Let us start with the very basic qu

Let us start with the very basic question: how important are
places for people nowadays? The world has changed compared to
the 1970s and early 1980s. Considering the increased mobility,
globalization, growing homogeneity of places and loss of their
cultural specificity (Augé, 1995; Beatley, 2004; Casey, 1997; Katz,
1994; Kunstler, 1993), is place still important for people? If place
is defined, like it was in the classical works of Tuan (1975, 1977) or
Relph (1976), through its historical continuity, unique character,
boundedness, and opportunity for rest, then modernity, globalization,
fast speed, and virtualization of everyday life should
destroy places and undermine people’s meaningful relations with
them (sense of place, place attachment). Do studies on place and
place attachment still have any ecological validity then?
The value of scientific endeavors lies in their ability to produce
non-obvious findings and non-trivial conclusions. It is therefore
important to point to an intriguing paradox that despite the
growing number of the so called non-places (Augé, 1995; Beatley,
2004), not only have places not lost their meaning but their
importance in the contemporary world actually may have grown
(Gustafson, 2006; Janz, 2005; Kruger & Jakes, 2003; Terkenli, 1995).
As Casey puts it:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราเริ่มต้น ด้วยคำถามพื้นฐานมาก: มีความสำคัญสถานที่สำหรับคนในปัจจุบัน โลกมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อเทียบกับทศวรรษ 1970 และต้นทศวรรษ 1980 พิจารณาการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้นโลกาภิวัตน์ การเติบโต homogeneity ของสถานและการสูญเสียของพวกเขาวัฒนธรรม specificity (Augé, 1995 Beatley, 2004 เคซี่ย์ 1997 ทซปี 1994 วาง Kunstler, 1993), ยังคน ถ้าทำกำหนดไว้ เช่นก็ในงานคลาสสิกของทวน (1975, 1977) หรือRelph (1976), ผ่านความต่อเนื่องทางประวัติศาสตร์ทำ อักขระที่ไม่ซ้ำกันboundedness และโอกาสสำหรับการพักผ่อน แล้วความทันสมัย โลกาภิวัตน์ความรวดเร็ว และการจำลองเสมือนของชีวิตประจำวันควรสถานทำลาย และบั่นทอนความสัมพันธ์ทางความหมายของคนกับให้ (ความรู้สึกของสถานที่ สถานที่แนบ) ทำการศึกษาในสถานที่ และเอกสารแนบที่ยังคงมีตั้งแต่ระบบนิเวศใด ๆ แล้วค่าของความพยายามทางวิทยาศาสตร์คือความสามารถในการผลิตผลการวิจัยไม่ชัดเจนและบทสรุปไม่ใช่เล็กน้อย ดังนั้นสิ่งสำคัญที่จะชี้ไป paradox น่าที่แม้มีการหมายของสิ่งที่เรียกว่าไม่ใช่สถาน (Augé, 1995 Beatley2004), ไม่มีสถานไม่สูญเสียความหมายของพวกเขา แต่พวกเขาจริง ๆ แล้วอาจมีการเติบโตความสำคัญในโลกร่วมสมัย(Gustafson, 2006 Janz, 2005 เกอร์และ Jakes, 2003 Terkenli, 1995)เป็นเคซี่ย์ทำให้มัน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขอให้เราเริ่มต้นด้วยคำถามพื้นฐานมาก: วิธีการที่สำคัญเป็น
สถานที่สำหรับคนในปัจจุบัน? โลกมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อเทียบกับ
ปี 1970 และต้นปี 1980 พิจารณาคล่องตัวเพิ่มขึ้น,
โลกาภิวัตน์, ความสม่ำเสมอของการเติบโตของสถานที่และการสูญเสียของพวกเขา
เฉพาะเจาะจงวัฒนธรรม (ตา, 1995; Beatley 2004; เคซี่ย์, 1997; แคทซ์
1994; Kunstler, 1993), ยังคงเป็นสถานที่สำคัญสำหรับคน? หากสถานที่
ที่กำหนดไว้เช่นมันอยู่ในผลงานคลาสสิกของ Tuan (1975, 1977) หรือ
Relph (1976) ผ่านความต่อเนื่องทางประวัติศาสตร์ของตัวละครที่ไม่ซ้ำกัน
มีขอบเขตและโอกาสสำหรับส่วนที่เหลือแล้วความทันสมัยโลกาภิวัตน์
ความเร็วที่รวดเร็วและการทำงานแบบเสมือน ในชีวิตประจำวันควร
ทำลายสถานที่และผู้คนบ่อนทำลายความสัมพันธ์ที่มีความหมายกับ
พวกเขา (ความรู้สึกของสถานที่, สิ่งที่แนบมาสถานที่) ไม่ศึกษาเกี่ยวกับสถานที่และ
สิ่งที่แนบมาที่ยังคงมีความถูกต้องของระบบนิเวศใด ๆ แล้ว?
คุณค่าของความพยายามทางวิทยาศาสตร์อยู่ในความสามารถของพวกเขาในการผลิต
การค้นพบที่ไม่ชัดเจนและข้อสรุปไม่น่ารำคาญ ดังนั้นจึงเป็นเรื่อง
สำคัญที่จะชี้ไปที่ความขัดแย้งที่น่าสนใจว่าแม้จะมี
ตัวเลขการเติบโตของที่เรียกว่าสถานที่ที่ไม่ใช่ (ดู, 1995; Beatley,
2004) ไม่เพียง แต่สถานที่ไม่ได้สูญเสียความหมายของพวกเขา แต่พวกเขา
ให้ความสำคัญในโลกร่วมสมัยจริงอาจมี การเจริญเติบโต
(กุสตาฟ 2006; Janz 2005; Kruger & Jakes 2003; Terkenli, 1995).
ในฐานะที่เป็นเคซี่ย์ทำให้มัน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรามาเริ่มด้วยคำถามพื้นฐานมาก : สถานที่สำหรับคนทุกวันนี้
สําคัญอย่างไร ? โลกเปลี่ยนไปเมื่อเทียบกับ
1970 และ 1980 ก่อน พิจารณาเพิ่มการเติบโต
โลกาภิวัตน์ ค่าสถานที่ และการสูญเสียความจำเพาะวัฒนธรรม
( ส.ค. ) , 1995 ; beatley , 2004 ; เคซี่ , 1997 ; Katz ,
1994 ; คันสเลอร์ , 1993 ) เป็นสถานที่สำคัญสำหรับคน ถ้าสถานที่
เป็นระบุชอบในผลงานคลาสสิกของต๋วน ( 1975 , 1977 ) หรือ
relph ( 1976 ) , ผ่านความต่อเนื่องทางประวัติศาสตร์เอกลักษณ์ตัวละคร
มีขอบเขต และโอกาสสำหรับส่วนที่เหลือนั้นความทันสมัยโลกาภิวัตน์
ความเร็วอย่างรวดเร็วและ virtualization ในชีวิตประจำวันควร
ทำลายสถานที่และทำลายความสัมพันธ์ที่มีความหมายของผู้คนกับ
พวกเขา ( ความรู้สึกของสถานที่ ที่แนบมา ) เรียนในสถานที่และ
สถานที่แนบยังมีระบบนิเวศมีผลบังคับใช้แล้ว
ค่าของความพยายามทางวิทยาศาสตร์อยู่ในความสามารถในการผลิตที่ไม่ชัดเจนและไม่จุกจิก
ผลการวิจัยสรุป มันจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะชี้ไปที่ Paradox

น่าสนใจว่า แม้ตัวเลขการเติบโตของที่เรียกว่าไม่ใช่สถานที่ ( ส.ค. ) , 1995 ; beatley
, 2004 ) , ไม่เพียง แต่มีสถานที่ไม่เสียความหมายของพวกเขาแต่พวกเขา
ความสำคัญในโลกร่วมสมัยจริง ๆอาจจะโต
( กุสตาฟ , 2006 ; แจนส์ , 2005 ; เกอร์& Jakes , 2003 ; terkenli , 1995 ) .
เมื่อเคซี่ย์ทำให้มัน :