Green logisticsThe first clear “gre

Green logistics
The first clear “green” concept appeared in the seventies of the twentieth century, when relationships between
economic development, the development of social relationships, environment and natural resources was noticed and
defined. The expression of these demands was primarily the Declaration of the United Nations Conference on the
Human Environment adopted on 16 June 1972 in Stockholm, Sweden, (1st United Nations Conference 1972). As
a result, work was undertaken to define so-called sustainable development in the political, ecological, economic and
social context, and the concept of “sustainable development” was defined as the right to meet the development
aspirations of the present generation without limiting the rights of future generations to meet their development
needs. Thus, the environment has been identified as the primary function of the state. The definition itself indicates
that economic and civilization development of the present generation should not be at the expense of non-renewable
resource depletion and environmental destruction for the sake of future generations, which also have the right to
their own development. Officially, however, the concept of sustainable development was adopted at the second
Earth Summit, which was held between 3-14 June 1992 in Rio de Janeiro, Brazil (www.un.org). During this summit,
two key documents were adopted: the Rio Declaration (Declaration on Environment and Development) - which was
the general philosophy of sustainable development and Agenda 21 (the Global Programme of Action), and a
document outlining the rules and mechanisms for the practical implementation of the assumptions of this concept
into practice. The mechanism of operation of this global concept comes down to achieve three main objectives:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โลจิสติกส์สีเขียวแนวคิดแรกล้าง "สีเขียว" ปรากฏในความของศตวรรษที่ยี่สิบ เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างพัฒนาเศรษฐกิจ การพัฒนาความสัมพันธ์ทางสังคม สิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติถูกสังเกต และกำหนด ค่าของความต้องการเหล่านี้ถูกหลักปฏิญญาของการประชุมสหประชาชาติในการสิ่งแวดล้อมมนุษย์นำมาใช้ใน 16 1972 มิถุนายนในสต็อกโฮล์ม สวีเดน, (1 ประชุมสหประชาชาติปี 1972) เป็นผล ถูก undertaken กำหนดเรียกว่าการพัฒนาที่ยั่งยืนในการเมือง เศรษฐกิจ นิเวศวิทยา และบริบททางสังคม และแนวคิดของ "การพัฒนาที่ยั่งยืน" ถูกกำหนดเป็นสิทธิที่จะตอบสนองการพัฒนาความปรารถนาของรุ่นปัจจุบันโดยไม่จำกัดสิทธิของอนุชนรุ่นหลังเพื่อตอบสนองการพัฒนาของพวกเขาความต้องการ ดังนั้น สภาพแวดล้อมที่มีการระบุเป็นฟังก์ชันหลักของรัฐ การกำหนดตัวบ่งชี้เศรษฐกิจที่พัฒนารุ่นปัจจุบันควรไม่ค่าใช้จ่ายไม่ใช่ทดแทนการลดลงของทรัพยากรและทำลายสิ่งแวดล้อมเพื่ออนุชนรุ่นหลัง ซึ่งยังมีสิทธิที่จะการพัฒนาตนเอง ทาง อย่างไร ตามแนวคิดของการพัฒนาที่ยั่งยืนหมายถึงที่ที่สองซัมมิทโลก ซึ่งจัดขึ้นระหว่าง 3-14 1992 มิถุนายนในริโอเดอจาเนโร บราซิล (ส่วน www.un.org) ในระหว่างนี้ซัมมิทเอกสารสำคัญทั้งสองถูกนำมาใช้: ปฏิญญาริโอ (ประกาศในสภาพแวดล้อมและการพัฒนา) - ซึ่งเป็นปรัชญาทั่วไปของการพัฒนาที่ยั่งยืนและวาระ 21 (ที่สากลหลักสูตรของการกระทำ), และเอกสารที่จัดเค้าร่างกฎและกลไกสำหรับผลของสมมติฐานของแนวคิดนี้สู่การปฏิบัติ กลไกของการทำงานของแนวคิดนี้ทั่วโลกลงมาเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์หลักสาม:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โลจิสติกสีเขียวครั้งแรกที่ชัดเจน "สีเขียว" แนวคิดที่ปรากฏในยุคของศตวรรษที่ยี่สิบเมื่อความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจและการพัฒนาของความสัมพันธ์ทางสังคมสภาพแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติเป็นสังเกตและกำหนด การแสดงออกของความต้องการเหล่านี้เป็นหลักประกาศการประชุมสหประชาชาติในสิ่งแวดล้อมมนุษย์ลูกบุญธรรมที่ 16 มิถุนายน 1972 ในกรุงสตอกโฮล์มประเทศสวีเดน (1 ประชุมสหประชาชาติ 1972) ในฐานะที่เป็นผลงานที่ได้ดำเนินการในการกำหนดการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่เรียกว่าในทางการเมืองในระบบนิเวศเศรษฐกิจและบริบททางสังคมและแนวคิดของ"การพัฒนาที่ยั่งยืน" ได้รับการกำหนดให้เป็นสิทธิที่จะตอบสนองการพัฒนาแรงบันดาลใจของคนรุ่นปัจจุบันโดยไม่จำกัด สิทธิของคนรุ่นอนาคตที่จะตอบสนองการพัฒนาของพวกเขาตอบสนองความต้องการ ดังนั้นสภาพแวดล้อมที่ได้รับการระบุว่าเป็นหน้าที่หลักของรัฐ นิยามตัวเองแสดงให้เห็นว่าการพัฒนาทางเศรษฐกิจและอารยธรรมของคนรุ่นปัจจุบันไม่ควรจะเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่ได้ทดแทนการสูญเสียทรัพยากรและการทำลายสิ่งแวดล้อมเพื่อประโยชน์ของคนรุ่นอนาคตซึ่งยังมีสิทธิที่จะพัฒนาตนเอง อย่างเป็นทางการ แต่แนวคิดของการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นลูกบุญธรรมที่สองประชุมสุดยอดโลกซึ่งจัดขึ้นระหว่าง03-14 มิถุนายนปี 1992 ในริโอเดอจาเนโรบราซิล (www.un.org) ในระหว่างการประชุมสุดยอดนี้สองเอกสารสำคัญถูกนำมาใช้: ปฏิญญาริโอ (ปฏิญญาว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา) - ซึ่งเป็นปรัชญาทั่วไปของการพัฒนาอย่างยั่งยืนและวาระที่21 (โครงการทั่วโลกของแอคชั่น) และเอกสารการสรุปกฎระเบียบและกลไกสำหรับการปฏิบัติจริงของสมมติฐานของแนวคิดนี้ไปสู่การปฏิบัติ กลไกของการดำเนินงานทั่วโลกของแนวคิดนี้มาลงเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์หลัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โลจิสติกส์สีเขียว
แรกชัดเจน " สีเขียว " แนวคิดที่ปรากฏในยุคของศตวรรษที่ยี่สิบ เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจ การพัฒนาทางสังคม สิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติ มีข้อสังเกตและ
ที่กําหนด การแสดงออกของความต้องการเหล่านี้เป็นหลักในการประชุมสหประชาชาติว่าด้วย
สิ่งแวดล้อมประกาศใช้ในวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ในสตอกโฮล์ม , สวีเดน 1 , การประชุมสหประชาชาติ 1972 ) โดย
เป็นผลงานมีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนด การพัฒนาที่ยั่งยืน เรียกว่าในทางการเมือง , นิเวศวิทยา , บริบททางสังคมเศรษฐกิจและ
และแนวคิดของ " การพัฒนาที่ยั่งยืน " คือนิยามที่เหมาะสมเพื่อตอบสนองการพัฒนา
แรงบันดาลใจของคนยุคปัจจุบัน โดยไม่ตัดสิทธิของคนรุ่นต่อไปเพื่อตอบสนองความต้องการการพัฒนา
. ดังนั้น สิ่งแวดล้อมได้รับการระบุว่าเป็นหน้าที่หลักของรัฐ ความหมายของตัวบ่งชี้
ว่า การพัฒนาเศรษฐกิจ และอารยธรรมของคนยุคปัจจุบันไม่ควรที่ค่าใช้จ่ายที่ไม่หมุนเวียน
ทรัพยากรและทำลายสิ่งแวดล้อม เพื่อประโยชน์ของคนรุ่นอนาคตซึ่งยังมีสิทธิในการพัฒนาตนเอง อย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม แนวคิดของการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นลูกบุญธรรมในการประชุมสุดยอดโลกที่สอง
ซึ่งจัดขึ้นระหว่าง 3-14 มิถุนายน 2535 ในริโอ เดอ จาเนโร ประเทศบราซิล ( www.un . org ) ในระหว่างการประชุมสุดยอดนี้
สองคีย์เอกสารที่ใช้ :( ประกาศปฏิญญาริโอว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา ) - ซึ่ง
ปรัชญาทั่วไปของการพัฒนาอย่างยั่งยืน และ วาระที่ 21 ( โครงการระดับโลกของการกระทำ ) และเอกสารการสรุปกฎ
และกลไกในการดำเนินการในทางปฏิบัติของสมมติฐานของแนวคิดนี้
สู่การปฏิบัติกลไกการดําเนินการของแนวคิดสากลนี้ลงมาเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์หลักสาม :