Subjects were allowed to view each

Subjects were allowed to view each print as long as
they wanted. Dividing the prints into tenths, Robinson
found that there was a systematic decrement
from the first to the last tenth of the prints. Melton
(1935) found a similar decrement in attention (as
measured by average viewing time per painting)
when the number of paintings in a gallery was systematically
increased from 6 to 36 in increments
of six.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หัวข้อที่ได้รับอนุญาตให้ดูแต่ละพิมพ์ตราบเท่าที่พวกเขาต้องการ แบ่งงานพิมพ์หนึ่งตำแหน่ง โรบินสันพบว่า มี decrement ระบบจากวันแรกถึงสิบสุดท้ายของงานพิมพ์ Melton(1935) พบ decrement คล้ายกัน (ตามความสนใจวัด โดยเฉลี่ยดูเวลาต่อภาพ)เมื่อหมายเลขของภาพวาดในที่เก็บรูปได้อย่างเป็นระบบเพิ่มขึ้นจาก 6 36 ทีของ 6

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิชาที่ได้รับอนุญาตให้ดูการพิมพ์แต่ละตราบใดที่พวกเขาต้องการ พิมพ์แบ่งออกเป็นสิบโรบินสันพบว่ามีการลดลงอย่างเป็นระบบตั้งแต่แรกที่สิบที่ผ่านมาของการพิมพ์ แจ๊กเก็ต(1935) พบว่ามีการลดลงที่คล้ายกันในความสนใจ (ตามที่วัดได้จากการดูเวลาเฉลี่ยต่อภาพวาด) เมื่อจำนวนของภาพวาดในแกลลอรี่ได้อย่างเป็นระบบที่เพิ่มขึ้น 6-36 ในการเพิ่มขึ้นของหก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จำนวนการดูแต่ละพิมพ์ที่ได้รับอนุญาตตราบเท่าที่
ที่พวกเขาต้องการ แบ่งพิมพ์เป็นหนึ่งในสิบ , โรบินสัน
พบว่ามีการลดลง
ตั้งแต่สิบสุดท้ายของพิมพ์ เม
( 1935 ) พบว่าลดลงในความสนใจที่คล้ายกัน ( เช่น
วัดโดยเฉลี่ยดูเวลาต่อภาพ )
เมื่อจำนวนของภาพวาดในหอศิลป์ได้อย่างเป็นระบบ
เพิ่มขึ้นจาก 6 36 น้อย
6 .