The study of strategic human resour

The study of strategic human resource management includes both human resource practices and the human capital pool as important elements in the success of organizations (e.g., Huselid, 1995; Lado & Wilson, 1994; Wright, Dunford, & Snell, 2001; Wright & McMahan, 1992; Wright, McMahan, & McWilliams, 1994). Wright and McMahan (1992) defined strategic human resource management as “the pattern of planned human resource deployments and activities intended to enable an organization to achieve its goals” (pg. 298). Thus, strategic human resource management has two fundamental assertions: 1. an organization’s human resources are of strategic importance, because knowledge, skills, abilities, behaviors, and interactions of employees have the potential to influence organizational performance and 2. a firm’s human resource practices are instrumental in developing the strategic capability of the human resource capital pool. This study theoretically develops and empirically tests the first assertion by examining relationships among human capital, social capital, human resource behaviors, and performance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาการบริหารทรัพยากรบุคคลเชิงกลยุทธ์รวมทั้งแนวทางปฏิบัติด้านทรัพยากรมนุษย์และสระทุนมนุษย์เป็นองค์ประกอบที่สำคัญในความสำเร็จขององค์กร (เช่น Huselid, 1995 Lado & Wilson, 1994 ไรท์ Dunford, & Snell, 2001 ไรท์และ McMahan, 1992 ไรท์ McMahan และ McWilliams, 1994) ไรท์ McMahan (1992) กำหนดและการบริหารทรัพยากรบุคคลเชิงกลยุทธ์ตาม"รูปแบบการจัดวางแผนบุคลากรและกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อให้องค์กรบรรลุเป้าหมาย" (หน้า 298) ดังนั้น การบริหารทรัพยากรบุคคลเชิงกลยุทธ์มียืนยันพื้นฐาน 2: 1. ทรัพยากรมนุษย์ขององค์กรมีความสำคัญเชิงกลยุทธ์ เนื่องจากความรู้ ทักษะ ความสามารถ พฤติกรรม และการโต้ตอบของพนักงานที่มีศักยภาพที่จะมีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพขององค์กรและ 2 ปฏิบัติการทรัพยากรบุคคลของบริษัทเป็นเครื่องมือในการพัฒนาความสามารถเชิงกลยุทธ์ของกลุ่มทุนทรัพยากรมนุษย์ การศึกษานี้ทางทฤษฎีพัฒนา และเชิงประสบการณ์ทดสอบตรวจสอบเงื่อนไขแรก โดยตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทุนมนุษย์ ทุนทางสังคม พฤติกรรมของทรัพยากรมนุษย์ และประสิทธิภาพการทำงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาการจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์รวมทั้งการปฏิบัติทรัพยากรมนุษย์และสระว่ายน้ำทุนมนุษย์เป็นองค์ประกอบที่สำคัญในความสำเร็จขององค์กร (เช่น Huselid, 1995; Lado & วิลสันปี 1994 ไรท์ Dunford และปราดเปรื่อง 2001 ไรท์ & McMahan 1992; ไรท์ McMahan และ McWilliams, 1994) ไรท์และ McMahan (1992) กำหนดจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์เป็น "รูปแบบของการวางแผนการใช้งานทรัพยากรมนุษย์และกิจกรรมวัตถุประสงค์เพื่อให้องค์กรเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของตน" (PG. 298) ดังนั้นการจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์มีสองยืนยันพื้นฐาน 1. ทรัพยากรมนุษย์ขององค์กรที่มีความสำคัญเชิงกลยุทธ์เพราะความรู้ทักษะความสามารถพฤติกรรมและการมีปฏิสัมพันธ์ของพนักงานมีศักยภาพที่จะมีผลต่อประสิทธิภาพขององค์กรและ 2. บริษัท วิธีปฏิบัติด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เป็นเครื่องมือในการพัฒนาความสามารถในเชิงกลยุทธ์ของสระว่ายน้ำทุนทรัพยากรมนุษย์ การศึกษาครั้งนี้ในทางทฤษฎีพัฒนาและสังเกตุการทดสอบยืนยันเป็นครั้งแรกโดยการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทุนมนุษย์ทุนทางสังคมพฤติกรรมทรัพยากรมนุษย์และประสิทธิภาพการทำงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาการจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์รวมทั้งทรัพยากรมนุษย์และการปฏิบัติทุนมนุษย์สระว่ายน้ำเป็นองค์ประกอบสำคัญในความสำเร็จขององค์กร ( เช่น huselid , 1995 ; ในอีกทางหนึ่ง & วิลสัน , 1994 ; ไรท์ Dunford & สายเบ็ด , 2001 ; ไรท์ & เมิกเมเฮิน , 1992 ; ไรท์เมิกเมเฮิน & McWilliams , 1994 ) ไรท์และเมิกเมเฮิน ( 1992 ) กำหนดกลยุทธ์การจัดการทรัพยากรมนุษย์เป็น " รูปแบบของการวางแผนทรัพยากรมนุษย์ ซึ่งตั้งใจจะช่วยให้องค์กรต่างๆ เพื่อบรรลุเป้าหมาย " ( PG 298 ) ดังนั้น การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ได้สองพื้นฐานเลย : 1 ขององค์กรทรัพยากรมนุษย์มีความสำคัญเชิงกลยุทธ์ เพราะ ความรู้ ทักษะ ความสามารถ พฤติกรรม และการปฏิสัมพันธ์ของพนักงานที่มีศักยภาพที่จะมีอิทธิพลต่อการปฏิบัติงานขององค์การ และ 2 . ของ บริษัท ทรัพยากรมนุษย์เป็นเครื่องมือในการพัฒนาความสามารถในการปฏิบัติกลยุทธ์ทรัพยากรมนุษย์ ทุน สระ การศึกษานี้ใช้ทฤษฎีพัฒนาและทดสอบยืนยันก่อน โดยศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทุน , ทุนมนุษย์ทางสังคม , พฤติกรรม , ทรัพยากรมนุษย์และประสิทธิภาพ