Pregnancy is associated with significant anatomic and physiologic remodeling of the cardiovascular system. Ventricular wall mass, myocardial contractility, and cardiac compliance increase (Rubler et al., 1977). Both heart rate and stroke volume increase in pregnancy leading to a 30–50% increase in maternal cardiac output (CO) from 4 to 6 l/min (Figure Figure11; Clark et al., 1989). These changes occur primarily early in pregnancy, and 75% of the increase will occur by the end of the first trimester (Capeless and Clapp, 1991; Pacheco et al., 2013). CO plateaus between 28 and 32 weeks gestation, and then does not change significantly until delivery (Robson et al., 1989). During the third trimester, the increase in heart rate becomes primarily responsible for maintaining the increase in CO (Pacheco et al., 2013). This increase in CO is preferential in which uterine blood flow increases 10-fold (17% of total CO compared with 2% prepregnancy) and renal blood flow increases 50%; whereas there is minimal alterations to liver and brain blood flow (Frederiksen, 2001). In addition, when compared with nulliparous women, multiparous women have higher CO (5.6 vs. 5.2 l/min), stroke volume (73.5 vs. 70.5 mL), and higher heart rate (Turan et al., 2008). During labor and immediately after delivery, CO increases as a result of increased blood volume (300–500 mL) with each uterine contraction, and then secondarily to “auto-transfusion” or the redirection of blood from the uteroplacental unit back to the maternal circulation after delivery (Pacheco et al., 2013). As CO increases, pregnant women experience a significant decrease in both systemic and pulmonary vascular resistances (Clark et al., 1989). Secondary to the vasodilatory effects of progesterone, nitric oxide and prostaglandins, systemic vascular
ตั้งครรภ์เกี่ยวกับสำคัญ anatomic physiologic และการเปลี่ยนแปลงของระบบหัวใจและหลอดเลือดได้ ผนังหัวใจห้องล่างโดยรวม myocardial contractility และปฏิบัติตามกฎระเบียบที่หัวใจเพิ่มขึ้น (Rubler et al., 1977) อัตราการเต้นหัวใจและจังหวะเสียงเพิ่มในการตั้งครรภ์นำไปสู่การเพิ่ม 30-50% ในแม่ออกหัวใจ (CO) 4-6 l/min (รูป Figure11 Clark et al., 1989) เปลี่ยนแปลงเหล่านี้เกิดขึ้นก่อนเป็นหลักในการตั้งครรภ์ และ 75% ของการเพิ่มขึ้นจะเกิดขึ้น โดยสิ้นไตรมาสแรก (Capeless และแคลปป์ 1991 ปาเชโก et al., 2013) บริษัทราบระหว่าง 28 และ 32 สัปดาห์ครรภ์ กแล้ว ไม่เปลี่ยนแปลงมากจนจัดส่ง (แต่ et al., 1989) การเพิ่มขึ้นของอัตราการเต้นหัวใจจะไม่รับผิดชอบหลักสำหรับการรักษาเพิ่ม CO (ปาเชโก et al., 2013) ในระหว่างไตรมาสที่ 3 เพิ่มขึ้นในบริษัทจะต้องในการเพิ่มการไหลเวียนของเลือดมดลูก 10-fold (17% ของ CO ทั้งหมดเปรียบเทียบกับ prepregnancy 2%) และการไหลเวียนของเลือดที่ไตเพิ่มขึ้น 50% ในขณะที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุดไปตับและสมองไหลเวียนของเลือด (Frederiksen, 2001) นอกจากนี้ เมื่อเทียบกับผู้หญิง nulliparous, multiparous ผู้หญิงได้สูงกว่า CO (5.6 เทียบกับ 5.2 l/min), ระดับเสียงจังหวะ (73.5 เทียบกับ 70.5 mL), และอัตราการเต้นหัวใจสูง (Turan et al., 2008) ระหว่างแรงงาน และ หลังจัดส่งทันที CO เพิ่มขึ้นจากปริมาตรเลือดเพิ่มขึ้น (300-500 มล.) กับหดตัวแต่ละมดลูก และเชื่อม "รถยนต์ฉีด" หรือเปลี่ยนทิศทางของเลือดจากหน่วย uteroplacental กลับไปหมุนเวียนแม่หลังคลอด (ปาเชโก et al., 2013) เป็น CO เพิ่ม หญิงตั้งครรภ์พบการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในระบบทางเดินหายใจ และระบบหลอดเลือดความต้านทาน (Clark et al., 1989) รองการผล vasodilatory ของโปรเจสเตอโร ไนตริกออกไซด์ และ prostaglandins ระบบหลอดเลือด
การแปล กรุณารอสักครู่..

การตั้งครรภ์มีความเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางกายวิภาคและสรีรวิทยาที่สำคัญของระบบหัวใจและหลอดเลือด มวลผนังกระเป๋าหน้าท้องหดตัวของกล้ามเนื้อหัวใจและการเพิ่มขึ้นของการปฏิบัติตามการเต้นของหัวใจ (Rubler et al., 1977) ทั้งอัตราการเต้นหัวใจและโรคหลอดเลือดสมองเพิ่มขึ้นปริมาณในการตั้งครรภ์ที่นำไปสู่การเพิ่มขึ้น 30-50% ในการส่งออกของมารดาการเต้นของหัวใจ (CO) 4-6 ลิตร / นาที (รูป Figure11; คลาร์ก, et al, 1989). การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงต้นเป็นหลักในการตั้งครรภ์และ 75% จากการเพิ่มขึ้นจะเกิดขึ้นในช่วงปลายไตรมาสแรก (Capeless และแคลปป์, 1991. เช et al, 2013) ที่ราบ CO ระหว่างวันที่ 28 และ 32 สัปดาห์การตั้งครรภ์แล้วไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญจนการส่งมอบ (ร็อบสัน et al., 1989) ในช่วงไตรมาสที่สามของการเพิ่มขึ้นของอัตราการเต้นหัวใจจะกลายเป็นหลักรับผิดชอบในการรักษาเพิ่มขึ้นในการบังคับกองร้อย (เช et al., 2013) การเพิ่มขึ้นของ บริษัท นี้เป็นพิเศษในการที่มดลูกไหลเวียนของเลือดเพิ่มขึ้น 10 เท่า (17% ของ บริษัท รวมเมื่อเทียบกับ 2% prepregnancy) และการไหลเวียนเลือดไตเพิ่มขึ้น 50%; ในขณะที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุดเพื่อตับและไหลเวียนของเลือดในสมอง (Frederiksen, 2001) นอกจากนี้เมื่อเทียบกับผู้หญิง nulliparous ผู้หญิง multiparous มี CO สูงกว่า (5.6 เทียบกับ 5.2 ลิตร / นาที), เสียงจังหวะ (73.5 เทียบกับ 70.5 มิลลิลิตร) และอัตราการเต้นของหัวใจสูงกว่า (ราน et al., 2008) ในระหว่างแรงงานและทันทีหลังคลอดเพิ่มขึ้น CO เป็นผลมาจากปริมาณเลือดที่เพิ่มขึ้น (300-500 มิลลิลิตร) ที่มีการหดตัวของมดลูกในแต่ละครั้งและครั้งที่สองแล้วที่จะ "อัตโนมัติถ่าย" หรือเปลี่ยนเส้นทางของเลือดจากหน่วย uteroplacental กลับไปที่การไหลเวียนของมารดา หลังคลอด (เช et al., 2013) ขณะที่การเพิ่มขึ้นของ CO, หญิงตั้งครรภ์พบการลดลงอย่างมีนัยสำคัญทั้งในความต้านทานของหลอดเลือดระบบและปอด (คลาร์ก et al., 1989) รองจากผลกระทบของ vasodilatory กระเทือนไนตริกออกไซด์และ prostaglandins, ระบบหลอดเลือด
การแปล กรุณารอสักครู่..

การตั้งครรภ์ที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาและกายวิภาคของระบบหัวใจและหลอดเลือด หัวใจห้องล่างผนังมวลกล้ามเนื้อหัวใจและการปฏิบัติตามหัวใจเพิ่ม ( rubler et al . , 1977 ) ทั้งอัตราการเต้นของหัวใจและโรคหลอดเลือดสมองเพิ่มระดับเสียงในการตั้งครรภ์นำเพิ่ม 30 – 50% ในมารดาของผลผลิต ( CO ) จาก 4 ถึง 6 ลิตร / นาที ( รูปที่ figure11 ; คลาร์ก et al . , 1989 )การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เกิดขึ้นเป็นหลักในช่วงต้นของการตั้งครรภ์ และ 75% ของการเพิ่มขึ้นจะเกิดขึ้นโดยสิ้นไตรมาสแรก ( และ capeless แคลปป์ , 1991 ; ปาเชโก้ et al . , 2013 ) บริษัท ที่ราบระหว่าง 28 และ 32 สัปดาห์ตั้งครรภ์และไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ จนถึงการส่งมอบ ( ร็อบสัน et al . , 1989 ) ในช่วงไตรมาสที่สามเพิ่มอัตราการเต้นของหัวใจจะรับผิดชอบหลักในการรักษาเพิ่ม CO ( ปาเชโก้ et al . , 2013 ) เพิ่ม CO นี้เป็นพิเศษในการไหลของเลือดที่มดลูกเพิ่มขึ้น 10 เท่า ( 17% ของ CO รวมเมื่อเทียบกับ 2% prepregnancy ) และไตไหลเวียนของเลือดเพิ่มขึ้น 50% ; ในขณะที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุด ตับ และสมอง การไหลของเลือด ( frederiksen , 2001 ) นอกจากนี้เมื่อเทียบกับผู้หญิง nulliparous ผู้หญิงสูตรมีระดับ CO ( 5.6 และ 5.2 ลิตร / นาที ) , ปริมาณจังหวะ ( 73.5 vs 70.5 มิลลิลิตร ) และอัตราหัวใจสูงกว่า ( Turan et al . , 2008 ) ในระหว่างแรงงานและการจัดส่งทันทีหลังจาก CO เพิ่มขึ้นเป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของปริมาณเลือด ( 300 – 500 มล. ) กับแต่ละมดลูกหดตัวแล้วครั้งที่สอง " โต้เลือด " หรือการเปลี่ยนเส้นทางของเลือดจากหน่วย uteroplacental กลับไปหมุนเวียนของมารดาหลังคลอด ( ปาเชโก้ et al . , 2013 ) เป็นการเพิ่ม CO , หญิงตั้งครรภ์พบลดลงอย่างมีนัยสำคัญทั้งในระบบและปอดหลอดเลือดความต้านทาน ( คลาร์ก et al . , 1989 ) รองผล vasodilatory ของฮอร์โมน ,ไนตริกออกไซด์โพรสตาแกลนดินและระบบหลอดเลือด
การแปล กรุณารอสักครู่..
