lengths, the two fluorescence peaks

lengths, the two fluorescence peaks were centered at 495 and ~560 nm. The greater resolution of this instrument compared to the CCD spectrometer (figure 9, right) revealed the additional peak at 495 nm. Of the 10 orange diamonds measured by fluorescence spectroscopy, seven showed weak-to-moderate and one showed strong category 3 fluorescence spectra with peaks ranging from 540 to 560 nm.
Several of the diamonds also showed subordinate peaks at ~450 nm. The spectra at different excitation wavelengths illustrated in figure 10 for a Fancy Vivid yellowish orange diamond are representative of the other samples.
Absorption Spectra. FTIR spectra were collected for all eight gray-green (including chameleon) diamonds from the Aurora Butterfly collection with category 3 fluorescence spectra (again, see table 1), and FTIR and UV-Vis-NIR spectra were collected for the five diamonds from the GIA collections showing this fluorescence pattern. The UV-Vis-NIR spectra for these diamonds showed prominent bands centered at ~370 and ~480 nm. The FTIR spectra of three diamonds in the bluegray group indicated that they are type Ia instead of type IIb. Most blue diamonds receive their color from boron and are designated type IIb (see Fritsch and Scarratt, 1992, for an explanation of diamond types). The nitrogen concentrations in the category 3 diamonds generally were much lower for both the A aggregate (up to 114 ppm) and B aggregate (up to 22 ppm) compared to diamonds from categories 1 and 2: up to 415 and 890 ppm, respectively, for the A aggregate and up to 700 and 270 ppm, respectively, for the B aggregate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความยาว fluorescence แห่งสองถูกแปลกที่ 495 และ ~ 560 nm สูงสุดเพิ่มเติมที่ 495 เปิดเผยความละเอียดมากขึ้นของเครื่องมือนี้เมื่อเทียบกับสเปกโตรมิเตอร์ CCD (รูป 9 ขวา) nm 10 ส้มเพชรวัด โดยก fluorescence เจ็ดพบอ่อนแอปานกลาง และหนึ่งพบประเภทแข็งแรงแรมสเป็คตรา fluorescence 3 มียอดตั้งแต่ 540 560 nmหลายของเพชรยังพบยอดรองที่ ~ 450 nm แรมสเป็คตราที่ความยาวคลื่นในการกระตุ้นที่แตกต่างกันที่แสดงในรูปที่ 10 สำหรับเพชรแฟนซีสีสันสดใสสีเหลืองส้มเป็นตัวแทนของตัวอย่าง แรมสเป็คตราดูดซึม FTIR แรมสเป็คตราถูกรวบรวมสำหรับเพชรสีเทาเขียว (รวม chameleon) แปดทั้งหมดจากชุดผีเสื้อออโรร่ากับแรมสเป็คตรา fluorescence ประเภท 3 (อีก ดูตาราง 1), และแรมสเป็คตรา FTIR และรังสียูวีวิ-NIR ถูกเก็บรวบรวมสำหรับเพชรห้าจากคอลเลกชันเกียที่แสดงรูปแบบ fluorescence นี้ แรมสเป็คตรายูวีวิ-NIR สำหรับเพชรเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าวงที่โดดเด่น ~ 370 และ ~ 480 nm แรมสเป็คตรา FTIR ของเพชรสามในกลุ่ม bluegray ที่ระบุว่า เป็นชนิด Ia แทนชนิด IIb เพชรสีน้ำเงินส่วนใหญ่สีของพวกเขาได้รับจากโบรอน และกำหนดชนิด IIb (ดู Fritsch และ Scarratt, 1992 สำหรับคำอธิบายของชนิดของเพชร) ความเข้มข้นของไนโตรเจนในเพชรประเภท 3 ทั่วไปถูกมากต่ำกว่าทั้งรวม (ถึง 114 ppm) และ B รวม (ถึง 22 หน้า/นาที) เมื่อเทียบกับเพชรจากประเภทที่ 1 และ 2: ถึง 415 และ 890 ppm ตามลำดับ การรวม A และ ถึง 700 และ 270 ppm ตามลำดับ ในรวม B

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความยาวทั้งสองยอดเรืองแสงถูกศูนย์กลางอยู่ที่ 495 และ 560 นาโนเมตร ~ ความละเอียดที่มากขึ้นของเครื่องมือนี้เมื่อเทียบกับสเปกโตรมิเตอร์ที่ CCD (รูปที่ 9 จากขวา) เปิดเผยยอดเพิ่มเติมที่ 495 นาโนเมตร 10 เพชรสีส้มโดยสเปกโทรสโกวัดเรืองแสงเจ็ดแสดงให้เห็นว่าอ่อนแอถึงปานกลางและเป็นหนึ่งในประเภทที่แข็งแกร่งแสดงให้เห็น 3 สเปกตรัมแสงมียอดตั้งแต่ 540-560 นาโนเมตร.
หลายของเพชรยังแสดงให้เห็นยอดผู้ใต้บังคับบัญชาที่ ~ 450 นาโนเมตร สเปกตรัมในช่วงความยาวคลื่นกระตุ้นที่แตกต่างกันแสดงในรูปที่ 10 สำหรับเพชรแฟนซีสีเหลืองสีส้มสดใสเป็นตัวแทนของกลุ่มตัวอย่างอื่น ๆ .
การดูดซึม Spectra FTIR เปคตรัมที่ถูกเก็บรวบรวมทั้งหมดแปดสีเทาสีเขียว (รวมถึงกิ้งก่า) เพชรจากคอลเลกชันออโรราผีเสื้อกับหมวดหมู่ 3 สเปกตรัมแสง (อีกครั้งโปรดดูตารางที่ 1) และ FTIR และ UV-Vis-NIR เปคตรัมที่ถูกเก็บรวบรวมสำหรับห้าเพชรจาก คอลเลกชัน GIA แสดงรูปแบบการเรืองแสงนี้ รังสี UV-Vis-NIR สเปกตรัมเพชรเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จมีศูนย์กลางอยู่ที่ ~ 370 และ 480 นาโนเมตร ~ สเปกตรัม FTIR สามเพชรในกลุ่ม bluegray ระบุว่าพวกเขาเป็นประเภท Ia แทนชนิด IIb เพชรสีฟ้าส่วนใหญ่ได้รับสีของพวกเขาจากโบรอนและมีการกำหนดประเภท IIb (ดู Fritsch และ Scarratt 1992 สำหรับคำอธิบายชนิดเพชร) ความเข้มข้นของไนโตรเจนในหมวดหมู่ 3 เพชรโดยทั่วไปเป็นที่ต่ำกว่ามากสำหรับทั้งสองรวม A (ได้ถึง 114 ppm) และ B รวม (ไม่เกิน 22 ppm) เมื่อเทียบกับเพชรจากประเภทที่ 1 และ 2 ได้ถึง 415 และ 890 ppm ตามลำดับ สำหรับรวมและถึง 700 และ 270 ppm ตามลำดับสำหรับการรวม B

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความยาวสองเรือง ยอดอยู่ที่ 495 และ ~ 560 นาโนเมตร ยิ่งความละเอียดของเครื่องมือนี้เมื่อเทียบกับ CCD กล้อง ( รูปที่ 9 ) เปิดเผยยอดเพิ่มเติมที่ 495 นาโนเมตร ของ 10 ส้มเพชรวัดโดย fluorescence spectroscopy , เจ็ดพบอ่อนปานกลางและพบเข้มแข็ง ประเภทที่ 3 การเปลี่ยนแปลงที่มียอดตั้งแต่ที่ 560 nm .
หลายของเพชร พบยอดผู้ใต้บังคับบัญชาที่ ~ 450 nm . สเปกตรัมที่ความยาวคลื่นกระตุ้นต่าง ๆ แสดงในรูปที่ 10 เพื่อแฟนซีสีส้มเหลืองสดใส เพชรเป็นตัวแทนของตัวอย่างอื่นๆ
การดูดกลืนรังสี .FTIR spectra ในการเก็บรวบรวมทั้งหมดแปดสีเทาเขียว ( รวมทั้งกิ้งก่า ) เพชรจากออโรร่าผีเสื้อคอลเลกชันกับหมวด 3 การเปลี่ยนแปลง ( อีกแล้ว เห็นตารางที่ 1 ) และ FTIR และ UV VIS NIR โดยการเก็บรวบรวมสำหรับห้าเพชรจาก GIA แสดงคอลเลกชันนี้เรืองแสงแบบUV VIS NIR Spectra สำหรับเพชรเหล่านี้มีวงเด่นอยู่ตรงกลาง ~ และ ~ 480 nm . ( spectra 3 เพชรในกลุ่มและปฏิบัติ พบว่า เป็นประเภท ชนิด คุณภาพ คุมแทน . เพชรสีฟ้าส่วนใหญ่ได้รับสีจากโบรอนและเขตประเภทด้วย ( เห็น Fritsch และ กเร็ท , 1992 , คำอธิบายของประเภทของเพชรความเข้มข้นของไนโตรเจนในประเภท 3 เพชรโดยทั่วไปจะลดลงมาก ทั้งแบบรวม ( ถึง 114 ppm ) และ B รวม ( ถึง 22 ppm ) เมื่อเทียบกับเพชรจากประเภท 1 และ 2 : ถึงแล้ว 890 ppm ตามลำดับ สำหรับการรวมและถึง 700 270 ppm ตามลำดับ สำหรับ B
รวม .