This thesis investigates whether ce

This thesis investigates whether certain practices improve the use of video-mediated
communication; specifically video-mediated gazing (the act of looking directly into the
camera) and face-to-face familiarisation prior to video-mediated meetings. This is done through comparisons of conditions where such practices are employed and control conditions. The successful adoption of these practices is assessed using a multi-level
approach: investigating the communicative process, participant perceptions and task
outcome. Participant perceptions are directed towards assessing the media, assessing other participants using the media, perceptions of task performance and communicative success, and perceptions of social co-presence. In cases where task outcome is assessed, an objective measurement of performance is taken. Communicative process is assessed through investigating participants use of gazing behaviour and verbal aspects of process:
for example turn length, dialogue length and the numper of interruptions. Verbal aspects
of process are also measured using Conversational Games analysis, where the functions of participants' utterances are assessed. The results show that participants who gaze at the camera are perceived more favourably. Accompanying speech with video-mediated gazing also results in improved recall of information. Face-to-face familiarisation alters participant perceptions of others using the media and feelings of social co-presence. It is concluded that for certain applications
(specifically social tasks) and with an appropriate level of training (specifically with the use of video-mediated gazing) the use of such strategies benefits video-mediated communication.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิทยานิพนธ์นี้ตรวจสอบว่า การปฏิบัติบางอย่างปรับปรุงการใช้สื่อวิดีโอ การสื่อสาร โดยเฉพาะวิดีโอสื่อชม (การกระทำของการมองไป กล้อง) และ familiarisation คุยก่อนการประชุมวิดีโอสื่อ นี้จะกระทำผ่านการเปรียบเทียบเงื่อนไขที่ปฏิบัติเช่นมีการจ้างงาน และควบคุมเงื่อนไข ประเมินการยอมรับประสบความสำเร็จของการปฏิบัติเหล่านี้ใช้หลายระดับ วิธีการ: ตรวจสอบกระบวนการสื่อสาร การรับรู้ที่ผู้เรียน และงาน ผลที่ ผู้เรียนรับรู้มีโดยตรงต่อการประเมินสื่อ การประเมินผู้เข้าร่วมอื่น ๆ ที่ใช้สื่อ การรับรู้ของงานและความสำเร็จสื่อสาร และรับรู้ของสังคมร่วมปรากฏตัว ในกรณีที่มีประเมินผลงาน วัตถุประสงค์การวัดผลการดำเนินงานจะนำมา ประเมินกระบวนการสื่อสารผ่านการตรวจสอบพฤติกรรมจ้องใช้ร่วมและวาจาด้านกระบวนการ: ตัวอย่างเช่น เปิดความยาว ความยาวบทสนทนา และ numper ของการขัดจังหวะ ด้านวาจา กระบวนการยังวัดโดยใช้การวิเคราะห์เกมสนทนา ที่รับการประเมินการทำงานของ utterances ของผู้เข้าร่วม ผลแสดงว่า มีการรับรู้ผู้เข้าร่วมที่จ้องมองที่กล้องมากกว่าเกณฑ์ มาพร้อมกับคำพูดกับสื่อวิดีโอชมยังผลในการปรับปรุงเรียกคืนข้อมูล คุย familiarisation เปลี่ยนแปลงผู้เข้าร่วมรับรู้ของผู้อื่นโดยใช้สื่อและความรู้สึกของการอยู่ร่วมสังคม ก็สรุปได้ว่า สำหรับบางโปรแกรมประยุกต์ (โดยเฉพาะสังคมงาน) และระดับเหมาะสมของการฝึกอบรม (โดยเฉพาะกับการใช้สื่อวิดีโอชม) ด้วยการใช้กลยุทธ์ดังกล่าวประโยชน์สื่อวิดีโอการสื่อสาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิทยานิพนธ์นี้เป็นการปฏิบัติบางอย่างไม่ว่าจะปรับปรุงการใช้วิดีโอพึ่ง
การสื่อสาร โดยเฉพาะจ้อง (การกระทำของการมองตรงเข้าไปในวิดีโอพึ่ง
กล้อง) และใบหน้าเพื่อใบหน้าทำความคุ้นเคยก่อนที่จะมีการประชุมวิดีโอสื่อกลาง นี้จะกระทำผ่านการเปรียบเทียบเงื่อนไขที่การปฏิบัติดังกล่าวมีการจ้างงานและเงื่อนไขการควบคุม การยอมรับความสำเร็จของการปฏิบัติเหล่านี้จะมีการประเมินโดยใช้หลายระดับ
วิธีการ: การตรวจสอบขั้นตอนการสื่อสารการรับรู้ของผู้เข้าร่วมงานและ
ผล การรับรู้ของผู้เข้าร่วมโดยตรงต่อการประเมินสื่อการประเมินผู้เข้าร่วมอื่น ๆ โดยใช้สื่อการรับรู้ของการปฏิบัติงานและความสำเร็จของการสื่อสารและการรับรู้ของสังคมร่วมแสดงตน ในกรณีที่ผลงานจะมีการประเมินการวัดวัตถุประสงค์ของการปฏิบัติงานจะได้รับการ กระบวนการสื่อสารจะมีการประเมินผ่านการตรวจสอบผู้เข้าร่วมใช้จ้องพฤติกรรมและด้านวาจาของกระบวนการ:
เช่นเปิดยาวระยะเวลาในการสนทนาและการ numper ของการหยุดชะงัก ด้านวาจา
ของกระบวนการยังวัดโดยใช้การวิเคราะห์การสนทนาเกมส์ที่ฟังก์ชั่นของคำพูดของผู้เข้าร่วมจะได้รับการประเมิน ผลปรากฏว่าผู้เข้าร่วมที่จ้องมองที่กล้องมีการรับรู้มากขึ้นในเกณฑ์ดี คำพูดประกอบกับจ้องวิดีโอไกล่เกลี่ยยังส่งผลในการเรียกคืนข้อมูลที่ดีขึ้นของ ใบหน้าเพื่อใบหน้าคุ้นเคยเปลี่ยนแปลงการรับรู้ของผู้เข้าร่วมของผู้อื่นโดยใช้สื่อและความรู้สึกของสังคมร่วมแสดงตน มันเป็นข้อสรุปว่าสำหรับการใช้งานบางอย่าง
(งานเฉพาะทางสังคม) และในระดับที่เหมาะสมของการฝึกอบรม (โดยเฉพาะที่มีการใช้วิดีโอพึ่งจ้อง) การใช้กลยุทธ์ดังกล่าวเป็นประโยชน์ต่อการสื่อสารผ่านวิดีโอสื่อกลาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่า แนวทางปฏิบัติปรับปรุงการใช้งานวิดีโอ คนกลางการสื่อสาร โดยเฉพาะวิดีโอ ( พระราชบัญญัติ ) จ้องมองตรงเข้าไปกล้อง ) และแบบตัวต่อตัว familiarisation ก่อนการประชุมผ่านวิดีโอ . นี้จะกระทำผ่านการเปรียบเทียบเงื่อนไขที่การปฏิบัติเช่นเป็นลูกจ้างและเงื่อนไขควบคุม การยอมรับความสำเร็จของการปฏิบัติเหล่านี้จะประเมินการใช้หลายระดับวิธีการ : การตรวจสอบกระบวนการในการสื่อสาร การรับรู้ และเข้าร่วมงานผลลัพธ์ที่ได้ ผู้เข้าร่วมการรับรู้โดยตรงต่อการประเมินสื่อ การประเมินผู้เข้าร่วมอื่น ๆ การใช้สื่อ การรับรู้การปฏิบัติงานและความสำเร็จในการสื่อสาร และการรับรู้ของตนร่วมสังคม ในกรณีที่ผลงานประเมิน มีการวัดผลแล้ว การสื่อสารผ่านกระบวนการประเมินตรวจสอบผู้ใช้วาจาจ้องพฤติกรรมด้านกระบวนการ :ตัวอย่างเช่นความยาวเปิด ความยาวของบทสนทนาและ numper หยุดชะงัก ด้านวาจากระบวนการยังวัดโดยใช้ การวิเคราะห์เกมการสนทนา ซึ่งการทำงานของผู้เข้าร่วม " คำพูดจะประเมิน ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าผู้จ้องมองไปที่กล้องมีการรับรู้มากขึ้นในเกณฑ์ดี ประกอบกับการพูดกับวิดีโอโดยจ้องยังส่งผลในการปรับปรุงการเรียกคืนข้อมูล หน้า familiarisation ไปเข้าร่วมการรับรู้ของผู้อื่นโดยใช้สื่อและความรู้สึกของตนร่วมสังคม สรุปได้ว่า สำหรับการใช้งานบางอย่าง( งานเฉพาะสังคม ) และเป็นระดับที่เหมาะสมของการฝึกอบรม ( โดยเฉพาะ ด้วยการใช้วิดีโอ ( จ้อง ) ใช้เช่นกลยุทธ์ประโยชน์วิดีโอการสื่อสาร .