new and improved risk-management me

new and improved risk-management measures. Today, measures and sys- tems such as Value at Risk and enterprise risk management have grown in popularity due to the lessons learned in the 1990s. Although it is true that ING Bank eventually purchased Barings and none of the depositors or cred- itors was hurt by the collapse, shareholders and loan note holders still suf- fered terribly.20
CONCLUSION: LEESON’S LESSONS
The Barings-Nick Leeson story is a spectacular anomaly that provides some valuable lessons. Effective risk management requires a clear line of demar- cation between the back office (i.e., the individuals responsible for record- ing, confirming, settling, reconciling, and reporting transactions) and the front office (i.e., the traders). Otherwise, there will always be temptation to fix the books to enhance performance. Without this separation, control sys- tems that monitor risks, such as trading limits, credit, liquidity, and cash flows, lose most of their significance. Barings allowed Nick Leeson to settle his own trades, by giving him authority over both the front and back office, and as a result he could manipulate accounts at the Singapore branch, while reporting fraudulent totals that appeared accurate. Giving Leeson au- thority over both functions was equivalent to a farmer giving the fox re- sponsibility for counting the chickens in the chicken coop.
Perhaps the most embarrassing aspect of the Barings-Leeson catastrophe was the role played by senior management (i.e., Leeson’s direct supervisors, the bank’s management committee, and the board of directors), whose er- rors were ones of omission rather than commission. Simply put, there was a gaping lack of management control that gave too much autonomy to Leeson, who was, in more ways than one, far beyond the scrutiny of his su- pervisors. The directors in London thought Leeson was arbitraging, when, in reality, he was taking outright positions and selling naked (i.e., un- hedged) puts and calls—both of which were clear violations of Barings’ rules. No one in the bank seems to have fully understood the risks that Leeson was taking, and because he was reporting such large profits, no one posed the hard questions that should have been asked. Leeson’s supervisors should have had direct and immediate knowledge of his activities. Barings management committee should have set up reporting systems to ensure that important information on operational risks reached them, and the
board of directors should have put the management committee under con- stant pressure to formulate these risk reporting systems.
Senior Barings managers ignored internal audit reports, as well as in- quiries from the Bank for International Settlements. They even ignored (for a while) the cold reality of Leeson’s call for cash, when trading losses re- quired Barings London to borrow the needed funds and wire them to Singapore. Barings management thought Leeson was arbitraging, and therefore, it funded his margin calls without demanding full explanations. Arbitrage traders are not supposed to be superstars. They are not supposed to earn enormous profits. Rather, they should be earning small profits on numerous trades with almost zero net exposures. When an arbitrage trader begins to earn 20% to 50% of a multinational bank’s annual profits on riskless trades, as Leeson claimed to be doing, warning bells and sirens should sound immediately.
Had Leeson been fully hedged, then the margin calls on one exchange would have eventually been offset by gains on the other. To be sure, he would have needed to post larger and larger amounts to his margin ac- counts as his positions expanded, but they would have been nowhere near the level of funding he requested.
The truth is that Leeson’s supervisors seemed to bend over backwards looking for reasons to believe that he was staying within the bank’s guide- lines and the eye-popping trading profits he was generating were legitimate. Whatever arguments Leeson’s supervisors concocted, they were invalid and shallow. Barings had rules and regulations in place that were supposed to stop traders (including Leeson) from activities such as carrying open overnight positions, exposing the bank to any one customer for more than 25% of the bank’s capital, and selling options. Almost no twisting and turning can reverse the fact that many levels of management above and around Leeson failed to function properly. It is sobering to think how many individuals with brilliant minds and the opportunity to study at universities like Oxford and Cambridge were duped by a lone rogue trader in Singapore.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัดใหม่ และปรับปรุงความเสี่ยงจัดการ วันนี้ มาตรการและ sys-สินเช่นค่าที่บริหารความเสี่ยงความเสี่ยงและองค์กรได้เติบโตในความนิยมเนื่องจากบทเรียนที่เรียนในปี 1990 แม้ว่ามันเป็นความจริงว่า ING ธนาคาร Barings ที่ซื้อในที่สุด และ depositors หรือ itors ข้อมูลประจำตัวไม่มีถูกทำร้าย โดยอาศัย ผู้ถือหุ้นและเงินกู้ยืมทราบใส่ยัง suf fered terribly.20 บทสรุป: บทเรียนของ LEESON เรื่องนิค Barings Leeson อนองดงามที่ให้บทเรียนบางอย่างมีคุณค่าได้ การบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพต้องบรรทัดชัดเจน demar cation สนับสนุน (เช่น บุคคลรับผิดชอบเรกคอร์ด-ไอเอ็นจี ยืนยัน ตกตะกอน การกระทบยอด และการรายงานธุรกรรม) และจากสำนักงาน (เช่น ผู้ค้า) มิฉะนั้น มีเสมอกันจะแก้หนังสือการเพิ่มประสิทธิภาพ โดยแยกนี้ ควบคุม sys-สินที่ตรวจสอบความเสี่ยง เช่นเทรดดิ้งจำกัด สินเชื่อ สภาพคล่อง หมุน และ สูญเสียมากที่สุดของความสำคัญของพวกเขา Barings Leeson นิคชำระเทรดของตัวเอง ให้เขาผู้มีอำนาจเหนือทั้งด้านหน้า และกลับสำนักงานที่ได้รับอนุญาต และดังนั้น เขาสามารถจัดการบัญชีที่สาขาสิงคโปร์ ในขณะที่รายงานผลปลอมที่ปรากฏถูกต้อง ให้ Leeson au-thority ผ่านฟังก์ชันทั้งสองเทียบเท่ากับชาวนาที่ให้สุนัขจิ้งจอก re-sponsibility นับไก่ในไก่ บางทีด้านอายมากที่สุดของแผ่นดินไหว Barings Leeson เป็นบทบาทผู้บริหารระดับสูง (เช่น ผู้บังคับบัญชาโดยตรงของ Leeson คณะกรรมการบริหารของธนาคาร และคณะกรรมการบริษัท), มีเอ้อ-rors ถูกคนของกระทำการอันแทนที่เป็นคณะกรรมการ วางเพียง มีการควบคุมจัดการที่อิสระมากเกินไปให้ Leeson ที่ ในมากขึ้นรูปแบบมากกว่าหนึ่ง ไกลเกิน scrutiny ของ su-pervisors เขา ขาด gaping กรรมการในลอนดอนคิด Leeson ถูก arbitraging เมื่อ ในความเป็นจริง เขาสละตำแหน่งทันทีและขายเปลือย (เช่น สหประชาชาติ-hedged) วาง และเรียก — ซึ่งทั้งสองได้ละเมิดกฎของ Barings ชัดเจน ไม่มีใครในธนาคารน่าจะทั้งหมดมีความเข้าใจความเสี่ยงที่ Leeson คือการ และเนื่องจากเขาได้รายงานผลกำไรขนาดใหญ่ดังกล่าว ไม่ให้เกิดคำถามยากที่ควรได้รับการร้องขอ ผู้บังคับบัญชาของ Leeson ควรจะมีความรู้กิจกรรมของพวกเขาโดยตรง และทันที คณะกรรมการบริหาร Barings ควรเซ็ตอัพรายงานระบบเพื่อให้แน่ใจว่า ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับความเสี่ยงในการดำเนินงานมาถึงพวกเขา และ คณะกรรมการควรได้นำคณะกรรมการบริหารภายใต้ความดันคอน stant เพื่อกำหนดความเสี่ยงเหล่านี้รายงานระบบ ผู้จัดการอาวุโส Barings ละเว้นรายงานตรวจสอบภายใน เช่นใน quiries จากธนาคารสำหรับการชำระเงินระหว่างประเทศ แม้พวกเขาละเว้น (ในขณะ) จริงเย็นโทร Leeson เป็นเงินสด ซื้อขาดทุน re - quired Barings ลอนดอนเพื่อยืมเงินที่จำเป็น และลวดนั้นไปสิงคโปร์ จัดการ Barings คิด Leeson ถูก arbitraging และดังนั้น มันสนับสนุนเขาเรียกหลักประกันโดยไม่ต้องเรียกร้องคำอธิบายเต็มรูปแบบ ผู้ค้าท่านไม่ควรจะเป็นนอกสนาม พวกเขาไม่ควรจะได้รับกำไรมหาศาล ค่อนข้าง พวกเขาควรได้กำไรกำไรขนาดเล็กจากเทรดจำนวนมากกับภาพสุทธิเกือบเป็นศูนย์ เมื่อคนที่ท่านเริ่มจะได้รับ 20% ถึง 50% ของกำไรประจำปีของธนาคารชาติจากเทรด riskless, Leeson อ้างว่า จะทำเป็น ระฆังเตือนและไซเรนส์ควรเสียงทันที มี Leeson ได้เต็ม hedged แล้วเรียกขอบบนหนึ่งแลกเงินจะมีในที่สุดถูกออฟเซ็ต โดยกำไรอื่น ๆ เพื่อให้แน่ใจ เขาจะมีความจำเป็นลงขนาดใหญ่ และขนาดใหญ่ยอดเขากำไร ac-นับเป็นขยายตำแหน่งของเขา แต่พวกเขาจะได้ไม่มีที่ไหนใกล้ระดับของทุน ที่เขาร้องขอ ความจริงก็คือ ว่า ผู้บังคับบัญชาของ Leeson ประจักษ์ก้มถอยหลังค้นหาเหตุผลที่จะเชื่อว่า เขาได้อยู่ภายในเส้นคู่มือของธนาคาร และกำไรค้า eye-popping เขาถูกสร้างถูกต้องตามกฎหมาย ผู้บังคับบัญชาใดอาร์กิวเมนต์ Leeson แต่ง พวกตื้น และไม่ถูกต้อง Barings มีกฎและข้อบังคับในสถานที่ที่ควรจะหยุดการค้า (รวม Leeson) จากกิจกรรมดำเนินตำแหน่งค้างคืนเปิด เปิดเผยให้ลูกค้าใด ๆ หนึ่งมากกว่า 25% ของธนาคารเงินทุน และตัวเลือกการขายธนาคาร บิดและเปิดแทบไม่สามารถกลับระดับบริหารด้านบน และ รอบ ๆ Leeson ล้มเหลวในการทำงานอย่างถูกต้อง Sobering คิดว่า จำนวนบุคคลที่ มีจิตใจที่สดใสและโอกาสในการศึกษาในมหาวิทยาลัยเช่นออกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์ได้ duped โดยคนอันธพาลโลนในสิงคโปร์ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ใหม่และการปรับปรุงมาตรการบริหารความเสี่ยง วันนี้มาตรการและของระบบที่เช่นค่าที่มีความเสี่ยงและการจัดการความเสี่ยงขององค์กรมีการเติบโตในความนิยมเนื่องจากบทเรียนที่ได้รับในปี 1990 แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่ว่าธนาคารไอเอ็นจีซื้อในที่สุด Barings และไม่มีผู้ฝากเงินหรือ itors cred- ที่ถูกทำร้ายจากการล่มสลายผู้ถือหุ้นและผู้ถือบันทึกสินเชื่อยังคงทรมาน fered terribly.20
สรุป: Leeson
บทเรียนของเรื่องBarings-Nick Leeson เป็นที่งดงาม ความผิดปกติที่ให้บทเรียนที่มีคุณค่าบางอย่าง การบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพต้องมีเส้นที่ชัดเจนของไอออนบวก demar- ระหว่างสำนักงานกลับ (เช่นบุคคลที่รับผิดชอบในการบันทึกไอเอ็นจียืนยันปักหลัก, กลับมาคืนดีและการรายงานการทำธุรกรรม) และสำนักงานด้านหน้า (เช่นผู้ค้า) มิฉะนั้นจะเป็นสิ่งล่อใจให้แก้ไขหนังสือเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ โดยไม่ต้องแยกนี้ควบคุมของระบบที่ที่ตรวจสอบความเสี่ยงเช่นข้อ จำกัด ของการซื้อขายสินเชื่อสภาพคล่องและกระแสเงินสดสูญเสียมากที่สุดของสำคัญของพวกเขา Barings อนุญาต Nick Leeson ที่จะชำระการซื้อขายของเขาเองโดยให้เขามีอำนาจเหนือทั้งด้านหน้าและด้านหลังสำนักงานและเป็นผลให้เขาสามารถจัดการกับบัญชีที่สาขาสิงคโปร์ในขณะที่การรายงานผลรวมการหลอกลวงที่ปรากฏถูกต้อง ให้ thority Leeson แบบอัตโนมัติมากกว่าฟังก์ชั่นทั้งสองเทียบเท่ากับเกษตรกรให้สุนัขจิ้งจอก sponsibility อีกครั้งสำหรับการนับไก่ในสุ่มไก่.
บางทีด้านที่น่าอับอายที่สุดของภัยพิบัติ Barings-Leeson ได้รับบทบาทที่เล่นโดยผู้บริหารระดับสูง (เช่น Leeson ของ ผู้บังคับบัญชาโดยตรงคณะกรรมการบริหารของธนาคารและคณะกรรมการ บริษัท ) ซึ่งเอ่อ rors เป็นคนของการละเลยมากกว่าคณะกรรมการ ใส่เพียงแค่มีการขาดเหวอะของการควบคุมการจัดการที่ให้อิสระมากเกินไปที่จะ Leeson ซึ่งเป็นในรูปแบบมากกว่าหนึ่งไกลเกินกว่าการตรวจสอบข้อเท็จจริงของ pervisors ซูของเขา กรรมการในลอนดอนคิด Leeson ถูก arbitraging เมื่อในความเป็นจริงเขากำลังตำแหน่งที่ตรงไปตรงมาและขายเปล่า (เช่นป้องกันความเสี่ยงยกเลิก) และทำให้การเรียกร้องทั้งสองที่มีการละเมิดกฎระเบียบที่ชัดเจนของ Barings ' หนึ่งในธนาคารที่ไม่น่าจะมีความเข้าใจอย่างเต็มที่ความเสี่ยงที่ Leeson กำลังและเพราะเขาได้รับการรายงานผลกำไรขนาดใหญ่เช่นไม่มีใครโพสต์คำถามยากที่ควรได้รับการถาม ผู้บังคับบัญชาของ Leeson ควรจะได้มีความรู้โดยตรงและทันทีของกิจกรรมของเขา คณะกรรมการบริหาร Barings
ควรมีการตั้งค่าระบบการรายงานเพื่อให้แน่ใจว่าข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับความเสี่ยงในการดำเนินงานมาถึงพวกเขาและคณะกรรมการควรจะได้นำคณะกรรมการบริหารภายใต้ความกดดันอย่างต่อstant การกำหนดระบบการรายงานความเสี่ยงเหล่านี้.
อาวุโสผู้จัดการ Barings ละเว้นรายงานการตรวจสอบภายใน เช่นเดียวกับห quiries จากธนาคารเพื่อการชำระหนี้ระหว่างประเทศ พวกเขาไม่สนใจแม้กระทั่ง (ในขณะที่) ความเป็นจริงของการโทรเย็นของ Leeson เงินสดเมื่อผลขาดทุนจากการซื้อขายอีกครั้ง quired Barings ลอนดอนเพื่อขอยืมเงินทุนที่จำเป็นและลวดพวกเขาไปยังสิงคโปร์ การจัดการ Barings คิด Leeson ถูก arbitraging และดังนั้นจึงได้รับการสนับสนุนโทรอัตรากำไรขั้นต้นของเขาโดยไม่เรียกร้องคำอธิบายเต็มรูปแบบ ผู้ประกอบการค้าการเก็งกำไรควรที่จะไม่เป็นซุปเปอร์สตาร์ พวกเขาไม่ควรจะได้รับผลกำไรมหาศาล แต่พวกเขาควรจะได้รับรายได้กำไรเล็ก ๆ ในการซื้อขายจำนวนมากที่มีความเสี่ยงเกือบเป็นศูนย์สุทธิ เมื่อผู้ประกอบการค้าการเก็งกำไรเริ่มต้นที่จะได้รับ 20% ถึง 50% ของกำไรสุทธิประจำปีของธนาคารข้ามชาติในการซื้อขาย riskless เป็น Leeson อ้างว่าจะทำคำเตือน bells และไซเรนควรเสียงทันที.
ได้ Leeson รับการป้องกันความเสี่ยงอย่างเต็มที่แล้วขอบสายที่หนึ่งในการแลกเปลี่ยน จะได้รับในที่สุดก็ชดเชยด้วยกำไรที่อื่น ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะมีความจำเป็นที่จะโพสต์จำนวนมากและมีขนาดใหญ่ขอบของเขาทํานับเป็นตำแหน่งที่เขาขยายตัว แต่พวกเขาจะได้รับไม่มีที่ไหนเลยใกล้ระดับของเงินทุนที่เขาร้องขอ.
ความจริงก็คือผู้บังคับบัญชา Leeson ดูเหมือนจะโค้งงอไปข้างหลัง มองหาเหตุผลที่จะเชื่อว่าเขาเป็นคนที่อยู่ภายในของธนาคารเส้น Guide- และตา popping ค้ากำไรเขาถูกสร้างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ว่าข้อโต้แย้งของผู้บังคับบัญชา Leeson แต่งพวกเขาไม่ถูกต้องและตื้น Barings มีกฎและระเบียบในสถานที่ที่เขาควรจะหยุดการค้า (รวม Leeson) จากกิจกรรมต่าง ๆ เช่นการดำเนินการคืนตำแหน่งที่เปิดเผยธนาคารให้กับลูกค้าคนใดคนหนึ่งมานานกว่า 25% ของเงินทุนของธนาคารและการขายตัวเลือก เกือบจะไม่มีการบิดและเปลี่ยนสามารถย้อนกลับความจริงที่ว่าหลายระดับของการจัดการด้านบนและรอบ Leeson ล้มเหลวในการทำงานอย่างถูกต้อง มันเป็นสติที่จะคิดว่าหลายคนที่มีจิตใจที่ยอดเยี่ยมและโอกาสที่จะศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเช่นฟอร์ดและเคมบริดจ์ได้รับการติดกับดักโดยผู้ประกอบการโกงคนเดียวในสิงคโปร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใหม่และปรับปรุงมาตรการบริหารความเสี่ยง วันนี้ มาตรการและ sys tems - เช่น ค่าความเสี่ยง และการบริหารความเสี่ยงมีการเติบโตในความนิยมเนื่องจากบทเรียนที่ได้เรียนรู้ในช่วงต้น 1990 ถึงแม้ว่ามันเป็นความจริงที่ธนาคารซื้อในที่สุด Barings และไม่มีผู้ฝากเงินหรือชื่อเสียง - itors เจ็บปวดจากการล่มสลาย ผู้ถือหุ้นกู้ทราบและถือ fered terribly.20 ซุฟ - ยัง
สรุป :เป็นบทเรียนที่ผู้ค้า
แบริ่งนิคเรื่องมิติที่ผู้งดงามที่ให้บทเรียนที่มีคุณค่า การบริหารจัดการความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพ ต้องมีเส้นชัดเจนดีมาร์ - แลกเปลี่ยนระหว่างสำนักงานกลับ ( คือบุคคลที่รับผิดชอบในการบันทึกไอเอ็นจี ยืนยัน การจ่ายเงิน , คืนดี , และการรายงานธุรกรรม ) และแผนกต้อนรับส่วนหน้า ( เช่น ผู้ค้า ) มิฉะนั้นจะมีสิ่งล่อใจเพื่อแก้ไขหนังสือเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ โดยไม่มีการแยกนี้ซิ tems ที่ตรวจสอบ - ควบคุมความเสี่ยง เช่น การจำกัด การซื้อขายเครดิตสภาพคล่องและกระแสเงินสด สูญเสียมากที่สุดของความสำคัญของพวกเขา เปลือยให้นิคที่ผู้จัดการธุรกิจการค้าของเขาเอง โดยให้เขาดูแลทั้งด้านหน้าและด้านหลังและเป็นผลที่เขาสามารถจัดการบัญชีที่สาขาสิงคโปร์ ในขณะที่รายงานการฉ้อโกงผลรวมที่ปรากฏที่ถูกต้อง ให้ที่ผู้ au - thority ผ่านฟังก์ชันทั้งสองเท่ากับชาวนาให้จิ้งจอก Re - sponsibility นับไก่ในเล้าไก่
บางทีกว้างยาวที่น่าอับอายที่สุดของแบริ่งที่ผู้นั้นคือบทบาทของผู้บริหารระดับสูง ( เช่นที่ผู้ของโดยตรง , ศึกษานิเทศก์ คณะผู้บริหารของธนาคาร และคณะกรรมการ ) ซึ่งสามารถ rors เป็นคนที่ละเลยมากกว่าที่คณะกรรมการ ใส่เพียงแค่มีขาดเหวอะการจัดการควบคุมที่ให้อิสระมากเกินไป เพื่อที่ผู้ที่เป็นในรูปแบบมากกว่าหนึ่ง ไกลเกินกว่าการซูของเขา - pervisors . กรรมการในลอนดอนคิดว่าที่ผู้ถูก arbitraging , ตอนในความเป็นจริง เขาคือตำแหน่งแชมป์ และขายเปล่า ( เช่น อุน - 3 ) ใส่และสายทั้งสองซึ่งมีการละเมิดที่ชัดเจนของ Barings ' กฎ หนึ่งในธนาคารที่ดูเหมือนจะเข้าใจความเสี่ยงที่ผู้ถูกถ่าย และเพราะเขากำลังรายงานผลกำไรขนาดใหญ่เช่น ไม่มีใครโพสยาก คำถามที่ควรจะถามที่ผู้ของศึกษานิเทศก์ควรมีความรู้โดยตรงและทันทีที่เขาทำ เปลือยการจัดการคณะกรรมการควรจะมีการตั้งค่าระบบการรายงานเพื่อให้แน่ใจว่าข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับความเสี่ยงดำเนินงานถึงพวกเขาและ
คณะกรรมการควรส่งคณะกรรมการการบริหารภายใต้คอน - พนักงานดันหาเหล่านี้การรายงานความเสี่ยงระบบ
ผู้จัดการอาวุโส Barings ละเว้นภายในรายงานการตรวจสอบเช่นเดียวกับที่ผู้ใช้ได้ใช้แนวทางจากธนาคารเพื่อการชำระหนี้ระหว่างประเทศ พวกเขาไม่สนใจ ( สักพัก ) ความเป็นจริงเย็นโทรที่ผู้เป็นเงินสด เมื่อการซื้อขายขาดทุน Re - quired Barings ลอนดอนเพื่อยืมต้องการเงินทุนและลวดให้สิงคโปร์ เปลือยการจัดการความคิดที่ผู้ถูก arbitraging และดังนั้นมันสนับสนุนขอบเรียกโดยไม่เรียกร้องคำอธิบายเต็มรูปแบบ ผู้ค้าเก็งกำไรไม่ควรที่จะเป็นซุปเปอร์สตาร์ พวกเขาไม่ควรจะได้รับผลกำไรมหาศาล แต่พวกเขาควรไรขนาดเล็กในการค้ามากมายเกือบศูนย์สุทธินวล เมื่อผู้ค้าเริ่มที่จะได้รับ ( 20% ถึง 50% ของธนาคารข้ามชาติของผลกำไรประจำปีใน riskless เทรด ,ในฐานะที่ผู้อ้างว่าทำระฆังและไซเรนเตือนภัยควรเสียงทันที
มี 3 ที่ผู้ได้รับครบแล้วขอบสายหนึ่งตราจะถูกชดเชยด้วยผลกำไรในที่สุด ในอื่น ๆ เพื่อให้แน่ใจว่า เขาจะต้องโพสต์ใหญ่ขึ้นและใหญ่ขึ้น เขาขอบ AC - นับเป็นตำแหน่งของเขา ขยายแต่พวกเขาจะไม่มีที่ไหนเลยใกล้ระดับเดิมที่เขาร้องขอ
ความจริงคือของที่ผู้นิเทศจะก้มลงมองหาเหตุผลที่จะเชื่อว่าเขาอยู่ภายในธนาคารและคู่มือ - สายตา popping ค้ากำไร เขาสร้างได้ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ว่าเหตุผลที่ผู้นิเทศ การวางแผนของพวกเขาไม่ถูกต้อง และตื้นเปลือยมีกฎระเบียบในสถานที่ที่ควรจะหยุดการค้า ( รวมที่ผู้ค้า ) จากกิจกรรมต่างๆ เช่น แบกเปิดตำแหน่งคืน เผยธนาคารให้กับลูกค้าใด ๆที่มากกว่า 25 % ของเงินทุนของธนาคาร และการขาย ตัวเลือก เกือบจะไม่มีการบิดและหมุนสามารถย้อนกลับความจริงที่ว่าหลายระดับของการจัดการด้านบนและอยู่ที่ผู้ล้มเหลวในการทำงานอย่างถูกต้องมันคือ sobering คิดกี่บุคคลที่มีจิตใจที่สดใสและโอกาสในการศึกษาที่มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์ เหมือนถูกหลอก โดยผู้ประกอบการโกงคนเดียวในสิงคโปร์