The Lerner diagram (Lerner, 1952) i

The Lerner diagram (Lerner, 1952) is mainly used as a tool for relating goods prices and
factor prices in a two-good, two-factor, Heckscher–Ohlin (HO) trade model, but it can
also be used for other purposes (Deardorff, 2002). In a seminal paper, Findlay and Grubert
(1959) have utilized the Lerner diagram to study the effects of growth on factor proportions
and the pattern of trade. Their paper models growth as exogenous technological change, as
in the Solow model. Findlay and Grubert (1959) is still a standard reference for work on
trade and growth. What appears to have been neglected in the subsequent literature is that,
according to the Solow model, steady-state differences in factor intensities entirely reflect
differences in technology, i.e. differences between production functions and not differences
along a production function. In many contributions to the trade literature, factor intensities
are treated as being independent of technology differences. Such a modelling strategy implies
a Hicks-neutral concept of technology differences, whereas the Solow model implies a
Harrod-neutral concept of technology differences.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนใหญ่มีใช้ Lerner ไดอะแกรม (Lerner, 1952) เป็นเครื่องมือสำหรับราคาสินค้าที่เกี่ยวข้อง และราคาคูณสองดี คูณ 2, Heckscher – Ohlin (โฮจิมินห์) ค้าแบบ แต่สามารถยัง สามารถใช้สำหรับวัตถุประสงค์อื่น (Deardorff, 2002) ในกระดาษบรรลุถึง Findlay และ Grubert(1959) มีใช้ Lerner ไดอะแกรมเพื่อศึกษาผลของการเจริญเติบโตในสัดส่วนปัจจัยและรูปแบบการค้า กระดาษของพวกเขารุ่นเติบโตเป็นการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีบ่อย เป็นในแบบจำลองของ Solow Findlay และ Grubert (1959) ยังคงเป็นข้อมูลอ้างอิงมาตรฐานสำหรับการทำงานบนทางการค้าและการเจริญเติบโต สิ่งที่ดูเหมือนจะมีที่ไม่มีกิจกรรมในเอกสารประกอบการต่อว่าตามแบบจำลองของ Solow ท่อนความแตกต่างในปัจจัยปลดปล่อยก๊าซทั้งหมดสะท้อนให้เห็นถึงความแตกต่างในเทคโนโลยี เช่นความแตกต่างระหว่างฟังก์ชันการผลิตไม่แตกต่างพร้อมฟังก์ชันการผลิต ในผลงานในเอกสารประกอบการค้า ปัจจัยปลดปล่อยก๊าซจะถือว่าเป็นอิสระของความแตกต่างของเทคโนโลยี หมายถึงกลยุทธ์สร้างแบบจำลองHicks กลางแนวคิดของเทคโนโลยีส่วนต่าง ในขณะที่แบบจำลองของ Solow หมายถึงการแนวคิดเป็นกลาง Harrod ของความแตกต่างของเทคโนโลยี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แผนภาพเลิร์นเนอ (Lerner, 1952) ส่วนใหญ่จะใช้เป็นเครื่องมือในราคาที่เกี่ยวข้องกับสินค้าและ
ราคาเป็นปัจจัยในสองที่ดีสองปัจจัย, Heckscher-โอห์ลิน (HO) รูปแบบการค้า แต่ก็สามารถ
ยังถูกนำมาใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ ( Deardorff, 2002) ในกระดาษอสุจิ, ฟินด์และ Grubert
(1959) ได้ใช้แผนภาพเลิร์นเนอเพื่อศึกษาผลของการเจริญเติบโตในสัดส่วนที่ปัจจัย
และรูปแบบของการค้า โมเดลกระดาษของพวกเขาเจริญเติบโตการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีจากภายนอกเช่น
ในรูปแบบโซโลว์ ฟินด์และ Grubert (1959) ยังคงเป็นมาตรฐานอ้างอิงสำหรับการทำงานใน
การค้าและการเจริญเติบโต สิ่งที่ดูเหมือนจะได้รับการละเลยในวรรณคดีที่ตามมาก็คือว่า
เป็นไปตามรูปแบบโซโลว์แตกต่างมั่นคงของรัฐในความเข้มปัจจัยทั้งหมดสะท้อนให้เห็นถึง
ความแตกต่างในเทคโนโลยีที่แตกต่างกันเช่นระหว่างฟังก์ชั่นการผลิตและไม่แตกต่างกัน
ไปตามฟังก์ชั่นการผลิต ในการมีส่วนร่วมหลายวรรณกรรมค้าเข้มปัจจัยที่
ได้รับการปฏิบัติในฐานะที่เป็นอิสระจากความแตกต่างของเทคโนโลยี กลยุทธ์ดังกล่าวหมายถึงการสร้างแบบจำลอง
แนวคิดฮิกส์เป็นกลางของความแตกต่างด้านเทคโนโลยีในขณะที่รูปแบบโซโลว์หมายถึง
แนวคิด Harrod เป็นกลางของความแตกต่างด้านเทคโนโลยี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แผนภาพ เลิร์นเนอร์ ( เลิร์นเนอร์ , 1952 ) ส่วนใหญ่จะใช้เป็นเครื่องมือที่เกี่ยวกับสินค้า ราคา และปัจจัยใน 2
ราคาดี สองด้าน – Heckscher โอลิน ( โฮ ) รูปแบบการค้า แต่มันสามารถ
ยังสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ ( เดียร์ดอร์ฟ , 2002 ) ใน รายงานการสัมมนาและฟินเลย์ , grubert
( 1959 ) ใช้แผนภาพ เลิร์นเนอร์ เพื่อศึกษาผลของปัจจัยการเจริญเติบโตในสัดส่วน
และรูปแบบของการค้ารุ่นกระดาษของการเจริญเติบโตเป็นเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงภายนอกเช่น
ในรูปแบบโซโลว์ . ฟินด์เลย์ และ grubert ( 1959 ) ยังคงเป็นมาตรฐานอ้างอิงสำหรับงาน
การค้าและการเจริญเติบโต สิ่งที่ดูเหมือนจะถูกละเลยในวรรณคดี ที่ตามมาคือ
ตามรูปแบบโซโลว์ ความแตกต่างในความเข้มคงที่ปัจจัยทั้งหมดสะท้อน
ความแตกต่างในเทคโนโลยีเช่นความแตกต่างระหว่างฟังก์ชั่นการผลิต และไม่แตกต่างกัน
พร้อมฟังก์ชันการผลิต . ในหลายผลงานวรรณคดี การค้า ปัจจัยความเข้ม
ถือว่าเป็นอิสระของความแตกต่างของเทคโนโลยี เช่นการสร้างแบบจำลองกลยุทธ์บาง : ฮิกส์เป็นกลางแนวคิดของความแตกต่างเทคโนโลยี ในขณะที่รูปแบบโซโลว์บาง
แฮร์รอดส์เป็นกลางแนวคิดของความแตกต่างของเทคโนโลยี