The independent significant predict

The independent significant prediction
of anxiety and depression scores by the
child's total Developmental Behavior Checklist
score became nonsignificant when mothers' selfefficacy
ratings were added to the regression equation.
Furthermore, mothers' self-efficacy ratings
made a significant independent contribution to
the prediction of Hospital Anxiety and Depression
Scale scores within these regression models.
There was no evidence for the mediational role of
self-efficacy in the analyses of fathers' anxiety and
depression (Tables 4 and 5).
Within the analyses of mothers' anxiety and
depression, there was no evidence for the role of
self-efficacy as a moderator variable. The interaction
term between Developmental Behavior
Checklist scores and self-efficacy ratings did not
make a significant contribution to the prediction
of Hospital Anxiety and Depression Scale scores
after accounting for the main effects of these variables.
However, although there was similarly no
evidence for a moderating role of self-efficacy in
the analysis of fathers' depression, there was evidence
that self-efficacy moderated the effect of
child behavior problems on fathers' anxiety. Specifically,
the interaction term in Table 5 was significant
at Step 4 of the hierarchical regression
and accounted for a significant change in R2.
In order to explore the nature of this interaction
effect, we derived a data plot based on the
guidelines developed by Aiken and West (1991).
Figure 1 shows predicted values (i.e., derived from
the regression equation) for fathers' anxiety scores
at low (one SD below the mean) and high (one
SD above the mean) values of their child's total
Developmental Behavior Checklist score for each

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การคาดเดาอย่างมีนัยสำคัญขึ้นอยู่กับของคะแนนความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าโดยการเด็กรวมพัฒนาลักษณะการทำงานรายการตรวจสอบคะแนนกลายเป็น nonsignificant เมื่อ selfefficacy ของมารดามีเพิ่มอันดับการสมการถดถอยนอกจากนี้ จัดอันดับประสิทธิภาพตนเองของมารดาทำสำคัญอิสระร่วมคำทำนายของโรงพยาบาลความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าระดับคะแนนภายในแบบจำลองถดถอยนี้มีหลักฐานไม่สำหรับบทบาทของ mediationalตนเองประสิทธิภาพในการวิเคราะห์ของความวิตกกังวลของบิดา และภาวะซึมเศร้า (ตาราง 4 และ 5)ภายในการวิเคราะห์ของความวิตกกังวลของมารดา และภาวะซึมเศร้า มีไม่มีหลักฐานสำหรับบทบาทของตนเองประสิทธิภาพเป็นตัวแปรผู้ดูแล การโต้ตอบระยะระหว่างการทำงานพัฒนาตรวจสอบคะแนนและการจัดอันดับประสิทธิภาพตนเองไม่ทำให้ส่วนสำคัญกับคำทำนายของโรงพยาบาลความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าระดับคะแนนหลังจากที่ลงบัญชีสำหรับผลกระทบหลักของตัวแปรเหล่านี้อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่มีในทำนองเดียวกันหลักฐานสำหรับบทบาทของตนเองประสิทธิภาพใน moderatingการวิเคราะห์ของพ่อที่เป็นโรคซึมเศร้า มีหลักฐานประสิทธิภาพด้วยตนเองที่มีควบคุมผลของการปัญหาพฤติกรรมเด็กในความวิตกกังวลของบิดา โดยเฉพาะคำโต้ตอบในตาราง 5 เป็นสำคัญใน 4 ขั้นตอนของการถดถอยแบบลำดับชั้นและลงบัญชีสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญใน R2ออกแบบลักษณะของการโต้ตอบนี้ผล เราได้รับการลงจุดข้อมูลตามแนวทางพัฒนา โดย Aiken และตะวันตก (1991)รูปที่ 1 แสดงค่าคาดการณ์ (เช่น มาสมการการถดถอย) สำหรับคะแนนความวิตกกังวลของบิดาที่ต่ำ (SD หนึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ย) และสูง (หนึ่งผลรวมของค่า SD สูงกว่าค่าเฉลี่ย) ของลูกคะแนนตรวจสอบลักษณะการทำงานพัฒนาแต่ละ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทำนายอย่างมีนัยสำคัญที่เป็นอิสระของความวิตกกังวลและคะแนนภาวะซึมเศร้าโดยพฤติกรรมการพัฒนาการรวมของเด็กตรวจสอบคะแนนกลายเป็นนัยสำคัญเมื่อแม่รู้ความสามารถให้คะแนนถูกเพิ่มเข้าไปในสมการถดถอย. นอกจากนี้คุณแม่ 'การจัดอันดับสมรรถนะตนเองทำผลงานที่เป็นอิสระที่สำคัญในการคาดการณ์ของโรงพยาบาลความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าคะแนนสเกลที่อยู่ในรูปแบบการถดถอยเหล่านี้. มีหลักฐานสำหรับบทบาท mediational ของตนเองประสิทธิภาพในการวิเคราะห์ของบรรพบุรุษความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า (ตารางที่ 4 และ 5). ภายในการวิเคราะห์ของมารดา 'ความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าไม่มีหลักฐานสำหรับบทบาทของการรับรู้ความสามารถตนเองเป็นตัวแปรผู้ดูแล ปฏิสัมพันธ์ยาวระหว่างพฤติกรรมการพัฒนาการคะแนนตรวจสอบและการให้คะแนนการรับรู้ความสามารถตนเองไม่ได้ให้ความสำคัญในการทำนายของความวิตกกังวลโรงพยาบาลและภาวะซึมเศร้าคะแนนขนาดหลังจากการบัญชีสำหรับผลกระทบหลักของตัวแปรเหล่านี้. อย่างไรก็ตามแม้จะมีทำนองเดียวกันไม่มีหลักฐานการดูแลบทบาทของการรับรู้ความสามารถของตนเองในการวิเคราะห์ของบรรพบุรุษ'ซึมเศร้ามีหลักฐานว่าตนเองประสิทธิภาพการตรวจสอบผลกระทบของปัญหาพฤติกรรมของเด็กในบรรพบุรุษความวิตกกังวล โดยเฉพาะในระยะการทำงานร่วมกันในตารางที่ 5 อย่างมีนัยสำคัญในขั้นตอนที่4 ของการถดถอยแบบลำดับชั้นและคิดเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในR2. เพื่อสำรวจลักษณะของการปฏิสัมพันธ์นี้ผลที่เราได้รับมาพล็อตข้อมูลที่อยู่บนพื้นฐานของแนวทางการพัฒนาโดยไอเคนและเวสต์ (1991). รูปที่ 1 แสดงให้เห็นว่าการคาดการณ์ค่า (เช่นมาจากสมการถดถอย) สำหรับบรรพบุรุษคะแนนความวิตกกังวลที่ต่ำ (หนึ่ง SD ด้านล่างค่าเฉลี่ย) และสูง (หนึ่ง SD เหนือค่าเฉลี่ย) ค่านิยมของเด็กของพวกเขารวมตรวจสอบพฤติกรรมพัฒนาการคะแนนสำหรับแต่ละ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อิสระที่สําคัญการทำนายของความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า โดยคะแนน

เด็กพัฒนาการพฤติกรรมทั้งหมดตรวจสอบคะแนนก็ไม่มี เมื่อเรตติ้ง

' selfefficacy มารดาถูกสมการถดถอย .
มารดา ' เรตติ้ง
อย่างอิสระให้ตนเองมีส่วนร่วม
ทำนายความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า
โรงพยาบาลระดับคะแนนภายในการถดถอยเหล่านี้ .
ไม่มีหลักฐานสำหรับบทบาทของตนเองใน mediational
การวิเคราะห์ความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าบรรพบุรุษ '
( ตารางที่ 4 และ 5 ) .
ในการวิเคราะห์ของความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าของมารดา
ไม่มีหลักฐานในบทบาทของตนเองเป็นผู้ดูแล
ตัวแปร ปฏิสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมพัฒนาการ

เทอมตรวจสอบคะแนน และคะแนนการรับรู้ความสามารถของตนเองไม่ได้
ให้ส่วนสําคัญเพื่อการทำนายของความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าระดับโรงพยาบาล

หลังจากคะแนนบัญชีสำหรับผลกระทบหลักของตัวแปรเหล่านี้ .
แต่ถึงแม้ว่ามี เหมือนกับไม่มี
หลักฐานสําหรับควบคุมบทบาทของตนเองใน
การวิเคราะห์ของบรรพบุรุษของภาวะซึมเศร้ามีหลักฐาน
ว่า การรับรู้ความสามารถของตนเอง เนื่องจากผลของ
เด็ก ปัญหาพฤติกรรมต่อความวิตกกังวลของพ่อ . โดย
ปฏิสัมพันธ์ในระยะในตารางที่ 5 อย่างมีนัยสำคัญ ในขั้นที่ 4 ของ

การลำดับชั้นและคิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญใน R2
เพื่อสำรวจธรรมชาติของการมีปฏิสัมพันธ์ผล เราได้มาเป็นข้อมูลที่พล็อตบนพื้นฐานแนวทางพัฒนาโดย ไอเคนและตะวันตก

รูปที่ 1 ( 2534 ) แสดงให้เห็นว่าค่าพยากรณ์ที่ได้จาก
( เช่นสมการถดถอย ) บรรพบุรุษของคะแนนความวิตกกังวล
ต่ำ ( SD ข้างล่างหมายถึง ) และสูง (
SD ข้างบนหมายถึง ) ค่าของเด็กของพวกเขารวมการตรวจสอบคะแนนของแต่ละพฤติกรรม