Vibrio vulnificus is the leading ca

Vibrio vulnificus is the leading cause of seafood associated mortality in the United States and is generally associated
with consumption of raw oysters. Two genetic markers have emerged as indicators of strain virulence, 16S
rDNA type B (rrnB) and virulence correlated gene type C (vcgC).While much is known about the distribution of
V. vulnificus in oysters, a limited number of studies have addressed the more virulent subtypes. Therefore, the
goals of this study were to (1) determine the suitability of media for recovery of total and virulent genotypes
of V. vulnificus and (2) evaluate the geographical and seasonal distribution of these genotypes. Market oysters
from across the United States and the strains isolated from them during a year-long study in 2007 were used.
For media evaluation, VVA and CPC+ were compared using direct plating of oyster tissues while mCPC and
CPC+were compared for isolation followingMPN enrichment. Representative isolates fromeachmedia/method
were tested for rrn and vcg types to determine their seasonal and geographical distribution. No statistically
significant difference was observed between VVA/CPC+ or mCPC/CPC+ for isolation of total or virulent (rrnB/
vcgC) genotypes of V. vulnificus. Overall, 32% of recovered isolates possessed the virulent genotype. The
prevalence of these genotypes was highest in oysters from the Gulf Coast during Oct–Dec, and demonstrated a
statistically significant geographical and seasonal pattern. This is the first report on the distribution of virulent
V. vulnificus genotypes across the United States, which provides novel insight into the occurrence of this
pathogen.
Published by Elsevier B.V.
1. Introduction
Vibrio vulnificus is a major seafood-borne pathogen, responsible for
an estimated 100 illnesses a year in the United States (Iwamoto et al.,
2010; Scallan et al., 2011). V. vulnificus has one of the highest hospitalization
rates (N90%) and the highest fatality rate (35%) of any foodborne
pathogen (Scallan et al., 2011). V. vulnificus is present in oysters and
shellfish harvested from all regions of the United States (DePaola
et al., 2010; Johnson et al., 2010; Warner and Oliver, 2008). However,
the majority of V. vulnificus illnesses are associated with the consumption
of raw oysters harvested from the Gulf of Mexico in the summer
months (FAO and WHO, 2005).
Historically, V. vulnificus biotype 1 strains have been considered to
be equally

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต่อ vulnificus เป็นสาเหตุของทะเลตายในสหรัฐอเมริกาที่เกี่ยวข้อง และสัมพันธ์โดยทั่วไปมีปริมาณการใช้หอยนางรมดิบ เครื่องหมายพันธุสองได้เกิดเป็นตัวบ่งชี้ของต้องใช้ virulence, 16SrDNA ชนิด B (rrnB) และยีน correlated virulence ชนิด C (vcgC) ในขณะที่มากเป็นที่รู้จักเกี่ยวกับการกระจายของV. vulnificus ในหอยนางรม จำนวนที่จำกัดของการศึกษามี addressed subtypes virulent มาก ดังนั้น การเป้าหมายของการศึกษานี้ได้ (1) กำหนดความเหมาะสมของสื่อสำหรับการกู้คืนของทั้งหมด และ virulentของ V. vulnificus และ (2) ประเมินการกระจายทางภูมิศาสตร์ และตามฤดูกาลของเหล่านี้ ตลาดหอยนางรมจากสหรัฐอเมริกาและสายพันธุ์ที่แยกต่างหากจากพวกเขาในระหว่างการศึกษายาวนานปี 2550 ใช้การประเมินผลสื่อ VVA CPC + ถูกเปรียบเทียบและใช้ชุบโดยตรงของเนื้อเยื่อหอยในขณะ mCPC และCPC + ได้เปรียบเทียบการแยก followingMPN โดดเด่น แยกพนักงาน fromeachmedia/วิธีถูกทดสอบสำหรับ rrn vcg ชนิดการตรวจสอบการกระจายทางภูมิศาสตร์ และตามฤดูกาล ไม่ทางสถิติมีสังเกตความแตกต่างที่สำคัญระหว่าง VVA / CPC + หรือ mCPC / CPC + การแยกรวม หรือ virulent (rrnB /vcgC) ศึกษาจีโนไทป์ของ V. vulnificus โดยรวม 32% ของการกู้คืนแยกต้องลักษณะทางพันธุกรรม virulent ที่ชุกของเหล่านี้มีสูงที่สุดในหอยนางรมจากชายฝั่งอ่าวในระหว่างต.ค.ธ.ค. และสาธิตการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทางภูมิศาสตร์ และตามฤดูกาลลาย เป็นรายงานแรกเกี่ยวกับการกระจายของ virulentV. vulnificus การศึกษาจีโนไทป์ทั่วสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีความเข้าใจถึงการเกิดขึ้นของนวนิยายการศึกษาเผยแพร่ โดย Elsevier b.v1. บทนำต่อ vulnificus ได้สำคัญเชื่อว่าทะเลศึกษา ชอบมีประมาณ 100 เจ็บป่วยต่อปีในสหรัฐอเมริกา (Iwamoto et al.,2010 Scallan et al., 2011) V. vulnificus ได้ ๑๐๐๐ สูงสุดอย่างใดอย่างหนึ่งราคาพิเศษ (N90%) และอัตราสูงสุดผิว (35%) ของ foodborne ใด ๆศึกษา (Scallan et al., 2011) V. vulnificus อยู่ในหอยนางรม และหอยที่เก็บเกี่ยวจากทุกภูมิภาคของประเทศสหรัฐอเมริกา (DePaolaร้อยเอ็ด al., 2010 Al. และ Johnson, 2010 วอร์เนอร์และ Oliver, 2008) อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่ของ V. vulnificus โรคจะสัมพันธ์กับปริมาณการใช้ของหอยนางรมดิบที่เก็บเกี่ยวจากอ่าวเม็กซิโกในฤดูร้อนเดือน (FAO และ 2005)ประวัติ V. vulnificus biotype 1 สายพันธุ์ได้รับการพิจารณาเพื่อได้เท่า ๆ กัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Vibrio vulnificus
เป็นสาเหตุการตายของอาหารทะเลที่เกี่ยวข้องในประเทศสหรัฐอเมริกาและมักจะเกี่ยวข้องกับการบริโภคของหอยนางรมดิบ สองเครื่องหมายทางพันธุกรรมได้กลายเป็นตัวชี้วัดของความรุนแรงความเครียด 16S
rDNA ประเภท B (rrnB) และความรุนแรงชนิดของยีนความสัมพันธ์ C (vcgC) .While
มากเป็นที่รู้จักกันเกี่ยวกับการกระจายของโวลต์ vulnificus ในหอยนางรมจำนวน จำกัด ของการศึกษาได้จ่าหน้าเชื้อรุนแรงมากขึ้น ดังนั้นเป้าหมายของการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ตรวจสอบความเหมาะสมของสื่อสำหรับการฟื้นตัวของยีนรวมและความรุนแรงของV. vulnificus และ (2) การประเมินการกระจายทางภูมิศาสตร์และตามฤดูกาลของยีนเหล่านี้ หอยนางรมตลาดจากทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาและสายพันธุ์ที่แยกได้จากพวกเขาในระหว่างการศึกษาระยะยาวรายปีในปี 2007 ถูกนำมาใช้. สำหรับการประเมินผลสื่อ VVA และ CPC + ถูกนำมาเปรียบเทียบโดยใช้ชุบโดยตรงของเนื้อเยื่อหอยนางรมขณะที่ MCPC และCPC + เปรียบเทียบการแยกการตกแต่ง followingMPN . ตัวแทนแยก fromeachmedia / วิธีการได้รับการตรวจrrn และ VCG ชนิดเพื่อตรวจสอบการกระจายตามฤดูกาลและทางภูมิศาสตร์ของ ไม่มีสถิติที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญก็สังเกตเห็นระหว่าง VVA / CPC + หรือ MCPC / CPC + การแยกจากทั้งหมดหรือรุนแรง (rrnB / vcgC) ของยีน V. vulnificus โดยรวม 32% ของเชื้อหายครอบครองจีโนไทป์รุนแรง ความชุกของยีนเหล่านี้เป็นที่สูงที่สุดในหอยนางรมจากชายฝั่งอ่าวในช่วง ต.ค. ธันวาคมและแสดงให้เห็นถึงรูปแบบทางภูมิศาสตร์และฤดูกาลนัยสำคัญทางสถิติ รายงานนี้เป็นรายงานครั้งแรกในการกระจายตัวของความรุนแรงโวลต์ ยีน vulnificus ทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งให้ข้อมูลเชิงลึกเข้าไปในนวนิยายเรื่องที่เกิดขึ้นนี้เชื้อโรค. เผยแพร่โดย Elsevier BV 1 บทนำเชื้อ Vibrio vulnificus เป็นเชื้อโรคอาหารทะเลเป็นพาหะหลักที่รับผิดชอบในการประมาณ100 โรคปีในประเทศสหรัฐอเมริกา (Iwamoto, et al. 2010; Scallan et al, 2011). V. vulnificus มีหนึ่งในโรงพยาบาลสูงสุดอัตรา(N90%) และอัตราการตายที่สูงที่สุด (35%) ของผู้ที่เกิดจากอาหารใด ๆ ที่ก่อให้เกิดโรค(Scallan et al., 2011) V. vulnificus มีอยู่ในหอยนางรมและหอยเก็บเกี่ยวจากทุกภูมิภาคของประเทศสหรัฐอเมริกา(DePaola et al, 2010;.. จอห์นสัน, et al, 2010; วอร์เนอร์และโอลิเวอร์ 2008) แต่ส่วนใหญ่ของการเจ็บป่วย V. vulnificus จะเกี่ยวข้องกับการบริโภคของหอยนางรมดิบเก็บเกี่ยวจากอ่าวเม็กซิโกในช่วงฤดูร้อนเดือน(FAO และ WHO, 2005). อดีต V. vulnificus biotype 1 สายพันธุ์ที่ได้รับการพิจารณาให้ได้รับอย่างเท่าเทียมกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Vibrio vulnificus เป็นสาเหตุของอาหารทะเลที่เกี่ยวข้องการตายในสหรัฐอเมริกา และโดยทั่วไปแล้วเกี่ยวข้อง
กับการบริโภคหอยนางรมดิบ . 2 เครื่องหมายพันธุกรรมได้กลายเป็นตัวบ่งชี้ของ 16S rDNA ภัยสังคมสายพันธุ์ , ประเภท B (
rrnb ) และความรุนแรงมียีนชนิด C ( vcgc ) ในขณะที่เป็นที่รู้จักกันเกี่ยวกับการกระจายของ
V . vulnificus ในหอยนางรมจำนวนจำกัดมีการศึกษาระบุชนิดย่อยรุนแรงมากขึ้น ดังนั้น ,
เป้าหมายของการศึกษาเพื่อ ( 1 ) ศึกษาความเหมาะสมของสื่อสำหรับการกู้คืนทั้งหมด และรักษาพันธุ์
ของ V . vulnificus และ ( 2 ) ประเมินทางภูมิศาสตร์และการแพร่กระจายตามฤดูกาลของพันธุ์เหล่านี้ หอยนางรมตลาด
จากทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาและสายพันธุ์ที่แยกได้จากพวกเขาในระหว่างการศึกษานานปี 2007 ใช้
การประเมินสื่อ และการใช้วีวีเอ CPC เปรียบเทียบโดยตรงของกระดาษทิชชู่ชุบหอยนางรมในขณะที่ mcpc
CPC และเปรียบเทียบการแยก followingmpn เสริมสมรรถนะ เป็นตัวแทนจาก fromeachmedia วิธีการ /
ทดสอบ rrn และประเภท vcg เพื่อตรวจสอบของฤดูกาลและการกระจายทางภูมิศาสตร์ ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่าง วีวีเอ )
/ CPC หรือ mcpc / CPC สำหรับการแยกการรวมหรือรุนแรง ( rrnb /
vcgc ) เมื่อ V . vulnificus . โดยรวม ร้อยละ 32 ของหายแยกครอบครองพันธุกรรมรุนแรง .
ความชุกของพันธุ์เหล่านี้มีปริมาณสูงสุดในหอยนางรมจากชายฝั่งอ่าวไทยในช่วงต.ค. - ธ.ค. และแสดง
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทางภูมิศาสตร์และรูปแบบตามฤดูกาล นี่คือรายงานแรกเกี่ยวกับการกระจายของเชื้อโรคติดต่อ
V . vulnificus พันธุ์ทั่วสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีข้อมูลเชิงลึกใหม่ในการเกิดเชื้อโรคนี้
.
ที่ตีพิมพ์โดยเอลส์เท่า
1 บทนำ
คะยั้นคะยอเป็นหลักทะเลพาหะเชื้อโรค รับผิดชอบ
ประมาณ 100 ร่วมด้วยปีในสหรัฐอเมริกา ( อิวาโมโตะ et al . ,
2010 scallan et al . , 2011 ) V . vulnificus มีหนึ่งในอัตราสูงสุดในโรงพยาบาล
( 90 % ) และอัตราการเสียชีวิตสูงที่สุด ( 35% ) ของเชื้อโรคอาหารเป็นพิษ
( scallan et al . , 2011 ) V . vulnificus มีอยู่ในหอยนางรมและ
หอยที่เก็บเกี่ยวจากทุกภูมิภาคของประเทศสหรัฐอเมริกา ( depaola
et al . , 2010 ; จอห์นสัน et al . , 2010 ; วอร์เนอร์และโอลิเวอร์ , 2008 ) อย่างไรก็ตาม
ส่วนใหญ่ของ V . vulnificus การเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องกับการบริโภค
ของหอยนางรมดิบที่เก็บเกี่ยวจากอ่าวเม็กซิโกในฤดูร้อน
( FAO และใคร , 2005 ) .
ในอดีต , V . vulnificus ไบโอไทป์ 1 สายพันธุ์ที่ได้รับถือว่า
เป็นเท่า ๆ กัน