I have written a small story using

I have written a small story using the past tense (past tense, past perfect and past continuous). I have taken several tests about tenses, but when I write something by myself I feel a little confused with the construction of the clauses. Anyhow, I am writing one short story for you and I would appreciate if you could check it for the accuracy of the tenses and the verbs used in the sentences.
Thank you in advance for helping me .

I woke up around 8:30 am in the morning yesterday. When I looked at the clock I said “ Oh, I am getting late for the Yoga class and my teacher is going to punish me for this”. It wasn’t the first time for me to be late for the class and my teacher would get angry with me just because of the same reason: coming late to the class. Anyway, I brushed my teeth and put on my clothes immediately and went to catch my bus. As soon I reached there I was shocked to see that the bus had already left taking all the passengers from the bus stop. I sat on the bench and I was very worried. I had been waiting there for the next bus for an hour, but there was no sign of it. I felt so frustrated and disappointed, and I didn’t know what to do. Just then one car stopped near me and my friend Charlie called my name. I was very excited to see him, because we hadn’t seen each other for the long time. He asked me “What are you doing there alone?” I told him the whole story and requested him to give me a ride to the Yoga school. He smiled and said he would be very happy for that. He drove as faster as he could and we finally reached to the school. I handed over him my business card, which had my address and telephone number on it. He again smiled and waved his hand to say good bye.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันได้เขียนเรื่องราวขนาดเล็กที่ใช้อดีตกาล (อดีตกาลที่ผ่านมาที่สมบูรณ์แบบและที่ผ่านมาต่อเนื่อง) ฉันได้นำการทดสอบหลายประการเกี่ยวกับกาล แต่เมื่อผมเขียนอะไรบางอย่างด้วยตัวเองฉันรู้สึกสับสนเล็กน้อยกับการก่อสร้างของคำสั่งที่ ทั้งนี้ผมเขียนเรื่องสั้นสำหรับคุณและฉันอยากจะขอบคุณถ้าคุณสามารถตรวจสอบความถูกต้องของกาลและคำกริยาที่ใช้ในประโยค.
ขอขอบคุณล่วงหน้าที่ช่วยฉัน. ฉันตื่นขึ้นมารอบ 08:30 ใน เมื่อวานนี้ตอนเช้า เมื่อฉันมองไปที่นาฬิกาที่ผมกล่าวว่า "โอ้ฉันกำลังรับสายสำหรับการเรียนโยคะและครูของฉันจะไปลงโทษฉันสำหรับเรื่องนี้" มันไม่ได้เป็นครั้งแรกสำหรับผมที่จะสายสำหรับชั้นเรียนและครูของฉันจะได้รับโกรธฉันเพียงเพราะเหตุผลเดียวกัน: มาปลายในชั้นเรียน อย่างไรก็ตามผมแปรงฟันและใส่เสื้อผ้าของฉันทันทีและเดินไปขึ้นรถบัสของฉัน ทันทีที่ฉันไปถึงที่นั่นเราก็ต้องตกใจที่เห็นว่ารถบัสที่มีเหลืออยู่แล้วการผู้โดยสารทั้งหมดจากป้ายรถเมล์ ฉันนั่งอยู่บนม้านั่งและฉันเป็นห่วงมาก ฉันได้รับการรอที่นั่นรถบัสต่อไปเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง แต่ก็มีสัญญาณของมัน ผมรู้สึกผิดหวังมากและผิดหวังและผมไม่ทราบว่าจะทำอย่างไร ทันใดนั้นรถหยุดอยู่ใกล้ฉันและเพื่อนของฉันเรียกชื่อชาร์ลีของฉัน ผมรู้สึกตื่นเต้นมากที่จะได้เห็นเขาเพราะเราไม่เคยเห็นกันเป็นเวลานาน เขาถามผมว่า "คุณกำลังทำอะไรอยู่ที่นั่นคนเดียว?" ผมบอกเขาว่าเรื่องราวทั้งหมดและขอให้เขาให้ฉันนั่งไปโรงเรียนโยคะที่ เขายิ้มและกล่าวว่าเขาจะมีความสุขมากที่ เขาขับรถเป็นได้เร็วขึ้นในขณะที่เขาจะทำได้และในที่สุดเราก็มาถึงโรงเรียน ผมส่งไปให้เขานามบัตรของฉันซึ่งมีอยู่และหมายเลขโทรศัพท์ของฉันที่มัน อีกครั้งที่เขายิ้มและโบกมือของเขาที่จะบอกลาที่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมได้เขียนเรื่องเล็กใช้รูปอดีต ( อดีต อดีตที่สมบูรณ์แบบและต่อเนื่องผ่าน ) ฉันได้นำการทดสอบหลายเรื่อง กาล แต่เมื่อผมเขียนเรื่องตัวเอง ผมรู้สึกสับสนเล็กน้อยกับโครงสร้างของประโยค ยังไงก็ตาม ฉันเขียนเรื่องราวสั้น ๆสำหรับคุณ และผมจะขอบคุณถ้าคุณสามารถตรวจสอบเพื่อความถูกต้องของกาลและกริยาที่ใช้ในประโยค
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับผู้ที่ช่วยผม

ผมตื่นประมาณ 8 โมงครึ่งตอนเช้าเมื่อวาน เมื่อฉันมองไปที่นาฬิกาที่ผมกล่าวว่า " โอ้ ฉันได้รับในชั้นเรียนโยคะ และพระอาจารย์สาย จะลงโทษฉันแบบนี้ " นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันต้องสำหรับชั้นเรียนและอาจารย์สายจะโกรธกับผมเพียงเพราะเหตุผลเดียวกัน : มาสายต่อชั้นเรียน ยังไงก็ตามฉันแปรงฟันและใส่ทันที และไปจับรถบัส ทันทีที่ผมมาถึงที่นี่ ผมตกใจที่เห็นรถบัสออกไปแล้วพาผู้โดยสารทั้งหมดจากป้ายรถเมล์ ฉันนั่งอยู่บนม้านั่งและฉันกังวลมาก ฉันรอคอยมันรอรถเป็นชั่วโมง แต่ไม่มีสัญญาณเลย ผมรู้สึกท้อแท้และผิดหวัง ข้าไม่รู้จะทำยังไงแล้วรถหยุดอยู่ใกล้ๆ ฉันและเพื่อนฉัน ชาร์ลี เรียกชื่อผม ฉันตื่นเต้นมากที่เห็นเขา เพราะเราไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลายาวนาน เขาถามฉันว่า " คุณมาทำอะไรที่นี่คนเดียวล่ะ " ผมบอกเขาว่าเรื่องราวทั้งหมด และขอให้เขาส่งฉันไปเรียนโยคะ เขายิ้มและกล่าวว่า เขาจะมีความสุขมากที่เขาขับรถเป็นเร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถและในที่สุดเราก็ถึงโรงเรียน ฉันมอบเขานามบัตรซึ่งมีที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ไว้ เขาก้อยิ้มและโบกมือบอกลา