SIGN INHomeU.S.PoliticsWorldBusines

SIGN IN
Home
U.S.
Politics
World
Business
Tech
Health
Science
Entertainment
Newsfeed
Living
Sports
History
Magazine
Ideas
Money
LIFE
Photography
Videos
ABOVE AND BEYOND
BIZ TECH TIPS
DATA SECURITY
NEW ENERGY REALITY
NEXT GENERATION LEADERS
RETIREMENT REDEFINED
TIME 100
TIME EXPLAINS
TOP OF THE WORLD

SUBSCRIBE
NEWSLETTERS
FEEDBACK
PRIVACY POLICY
YOUR CALIFORNIA PRIVACY RIGHTS
TERMS OF USE
AD CHOICES
RSS
TIME APPS
TIME FOR KIDS
MEDIA KIT
ADVERTISING
REPRINTS AND PERMISSIONS
SITE MAP
HELP
CUSTOMER SERVICE
© 2014 TIME INC. ALL RIGHTS RESERVED.
Subscribe

IDEAS CULTURE
How Japan’s Culture of Apologies Is Teaching Me to Stop Saying ‘I’m Sorry’ All the Time
Louise Hung
Oct. 21, 2014 SHARE

Getty Images

I've caught myself apologizing to a table I jammed my toe on. The table and I are still friends



This story originally appeared on xoJane.com.

I’ve always been the one who feels a knee-jerk need to apologize for everything.

Very often I mean it. When you’ve had a bad day, when something sad or terrible happens to you, when I’ve done something stupid and my actions warrant an apology, you can count on me.

When an actual “I’m sorry” is necessary, you’ll never find a person more willing to gnaw on a piece of your frustration, anger, or sorrow with you. These past few years, I’ve been making a concerted effort to divvy out my “I’m sorries” much more judiciously so that they actually MEAN something. Most people deserve something more than a breathless attempt at smoothing things over.

However, when I’m nervous, unsure, or feeling guilty (whether it’s necessary or not), “I’m sorry” can become my version of “Oops” or worse, “Don’t you think you should say the same?” Ugh, passive-aggressive BS.

Lately, through all the struggles and victories of living in Japan, I’ve found “I’m sorry” popping up more and more in my English vocabulary. Some of it is an attempt at cultural acclimation, some of it is just plain old Default Louise trying to absorb some sort of real or perceived faux pas.

I could spend thousands of words talking about how I got this way — upbringing, social anxiety, people pleaser, self preservation, fear of judgement, blah blah blah — but whatever all of that amounts to, and while I begrudgingly accept this part of myself, it’s a part of me that is at times wholly useless.

For crapsake, I’ve caught myself apologizing to a table I jammed my toe on. The table didn’t care, and neither did all the people who weren’t there to witness it. The table and I are still friends.

I’m fully aware that an onslaught of apologies when I have no reason to be sorry is not only annoying but can be vaguely offensive. No Lou, you’re not sorry when the words just tumble out. What I’m actually saying is, “Don’t blame me” or “I feel dumb.”

I really started paying attention to how I handed out apologies when a dear friend and professional mentor finally snapped at me.

“Louise, cut out the ‘I’m sorries.’ You’re better than that. You don’t mean it, and you don’t have to. Don’t waste your words. Mean what you say.”

And all I wanted to do was say, “I’m sorry.”

It’s an ongoing battle. “I’m sorry” is not a prefix, a suffix, a qualifier, or a “Get Out of Jail Free” card for when I’m uncomfortable. But in Japan, I’m having to negotiate the “I’m sorries” in a whole new way.

From what I’ve observed so far, Japan is a culture of apologies. I’m not saying that Japanese people are insincere or pushovers. Far from it. Rush hour in a busy subway station or negotiating with the friendly but unwavering cell phone salesman over the up front, one year service payment due in CASH, will teach a person that right-quick.

What I am saying is that as a culture that is incredibly polite, sensitive, and gracious, apologizing is part of formal interaction. “Apologize first” is just the way things are done here. Often times when I’m out and about with fluent Japanese speakers, I’ll hear the nugget of a request or question imbedded deep within profuse apologies and slight bows. Yet despite the social requirement, people really seem to mean it when they apologize.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เข้าสู่ระบบบ้านสหรัฐอเมริกาทางการเมืองโลกธุรกิจเทคนิคสุขภาพวิทยาศาสตร์ความบันเทิงNewsfeedห้องนั่งเล่นกีฬาประวัตินิตยสารความคิดเห็นเงินชีวิตการถ่ายภาพ วิดีโอ เหนือและเหนือเจ้าหน้าที่เทคนิคเคล็ดลับความปลอดภัยของข้อมูลความเป็นจริงพลังงานใหม่ผู้นำรุ่นต่อไปเกษียณอายุโครงแบบอีกครั้งเวลา 100เวลาอธิบายด้านบนของโลก สมัครเป็นสมาชิกจดหมายข่าวความคิดเห็นนโยบายความเป็นส่วนตัวสิทธิส่วนบุคคลของคุณแคลิฟอร์เนียเงื่อนไขการใช้ตัวโฆษณา RSSเวลาปพลิเคชันเวลาสำหรับเด็กชุดสื่อโฆษณาชื่อและสิทธิ์แผนผังเว็บไซต์วิธีใช้บริการลูกค้า© 2014 เวลา INC. สงวนลิขสิทธิ์ทั้งหมดสมัครเป็นสมาชิกวัฒนธรรมความคิดวิธีขอโทษวัฒนธรรมของญี่ปุ่นจะสอนไปหยุดพูดว่า 'ฉันเสียใจ' ตลอดเวลาหลุยส์ฮัง21 ตุลาคม 2014 หุ้นพอลเก็ตตีภาพฉันได้จับเอง apologizing ฉัน jammed เท้าของฉันบนตาราง ตารางและยังมีเพื่อนเรื่องนี้ปรากฏครั้งแรกใน xoJane.comฉันได้รับหนึ่งที่รู้สึก knee-jerk ต้องขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างเสมอมากมักจะทำร้าย เมื่อได้วันดี เมื่อสิ่งเศร้า หรือน่ากลัวเกิดขึ้นกับคุณ เมื่อได้ทำสิ่งที่โง่ และขอโทษการรับประกันการดำเนินการของฉัน คุณสามารถนับบนฉันเมื่อเป็นจริง "ผมเสียใจ" เป็นสิ่งจำเป็น คุณจะไม่เคยพบคนยินดีมากแทะแห้ว ความโกรธ หรือความเสียใจกับคุณบน เหล่านี้ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฉันได้รับการสนุน divvy ออกของฉัน "ฉัน sorries" judiciously มากเพื่อว่าพวกเขาจริงหมายถึง สิ่งที่ คนส่วนใหญ่สมควรบางสิ่งบางอย่างมากกว่าความพยายามเบรธเลสที่สิ่งราบเรียบกว่าอย่างไรก็ตาม เมื่อฉันประสาท แน่ ใจ รู้สึกผิด (ไม่ว่าจะเป็นความจำเป็น หรือไม่), "ผมเสียใจ" จะกลายเป็น รุ่นของฉันแย่ลงหรือ "Oops" "ไม่คิด ว่า คุณควรพูดเหมือนกัน" Ugh, BS แฝงก้าวร้าวเมื่อเร็ว ๆ นี้ ผ่านทุกการต่อสู้และชัยชนะของชีวิตในประเทศญี่ปุ่น ได้พบ "ผมเสียใจ" popping ขึ้นมากในคำศัพท์ภาษาอังกฤษของฉัน บางอย่างก็เป็นความพยายามที่ acclimation วัฒนธรรม บางอย่างก็เป็นเพียงธรรมดาเก่าเริ่มหลุยส์พยายามดูดซับบางจัดเรียงของ pas faux จริง หรือรับรู้ฉันสามารถใช้พันคำที่พูดว่าผมวิธีนี้ — upbringing ความวิตกกังวลทางสังคม คนที่รักษาตนเอง ตัดสิน ความกลัว pleaser blah blah blah — แต่สิ่งทั้งหมดที่ยอดเงิน และในขณะที่ฉัน begrudgingly ยอมรับนี้เป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง เป็นส่วนหนึ่งของฉันที่บางครั้งไม่มีประโยชน์ทั้งหมดได้สำหรับ crapsake ฉันได้จับเอง apologizing ฉัน jammed เท้าของฉันบนตาราง ตารางไม่ดูแล และไม่ได้ทุกคนที่ไม่ได้รู้เห็นนั้น ตารางและฉันได้ยังเพื่อนฉันตระหนักว่า การโจมตีเมื่อมีเหตุผลต้องขออภัยขอโทษไม่น่ารำคาญ แต่จะก้าวร้าวคลับ ไม่ Lou คุณจะไม่เสียใจเมื่อคำเพียงเกลือกกลิ้งออก สิ่งที่ฉันจะพูดคือ "ไม่โทษฉัน" หรือ "ฉันรู้สึกใบ้"ผมจริง ๆ เริ่มให้ความสนใจกับวิธีฉันยื่นออกมาขอโทษเมื่อเพื่อนรักและที่ปรึกษามืออาชีพจัดชิดทีสุดท้าย"หลุยส์ ตัดออก 'ฉัน sorries ' คุณดีกว่าที่ คุณอย่าหมายถึง และคุณไม่จำเป็นต้อง อย่าเสียคำของคุณ หมายถึง สิ่งที่คุณพูด"ทั้งหมดที่อยากจะทำเป็นพูด ว่า "ขอโทษ"มันเป็นการต่อสู้อย่างต่อเนื่อง "ผมเสียใจ" ได้คำนำหน้า คำต่อท้าย ตัวบ่งคุณลักษณะที่ หรืออ้าง "ได้ออกมาจากคุกฟรี" เมื่อฉันไม่สบาย แต่ในญี่ปุ่น ฉันมีการเจรจาแบบ "ฉัน sorries" ในรูปแบบใหม่ทั้งหมดจากที่ผมได้สังเกตจน ญี่ปุ่นเป็นวัฒนธรรมของโทษ ผมไม่บอกว่า คนญี่ปุ่นเป็น insincere หรือ pushovers จากนั้น วิ่งชั่วโมงในสถานีรถไฟใต้ดินว่าง หรือเจรจาต่อรองกับพนักงานขายโทรศัพท์มือถืออย่างเป็นมิตร แต่ไม่เปลี่ยนใจไปหน้าตั้ง ชำระเงินบริการ 1 ปีครบกำหนดในสด จะสอนคนที่ขวาด่วนสิ่งที่ฉันพูดคือ เป็นวัฒนธรรมที่สุภาพอย่างเหลือเชื่อ สำคัญ และ สามี apologizing เป็นส่วนหนึ่งของการโต้ตอบอย่างเป็นทางการ "ขอโทษก่อน" เป็นเพียงวิธีจะทำที่นี่ บางครั้งเมื่อฉันออกและเกี่ยวกับกับภาษาญี่ปุ่นอย่างคล่องแคล่ว ฉันจะได้ยินนักเก็ทคำขอหรือคำถามที่ฝังตัวลึกภายในโทษสะพรั่งและห่อเล็กน้อย แต่ แม้ มีความต้องการทางสังคม คนจริง ๆ ดูเหมือน หมายความว่า เมื่อพวกเขาขอโทษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บ้านเข้าสู่ระบบในสหรัฐอเมริกาการเมืองโลก




สุขภาพธุรกิจเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์



กีฬาบันเทิง newsfeed อยู่



นิตยสารประวัติศาสตร์ความคิดเงิน



ชีวิตการถ่ายภาพวิดีโอข้างต้นและนอกเหนือ
Biz เคล็ดลับเทคนิค

รักษาความปลอดภัยข้อมูลใหม่พลังงานจริง


ขายผู้นำรุ่นถัดไปของการเกษียณอายุ 100

เวลาอธิบายด้านบนของโลก

สมัครสมาชิกจดหมายข่าว

ติชม

สิทธิความเป็นส่วนตัวของคุณ นโยบายความเป็นส่วนตัว ข้อตกลงการใช้งานแคลิฟอร์เนีย

โฆษณาทางเลือก


เวลาเวลา RSS Apps สำหรับเด็ก


พิมพ์และโฆษณาสื่อชุดสิทธิ์



บริการแผนผังเว็บไซต์ช่วยเหลือลูกค้าสงวนลิขสิทธิ์ 2014 เวลาอิงค์สงวนลิขสิทธิ์ สมัครสมาชิก



ความคิดว่าวัฒนธรรมญี่ปุ่นวัฒนธรรมขออภัยสอนฉันหยุดพูดคำว่าขอโทษตลอดเวลา

21 หลุยส์ แขวนตุลาคม 2014 แบ่งปัน

Getty

ฉันได้จับตัวเองขอโทษโต๊ะผมติดขัดนิ้วเท้า .ตารางและฉันยังคงเป็นเพื่อนกัน



เรื่องนี้แต่เดิมปรากฏบน xojane .

ฉันก็มักจะเป็นคนที่รู้สึกเข่าเหวี่ยงต้องขอโทษสำหรับทุกอย่าง

บ่อยมาก ฉันหมายถึงมัน เมื่อคุณมีวันที่เลวร้าย เมื่อมีเรื่องเศร้าหรือน่ากลัวเกิดขึ้นกับเธอ เมื่อฉันทำอะไรโง่ ๆ และการกระทำของฉันขอโทษหรอก , คุณสามารถนับบนฉัน

เมื่อมีจริง " ขอโทษ " ที่จําเป็นคุณจะไม่มีวันเจอคนที่เต็มใจที่จะแทะชิ้นส่วนของความคับข้องใจ ความโกรธ ความเสียใจ หรือ กับคุณ เหล่านี้ไม่กี่ปีที่ผ่านมาฉันได้ทำให้ความพยายามร่วมกันที่จะแบ่งปันออกของฉัน " ฉัน sorries " มากขึ้นอย่างรอบคอบเพื่อให้พวกเขาจริงหมายถึงอะไร คนส่วนใหญ่ได้รับสิ่งที่มากกว่าพยายามหายใจที่เรียบๆ

แต่เมื่อฉันกังวล ไม่แน่ใจหรือรู้สึกผิด ( ไม่ว่าจะเป็นหรือไม่ ) " ขอโทษ " จะกลายเป็นรุ่นของฉัน " อุ๊บ " หรือแย่ลง " , คุณไม่คิดว่าคุณควรจะพูดอย่างนี้ ? " เฮ้อ เรื่อยๆก้าวร้าว BS .

ช่วงนี้ ผ่านทั้งการต่อสู้และชัยชนะของการใช้ชีวิตในญี่ปุ่น ผมได้พบ " ขอโทษ " โผล่มามากขึ้นในการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ บางอย่าง ก็เป็นความพยายามใน acclimation ทางวัฒนธรรมบางอันมันก็แค่ธรรมดาเก่าเริ่มต้น หลุยส์พยายามซึมซับบางอย่างจริง หรือการรับรู้การประพฤติผิด

ผมจะใช้จ่ายหลายพันคำที่พูดถึงว่าฉันได้แบบนี้ - การศึกษา ความวิตกกังวลทางสังคม คนที่ pleaser , การรักษาด้วยตนเอง , ความกลัวของการตัดสิน บลา บลา บลา แต่ไม่ว่าทั้งหมดของยอดเงินได้ และในขณะที่ฉัน begrudgingly ยอมรับในส่วนนี้เองมันเป็นส่วนหนึ่งของข้า นั่นคือเวลาทั้งหมดที่ไร้ประโยชน์ .

สำหรับ crapsake ฉันได้จับตัวเองขอโทษโต๊ะผมมันติดเท้าของฉันบน โต๊ะที่ไม่ได้สนใจและไม่ได้คนที่ไม่ได้ไปเห็นมัน ตารางและฉันยังคงเป็นเพื่อนกัน

ฉันรู้อยู่เต็มอกว่า การโจมตีของขอโทษ เมื่อไม่ต้องขอโทษคือไม่เพียง แต่ที่น่ารำคาญ แต่จะไม่ค่อยก้าวร้าว ไม่มีลูคุณไม่ต้องขอโทษถ้าคำพูดก็กลิ้งออกมา สิ่งที่ฉันกำลังพูดคือ " อย่าโทษฉัน " หรือ " ผมรู้สึกโง่ "

ผมเริ่มให้ความสนใจกับวิธีการที่ฉันยื่นออกมาขอโทษเมื่อเพื่อนรักและพี่เลี้ยงมืออาชีพก็ตะคอกใส่ฉัน

" หลุยส์ ตัดผม sorries ' นายดีกว่า . คุณไม่ได้หมายความว่า คุณไม่ต้อง อย่ามัวพูดของคุณ