BUFFERS The quality of fixation is

BUFFERS

The quality of fixation is influenced by pH and the type of ions present.

The choice of buffer is based on:

1. the buffering capacity in the desired pH range with the ability to maintain constant pH during fixation.

2. the side effects which vary with the tissue type:
a. suitable osmolarity so that cells and organelles neither swell nor shrink during fixation.
b. suitable ionic concentration so that materials are neither extracted nor precipitated during fixation.
c. the toxicity of the buffer.

Criteria of a good buffer:

1. pKa: usually between 6 and 8 desired for biological specimens.

2. Maximum solubility in water and minimum solubility in all other solvents.

3. Reduced ion effects.

4. Dissociation of buffer least influenced by buffer concentration, temperature and ionic composition.

5. Resistance to oxidation (stable).

6. Inexpensive and easy to prepare.

7. No reaction with fixation.

Common Buffers

I. Phosphate Buffer (Sorenson's buffer) pH 5.8-8

Advantages:

1. Most physiological of common buffers. Mimics certain components of extracellular fluids.

2. Non-toxic to cells.

3. pH changes little with temperature.

4. Stable for several weeks at 4 C.

Disadvantages:

1. Precipitates more likely to occur during fixation. Tends to form precipitates in presence of calcium ions. Precipitates uranyl acetate and tends to react with lead salts.

2. Becomes slowly contaminated with micro-organisms


Preparation of Buffer

Stock solutions:

0.2M dibasic sodium phosphate 1 liter

Na2HPO4*2H20 (MW = 178.05) 35.61 gm
or
Na2HPO4*7H20 (MW = 268.07) 53.65 gm
or
Na2HPO4*12H20 (MW = 358.14) 71.64 gm

+ ddH20 to make 1 liter

0.2M monobasic sodium phosphate 1 litter

NaH2PO4*H20 (MW = 138.01) 27.6 gm
or
NaH2PO4*2H20 (MW = 156.03) 31.21 gm

+ ddH20 to make 1 liter

Working buffer: 0.1M 100 ml

Mix X ml of 0.2M dibasic sodium phosphate with Y ml monobasic sodium phosphate. Dilute to 100 ml with ddH20 or dilute 1:1 with fixative.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บัฟเฟอร์ คุณภาพของขนาดอิทธิพลค่า pH และชนิดของประจุไฟฟ้าที่อยู่ ทางเลือกของบัฟเฟอร์เป็นไปตาม: 1. ความจุบัฟเฟอร์ในช่วงค่า pH ที่ต้องการกับความสามารถในการรักษาค่า pH คงที่ระหว่างการตรึง 2. ผลข้างเคียงที่แตกต่างกันกับชนิดของเนื้อเยื่อ:ก.เหมาะ osmolarity ดังนั้นที่เซลล์และออร์แกเนลล์ไม่บวม หรือหดตัวในระหว่างการตรึงข.เหมาะสมวัดดังนั้นวัสดุจะไม่แยก หรือตกตะกอนระหว่างตรึงค.ความเป็นพิษของบัฟเฟอร์ เกณฑ์ของบัฟเฟอร์ที่ดี: 1. pKa: มักจะอยู่ระหว่าง 6 และ 8 ที่ต้องทดสอบ 2. สูงสุดความสามารถละลายได้ในน้ำและต่ำละลายในตัวทำละลายอื่น ๆ ทั้งหมด 3. ลดไอออนผล 4. dissociation บัฟเฟอร์อย่างน้อยอิทธิพลความเข้มข้นของบัฟเฟอร์ อุณหภูมิ และองค์ประกอบของไอออน 5. ความต้านทานการเกิดออกซิเดชัน (คอก) 6. ราคาไม่แพง และง่ายต่อการเตรียม 7. ไม่มีปฏิกิริยากับตรึง บัฟเฟอร์ทั่วไป I. ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ (บัฟเฟอร์ของ Sorenson) pH 5.8-8 ข้อดี: 1. สุดทางสรีรวิทยาของบัฟเฟอร์ทั่วไป เลียนแบบบางคอมโพเนนต์ของสารเหลว 2. ไม่เป็นพิษกับเซลล์ 3. ค่า pH เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยอุณหภูมิ 4. คอกหลายสัปดาห์ที่ 4 c ข้อเสีย: 1. precipitates โน้มที่จะเกิดขึ้นในระหว่างการตรึง มีแนวโน้มที่ precipitates แบบฟอร์มในการปรากฏตัวของแคลเซียมไอออน Precipitates uranyl อะซิเตท และมีแนวโน้มจะ ทำปฏิกิริยากับเกลือตะกั่ว 2. กลายเป็นช้าปนเปื้อน ด้วยจุลินทรีย์ การเตรียมบัฟเฟอร์ ละลาย: 0.2 M dibasic โซเดียมฟอสเฟต 1 ลิตร Na2HPO4 * 2 ชม. 20 (MW = 178.05) 35.61 กรัมหรือNa2HPO4 * 7 ชม. 20 (MW = 268.07) 53.65 กรัมหรือNa2HPO4 * 12 ชม. 20 (MW = 358.14) 71.64 กรัม + ddH20 ให้ 1 ลิตร 0.2 M monobasic โซเดียมฟอสเฟต 1 ครอก NaH2PO4 * H20 (MW = 138.01) 27.6 กรัมหรือNaH2PO4 * 2 ชม. 20 (MW = 156.03) 31.21 กรัม + ddH20 ให้ 1 ลิตร บัฟเฟอร์ที่ทำงาน: 0.1M 100 มล. มล. X ผสมของฟอสเฟตโซเดียม dibasic 0.2M กับ Y ml monobasic โซเดียมฟอสเฟต เจือจางไปกับ ddH20 100 มล. หรือเจือจาง 1:1 ด้วยตรึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บัฟเฟอร์. คุณภาพของการตรึงได้รับอิทธิพลจากความเป็นกรดด่างและชนิดของไอออนปัจจุบันทางเลือกของบัฟเฟอร์จะขึ้นอยู่กับตาม: 1 ความจุบัฟเฟอร์อยู่ในช่วงพีเอชที่ต้องการด้วยความสามารถในการรักษาค่า pH คงที่ในช่วงตรึง. 2 ผลข้างเคียงที่แตกต่างกันกับชนิดของเนื้อเยื่อ: osmolarity ที่เหมาะสมเพื่อให้เซลล์และอวัยวะไม่บวมหรือหดตัวในช่วงตรึง. B ความเข้มข้นของอิออนที่เหมาะสมเพื่อให้วัสดุที่ไม่สกัดมิได้ตกตะกอนในระหว่างการตรึง. ค ความเป็นพิษของบัฟเฟอร์. เกณฑ์ของบัฟเฟอร์ดี: 1 pKa:. ปกติจะอยู่ระหว่าง 6 และ 8 ที่ต้องการสำหรับตัวอย่างทางชีวภาพ2 สามารถในการละลายในน้ำได้สูงสุดและต่ำสุดในการละลายในตัวทำละลายอื่น ๆ ทั้งหมด. 3 การลดผลกระทบไอออน. 4 แยกออกจากกันของ buffer น้อยได้รับอิทธิพลจากความเข้มข้นของบัฟเฟอร์อุณหภูมิและองค์ประกอบไอออนิก. 5 ความต้านทานต่อการเกิดออกซิเดชัน (มั่นคง). 6 ราคาไม่แพงและง่ายต่อการเตรียม. 7 ไม่มีปฏิกิริยากับการตรึง. บัฟเฟอร์สามัญครั้งที่หนึ่ง ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ (buffer ที่โซเรน) ที่มีค่า pH 5.8-8 ข้อดี: 1 สรีรวิทยาที่สุดของบัฟเฟอร์ที่พบบ่อย เลียนแบบบางส่วนของของเหลว. 2 ปลอดสารพิษกับเซลล์. 3 ค่า pH เปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ มีอุณหภูมิ. 4 เสถียรภาพเป็นเวลาหลายสัปดาห์ที่ 4 องศาเซลเซียสข้อเสีย: 1 ตกตะกอนมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นในระหว่างการตรึง มีแนวโน้มที่จะตกตะกอนในรูปแบบในการปรากฏตัวของแคลเซียมไอออน ตกตะกอน acetate uranyl และมีแนวโน้มที่จะทำปฏิกิริยากับเกลือตะกั่ว. 2 ปนเปื้อนช้าด้วยจุลินทรีย์เตรียมบัฟเฟอร์แก้ปัญหาสต็อก: 0.2M dibasic โซเดียมฟอสเฟต 1 ลิตรNa2HPO4 * 2H20 (MW = 178.05) 35.61 กรัมหรือNa2HPO4 * 7H20 (MW = 268.07) 53.65 กรัมหรือNa2HPO4 * 12H20 (MW = 358.14) 71.64 กรัม+ ddH20 เพื่อให้ 1 ลิตร0.2M monobasic โซเดียมฟอสเฟต 1 ครอก​​NaH2PO4 * H20 (MW = 138.01) 27.6 กรัมหรือNaH2PO4 * 2H20 (MW = 156.03) 31.21 กรัม+ ddH20 เพื่อให้ 1 ลิตรบัฟเฟอร์ที่ทำงาน: 0.1M 100 มล. ผสม X มิลลิลิตร 0.2M โซเดียมฟอสเฟต dibasic กับหม่อมหลวงโซเดียมฟอสเฟต monobasic เจือจาง 100 มล. กับ ddH20 หรือเจือจาง 1: 1 กับตรึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บัฟเฟอร์คุณภาพของการตรึงเป็นอิทธิพลจากพีเอชและชนิดของไอออนในปัจจุบันทางเลือกของบัฟเฟอร์จะขึ้นอยู่กับ :1 . บัฟเฟอร์ pH ที่ต้องการความจุในช่วงที่มีความสามารถในการรักษาค่า pH ระหว่างการตรึง .2 . ผลข้างเคียงที่แตกต่างกันกับประเภทเนื้อเยื่อ :A . เหมาะำเพื่อให้เซลล์และออร์แกเนลล์ไม่พองตัวหรือหดตัวในการตรึง .บีไอโอความเข้มข้นเพื่อให้วัสดุที่เหมาะสมจะไม่สกัดหรือตกตะกอนในการตรึง .ค . ความเป็นพิษของบัฟเฟอร์เกณฑ์ของบัฟเฟอร์ที่ดี :1 . ความ : โดยปกติจะอยู่ระหว่าง 6 และ 8 ที่ต้องการสำหรับตัวอย่างทางชีวภาพ2 . ละลายในน้ำ ค่าต่ำสุดและสูงสุดในตัวทำละลายอื่น ๆ3 . ลดผลกระทบไอออน4 . การแตกตัวของบัฟเฟอร์น้อยได้รับอิทธิพลจากบัฟเฟอร์ความเข้มข้น อุณหภูมิและไอออนองค์ประกอบ5 . ต้านออกซิเดชัน ( มั่นคง )6 . ราคาไม่แพงและง่ายต่อการเตรียม7 . ไม่มีปฏิกิริยากับการตรึง .บัฟเฟอร์ของทั่วไปผม ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ ( เพลของบัฟเฟอร์ pH 5.8-8 )ข้อดี :1 . ที่สุดของบัฟเฟอร์ทางสรีรวิทยาทั่วไป เลียนแบบองค์ประกอบบางอย่างของของเหลวนอกเซลล์ .2 . ไม่เป็นพิษต่อเซลล์3 . การเปลี่ยนแปลง pH น้อยกับอุณหภูมิ4 . ที่มั่นคงสำหรับหลายสัปดาห์ที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียสข้อเสีย :1 . ตะกอนมากขึ้นมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นในระหว่างการตรึง . มีแนวโน้มที่จะสร้างตะกอนในการแสดงตนของไอออนแคลเซียม ตะกอนยูเรนิลอะซิเตตและมีแนวโน้มที่จะทำปฏิกิริยากับแร่ตะกั่ว2 . กลายเป็นปนเปื้อนด้วยจุลินทรีย์อย่างช้า ๆการเตรียมการของบัฟเฟอร์หุ้นโซลูชั่น :0.2m Dibasic โซเดียมฟอสเฟต 1 ลิตรna2hpo4 * 2h20 ( Mw = 178.05 ) มูลค่ากรัมหรือna2hpo4 * 7h20 ( Mw = 268.07 ) 53.65 กรัมหรือna2hpo4 * 12h20 ( Mw = 358.14 ) 71.64 กรัม+ ddh20 ให้ 1 ลิตร0.2m โซเดียมฟอสเฟต monobasic 1 ครอกnah2po4 * ขาย ( Mw = 138.01 ) 27.6 กรัมหรือnah2po4 * 2h20 ( Mw = 156.03 ) 31.21 กรัม+ ddh20 ให้ 1 ลิตรทำงานบัฟเฟอร์ : 0.1m 100 มล.ผสม x ml 0.2m Dibasic โซเดียมฟอสเฟต monobasic กับ Y + โซเดียมฟอสเฟต เจือจางไป 100 ml กับ ddh20 หรือเจือจาง 1 : 1 กับฟิกเซทีฟ .