแล้ว แสงก่อนที่ตาของเขาได้หายไปอย่างช้าๆและเขาจะได้ยินเสียงร้องของ Ziyun เขาพยายามอย่างหนักมากและพยายามอยากที่จะกลับมา เขาต้องการที่จะเปิดตาของเขา แต่ไม่ว่าสิ่งที่เขาไม่สามารถเปิดพวกเขาไม่มี เขากังวลเกี่ยวกับ Yun'er ทันใดนั้นเขาก็หายไป Yun'er จริงๆจะเป็นคนเดียวทั้งหมด เขาอธิษฐานในหัวใจของเขาถึงแม้ว่ามันจะเป็นวันที่เขาเพียงต้องการที่จะดูดีที่ Yun'er อีกครั้ง แต่เขาก็ทำอะไรไม่ช้าจมลงไปในความมืดที่น่ากลัว. หัวใจของเขาได้รับเสมอกังวลสำหรับเธอ