There were sixty-six boarders at th

There were sixty-six boarders at the school. Each child was given a number. We each had our own space in an enormous cupboard in the dining room. Each boarder kept food sent the from home in her space. Everyone could see the amount of food a girl received. It was a measure of the love your family had for you. During my years at the school, my space was always empty. Eggs were special. They were brought from home and kept in the kitchen. Each boarder painted her number on the outside of the egg. For breakfast we all had bread, butter and jam. Mother Mary then brought in a big container full of hot, freshly boiled eggs. She picked up the eggs one by one and placed them in egg cups, reading out the numbers. You walked up to her when you heard your number and collected your egg

If your number was called by Mother Mary, it meant that someone from home loved you enough to bring you eggs for he your breakfast. The breakfast egg, more than anything, separated us into two groups: loved ones and the unloved ones. I, of the ry ourse, was eggless during the whole of my stay at Sacred Heart. We had lessons from eight in the morning to midday, and from one-thirty to three-thirty Tea was served in the dining room at four This was the hour when the difference between the haves and the have-nots really showed. As well as the usual bread, butter and jam, out came the chocolates, cakes and fruit that had been brought in during Sunday visiting hours On birthdays, the birthday girl was allowed to wear a pretty dress instead of school uniform. She stood next to Mother Mary behind an enormous birthday cake. We sang 'Happy Birthday' The cake was cut up and the birthday girl went around the room, giving out her cake. She then opened her presents in front of everyone.

I always went into tea a little late, ate my bread, butter and jam as fast as possible, and ran out of the room. I knew there would never be a birthday celebration for me. I would never be able to give anyone a piece of my cake. My friend Mary Suen and I did not speak to each other about this, but I often found some good things from her laid out on my plate: a few sweets or a piece of fruit. Mary was not very clever at her lessons, and often had to ask me for help, but in other ways she was as wise as someone much from an unhappy family. After tea there was an hour of free time. I usually visited the library. This was magic for me. There were books on every subject under the sun. When the library closed, I came out with my arms full of books Once I helped Mary solve a mathematical problem, and my

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีหกหกนักเรียนประจำที่โรงเรียน เด็กแต่ละคนได้รับหมายเลข เราละมีพื้นที่ของเราเองในตู้มีขนาดใหญ่ห้องอาหาร พึงละเก็บอาหารที่ส่งที่จากบ้านในพื้นที่ของเธอ ทุกคนสามารถดูจำนวนอาหารที่ผู้หญิงได้รับ การวัดความรักที่ครอบครัวของคุณมีคุณได้ ในช่วงปีที่โรงเรียนของฉัน ของฉันพื้นที่ถูกเสมอว่าง ไข่พิเศษได้ พวกเขาถูกนำมาจากบ้าน และเก็บไว้ในห้องครัว พึงละทาสีเลขของเธอที่ด้านนอกของไข่ สำหรับอาหารเช้าเรามีขนมปัง เนย และแยม แม่มารีแล้วนำในภาชนะขนาดใหญ่เต็มไปด้วยความร้อน สดต้มไข่ เธอรับไข่หนึ่ง และวางไว้ในถ้วยไข่ อ่านเลข คุณเดินขึ้นเธอเมื่อคุณได้ยินหมายเลขของคุณ และเก็บไข่ของคุณถ้าหมายเลขของคุณถูกเรียก โดยแม่ Mary หมายถึง ว่า คนจากบ้านรักคุณพอที่จะนำคุณไข่เขาสำหรับอาหารเช้า อาหารเช้าไข่ มากกว่า อะไรแยกเราเป็น 2 กลุ่ม: คนรักและคนที่ unloved ของ ourse ลอง ผม eggless ระหว่างทั้งหฤทัย เรามีบทเรียนจากแปดในตอนเช้ากับกลางวัน และจากหนึ่งสามสิบถึงสามสิบสามชาถูกเสิร์ฟในห้องอาหารที่สี่นี้เป็นชั่วโมงเมื่อความแตกต่างระหว่างการ haves และ have-nots จริง ๆ แสดงให้เห็นว่า ปกติขนมปัง เนย และแยม ออกมาช็อคโกแลต เค้ก และผลไม้ที่ได้รับมาในระหว่างชั่วโมงการเยี่ยมชมวันอาทิตย์ในวันเกิด สาววันเกิดได้รับอนุญาตให้สวมใส่เครื่องแต่งกายสวยแทนเครื่องแบบนักเรียน เธอยืนข้างแม่มารีหลังมีเค้กวันเกิดขนาดใหญ่ เราสร้าง 'สุข' เค้กถูกตัดค่า และสาววันเกิดไปรอบ ๆ ห้องพัก ให้เค้กของเธอ จากนั้นเธอเปิดเธอแสดงด้านหน้าของทุกคนฉันเสมอไปเป็นชาเล็กน้อยสาย กินของฉันขนมปัง เนย และแยมเป็นอย่างรวดเร็วที่สุด และวิ่งออกไปนอกห้อง รู้ว่า จะไม่มีการฉลองวันเกิดฉัน ฉันจะไม่สามารถให้ใครชิ้นเค้กของฉัน เพื่อนออยซึนมารีย์และฉันไม่ได้พูดกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่มักจะพบสิ่งที่ดีจากเธอวางบนจานของฉัน: ขนมกี่หรือชิ้นส่วนของผลไม้ แมรี่ไม่ฉลาดที่บทของเธอ และมักจะมีไหว้ฉัน แต่ในวิธีอื่นๆ เธอเป็นฉลาดเป็นคนจากครอบครัวไม่มีความสุขมาก หลังจากชา มีชั่วโมงของเวลาว่าง ฉันมักจะเยี่ยมชมรี นี่คือมหัศจรรย์สำหรับฉัน ยังมีหนังสือในทุกเรื่องภายใต้ดวงอาทิตย์ เมื่อรีปิด ฉันออกมา มีแขนเต็มไปด้วยหนังสือเมื่อผมช่วยแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ แมรี่ และของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีผู้โดยสารหกสิบหกที่โรงเรียนได้ เด็กแต่ละคนได้รับจำนวน เราแต่ละคนมีพื้นที่ของเราเองในตู้อย่างมากในห้องรับประทานอาหาร นักเรียนแต่ละอาหารเก็บไว้ส่งจากบ้านในพื้นที่ของเธอ ทุกคนจะได้เห็นปริมาณอาหารที่หญิงสาวคนหนึ่งที่ได้รับ มันเป็นตัวชี้วัดของความรักในครอบครัวของคุณมีสำหรับคุณ ในช่วงปีที่โรงเรียนพื้นที่ว่างเปล่าของฉันเสมอ ไข่เป็นพิเศษ พวกเขาถูกนำมาจากบ้านและเก็บไว้ในห้องครัว นักเรียนแต่ละคนวาดหมายเลขของเธอที่ด้านนอกของไข่ สำหรับอาหารเช้าเราทุกคนมีขนมปังเนยและแยม แม่แมรี่แล้วนำมาในภาชนะขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยความร้อนไข่ต้มสด เธอหยิบขึ้นมาไข่หนึ่งโดยหนึ่งและวางไว้ในถ้วยไข่, การอ่านตัวเลขที่ออกมา คุณเดินขึ้นไปของเธอเมื่อคุณได้ยินจำนวนของคุณและเก็บรวบรวมไข่ของคุณหากหมายเลขของคุณถูกเรียกโดยแม่แมรี่ก็หมายความว่าใครบางคนจากบ้านรักเธอมากพอที่จะนำคุณไข่สำหรับอาหารเช้าของคุณเขา ไข่อาหารเช้า, มากกว่าอะไรเราแยกออกเป็นสองกลุ่มคือกลุ่มคนที่รักและคนที่ไม่มีใครรัก ผมของ ourse Ry ก็ Eggless ระหว่างทั้งในการเข้าพักของฉันที่หัวใจศักดิ์สิทธิ์ เรามีบทเรียนจากแปดในตอนเช้าเที่ยงและ 1-30 จะชา 3-30 ได้รับการบริการในห้องอาหารที่สี่นี้เป็นชั่วโมงเมื่อความแตกต่างระหว่างประการที่จำเป็นและมี nots จริงๆแสดงให้เห็นว่า เช่นเดียวกับขนมปังปกติเนยและแยมออกมาช็อคโกแลตเค้กและผลไม้ที่ได้รับมาในระหว่างการเยี่ยมชมอาทิตย์ชั่วโมงในวันเกิด, วันเกิดของหญิงสาวได้รับอนุญาตให้สวมใส่ชุดสวยแทนเครื่องแบบนักเรียน เธอยืนอยู่ถัดจากพระแม่มารีที่อยู่เบื้องหลังเค้กวันเกิดมหาศาล เราร้องเพลง 'สุขสันต์วันเกิด' เค้กถูกตัดขึ้นและสาววันเกิดไปรอบ ๆ ห้องให้ออกเค้กของเธอ จากนั้นเธอก็เปิดของขวัญของเธอในด้านหน้าของทุกคน. ฉันมักจะเดินเข้าไปในชาปลายเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉันกินขนมปังเนยและแยมเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้และวิ่งออกไปจากห้อง ผมรู้ว่ามีจะไม่ฉลองวันเกิดสำหรับฉัน ฉันจะไม่สามารถที่จะให้ทุกคนชิ้นส่วนของเค้กของฉัน เพื่อนของฉันแมรี่ซุนและฉันไม่ได้พูดคุยกับแต่ละอื่น ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ฉันมักจะพบบางสิ่งบางอย่างที่ดีจากเธอออกวางอยู่บนจานของฉัน: ขนมไม่กี่หรือชิ้นส่วนของผลไม้ แมรี่ไม่ได้ฉลาดมากในการเรียนของเธอและมักจะมีการถามเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ในวิธีการอื่น ๆ เธอเป็นคนฉลาดเป็นคนที่มากจากครอบครัวไม่มีความสุข หลังจากที่ชามีชั่วโมงของเวลาว่าง ฉันมักจะเข้าเยี่ยมชมห้องสมุด นี่คือความมหัศจรรย์สำหรับผม มีหนังสือเกี่ยวกับทุกเรื่องภายใต้ดวงอาทิตย์ เมื่อห้องสมุดปิดผมออกมาพร้อมกับแขนของฉันเต็มไปด้วยหนังสือเมื่อฉันแมรี่ช่วยแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีผู้โดยสารครูที่โรงเรียน เด็กแต่ละคนได้รับหมายเลข เราต่างมีพื้นที่ของตัวเองในตู้ใหญ่ในห้องทานอาหาร แต่ละคนเก็บอาหารที่ส่งจากบ้านในพื้นที่ของเธอ ทุกคนจะได้เห็นปริมาณอาหารที่เด็กได้รับ มันเป็นวัดของความรักที่ครอบครัวมีให้ ในระหว่างปีของฉันที่โรงเรียน พื้นที่ของฉันก็ว่างเปล่า ไข่พิเศษมันถูกนำมาจากบ้านและเก็บไว้ในครัว แต่ละคนวาดเบอร์บนด้านนอกของไข่ อาหารเช้าสำหรับเราทุกคน มีขนมปัง เนยและแยม คุณแม่แมรี่แล้วเอาในคอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่เต็มรูปแบบของร้อน สด ๆ ไข่ต้ม เธอหยิบไข่หนึ่งโดยหนึ่งและวางไว้ในถ้วยไข่ อ่านค่าตัวเลข คุณเดินเข้าไปหาเธอ เมื่อเธอได้ยินหมายเลขของคุณและเก็บ

ของคุณไข่หากหมายเลขของคุณถูกเรียกโดยแม่ของแมรี่ มันหมายถึงว่าใครบางคนจากบ้านรักลูกมากพอที่จะพาคุณไข่เขาอาหารเช้าของคุณ อาหารเช้าไข่มากกว่าอย่างอื่น แยกเราออกเป็น 2 กลุ่ม คือ คนที่คุณรัก และคนที่ขาดความรัก ผมของ ourse ry , Eggless ตลอดที่เข้าพักที่ศักดิ์สิทธิ์ . เรามีบทเรียนจากแปดในตอนเช้าถึงเที่ยงและจากสามสิบสามสามสิบชาถูกเสิร์ฟในห้องอาหารที่สี่นี้คือเวลาที่แตกต่างระหว่างคนรวยและมี nots จริงๆ " รวมทั้งขนมปังปกติ เนย และแยม ออก มา ช็อคโกแลต เค้ก และผลไม้ที่ถูกนำมาในวันอาทิตย์เวลาเยี่ยมในวันเกิดวันเกิดสาวได้รับอนุญาตให้สวมใส่ชุดสวยๆแทนเครื่องแบบโรงเรียน เธอยืนอยู่ข้างแม่แมรี่ หลังวันเกิดเค้กขนาดใหญ่ เราร้องเพลง ' สุขสันต์วันเกิด ' เค้กถูกตัดและวันเกิดสาวเดินไปรอบๆห้อง แจกเค้กของเธอ จากนั้นเธอก็เปิดของขวัญของเธอในด้านหน้าของทุกคน

ผมมักจะเข้าไปชาสายนิดหน่อย กินขนมปัง เนย แยม ให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้และวิ่งออกไปจากห้อง ผมรู้ว่ามันไม่มีวันฉลองวันเกิดให้ฉัน ผมจะไม่มีวันให้ใครได้ชิ้นเค้กของฉัน ผมและเพื่อนของฉันแมรี่ซืนไม่ได้พูดคุยกับแต่ละอื่น ๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ฉันมักจะเจอสิ่งดีๆจากเธอออกมาวางในจานของฉันไม่กี่ชิ้นของขนม หรือผลไม้ แมรี่ไม่ได้ฉลาดมากบทเรียนของเธอ และมักจะมีการขอให้ผมช่วยแต่ในวิธีการอื่น ๆ เธอมีความฉลาดเป็นคนที่มากจากครอบครัวที่ไม่มีความสุข หลังจากชามีชั่วโมงของเวลาว่าง ฉันมักจะเข้าเยี่ยมชมห้องสมุด นี่มันมหัศจรรย์สำหรับฉัน มีหนังสือทุกเรื่องภายใต้ดวงอาทิตย์ เมื่อห้องสมุดปิด ผมออกมาด้วยแขนที่เต็มไปด้วยหนังสือของฉันเมื่อฉันช่วยแมรี่ แก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ และของฉัน