D layer[edit]The D layer is the inn

D layer[edit]
The D layer is the innermost layer, 60 km (37 mi) to 90 km (56 mi) above the surface of the Earth. Ionization here is due to Lyman series-alpha hydrogen radiation at a wavelength of 121.5 nanometre (nm) ionizing nitric oxide (NO). In addition, with high Solar activity hard X-rays (wavelength < 1 nm) may ionize (N₂, O₂). During the night cosmic rays produce a residual amount of ionization. Recombination is high in the D layer, so the net ionization effect is low, but loss of wave energy is great due to frequent collisions of the electrons (about ten collisions every msec). As a result, high-frequency (HF) radio waves are not reflected by the D layer but suffer loss of energy therein. This is the main reason for absorption of HF radio waves, particularly at 10 MHz and below, with progressively smaller absorption as the frequency gets higher. The absorption is small at night and greatest about midday. The D layer reduces greatly after sunset; a small part remains due to [galactic cosmic rays]. A common example of the D layer in action is the disappearance of distant AM broadcast band stations in the daytime.
During solar proton events, ionization can reach unusually high levels in the D-region over high and polar latitudes. Such very rare events are known as Polar Cap Absorption (or PCA) events, because the increased ionization significantly enhances the absorption of radio signals passing through the region. In fact, absorption levels can increase by many tens of dB during intense events, which is enough to absorb most (if not all) transpolar HF radio signal transmissions. Such events typically last less than 24 to 48 hours.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชั้น d [แก้ไข]ชั้น D เป็นชั้นก้น 60 กิโลเมตร (37 mi) 90 กม. (56 mi) เหนือพื้นผิวของโลก Ionization นี่คือเนื่องจากไลแมนชุดอัลฟาไฮโดรเจนรังสีที่ความยาวคลื่นเป็นของ 121.5 nanometre (nm) ionizing ไนตริกออกไซด์ (NO) นอกจากนี้ กับกิจกรรมแสงอาทิตย์สูง รังสีเอกซ์ยาก (ความยาวคลื่น < 1 nm) อาจ ionize (N₂, O₂) ระหว่างรังสีคอสมิกคืนผลิตจำนวน ionization เหลือ Recombination จะสูงในชั้น D, ionization สุทธิผลคือต่ำ แต่สูญเสียพลังงานของคลื่นได้ดีเนื่องจากไม่เกิดการชนบ่อยของอิเล็กตรอน (ตามประมาณสิบทุกมิลลิวินาที) ดัง คลื่นวิทยุความถี่สูง (HF) จะไม่สะท้อนชั้นดี แต่ประสบการสูญเสียพลังงาน therein นี้เป็นเหตุผลหลักสำหรับการดูดซึมของคลื่นวิทยุ HF โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ 10 MHz และด้านล่าง พร้อมดูดซึมเล็กความก้าวหน้าเป็นความถี่ที่ได้รับสูงขึ้น ดูดซึมได้น้อยในเวลากลางคืน และดีที่สุดเกี่ยวกับกลางวัน ชั้น D ลดอย่างมากหลังจากพระอาทิตย์ตกดิน ส่วนเล็ก ๆ ที่เหลือจาก [รังสีคอสมิกกาแลคซี] ตัวอย่างทั่วไปของชั้นดีในการดำเนินการเป็นการสูญหายของ AM ไกลวงสถานีออกอากาศในเวลากลางวันระหว่างเหตุการณ์โปรตอนพลังงานแสงอาทิตย์ ionization สามารถถึงระดับสูงผิดปกติในพื้นที่ D latitudes สูง และขั้วโลกเหนือ เหตุการณ์ดังกล่าวยากรู้จักกันเป็นฝาครอบขั้วโลกดูดซึม (หรือ PCA) เหตุการณ์ เนื่องจาก ionization มากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญช่วยเพิ่มการดูดซึมของสัญญาณวิทยุผ่านภูมิภาค ในความเป็นจริง ดูดซึมระดับสามารถเพิ่มหลายสิบ dB ในช่วงเหตุการณ์รุนแรง ซึ่งจะเพียงพอที่จะดูดซับส่งสัญญาณวิทยุ HF มากที่สุด (ถ้า ไม่ทั้งหมด) transpolar เหตุการณ์ดังกล่าวโดยทั่วไปล่าสุดไม่เกิน 24-48 ชั่วโมง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

D ชั้น [ แก้ไข ]
d ชั้นชั้นในสุด 60 กิโลเมตร ( 37 ไมล์ ) ถึง 90 กิโลเมตร ( 56 ไมล์ ) เหนือพื้นผิวของโลก ไอนี่คือเนื่องจากไลแมนอัลฟ่าไฮโดรเจนชุดรังสีที่ความยาวคลื่น 121.5 นาโนเมตร ( nm ) ชิ้นส่วนไนตริกออกไซด์ ( ไม่ ) นอกจากนี้ ด้วยกิจกรรมแสงอาทิตย์สูงยากยุ ( ความยาวคลื่น < 1 nm ) อาจเปลี่ยนเป็นอิออน ( N ₂ โอ ₂ )ในช่วงกลางคืนรังสีคอสมิกผลิตปริมาณตกค้างของไอ . การสูงใน D ชั้น ดังนั้นผลไอเน็ตต่ำ แต่การสูญเสียของคลื่นพลังงานมากเนื่องจากการชนกันของอิเล็กตรอนบ่อย ( ประมาณสิบการชนทุกมิลลิวินาที ) ผลคือ ความถี่สูง ( HF ) คลื่นวิทยุจะไม่ได้สะท้อนจาก D ชั้นแต่ประสบการสูญเสียพลังงานนั้นนี่คือเหตุผลหลักสำหรับการดูดซึมของ HF วิทยุคลื่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ 10 MHz และด้านล่างด้วยการดูดซึมทุกที ขณะที่ความถี่ได้สูงกว่า การดูดซึมเล็กในเวลากลางคืนและที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเกี่ยวกับเที่ยงวัน D ชั้นลดอย่างมากหลังจากที่พระอาทิตย์ตก ส่วนขนาดเล็กยังคงเนื่องจาก [ รังสีคอสมิกในดาราจักร ]ตัวอย่างทั่วไปของ D ในชั้นการกระทำคือการหายไปของไกลเป็นวงดนตรีที่สถานีออกอากาศในช่วงเวลากลางวัน
ในระหว่างเหตุการณ์โปรตอนพลังงานไอออไนเซชันสามารถเข้าถึงสูงผิดปกติในระดับ d-region เหนือละติจูดสูงและขั้วโลก เหตุการณ์ที่หายาก เช่น เรียกว่า การดูดซึมหมวกขั้วโลก ( หรือ PCA ) เหตุการณ์เพราะไอเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญช่วยเพิ่มการดูดซึมของสัญญาณวิทยุผ่านภูมิภาค ในความเป็นจริง การเพิ่มระดับได้ โดยนับหลายเดซิเบล ในช่วงที่มีเหตุการณ์รุนแรง ซึ่งพอที่จะดูดซับมากที่สุด ( ถ้าไม่ทั้งหมด ) transpolar HF สัญญาณวิทยุวิทยุ เหตุการณ์ดังกล่าวมักจะสุดท้ายน้อยกว่า 24 ถึง 48 ชั่วโมง