The study ofdevelopment has traditi

The study of
development has traditionally paid little attention to the politics
of representation, as the practical challenges of development
have been perceived as far too urgent to allow for a ‘purely
academic’ or even esoteric concern with words and discourse.
A focus on representation, however, does not ,deny the existence
of a material world or the very real experience of poverty and
suffering by millions of people.
Nor is an analysis that focuses on
discourse by its nature any less motivated by a desire to see a
world free from human misery than the conventional development
text. Instead such analyses suggest that because objects and
subjects are constituted as such within discourse, an
understanding of the relevant discourses is a necessary part of
any attempt to change prevailing conditions and relations of
power.

The approach of this study draws in particular on the insights
of Michel Foucault, whose forceful articulation of an intrinsic
and irreversible relationship between power and knowledge is of
immense value to the analysis of development and North-South
relations. According to Foucault, power and knowledge are
intimately connected and directly imply one another, so that
‘there is no power relation without the correlative constitution
of a field of knowledge, nor any knowledge that does not
presuppose and constitute at the same time power relations (1991:
27). This close relationship between power and knowledge alerts
us to the fact that the problematization of a particular aspect of
human life is not natural or inevitable, but historically contingent
and dependent on power relations that have already rendered a
particular topic a legitimate object of investigation.
Underdevelopment and poverty, in other words, do not exist as
Platonic forms; they are discursive constructs and their
constitution as objects of scientific enquiry can be understood
only in the context of the prevailing balance of forces at the time
of their formation. An analysis informed by such insights does
not accept at face value any particular categorisation of the world,
but seeks instead to establish how certain representations
became dominant and acquired the position to shape the ways
in which an aspect of social reality is imagined and acted upon.
As Escobar (1995) argues, thinking about development in terms
of discourse enables us to maintain a focus on power and
domination, while at the same time exploring the discourse’s
conditions of possibility as well as its effects. It allows us to
‘stand detached from [development], bracketing its familiarity,
in order to analyse the theoretical and practical context with
which it has been associated’ (Foucault, 1986: 3). In other words,
development emerges as culturally and historically contingent,
and the focus shifts from ‘what is’ to how subjects are formed
within this discourse as developed and underdeveloped. This
conception of the relationship between power and knowledge
enables us to expose the political and strategic nature of discourse
previously regarded as existing independently of power relations
by virtue of their presumed scientific nature, and to ask instead
‘whom does discourse serve?’ (Foucault, 1980: 115).
The study of development as a discourse is a relatively new
field, inspired in part by Said’s Orientalism. Orientalism, Said
writes, is a ‘systematic discipline by which European culture was
able to manage - and even produce - the Orient politically, sociologically,
militarily, ideologically, scientifically, and imaginatively during the postEnlightenment
period’ (1979: 3). This definition is instructive also
for the study of development as a representational practice. By
substituting the Third World for the Orient and the West for
Europe, the definition illustrates the productive power of development discourse. The Third World and development are
historical constructs, a particular way of seeing and acting upon
the world that has Jess to do with the conditions it describes
than with the constellation of social and political forces at the
time of the emergence of the discourse. It does not indicate the
discovery of something new or hitherto unknown, as the conditions
of poverty (or underdevelopment) described in the new discourses
have always been a feature of human history. Why then did
development emerge? And what were its effects? The ensuing
analysis aims to throw some light on these questions” and in
the process, to show how such representational practices arc an
intrinsic part of hegemonic politics.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาของพัฒนาแบบดั้งเดิมได้จ่ายความสนใจการเมืองน้อยของการแสดง เป็นความท้าทายทางปฏิบัติของการพัฒนาได้รับรู้เป็นการด่วนเกินไปเพื่อให้เป็น ' เพียงอย่างเดียวศึกษา ' หรือกังวลแม้ลึกลับกับคำและวาทกรรม เน้นการนำเสนอ อย่างไรก็ตาม ไม่ได้ ปฏิเสธการดำรงอยู่ของโลกวัสดุหรือประสบการณ์จริงของความยากจน และทุกข์ทรมาน โดยล้านคน หรือเป็นการวิเคราะห์ที่มุ่งเน้นวาทกรรม โดยธรรมชาติของมันมีน้อยมีแรงจูงใจจากความปรารถนาที่จะเห็นการปลอดจากความทุกข์ยากของมนุษย์มากกว่าการพัฒนาทั่วโลกข้อความ แทน เช่นวิเคราะห์แนะนำที่เนื่องจากวัตถุ และเรื่องจะทะลักเช่นภายในวาทกรรม การเข้าใจประการที่เกี่ยวข้องไม่จำเป็นมีความพยายามเปลี่ยนแปลงดินแดนและความสัมพันธ์ของพลังงาน การศึกษานี้ดึงข้อมูลมาเฉพาะข้อมูลเชิงลึกของ Michel Foucault วิคิวลาร์ที่มีพลังของการ intrinsicและให้ความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจและความรู้ของค่าวิเคราะห์พัฒนาและเหนือใต้อันยิ่งใหญ่ความสัมพันธ์ ตาม Foucault อำนาจและความรู้จึงมีการเชื่อมต่อ และโดยตรงเป็นสิทธิ์แบบอื่น ให้' มีความสัมพันธ์ไม่มีอำนาจ โดยรัฐธรรมนูญ correlativeของเขตของความรู้ หรือความรู้ใด ๆ ที่ไม่presuppose และเป็นที่เดียวกันเวลาพลังงานความสัมพันธ์ (1991:27) . นี้ปิดความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจและความรู้แจ้งเตือน เราในความเป็นจริงที่ problematization ของลักษณะเฉพาะของชีวิตมนุษย์ไม่ใช่ธรรมชาติ หรือหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ผูกพันกับอดีตและขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ของพลังงานที่ได้แสดงความระบุหัวข้อวัตถุถูกสอบสวนUnderdevelopment และความยากจน ในคำอื่น ๆ ไม่มีอยู่เป็นแบบฟอร์ม Platonic มีโครงสร้าง discursive และของพวกเขารัฐธรรมนูญเป็นวัตถุคำถามทางวิทยาศาสตร์สามารถเข้าใจในบริบทของกองทัพในเวลาปัจจุบันเท่านั้นของการก่อการ การวิเคราะห์ทราบ โดยความเข้าใจดังกล่าวไม่ไม่ยอมรับที่มูลค่า categorisation เฉพาะใด ๆ ของโลกแต่พยายามสร้างวิธีบางอย่างใช้แทนแทนเป็นหลัก และได้รับตำแหน่งจะรูปร่างแบบซึ่งความเป็นจริงทางสังคมด้านการมีจินตนาการ และดำเนินการเป็น Escobar (1995) จน คิดเกี่ยวกับการพัฒนาในแง่ของวาทกรรมทำให้เราสามารถรักษาเน้นพลังงาน และปกครอง ที่กันสำรวจของวาทกรรมเงื่อนไขของความเป็นไปได้ตลอดจนผลกระทบ ให้เรา' ยืนแยกออกจาก [พัฒนา], bracketing ที่คุ้นเคยการวิเคราะห์บริบททางทฤษฎี และทางปฏิบัติด้วยซึ่งมีการเชื่อมโยง ' (Foucault, 1986:3) ในคำอื่น ๆพัฒนาขึ้น เป็นวัฒนธรรม และผูกพัน กับอดีตและโฟกัสเลื่อนจาก 'สิ่ง' ไปว่าเรื่องเกิดขึ้นภายในวาทกรรมนี้เป็นธรรมชาติ และการพัฒนา นี้conception of the relationship between power and knowledgeenables us to expose the political and strategic nature of discoursepreviously regarded as existing independently of power relationsby virtue of their presumed scientific nature, and to ask instead‘whom does discourse serve?’ (Foucault, 1980: 115). The study of development as a discourse is a relatively newfield, inspired in part by Said’s Orientalism. Orientalism, Saidwrites, is a ‘systematic discipline by which European culture wasable to manage - and even produce - the Orient politically, sociologically,militarily, ideologically, scientifically, and imaginatively during the postEnlightenmentperiod’ (1979: 3). This definition is instructive alsofor the study of development as a representational practice. Bysubstituting the Third World for the Orient and the West forEurope, the definition illustrates the productive power of development discourse. The Third World and development arehistorical constructs, a particular way of seeing and acting uponthe world that has Jess to do with the conditions it describesthan with the constellation of social and political forces at thetime of the emergence of the discourse. It does not indicate thediscovery of something new or hitherto unknown, as the conditionsof poverty (or underdevelopment) described in the new discourseshave always been a feature of human history. Why then diddevelopment emerge? And what were its effects? The ensuing
analysis aims to throw some light on these questions” and in
the process, to show how such representational practices arc an
intrinsic part of hegemonic politics.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาการพัฒนามีการจ่ายเงินแบบดั้งเดิมความสนใจน้อยกับการเมืองของการเป็นตัวแทนเป็นความท้าทายในทางปฏิบัติของการพัฒนาได้รับการมองว่าเป็นไกลเร่งด่วนเกินไปที่จะอนุญาตให้มีการ'อย่างหมดจดวิชาการ' หรือแม้กระทั่งความกังวลลึกลับด้วยคำพูดและวาทกรรม. มุ่งเน้นไปที่การแสดง แต่ไม่ได้ปฏิเสธการดำรงอยู่ของโลกหรือประสบการณ์จริงมากของความยากจนและความทุกข์ทรมานของผู้คนนับล้าน. หรือคือการวิเคราะห์ที่มุ่งเน้นในการสนทนาโดยธรรมชาติของมันแรงจูงใจใด ๆ ที่น้อยลงโดยความปรารถนาที่จะเห็นโลกได้ฟรีจากมนุษย์ความทุกข์ยากกว่าการพัฒนาแบบเดิมข้อความ แต่การวิเคราะห์ดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าเพราะวัตถุและอาสาสมัครได้รับการบัญญัติเป็นเช่นภายในวาทกรรมเป็นความเข้าใจของวาทกรรมที่เกี่ยวข้องเป็นส่วนที่จำเป็นของความพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขและความสัมพันธ์ใดๆพลังงาน. วิธีการของการศึกษานี้เสมอโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับข้อมูลเชิงลึกของมิเชล Foucault ซึ่งเปล่งพลังที่แท้จริงของความสัมพันธ์และเปลี่ยนแปลงไม่ได้ระหว่างอำนาจและความรู้ที่มีค่าอันยิ่งใหญ่เพื่อการวิเคราะห์ของการพัฒนาและทิศตะวันตกเฉียงใต้ความสัมพันธ์ ตามที่ Foucault อำนาจและความรู้ที่มีการเชื่อมโยงอย่างแนบแน่นโดยตรงและบ่งบอกถึงอีกคนหนึ่งเพื่อให้'มีความสัมพันธ์ที่ไม่มีอำนาจโดยไม่ต้องรัฐธรรมนูญคู่กันของเขตของความรู้หรือความรู้ใด ๆ ที่ไม่ได้ส่อและเป็นที่ความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจในเวลาเดียวกัน( 1991: 27) ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างอำนาจและความรู้แจ้งเตือนเราความจริงที่ว่า problematization ของลักษณะเฉพาะของชีวิตมนุษย์ไม่ได้เป็นธรรมชาติหรือหลีกเลี่ยงไม่ได้แต่ในอดีตที่อาจเกิดขึ้นและขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่มีการแสดงผลแล้วหัวข้อเฉพาะวัตถุที่ถูกต้องของการตรวจสอบ. ล้าหลัง และความยากจนในคำอื่น ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในฐานะรูปแบบสงบ; พวกเขาจะสร้างประเด็นของพวกเขาและรัฐธรรมนูญเป็นวัตถุของการสอบสวนทางวิทยาศาสตร์สามารถเข้าใจได้เฉพาะในบริบทของการแลกเปลี่ยนความสมดุลของกองกำลังในเวลาของการก่อตัวของพวกเขา การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึกที่ได้รับแจ้งจากดังกล่าวไม่ยอมรับที่มูลค่าใด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดหมวดหมู่ของโลก แต่แทนที่จะพยายามที่จะสร้างวิธีการแสดงบางอย่างเป็นที่โดดเด่นและได้รับตำแหน่งเพื่อรูปร่างวิธีการในการที่ลักษณะของความเป็นจริงทางสังคมที่มีการคิดและการดำเนินการใดๆในฐานะที่เป็นเอสโกบาร์ (1995) ระบุความคิดเกี่ยวกับการพัฒนาในแง่ของวาทกรรมช่วยให้เราสามารถรักษาโฟกัสอยู่กับอำนาจและการปกครองในขณะที่ในเวลาเดียวกันการสำรวจของวาทกรรมเงื่อนไขของความเป็นไปได้เช่นเดียวกับผลกระทบของมัน มันช่วยให้เราสามารถยืนออกจาก [พัฒนา] คร่อมคุ้นเคยของตนเพื่อที่จะวิเคราะห์บริบททางทฤษฎีและปฏิบัติกับที่จะได้รับการเชื่อมโยง(Foucault 1986: 3) ในคำอื่น ๆการพัฒนาโผล่ออกมาเป็นวัฒนธรรมและผูกพันในอดีตและการเปลี่ยนแปลงโฟกัสจาก 'สิ่งที่เป็น' วิธีการที่อาสาสมัครจะเกิดขึ้นภายในวาทกรรมนี้เช่นการพัฒนาและด้อยพัฒนา นี้ความคิดของความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจและความรู้ที่ช่วยให้เราสามารถสัมผัสธรรมชาติทางการเมืองและยุทธศาสตร์ของวาทกรรมที่ได้รับการยกย่องในฐานะที่มีอยู่ก่อนหน้านี้เป็นอิสระจากความสัมพันธ์เชิงอำนาจโดยอาศัยอำนาจของธรรมชาติทางวิทยาศาสตร์สันนิษฐานของพวกเขาและที่จะถามแทน'คนที่ไม่ทำหน้าที่วาทกรรม? (Foucault 1980: 115). การศึกษาการพัฒนาเป็นวาทกรรมเป็นที่ค่อนข้างใหม่เขตแรงบันดาลใจในส่วนของ Orientalism กล่าวว่า Orientalism, กล่าวว่าเขียนเป็นวินัยอย่างเป็นระบบโดยที่วัฒนธรรมของยุโรปก็สามารถจัดการ- และยังผลิต - ตะวันออกทางการเมืองวิเศษ, ทหารอุดมการณ์ทางวิทยาศาสตร์และจินตนาการในช่วง postEnlightenment ระยะเวลา '(1979: 3) คำนิยามนี้ยังเป็นบทเรียนสำหรับการศึกษาของการพัฒนาเป็นวิธีที่ดำเนินการ โดยแทนโลกที่สามสำหรับตะวันออกและตะวันตกสำหรับยุโรปความหมายแสดงให้เห็นถึงพลังการผลิตของวาทกรรมพัฒนา ประเทศโลกที่สามและการพัฒนาโครงสร้างทางประวัติศาสตร์ทางหนึ่งในการมองเห็นและการปฏิบัติตามโลกที่มีเจสจะทำอย่างไรกับเงื่อนไขที่จะอธิบายกว่ากับกลุ่มของกองกำลังทางสังคมและการเมืองที่เวลาของการเกิดขึ้นของวาทกรรมที่ มันไม่ได้บ่งบอกถึงการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ หรือที่ไม่รู้จักมาจนบัดนี้เป็นเงื่อนไขของความยากจน(หรือด้อยพัฒนา) อธิบายไว้ในวาทกรรมใหม่ที่ได้รับเสมอคุณลักษณะของประวัติศาสตร์ของมนุษย์ แล้วทำไมไม่พัฒนาออกมา? และสิ่งที่มีผลกระทบหรือไม่? ต่อมาการวิเคราะห์จุดมุ่งหมายที่จะโยนไฟบางอย่างเกี่ยวกับคำถามเหล่านี้"และในกระบวนการที่จะแสดงวิธีการปฏิบัติที่ดำเนินการดังกล่าวส่วนโค้งส่วนที่แท้จริงของการเมืองhegemonic

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาการพัฒนาแต่เดิมให้ความสนใจน้อยกับการเมือง
แทน เช่น ความท้าทายในทางปฏิบัติของการพัฒนา
ถูกมองว่าไกลเกินไปอย่างเร่งด่วนเพื่อให้ ' หมดจด
วิชาการ ' หรือแม้แต่ปัญหาลึกลับกับคำพูดและการบรรยาย
มุ่งเน้นการแสดง , อย่างไรก็ตาม ไม่ ปฏิเสธการดำรงอยู่
ของโลกวัสดุ หรือประสบการณ์จริงมากของความยากจนและ
ทุกข์โดยล้านคน .
หรือการวิเคราะห์ที่มุ่งเน้น
วาทกรรมโดยธรรมชาติของมันน้อยกว่าแรงจูงใจจากความปรารถนาที่จะเห็น
โลกหลุดพ้นจากทุกข์ มนุษย์พัฒนา
กว่าข้อความปกติ แทนการวิเคราะห์ดังกล่าวชี้ให้เห็นว่า เพราะวัตถุและ
วิชาตั้งขึ้นเช่นภายในวาทกรรม เป็นวาทกรรมที่เกี่ยวข้องเข้าใจ

เป็นส่วนที่จำเป็นของความพยายามใด ๆที่จะเปลี่ยนสภาวะและความสัมพันธ์ของพลังงาน


วิธีการของการศึกษานี้วาดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในข้อมูลเชิงลึก
ของมิเชลฟูโกที่มีพลังเสียงที่เปล่งออกมาจากภายในและความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจและไม่ได้

ความรู้ของค่าอันยิ่งใหญ่เพื่อการวิเคราะห์และพัฒนา เหนือใต้
ความสัมพันธ์ ตาม ฟูโก อำนาจและความรู้
เชื่อมต่อโดยตรงอย่างใกล้ชิดและพบอีกคนหนึ่ง นั่นมันอาจจะไม่มีพลังความสัมพันธ์

ไม่มีความสัมพันธ์กันในรัฐธรรมนูญของเขตของความรู้ หรือมีความรู้ที่ไม่ได้
สันนิษฐานและเป็นในเวลาเดียวกันความสัมพันธ์เชิงอำนาจ ( 2534 :
27 ) นี้ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างอำนาจและความรู้แจ้งเตือน
เราความจริงที่ว่า problematization ของด้านใดด้านหนึ่งของ
ชีวิตของมนุษย์จะไม่เป็นธรรมชาติ หรือหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ในอดีตผูกพัน
และขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่ได้ถูก
โดยเฉพาะหัวข้อวัตถุที่ถูกต้องตามกฎหมายของสืบสวน
ด้อยพัฒนา และความยากจน ในคำอื่น ๆที่ไม่อยู่โดย
รูปแบบบริสุทธิ์ พวกเขาเป็นวาทกรรมของโครงสร้างและรัฐธรรมนูญของพวกเขา
เป็นวัตถุสอบถามทางวิทยาศาสตร์สามารถเข้าใจ
ในบริบทของการเกิดความสมดุลของพลังในเวลา
ของการพัฒนาของพวกเขา การวิเคราะห์ข้อมูล โดยข้อมูลดังกล่าวจะไม่ได้รับค่า
categorisation ใดใดของโลกหน้า แต่พยายามที่จะสร้างวิธีการแทน

บางตัวแทนเป็นที่โดดเด่นและได้รับตำแหน่งรูปร่างวิธี
ซึ่งลักษณะของความเป็นจริงทางสังคม คือ คิด และทำตาม
เป็นเอสโคบาร์ ( 1995 ) ระบุ คิดเกี่ยวกับการพัฒนาในแง่ของการช่วยให้เราสามารถรักษา

เน้นอำนาจและการปกครอง ในขณะที่ในเวลาเดียวกันการสํารวจสภาพของ
วาทกรรมของความเป็นไปได้รวมถึงผลกระทบของมัน มันช่วยให้เรา
'stand แยกออกจากการพัฒนาของ [ ] , bracketing ความคุ้นเคย
เพื่อวิเคราะห์บริบทของทฤษฎี และปฏิบัติกับ
ซึ่งมันมีความสัมพันธ์กัน ( ฟูโก , 2530 : 3 ) ในคำอื่น ๆ , การพัฒนาที่ปรากฏเป็นวัฒนธรรมและการเกิดขึ้นในอดีต
และเปลี่ยนโฟกัสจาก ' อะไรคือ ' วิธีการวิชาภายในวาทกรรมนี้เป็นรูปแบบ
พัฒนาและด้อยพัฒนา นี้
ความคิดของความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจและความรู้
ช่วยให้เราเปิดเผยยุทธศาสตร์และการเมืองของวาทกรรม
ธรรมชาติก่อนหน้านี้ถือเป็นที่มีอยู่ได้อย่างอิสระของความสัมพันธ์ทางอำนาจด้วยคุณธรรมของพวกเขาสันนิษฐานว่า
ทางวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และถามแทน
'whom มีวาทกรรมรับใช้เหรอ ' ( ฟูโก , 1980 : 115 ) .
การพัฒนาเป็นวาทกรรม เป็นสนามที่ค่อนข้างใหม่
แรงบันดาลใจบางส่วนโดยบอกว่าตะวันออก . ตะวันออก , กล่าวว่า
เขียนเป็น ' ระบบวินัย โดยวัฒนธรรมของยุโรปคือ