The models were estimated twice for

The models were estimated twice for every possible pair of constructs in the measurement model. In the first model the phi correlation between the constructs was set to vary (unconstrained model), and in the second the phi was constrained to 1.00 (constrained model; Anderson & Gerbing, 1988). The chi-square difference and the degrees of freedom were computed for both the constrained and unconstrained models. The results showed that all models in which the phi was set to unity displayed worse fit (all χ2 difference > 3.841, df = 1, and p = .05).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบถูกประเมินสองครั้งสำหรับทุก ๆ คู่ที่เป็นไปได้ของโครงสร้างในแบบประเมิน ในรุ่น first พีสหสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างถูกตั้งค่าให้แตกต่างกัน (unconstrained รุ่น), และในที่สอง เกาะถูกจำกัดไป 1.00 (รุ่นจำกัด แอนเดอร์สัน & Gerbing, 1988) ความแตกต่างของ chi-square และองศาความเป็นอิสระถูกคำนวณสำหรับทั้งรูปแบบที่จำกัด และ unconstrained ผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่า แบบจำลองทั้งหมดที่พีพีถูกตั้งค่าให้สามัคคีแสดง fit แย่ (ทั้งหมด χ2 ความแตกต่าง > 3.841, df = 1 และ p =.05).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รุ่นได้ประมาณสองครั้งสำหรับทุกคู่ที่เป็นไปได้ของการสร้างแบบจำลองในการวัด ในสายรุ่นแรกความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างพีถูกกำหนดให้แตกต่างกัน (รูปแบบ unconstrained) และในครั้งที่สองพีถูก จำกัด ถึง 1.00 (จำกัด รูปแบบ; Anderson & Gerbing, 1988) ความแตกต่างไคสแควร์และองศาของเสรีภาพถูกคำนวณสำหรับทั้งสองรุ่น จำกัด และ unconstrained ผลการศึกษาพบว่ารูปแบบทั้งหมดที่พีถูกกำหนดให้เป็นเอกภาพแสดงไฟที่เลวร้ายยิ่งตันขึ้นไป (ความแตกต่างχ2> 3.841, DF = 1 และ p = 0.05)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รุ่นประมาณ 2 ครั้งได้ คู่ของโครงสร้างในการวัดแบบ จึงตัดสินใจเดินทางไปเกาะพีพีในรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างถูกกำหนดให้แตกต่างกัน ( รูปแบบต่างกันไป ) และในวินาทีที่พีพีจึงจำต้อง 1.00 ( กำหนดแบบจำลอง แอนเดอร์สัน& gerbing , 1988 )ไคสแควร์ ความแตกต่างและองศาของอิสรภาพถูกคำนวณทั้งบังคับและรูปแบบซึ่งไม่มีเงื่อนไข ผลการศึกษาพบว่า แบบจำลองทั้งหมดที่พีพีถูกตั้งค่าเพื่อความสามัคคีแสดงแย่ลงจึงไม่ทั้งหมด ( 2 χความแตกต่าง > 3.841 , df = 1 และ p = . 05 )