Recently, Gracia et. al. (2005) and

Recently, Gracia et. al. (2005) and Uchida et. al. (2007) proposed a combined mode and route choice network
equilibrium model which consider “common lines problem” is passengers’ assignment model.
All of the combined equilibrium models mentioned above are based on trip-based approach, in which travellers
are assigned in the trip unit. Therefore, even if a person travel more than two trips in a day (which is not a rare case
in reality), their trips (in short, trip-chain) is divided into a single trip and treat as if different persons travel each of
the trip. This assumption might cause underestimate the effect of the improvement of the public transportation
service since a traveller who chooses an automobile might shift to the public transportation regarding to a part of
their trip-chain but they are allowed to stick to an automobile regarding to the rest of their trip-chain. (In reality,
travellers would change their trip modes regarding to whole of their trip-chain.) To overcome this problem,
Maruyama et. al. (2005) proposed a trip-chain based network equilibrium model and they further evaluate the areabased
cordon pricing scheme using their proposed model. (Maruyama et. al. (2006)) One of the features of their
model is that it is a simple extension of the traditional equilibrium model and it can applied to the traditional
solution algorithm.
Based on these backgrounds, this paper proposes a trip-chain based mode and route choice network equilibrium
model which considers “common lines problem” in a transit assignment. The expression of trip-chain in a network
follows Maruyama et. al. (2005). The rest of the paper structure is as following; Section 2 formulates the proposed
model and Section 3 shows the solution algorithm of the proposed model. Then, Section 4 illustrates a case study for
a simple network and finally, Section 5 summarise the paper.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อเร็ว ๆ นี้และกราเซีย อัล (2005) และจิดะและ อัล (2007) ที่นำเสนอโหมดรวมกันและเส้นทางเครือข่ายทางเลือก
รูปแบบสมดุลซึ่งพิจารณา "บรรทัดที่พบปัญหา" เป็นรูปแบบที่ได้รับมอบหมายของผู้โดยสาร.
ทุกรูปแบบสมดุลรวมกันดังกล่าวข้างต้นจะขึ้นอยู่กับวิธีการเดินทางตามที่นักท่องเที่ยว
ที่ได้รับมอบหมายในการเดินทาง หน่วย ดังนั้นแม้ว่าคนเดินทางมากกว่าสองทริปในวันที่ (ซึ่งไม่ได้เป็นกรณีที่หายาก
ในความเป็นจริง) เดินทางของพวกเขา (ในระยะสั้นการเดินทางโซ่) แบ่งออกเป็นเที่ยวเดียวและรักษาเช่นถ้าคนที่แตกต่างกันของแต่ละคนเดินทาง
การเดินทาง สมมติฐานนี้อาจก่อให้เกิดความประมาทผลกระทบของการปรับปรุงระบบขนส่งสาธารณะ
ให้บริการตั้งแต่นักท่องเที่ยวที่เลือกรถยนต์ที่อาจจะเปลี่ยนไปใช้ระบบขนส่งสาธารณะเกี่ยวกับส่วนหนึ่งของ
ห่วงโซ่การเดินทางของพวกเขา แต่พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้ติดรถยนต์เกี่ยวกับส่วนที่เหลือ ของการเดินทางของห่วงโซ่ของพวกเขา (ในความเป็นจริง
นักเดินทางจะเปลี่ยนโหมดการเดินทางของพวกเขาเกี่ยวกับการเดินทางทั้งห่วงโซ่ของพวกเขา.) ที่จะเอาชนะปัญหานี้
มารุยามะเอ อัล (2005) ได้เสนอรูปแบบสมดุลเครือข่ายห่วงโซ่การเดินทางและพวกเขาประเมิน areabased
โครงการการกำหนดราคาวงล้อมโดยใช้การนำเสนอรูปแบบของพวกเขา (Maruyama et. al. (2006)) หนึ่งในคุณสมบัติของ
รูปแบบก็คือว่ามันเป็นส่วนขยายที่เรียบง่ายของรูปแบบสมดุลแบบดั้งเดิมและสามารถนำไปใช้กับแบบดั้งเดิม
ขั้นตอนวิธีการแก้ปัญหา.
จากภูมิหลังเหล่านี้บทความนี้เสนอ trip- ห่วงโซ่โหมดและเครือข่ายเส้นทางสมดุลทางเลือก
รูปแบบที่จะพิจารณา "บรรทัดที่พบปัญหา" ในการขนส่งที่ได้รับมอบหมาย การแสดงออกของการเดินทางของห่วงโซ่ในเครือข่าย
ต่อไปนี้มารุยามะเอ อัล (2005) ส่วนที่เหลือของโครงสร้างกระดาษเป็นดังต่อไปนี้ ส่วนที่ 2 หลักเกณฑ์ที่นำเสนอ
รูปแบบและส่วนที่ 3 แสดงให้เห็นถึงขั้นตอนวิธีการแก้ปัญหาของการนำเสนอรูปแบบ จากนั้นส่วนที่ 4 แสดงให้เห็นถึงกรณีศึกษา
เครือข่ายที่เรียบง่ายและในที่สุดส่วนที่ 5 สรุปกระดาษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อเร็วๆ นี้ กราเซีย et al . ( 2005 ) และ อูชิดะ et al . ( 2007 ) เสนอโหมดรวมและเลือกเส้นทางเครือข่าย
สมดุลแบบพิจารณา " สายสามัญปัญหา " ของผู้โดยสาร กำหนดรูปแบบ ทั้งหมดของแบบจำลองสมดุล
รวมที่กล่าวถึงข้างต้นจะขึ้นอยู่กับวิธีการที่ใช้เดินทาง ซึ่งนักเดินทาง
ได้รับมอบหมายในหน่วยการเดินทาง ดังนั้นแม้ว่าคนเดินทางมากขึ้นกว่าสองทริปในวันนี้ ( ซึ่งไม่ใช่
กรณีหายากในความเป็นจริง ) , การเดินทางของพวกเขา ( ในระยะสั้นการเดินทางโซ่ ) แบ่งเป็นทริปเดียว และถือว่าเป็นถ้าคนต่างเดินทางแต่ละ
การเดินทาง สมมติฐานนี้อาจทำให้ประมาทผลกระทบของการปรับปรุงการขนส่งสาธารณะ
บริการตั้งแต่นักเดินทางที่เลือกรถยนต์อาจจะเปลี่ยนกับการขนส่งสาธารณะในส่วนของ
การเดินทางโซ่ แต่พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้ติดรถยนต์เกี่ยวกับส่วนที่เหลือของการเดินทางของห่วงโซ่ ( ในความเป็นจริง
นักเดินทางจะเปลี่ยนโหมดการเดินทางของพวกเขาเกี่ยวกับทั้งหมดของการเดินทางของพวกเขาโซ่ ) เพื่อเอาชนะปัญหานี้
มารุ et al .( 2005 ) ที่เสนอการเดินทางโซ่แบบจำลองสมดุลเครือข่ายตามพวกเขาต่อไป ประเมิน areabased
Cordon ราคาโครงการของพวกเขาโดยใช้แบบจำลอง ( มารุ et al . ( 2006 ) หนึ่งในคุณสมบัติของรุ่นของพวกเขา
คือว่ามันเป็นส่วนขยายที่ง่ายของแบบจำลองสมดุลแบบดั้งเดิมและสามารถประยุกต์ขั้นตอนวิธีการแก้ปัญหาแบบดั้งเดิม
.
ขึ้นอยู่กับพื้นหลังเหล่านี้บทความนี้เสนอทริปโซ่โหมดและการเลือกเส้นทางแบบเครือข่าย ซึ่งพิจารณาสมดุล
" เส้นทั่วไปปัญหาในการขนส่งการมอบหมายงานตาม การแสดงออกของการเดินทางโซ่ในเครือข่าย
ดังนี้ มารุยาม่า et al . ( 2005 ) ส่วนที่เหลือของโครงสร้างกระดาษ ดังนี้ ส่วนที่ 1 นำเสนอรูปแบบและ PayPal
ส่วนที่ 3 แสดงโซลูชั่นขั้นตอนวิธีของแบบจำลอง จากนั้นส่วนที่ 4 แสดงกรณีศึกษา
เครือข่ายได้ง่าย และสุดท้ายส่วนที่ 5 สรุปกระดาษ