ConclusionsFrom the results of the

Conclusions
From the results of the evaluated experimental
work, it can be stated that both wet baled stored
bagasse, raw “IN” and depithed “DH”, show a
greater deterioration and changes than in the case
of pre-dried baled (“PR”) stored bagasse. As an
important aspect which backs up this conclusion, it
can be pointed out for cases “IN” and “DH” that
1. The temperature profile makes evident an
intense temperature rise in the first eight days of
storage reaching values of up to 65'C in the case of
wet baled bagasse “IN” and “DH” followed by a
gradual decline until values of around 30 0C were
reached in 40 to 50 days, remaining constant for
the remainder storage time.
2. An increase of the difference between the
percentage of bagasse fiber before milling and after
milling was reported and this may constitute an
index of the “fragility degree” of the material.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทสรุปจากผลของค่าการทดลองทำงาน สามารถระบุทั้งเปียก baled เก็บชานอ้อย วัตถุดิบ "ใน" และ depithed "DH" แสดงเป็นเสื่อมสภาพมากขึ้นและเปลี่ยนแปลงมากกว่าในกรณีของแห้งก่อนเสีย baled ("PR") เก็บชานอ้อย เป็นการลักษณะสำคัญที่สำรองใจ มันสามารถจะชี้ให้เห็นกรณี "ใน" และ "DH" ที่1.ค่าอุณหภูมิทำให้ชัดการอุณหภูมิที่รุนแรงขึ้นใน 8 วันแรกของเก็บค่าของถึง 65' C ในกรณีของการเข้าถึงเปียก baled ชานอ้อย "ใน" และ "DH" ตามค่อย ๆ ปรับลดจนค่าของประมาณ 30 0C ได้ถึง 40-50 วัน คงเหลือสำหรับระยะเวลาเก็บยอดคงเหลือ2. การเพิ่มขึ้นของความแตกต่างระหว่างการเปอร์เซ็นต์ของเส้นใยชานอ้อย ก่อนหน้า และหลังหน้ารายงาน และนี้อาจเป็นการดัชนีของ "ระดับความ" วัสดุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อสรุปจากผลการทดลองประเมินการทำงานก็สามารถที่จะระบุว่าการจัดเก็บมัดทั้งเปียกชานอ้อยดิบ"ใน" และ depithed "เอช" แสดงการเสื่อมสภาพมากขึ้นและการเปลี่ยนแปลงกว่าในกรณีที่ก่อนแห้งมัด("PR" ) ที่เก็บไว้ชานอ้อย ในฐานะที่เป็นสิ่งสำคัญที่สำรองข้อสรุปนี้ก็สามารถที่จะชี้ให้เห็นสำหรับกรณี"ใน" และ "เอช" ที่1 รายละเอียดอุณหภูมิทำให้เห็นได้ชัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงในช่วงแปดวันแรกของการจัดเก็บถึงค่าถึง65'C ในกรณีของชานอ้อยมัดเปียก"ใน" และ "เอช" ตามด้วยการค่อยๆลดลงจนถึงค่าประมาณ30 0C เป็นเข้าถึงได้ใน 40-50 วันที่เหลืออยู่คงที่สำหรับระยะเวลาการเก็บส่วนที่เหลือ. 2 การเพิ่มขึ้นของความแตกต่างระหว่างอัตราร้อยละของเส้นใยชานอ้อยก่อนที่จะสีและหลังการกัดได้รับการรายงานและอาจเป็นการดัชนีของ"ระดับความเปราะบาง" ของวัสดุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุป
จากผลประเมินการทดลองงาน
ก็สามารถกล่าวได้ว่า ทั้งเปียก มัดเก็บไว้
ชานอ้อยวัตถุดิบ " ใน " และ depithed " dh " แสดงการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
การเสื่อมสภาพและสูงกว่าในกรณี
ก่อนแห้งมัด ( " พีอาร์ " ) เก็บไว้ ชานอ้อย เป็นสิ่งสําคัญที่ขึ้นหลัง

สรุปนี้มันสามารถชี้ให้เห็นกรณี " ใน " และ " dh "
1