exploded. What surprised Yue Yang t

exploded. What surprised Yue Yang the most was that the bodies and corpses hadn’t decayed and looked intact even though they were there for more than ten days.

“Please stay away.” Yue Yang requested Ye Kong and the rest who were watching in a circle to step further away.

Ye Kong and the rest hurriedly moved back a few steps. Yue Yang looked at them helplessly. Seeing that they had not moved as far as he’d like, he flew further away himself, bring the dead body of the tavern girl with him.

Although he still couldn’t use his Innate Strength now, when he unleashed his power, the impact from the energy was like a hurricane, immediately blowing Ye Kong and the others away with the shockwave.

Even the awfully heavy Fatty Hai was also blown away by the shockwave. As he fell down, he was so astonished that he couldn’t speak. They knew that Yue Yang was very powerful, but they never expected that he was actually this strong, possessing such an unbelievable strength! Princess Qian Qian fared better as she already knew about Yue Yang’s strength. However, both Yue Yu and Yue Bing were so stunned that they couldn’t close their mouths.

Yue Bing immediately summoned her grimoire as she saw Yue Yang intended to enhance the explosion even more.

On the other side, Fatty Hai also clumsily summoned his grimoire. After a long time, he finally summoned his grimoire. With their protective shields erected, Yue Yang didn’t have to worry that his [Nirvana’s Flame] would hurt Yue Bing and the rest.

Yue Yang attempted to condense [Nirvana’s Flame] on his palm.

It was easier to control [Nirvana’s Flame] in his Innate State. Yue Yang still couldn’t summon [Nirvana’s Flame] smoothly after he tried hard for a long time. Xiao Wen Li gestured at Yue Yang not to be distressed. She held Yue Yang’s legs tightly with her little hands as she waited for him quietly. Then, suddenly, a dark golden Ancient Rune appeared on Yue Yang’s body and the [Nirvana’s Flame] finally condensed on Yue Yang’s palm. The dead body of the tavern girl was burned into ashes in just a second.

There seemed to be a kind of Runic Circle burning inside the [Nirvana’s Flame] for two seconds.

However, the dead body of the tavern girl had vanished in a puff of smoke and disappeared without a trace as the [Nirvana’s Flame] faded away on Yue Yang’s palm. It was like the tavern girl had never existed in the world before.

Even Innate Rankers couldn’t endure [Nirvana’s Flame], let alone an ordinary lady.

Yue Yang was dumbstruck.

He never thought that he wouldn’t even have time to regret his actions. The dead body of the tavern girl had been burned down within a second.

Seeing that her Resurrection Ritual had failed, Xiao Wen Li couldn’t help but to hug Yue Yang and cried out loudly. It was the first time she had cried out so dejectedly. From her point of view, she had not only destroyed the chance to resurrect the lady, she had also wasted a lot of Yue Yang’s blood. For a moment, she couldn’t accept her failure and cried out loudly as she threw herself into Yue Yang’s arm. Her tears spilled all over Yue Yang.

“It’s ok. Don’t cry. This is her fate. It’s not your fault!” Yue Yang was very sad too, but resurrecting a dead person couldn’t be forced. It was the lady’s fate that she couldn’t be revived. It was not Xiao Wen Li’s fault.

“Wuwuwu…” Xiao Wen Li cried broken-heartedly.

This was the first time she cried like a child in front of Yue Yang. It was so different from her usual image as a little god of war.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ระเบิด สิ่งที่ประหลาดใจเยว่หยางมากที่สุด คือ ว่า ศพ และศพยังไม่เน่าเปื่อยและมองเหมือนเดิม แม้ว่าพวกเขามีมากกว่าสิบวัน" อย่ามายุ่ง " เยว่หยาง ขอท่านกงและคนอื่นๆที่ดูอยู่เป็นวงกลม เพื่อก้าวไปท่านกงและที่เหลือรีบย้ายกลับมาไม่กี่ขั้นตอน เยว่หยางมองพวกเขาอย่างหมดหนทาง เห็นว่าพวกเขาไม่ได้ย้าย เท่าที่เขาต้องการ เขาจึงบินจากไปเอง นำศพของร้านเหล้า สาว กับ เขาแม้จะยังไม่สามารถใช้พลังโดยธรรมชาติของเขา เมื่อเขาปลดปล่อยพลัง ผลกระทบจากพลังงานเช่นพายุเฮอริเคน , ทันทีเป่าท่านฮ่องกงและคนอื่นออกไปกับ Shockwaveแม้หนักจังอ้วนไหยังปลิวไปตาม Shockwave เมื่อเขาล้มลง เขาก็ประหลาดใจที่เขาไม่ได้พูด พวกเขารู้ว่า เยว่หยาง ที่มีประสิทธิภาพมาก แต่พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าเขาจริง ๆ แข็งแรง มีแรงไม่น่าเชื่อ ! เจ้าหญิง Qian Qian fared ดีกว่าที่เธอรู้เรื่องความแข็งแรงของเยว่หยาง อย่างไรก็ตาม ทั้ง ยู ยู และ เยว่ปิ่งก็ตะลึงที่พวกเขาไม่สามารถปิดปากเยว่ปิ่งทันทีเรียกเวทย์มนต์ของเธอขณะที่เธอเห็นเยว่หยางตั้งใจที่จะเพิ่มการระเบิดมากขึ้นอีกด้านหนึ่ง ไขมันหายยังเก้ๆ กังๆ เรียกเวทย์มนต์ของเขา หลังจากที่เวลานาน ในที่สุดเขาก็เรียกเวทย์มนต์ของเขา กับโล่ขึ้นป้องกัน เย่วหยาง ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะเจ็บ นิพพานคือ [ เปลวไฟ ] Yue Bing และส่วนที่เหลือเยว่หยางพยายามบีบ [ นิพพานเป็นเปลวไฟ ] บนฝ่ามือของเขามันง่ายที่จะควบคุม [ เปลวไฟ ] สภาพของนิพพานโดยธรรมชาติของเขา เยว่หยางยังไม่ได้เรียก [ นิพพานของเปลว ] ได้อย่างราบรื่น หลังจากที่เขาพยายามอย่างหนักเป็นเวลานาน เสี่ยวเยว่หยางเหวินหลี่ชี้นิ้วบอกว่า ที่ไม่ต้องเป็นกังวล เธอจับมือเยว่หยางขาไว้แน่นด้วยมือเล็กๆของเธอขณะที่เธอรอเขาอย่างเงียบๆ แล้วอยู่ๆก็มีสีทองเข้มรูนโบราณปรากฏบนร่างกายของเยว่หยางและเปลวไฟ [ เป็น ] ในที่สุดก็ย่อบนนิพพานเยว่หยาง ปาล์ม ศพของร้านเหล้าสาวถูกเผากลายเป็นเถ้าถ่านในเพียงสองมีดูเหมือนจะเป็นชนิดของการเผาไหม้เวทย์รูนภายใน [ เปลวไฟ ] นิพพาน 2 วินาทีอย่างไรก็ตาม ศพของร้านเหล้าสาวได้หายไปในกลุ่มควัน และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเป็นเปลวไฟ [ เป็น ] เลือนลางบนนิพพาน เยว่หยาง ปาล์ม มันเหมือนโรงเตี๊ยมสาวไม่เคยมีตัวตนในโลกมาก่อนแม้โดยธรรมชาติ rankers ทน [ นิพพานเป็นเปลวไฟ ] ให้คนเดียวเป็นหญิงธรรมดาเยว่หยาง dumbstruck .เขาไม่เคยคิดว่าเขาคงไม่มีเวลาที่จะเสียใจในการกระทำของเขา ศพของร้านเหล้าสาวถูกเผาภายในหนึ่งวินาทีเห็นว่าเธอฟื้นพิธีกรรมล้มเหลว เสี่ยวเหวินลี่เลยอดไม่ได้ที่จะกอดเยว่หยาง และร้องออกมาเสียงดัง มันเป็นครั้งแรกที่เธอร้องไห้แล้วกอดเข่าเจ่าจุก . จากมุมมองของเค้า เธอไม่เพียงทำลายโอกาสที่จะฟื้นคืนชีพท่านหญิง เธอยังเสียเลือดมากของเยว่หยาง สักครู่ เธอไม่สามารถยอมรับความล้มเหลวของเธอ และร้องออกมาเสียงดังเมื่อเธอโยนตัวเองลงในเยว่หยาง อาร์ม น้ำตาของเธอหยดทั่วเยว่หยาง" ไม่เป็นไร อย่าร้องไห้ มันเป็นโชคชะตาของเธอ มันไม่ใช่ความผิดของคุณ " เยว่หยางก็เศร้ามากเหมือนกัน แต่ปลุกคนตายไม่สามารถบังคับได้ มันเป็นโชคชะตาที่เธอผู้หญิงไม่สามารถฟื้นฟูได้ มันไม่ได้เป็นความผิดของเสี่ยวเหวิน หลี่" wuwuwu . . . . . . . " เสี่ยวเหวินลี่ร้องไห้เสียใจนี่เป็นครั้งแรกที่เธอร้องไห้เหมือนเด็กต่อหน้าเยว่หยาง มันช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์ตามปกติของเธอเป็นพระเจ้าของสงคราม