Before one can tackle a fair sharin

Before one can tackle a fair sharing out of the burden of taxation, there are
two preliminary matters which must be taken as somehow settled, namely,
the role of government and the proportion of its revenue raised through taxation.
To summarise my own approach to government: it is natural[2] for men and
women to live in society — family, tribe, regional grouping, etc. — so that some
system of community administration is always found. In our time, people mostly
live in the nation-state, where as the result of history and ongoing evolution,
government has acquired a large political-economic-social role. As for the
functions of government, which are old themes analysed by celebrated thinkers
but still the subject of passionate debate and change, economists have often
tried to bypass all this with the pragmatic device of "market failure", simply
holding that government must do what the private economy cannot. Yet this
"solution" only glosses over many problems. All practical cases of market failure
involve controversial decisions on the fact and degree of breakdown, and what
government must or can do to supply alternatives, while in the background
lies the facile assumption that "efficiency" or maximisation of output is the
overarching criterion. The case of "merit" goods (which the private sector
could supply but not with acceptable social efficiency, such as education and
health minima for all) shows the evolving force of social judgement on what
government "should" do. Further, market failure does not concern only the
allocation of resources to provision of public goods but extends to redistribution
of income and wealth. Many government outlays and tax arrangements designed
to alter distribution obviously reflect social opinions and pressures.
alter distribution obviously reflect social opinions and pressures.
However, for purposes of this article, I must take the evolving nature and
place of government activities as data at any given time, prior to the sharing
out of the burden of taxation. The difficulties inherent in doing this are obvious,
but they do evoke another kind of debate.
The second preliminary question is the division of government revenues into
taxation (taking this classically as a non-penal levy for general governmental
purposes), fees and penalties, returns from investment and enterprise, and
borrowing. While this raises problems for my project of analysing the equity of
tax allocation, fortunately they are much lessened in that in most countries specific
fees are usually of minor importance and government enterprise is rarely a source
of much net revenue — in fact, many modern states are hastily disposing of their
ventures to the private sector. Then, significant borrowing is normally connected
with deficit spending, so that again it may largely be separated off from the issue
of fair allocation of taxation. Yet, if tax revenue does in practice constitute the
bulk of government revenue, it is important to bear in mind that its overall amount
is affected by alternative sources of revenue and the use made of them.
As we approach the central task of this article, then, two important matters
have been set aside: the size of government in a given society and the division
of revenue into taxes and other sources. Each cannot be simplistically neglected
but does raise considerations for another context.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ก่อนหนึ่งสามารถแสวงความยุติธรรมร่วมออกจากภาระภาษีเบื้องต้น 2 เรื่องซึ่งต้องดำเนินการเป็นอย่างใดชำระ ได้แก่บทบาทของรัฐบาลและสัดส่วนของรายได้ของยกผ่านภาษีการ summarise วิธีการของตัวเองรัฐบาล: เป็นธรรมชาติ [2] สำหรับผู้ชาย และผู้หญิงในสังคมเช่นครอบครัว เผ่า กลุ่มภูมิภาค ฯลฯ — ดังนั้นบางระบบการจัดการชุมชนพบได้เสมอ เวลาของเรา คนส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน nation-state ซึ่งเป็นผลของประวัติศาสตร์และวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องรัฐบาลได้มามีบทบาททางการเมืองเศรษฐกิจ-สังคม เป็นสำหรับการหน้าที่ของรัฐบาล ซึ่งเป็นรูปเก่าที่ analysed โดย thinkers เฉลิมฉลองแต่เรื่องอภิปรายหลงใหลและการเปลี่ยนแปลง นักเศรษฐศาสตร์ยังมักพยายามหลีกเลี่ยงทั้งหมดนี้กับอุปกรณ์ปฏิบัติ "ตลาดล้มเหลว" เพียงถือว่า รัฐบาลต้องทำเศรษฐกิจส่วนตัวไม่ ยังนี้"แก้ปัญหา" เฉพาะ glosses ผ่านปัญหามากมาย กรณีปฏิบัติทั้งหมดของความล้มเหลวของตลาดตัดสินใจแย้งในข้อเท็จจริงและรายละเอียด และสิ่งที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลต้อง หรือสามารถจัดหาทางเลือก ในพื้นหลังอยู่อัสสัมชัญร่มว่า "ประสิทธิภาพ" หรือ maximisation ของผลลัพธ์เกณฑ์คัดสรร กรณีของ "บุญ" สินค้า (ซึ่งภาคเอกชนสามารถจัดหา แต่ไม่ยอมรับ ประสิทธิภาพสังคม เช่นการศึกษา และการพัฒนากองทัพของสังคมตัดสินในสิ่งแสดงสุขภาพกมินิมาทั้งหมด)รัฐบาล "ควร" ทำ เพิ่มเติม ความล้มเหลวของตลาดเกี่ยวข้องเท่านั้นการจัดสรรทรัพยากรการจัดหาสินค้าสาธารณะแต่ขยายซอร์สของรายได้และอีกมากมายให้ Outlays รัฐบาลและจัดเตรียมภาษีมาหลายเปลี่ยน กระจายแน่นอนสะท้อนให้เห็นถึงความคิดเห็นทางสังคมและแรงกดดันกระจายการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนแสดงความคิดเห็นทางสังคมและแรงกดดันอย่างไรก็ตาม สำหรับวัตถุประสงค์ของบทความนี้ ฉันต้องใช้ธรรมชาติเกิดขึ้น และของรัฐบาลต่าง ๆ ข้อมูลตลอดเวลากำหนด ก่อนการใช้ร่วมกันออกของภาระภาษี ความยากลำบากในการทำเช่นนี้จะเห็นได้ชัดแต่พวกเรามอบให้อภิปรายชนิดอื่นคำถามเบื้องต้นที่สองคือ ส่วนของรายได้รัฐบาลในภาษี (การนี้มีระดับเป็นอัตราไม่ใช่อาญาสำหรับภาครัฐทั่วไปวัตถุประสงค์), ค่าธรรมเนียมและบทลงโทษ ส่งกลับค่าจากการลงทุนและองค์กร และกู้ยืม ขณะนี้เพิ่มปัญหาวิเคราะห์หุ้นของโครงการของฉันภาษีจัดสรร โชคดีพวกเขามีมากน้อยในที่ประเทศส่วนใหญ่เฉพาะค่าธรรมเนียมมักสำคัญรอง และองค์กรรัฐบาลไม่ค่อยเป็นแหล่งรายได้สุทธิมาก — ในความเป็นจริง อเมริกาหลายสมัยจะรีบทำการขายทิ้งของพวกเขากิจการภาคเอกชน เงินกู้ยืมที่สำคัญคือปกติกันมีใช้จ่ายขาดดุล อื่น ๆ อีกที่มันอาจใหญ่แยกออกออกจากปัญหาจัดสรรที่เป็นธรรมของภาษี ยัง ถ้าภาษีเงินได้ในทางปฏิบัติเป็นการจำนวนมากของรายได้รัฐบาล จำเป็นต้องใส่ใจที่ของยอดรวมจะได้รับผลกระทบจากแหล่งทางเลือกของรายได้และการใช้ของพวกเขาเมื่อเราเริ่มงานกลางของบทความนี้ แล้ว สำคัญสองเรื่องตั้งไว้เฉย: ขนาดของรัฐบาลสังคมกำหนดและส่วนรายได้ภาษีและแหล่งอื่น ๆ ละไม่มี simplistically ที่ไม่มีกิจกรรมแต่เพิ่มการพิจารณาในบริบทอื่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ก่อนที่จะสามารถแก้ไขปัญหาร่วมกันอย่างเป็นธรรมจากภาระของการจัดเก็บภาษีที่มีสองเรื่องเบื้องต้นซึ่งจะต้องนำมาเป็นตัดสินอย่างใดคือบทบาทของภาครัฐและสัดส่วนของรายได้ที่เกิดขึ้นผ่านการจัดเก็บภาษี. เพื่อสรุปวิธีการของตัวเองให้กับรัฐบาล : มันเป็นธรรมชาติ [2] สำหรับผู้ชายและผู้หญิงที่จะอยู่ในสังคม- ครอบครัวชนเผ่า, การจัดกลุ่มในภูมิภาคอื่น ๆ - เพื่อให้บางระบบของการบริหารชุมชนพบเสมอ ในเวลาของเราคนส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในรัฐชาติที่เป็นผลมาจากประวัติศาสตร์และวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องที่รัฐบาลได้มามีบทบาททางการเมืองเศรษฐกิจและสังคมที่มีขนาดใหญ่ สำหรับการทำงานของรัฐบาลซึ่งเป็นรูปแบบเก่าวิเคราะห์โดยนักคิดที่มีชื่อเสียงโด่งดังแต่ยังคงเป็นเรื่องของการอภิปรายหลงใหลและการเปลี่ยนแปลงนักเศรษฐศาสตร์มักจะพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการทั้งหมดนี้กับอุปกรณ์ทางปฏิบัติของ "ความล้มเหลวของตลาด" เพียงแค่การถือครองของรัฐบาลที่จะต้องทำในสิ่งที่เศรษฐกิจภาคเอกชนไม่สามารถ แต่นี้"การแก้ปัญหา" เท่านั้นคัดสรรปัญหามากมาย กรณีการปฏิบัติทั้งหมดของความล้มเหลวของตลาดที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจที่ขัดแย้งกับความจริงและระดับของรายละเอียดและสิ่งที่รัฐบาลจะต้องทำหรือสามารถที่จะจัดหาทางเลือกในขณะที่ในพื้นหลังอยู่สมมติฐานสะดวกว่า"ประสิทธิภาพ" หรือสูงสุดของการส่งออกเป็นเกณฑ์ที่ครอบคลุม กรณีของ "บุญ" สินค้า (ซึ่งภาคเอกชนสามารถจัดหาแต่ไม่ได้มีประสิทธิภาพได้รับการยอมรับทางสังคมเช่นการศึกษาและน้อยสุขภาพทั้งหมด) แสดงให้เห็นถึงพลังของการตัดสินการพัฒนาทางสังคมเกี่ยวกับสิ่งที่รัฐบาล"ควร" ทำ นอกจากนี้ล้มเหลวของตลาดไม่ได้กังวลเฉพาะการจัดสรรทรัพยากรเพื่อการจัดหาสินค้าสาธารณะแต่ขยายไปแจกจ่ายของรายได้และความมั่งคั่ง ค่าใช้จ่ายของรัฐบาลจำนวนมากและการเตรียมภาษีได้รับการออกแบบที่จะปรับเปลี่ยนการจัดจำหน่ายอย่างเห็นได้ชัดสะท้อนให้เห็นถึงความคิดเห็นของสังคมและความกดดัน. ปรับเปลี่ยนการจัดจำหน่ายอย่างเห็นได้ชัดสะท้อนให้เห็นถึงความคิดเห็นของสังคมและความกดดัน. อย่างไรก็ตามสำหรับวัตถุประสงค์ของบทความนี้ผมจะต้องใช้ลักษณะการพัฒนาและสถานที่ของการจัดกิจกรรมของรัฐบาลเป็นข้อมูลที่ใดก็ตามเวลาก่อนที่จะร่วมกันออกมาจากภาระของการเก็บภาษี ความยากลำบากอยู่ในการทำเช่นนี้เห็นได้ชัดแต่พวกเขาจะทำให้เกิดชนิดของการอภิปรายอีก. คำถามเบื้องต้นที่สองเป็นส่วนของรายได้ของรัฐบาลเข้ามาในการจัดเก็บภาษี(การนี้คลาสสิกเป็นการจัดเก็บภาษีที่ไม่อาญาสำหรับภาครัฐทั่วไปวัตถุประสงค์) ค่าธรรมเนียมและการลงโทษ ผลตอบแทนจากการลงทุนและการขององค์กรและการกู้ยืมเงิน ในขณะนี้ทำให้เกิดปัญหาให้กับโครงการของฉันของการวิเคราะห์หุ้นของการจัดสรรภาษีโชคดีที่พวกเขาจะลดลงมากในการที่ในประเทศส่วนใหญ่โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายมักจะมีความสำคัญรองลงมาและองค์กรของรัฐบาลที่จะไม่ค่อยมีแหล่งที่มาของรายได้สุทธิมาก- ในความเป็นจริงรัฐที่ทันสมัยมาก จะรีบกำจัดของพวกเขาการลงทุนภาคเอกชน จากนั้นการกู้ยืมเงินอย่างมีนัยสำคัญตามปกติมีการเชื่อมต่อกับการใช้จ่ายขาดดุลเพื่อให้อีกครั้งส่วนใหญ่อาจจะแยกออกจากปัญหาของการจัดสรรยุติธรรมของการเก็บภาษี แต่ถ้ารายได้จากภาษีไม่ในทางปฏิบัติถือเป็นกลุ่มของรายได้ของรัฐบาลเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องจำไว้ว่าจำนวนเงินโดยรวมได้รับผลกระทบจากแหล่งทางเลือกของรายได้และการใช้ที่ทำจากพวกเขา. ในฐานะที่เราเข้าใกล้งานกลางของบทความนี้ แล้วสองเรื่องที่สำคัญได้รับการตั้งสำรอง: ขนาดของรัฐบาลในสังคมที่กำหนดและแบ่งรายได้ออกเป็นภาษีและแหล่งข้อมูลอื่น ๆ แต่ละคนไม่สามารถละเลย simplistically แต่ไม่เพิ่มการพิจารณาบริบทอื่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนที่หนึ่งสามารถเล่นงานงานร่วมกันออกของภาระภาษีอากร มี
2 เบื้องต้นเรื่องที่ต้องถ่ายเป็นอย่างใดแล้ว คือ
บทบาทของรัฐ และสัดส่วนของรายได้เพิ่มขึ้นผ่านภาษีอากร .
เพื่อสรุปวิธีการของตัวเองเพื่อรัฐบาล : มันเป็นธรรมชาติสำหรับผู้ชายและ
[ 2 ] ผู้หญิงต้องอยู่ในสังคม ครอบครัว ตระกูล กลุ่มภูมิภาค ฯลฯ ดังนั้น บางคน
ระบบการบริหารของชุมชนมักพบ ในเวลาของเรา คนส่วนใหญ่
อยู่ในรัฐชาติที่เป็นผลของประวัติศาสตร์และวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง
รัฐบาลได้รับขนาดใหญ่ การเมือง เศรษฐกิจ สังคม บทบาท สำหรับ
การทำงานของรัฐบาล ซึ่งเป็นรูปแบบเก่าที่วิเคราะห์ โดย ฉลอง นักคิด
แต่ยังคงเรื่องของการอภิปรายที่หลงใหลและเปลี่ยน นักเศรษฐศาสตร์มักจะ
พยายามที่จะหลีกเลี่ยงทั้งหมดนี้กับอุปกรณ์ปฏิบัติของ " ความล้มเหลว " ตลาดเพียง
ถือว่า รัฐบาลต้องทำสิ่งที่เศรษฐกิจภาคเอกชนไม่ได้ แต่นี้
" โซลูชั่น " คัดสรรผ่านปัญหามากมาย กรณีจริงของความล้มเหลวของตลาดที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ
ขัดแย้งกับข้อเท็จจริงและระดับของรายละเอียด และสิ่งที่รัฐบาลต้องทำ
หรือการจัดหาทางเลือกในขณะที่ในพื้นหลัง
อยู่ง่ายสมมติฐานว่า " ประสิทธิภาพ " หรือการมีจำนวนสูงสุดของการส่งออก
ครอบคลุมเกณฑ์ กรณีของ " บุญ " สินค้า ( ซึ่งภาคเอกชน
สามารถจัดหาแต่ไม่ใช่กับประสิทธิภาพ สังคมยอมรับได้ เช่น การศึกษา และสุขภาพเพื่อทุกคน
ไม่นี่ ม๊า ) แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาของการตัดสินใจในสิ่งที่สังคมบังคับ
รัฐบาล " ควร " ทำ นอกจากนี้ความล้มเหลวของตลาดไม่ได้กังวลเฉพาะ
การจัดสรรทรัพยากรเพื่อการจัดหาสินค้าสาธารณะ แต่ขยายไปแจกจ่าย
รายได้และความมั่งคั่ง ค่าใช้จ่ายของรัฐบาลหลายและการจัดเตรียมภาษีออกแบบ
ปรับเปลี่ยนการกระจายแน่นอนสะท้อนความคิดเห็นทางสังคม และความดัน การเปลี่ยนแปลงทางสังคมอย่างเห็นได้ชัด
การสะท้อนความคิดเห็นและแรงกดดัน .
แต่สำหรับวัตถุประสงค์ของบทความนี้ ผมจะต้องใช้เวลาพัฒนาธรรมชาติและ
สถานที่ของกิจกรรมต่างๆ ของรัฐบาลที่เป็นข้อมูลในเวลาใดก็ตาม ก่อนที่จะร่วมกัน
ออกจากภาระภาษีอากร ปัญหาที่แท้จริงในเรื่องนี้ที่ชัดเจน แต่พวกเขาทำให้

อีกประเภทของการอภิปราย คำถามเบื้องต้นที่ 2 คือ กองรายได้รัฐบาลใน
ภาษีอากร ( ถ่ายนี้คลาสสิกเป็นไม่กำหนดเกณฑ์เพื่อวัตถุประสงค์ของรัฐ
ทั่วไป ) , ค่าธรรมเนียมและค่าปรับ ,ผลตอบแทนจากการลงทุนและองค์กรและ
ยืม ในขณะที่ปัญหานี้เพิ่มสำหรับโครงการของฉันของการวิเคราะห์หุ้นของ
จัดสรรภาษี โชคดีที่พวกเขาจะลดลงในประเทศส่วนใหญ่มักจะมีความเฉพาะเจาะจง
ค่าธรรมเนียมเล็กน้อย รสก. จะไม่ค่อยแหล่ง
รายได้ - สุทธิมากในความเป็นจริง รัฐสมัยใหม่มาก รีบทิ้งของพวกเขา
ร่วมทุนกับภาคเอกชน แล้วที่สำคัญยืมคือการเชื่อมต่อตามปกติ
กับการใช้จ่ายขาดดุล ดังนั้นอีกครั้งมันอาจไปแยกออกจากปัญหา
จัดสรรยุติธรรมของภาษีอากร แต่ถ้ารายได้ภาษีในการปฏิบัติเป็น
เป็นกลุ่มของรายได้รัฐบาล มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะจำไว้ว่า
ยอดเงินโดยรวมผลกระทบจากแหล่งทางเลือกของรายได้และการใช้ของพวกเขา .
ที่เราเข้าใกล้งานกลางของบทความนี้ , แล้ว , สองเรื่องสำคัญ
ถูกเมินเฉย : ขนาดของรัฐบาลให้สังคมและกอง
รายได้เป็นภาษี และแหล่งอื่น ๆ แต่ละคนไม่สามารถง่ายๆละหลง
แต่ไม่ยกข้อพิจารณาในบริบทอื่น