Our main contribution is the improv

Our main contribution is the improvement of our knowledge about the different kinds of
uncertainty and drivers of change a firm might face in its business environment. The
concept of “boundary uncertainty” builds upon the work of previous scholars who
emphasized the frequent emergence of new markets because of the increasing pace of
technological change (Bettis and Hitt, 1995; Santos and Eisenhardt, 2009; Vecchiato,
2012a). As we explore the concept of boundary uncertainty and continuous versus
discontinuous drivers of change, we try to deepen our understanding of the value of
strategic foresight versus strategic flexibility in coping with turbulent environments. We thus add to the long-running debate between the “planning” and the “learning” schools
of strategic management. On one hand, in the case of continuous drivers of change
which do not bring about boundary uncertainty, our findings are consistent with the core
tenet of the planning school – that an organization should try hard to predict changes
and new events (Ansoff, 1991). On the other hand, our findings clearly show that in the
case of discontinuous drivers of change which bring about boundary uncertainty,
decision-makers should stay flexible and emphasize agility, so as to adapt to changing
situations as they develop (Mintzberg, 1990). In this context, there is the serious risk
that such foresight practices and techniques like roadmaps become a source of inertia,
locking decision managers into the (wrong) future they predicted and thus distracting
them from the real future. Only once boundary uncertainty has been solved and
decision-makers have gained a sound grasp of the main components of their industry,
they might fully rely on planning approaches and foresight techniques to deepen the
investigation of the likely evolution of “discontinuous” drivers of change and their
impact on the organization.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนหลักของเราคือ พัฒนาความรู้ของเราเกี่ยวกับชนิดต่าง ๆ ของความไม่แน่นอนและเปลี่ยนแปลงโปรแกรมควบคุม firm อาจเผชิญในสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ ที่แนวคิดของ "ขอบเขตของความไม่แน่นอน" สร้างเมื่อการทำงานของนักวิชาการก่อนหน้านี้ที่เน้นตลาดใหม่เกิดบ่อยเนื่องจากจังหวะการเพิ่มขึ้นของเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี (Bettis และ Hitt, 1995 ซานโตสและ Eisenhardt, 2009 Vecchiato2012a) การเราสำรวจแนวคิด ของขอบเขตของความไม่แน่นอน และต่อเนื่องเมื่อเทียบกับโปรแกรมควบคุมที่ไม่ต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลง เราพยายามอย่างลึกซึ้งเราเข้าใจมูลค่าของการมองอนาคตกับ flexibility เชิงกลยุทธ์ในการรับมือกับสภาพแวดล้อมเชี่ยวเชิงกลยุทธ์ เราจึงเพิ่มการโต้วาทีรันเป็นเวลานานระหว่างการ "วางแผน" และโรงเรียน "เรียนรู้"การจัดการเชิงกลยุทธ์ บนมือหนึ่ง ในกรณีของโปรแกรมควบคุมอย่างต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงซึ่งไม่นำเกี่ยวกับขอบเขตของความไม่แน่นอน findings ของเราสอดคล้องกับหลักทฤษฎีของโรงเรียนวางแผน – ที่องค์กรควรพยายามอย่างหนักเพื่อทำนายการเปลี่ยนแปลงและกิจกรรมใหม่ (Ansoff, 1991) บนมืออื่น ๆ findings ของเราอย่างชัดเจนแสดงว่าการกรณีของไดรเวอร์ไม่ต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงที่นำขอบเขตของความไม่แน่นอนผู้ผลิตตัดสินใจควรอยู่ flexible และเน้นความคล่องตัว เพื่อปรับให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์จะพัฒนา (Mintzberg, 1990) ในบริบทนี้ มีความเสี่ยงร้ายแรงว่า ปฏิบัติการมองอนาคตและเทคนิคเช่น roadmaps ดังกล่าวกลายเป็น แหล่งของความเฉื่อยล็อกผู้จัดการตัดสินใจในอนาคต (ผิด) ที่พวกเขาคาดการณ์ไว้และจึง รบกวนออกจากอนาคตจริง เฉพาะเมื่อมีการแก้ไขความไม่แน่นอนในขอบเขต และผู้ผลิตตัดสินใจได้รับความเข้าใจเสียงของคอมโพเนนต์หลักของอุตสาหกรรมของพวกเขาพวกเขาอาจพึ่งวิธีและเทคนิคการมองอนาคตอย่างลึกซึ้งในการวางแผนการการตรวจสอบแนวโน้มวิวัฒนาการของโปรแกรมควบคุม "ที่ไม่ต่อเนื่อง" ของการเปลี่ยนแปลง และการส่งผลกระทบกับองค์กร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลงานหลักของเราคือการปรับปรุงความรู้ของเราเกี่ยวกับการที่แตกต่างกันของความไม่แน่นอนและคนขับรถของการเปลี่ยนแปลง RM ไฟอาจเผชิญในสภาพแวดล้อมทางธุรกิจของตน แนวคิดเรื่อง "ความไม่แน่นอนของเขตแดน" สร้างเมื่อการทำงานของนักวิชาการก่อนหน้านี้ที่เน้นความสำคัญของการเกิดขึ้นบ่อยของตลาดใหม่เพราะก้าวที่เพิ่มขึ้นของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี(Bettis และ Hitt, 1995; ซานโตสและ Eisenhardt 2009; Vecchiato, 2012a) ในขณะที่เราสำรวจแนวคิดของความไม่แน่นอนขอบเขตและต่อเนื่องเมื่อเทียบกับคนขับรถต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงที่เราพยายามที่จะลึกมากขึ้นความเข้าใจของเราค่าของการมองการณ์ไกลเมื่อเทียบกับความยืดหยุ่นเชิงกลยุทธ์เชิงกลยุทธ์ชั้นในการรับมือกับสภาพแวดล้อมที่ปั่นป่วน เราจึงเพิ่มการอภิปรายยาวทำงานระหว่าง "การวางแผน" และ "การเรียนรู้" โรงเรียนของการจัดการเชิงกลยุทธ์ หนึ่งในมือในกรณีของคนขับรถอย่างต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้นำมาซึ่งความไม่แน่นอนขอบเขต ndings ไฟของเรามีความสอดคล้องกับหลักทฤษฎีของโรงเรียนวางแผน - ที่องค์กรควรจะพยายามอย่างหนักเพื่อทำนายการเปลี่ยนแปลงและกิจกรรมใหม่(Ansoff, 1991) . ในทางตรงกันข้าม, ndings ไฟของเราแสดงให้เห็นชัดเจนว่าในกรณีของคนขับรถต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงที่นำมาเกี่ยวกับความไม่แน่นอนขอบเขตอำนาจตัดสินใจควรจะอยู่ยืดหยุ่นและเน้นความคล่องตัวเพื่อที่จะปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่พวกเขาพัฒนา(ดึงเอาบทบาท, 1990) ในบริบทนี้มีความเสี่ยงร้ายแรงว่าการปฏิบัติเช่นการมองการณ์ไกลและเทคนิคเช่นแผนการพัฒนากลายเป็นแหล่งที่มาของแรงเฉื่อยที่ล็อคผู้จัดการการตัดสินใจเข้ามา(ผิด) ที่พวกเขาคาดการณ์ในอนาคตและทำให้เสียสมาธิพวกเขาจากอนาคตที่แท้จริง เพียงครั้งเดียวเท่านั้นไม่แน่นอนเขตแดนได้รับการแก้ไขและผู้มีอำนาจตัดสินใจได้รับความเข้าใจเสียงขององค์ประกอบหลักของอุตสาหกรรมของพวกเขาพวกเขาอาจจะได้อย่างเต็มที่ขึ้นอยู่กับวิธีการวางแผนและเทคนิคการมองการณ์ไกลที่จะลึกมากขึ้นการสอบสวนของวิวัฒนาการที่มีแนวโน้มของ"ต่อเนื่อง" คนขับรถของการเปลี่ยนแปลงและ ของพวกเขาส่งผลกระทบต่อองค์กร