Aristotle’s point is that virtue, w

Aristotle’s point is that virtue, which on his account is a form of knowledge, is originally
a matter of character rather than intellect. Furthermore, that character cannot be
acquired alone. One acquires a character as second nature through living in a society in
which standards for virtuous behaviour are embodied in practice. Aristotle’s word for
this type of socially embodied representation acquired through practical immersion in a
culture is Hexis: Bourdieu captures the same concept by a term first used by Aristotle’s
medieval translators: habitus.
As a device of exposition we can contrast Bourdieu’s conceptions of tacit linguistic
knowledge with that of Noam Chomsky. Both agree that people know how to speak
their native tongue. Furthermore, they both agree that linguistic practice falls into
patterns/structures which are recognized and reproduced by individuals who learn a
language. Those patterns can be analysed into a set of rules which are tacitly understood
by language users, that is, as a grammar for the language, which governs correct
use. Chomsky argued that the relevant rules are both formalizable and explicitly,
though unconsciously, represented. In his early works he argued that linguistic knowledge
was a body of propositional knowledge from which natural language grammatical
structure was deduced: a classic intellectualist conception of knowledge. For
Chomskians, then, linguistics is a science of the cognitive architecture of individual
minds rather than the mere detection and classification of patterns in the surface
language use of a community. For Bourdieu, however, tacit linguistic knowledge not
only is not but cannot be represented as a set of rules and symbols recursively manipulated
to produce speech. He calls this the action as execution model of rules and argues
against it on the basis that language use, like all significant human activity, is too flexible
and infinitely adaptable to novel circumstance to be produced by the execution of an
algorithm.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จุดของอาริสโตเติลคือคุณธรรม ซึ่งในบัญชีของเขาเป็นแบบความรู้ เดิม
เรื่องของอักขระแทนสติปัญญา นอกจากนี้ อักขระที่ไม่
มาคนเดียวได้ หนึ่งได้ฝึกฝนอักขระเป็นธรรมชาติที่สองผ่านการใช้ชีวิตในสังคมใน
ซึ่งมาตรฐานพฤติกรรมที่ดีงามได้รวบรวมไว้ในทางปฏิบัติ คำของอาริสโตเติลใน
ชนิดนี้แทนสังคม embodied มาผ่านปฏิบัติแช่ในการ
วัฒนธรรมเป็น Hexis: Bourdieu จับแนวคิดเดียวกัน โดยระยะแรก ใช้ของอาริสโตเติล
แปลยุคกลาง: habitus.
เป็นอุปกรณ์ของการแสดง เราสามารถความคมชัดของ Bourdieu conceptions ของ tacit ภาษาศาสตร์
รู้ที่โนมชัมสกีได้ ทั้งสองยอมรับว่า คนรู้วิธีพูด
ลิ้นของแม่ นอกจากนี้ พวกเขาทั้งสองยอมรับว่า ภาษาศาสตร์ปฏิบัติอยู่ใน
รูปแบบ/โครงสร้างรับรู้ และการทำซ้ำ โดยผู้เรียนเป็น
ภาษา สามารถ analysed รูปแบบที่เป็นชุดของกฎที่จะเข้าใจ tacitly
ผู้ภาษา คือ เป็นไวยากรณ์สำหรับภาษา การควบคุมถูกต้อง
ใช้ได้ ชัมสกีโต้เถียงว่า กฎที่เกี่ยวข้องมีทั้ง formalizable และ ชัดเจน,
ว่ารับ แสดง ในงานของเขาก่อน เขาโต้เถียงที่รู้ภาษาศาสตร์
เป็นองค์ความรู้ propositional จากภาษาที่ไวยากรณ์
โครงสร้างมี deduced: คลาสสิ intellectualist ความคิดความรู้ สำหรับ
Chomskians แล้ว ภาษาศาสตร์เป็นศาสตร์ของสถาปัตยกรรมของแต่ละบุคคลรับรู้
จิตใจแทนที่จะเพียงตรวจหาและจำแนกประเภทของรูปแบบในผิว
ใช้ภาษาของชุมชน สำหรับ Bourdieu อย่างไรก็ตาม ความรู้ภาษาศาสตร์ tacit ไม่
ไม่เพียง แต่ไม่สามารถแสดงเป็นชุดของกฎและสัญลักษณ์ recursively จัดการ
ผลิตเสียง เขาเรียกการกระทำเป็นรูปแบบการดำเนินการของกฎนี้ และจน
กับมันตามที่ภาษาใช้ เช่นกิจกรรมของมนุษย์ทั้งหมดสำคัญ มีความยืดหยุ่นเกินไป
และเพียงปรับให้เข้าสถานการณ์นวนิยายที่จะผลิต โดยการการ
อัลกอริทึมการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จุดของอริสโตเติลเป็นคุณธรรมที่ซึ่งอยู่ในบัญชีของเขาเป็นรูปแบบของความรู้เดิมคือ
เรื่องของตัวละครมากกว่าสติปัญญา นอกจากนี้ตัวอักษรที่ไม่สามารถ
ได้มาเพียงอย่างเดียว หนึ่งในตัวละครที่ได้มาเป็นธรรมชาติที่สองผ่านการใช้ชีวิตในสังคมใน
ที่มาตรฐานสำหรับพฤติกรรมที่ดีงามจะเป็นตัวเป็นตนในทางปฏิบัติ คำอริสโตเติลสำหรับ
ประเภทของการเป็นตัวแทนเป็นตัวเป็นตนสังคมที่ได้รับผ่านการแช่การปฏิบัติในการนี้
วัฒนธรรม Hexis: Bourdieu จับแนวคิดเดียวกันโดยคำที่ใช้เป็นครั้งแรกโดยอริสโตเติล
แปลยุคกลาง: habitus
เป็นอุปกรณ์ของการแสดงออกเราสามารถเปรียบเทียบมโนทัศน์ Bourdieu ของภาษาโดยปริยาย
ความรู้ กับที่ของโนมชัม ทั้งสองยอมรับว่าคนที่รู้วิธีการพูด
ภาษาพื้นเมืองของพวกเขา นอกจากนี้พวกเขาทั้งสองเห็นพ้องกันว่าการปฏิบัติทางภาษาศาสตร์ตกอยู่ใน
รูปแบบ / โครงสร้างที่ได้รับการยอมรับและทำซ้ำโดยบุคคลที่ได้เรียนรู้
ภาษา รูปแบบที่สามารถวิเคราะห์ได้เป็นชุดของกฎที่มีความเข้าใจโดยปริยาย
โดยผู้ใช้ภาษาที่มีความเป็นไวยากรณ์สำหรับภาษาซึ่งควบคุมที่ถูกต้อง
ใช้ ชัมแย้งว่ากฎระเบียบที่เกี่ยวข้องมีทั้ง formalizable และชัดเจน
แต่ไม่รู้ตัวเป็นตัวแทนของ ในงานแรกของเขาที่เขาถกเถียงกันอยู่ว่ารู้ทางภาษา
เป็นองค์ความรู้ประพจน์ที่ภาษาธรรมชาติไวยากรณ์
โครงสร้างได้รับการสรุป: คิด intellectualist คลาสสิกของความรู้ สำหรับ
Chomskians แล้วภาษาศาสตร์เป็นวิทยาศาสตร์ของสถาปัตยกรรมองค์ความรู้ของแต่ละคน
จิตใจมากกว่าการตรวจสอบเพียงและการจัดหมวดหมู่ของรูปแบบในพื้นผิว
การใช้ภาษาของชุมชน สำหรับ Bourdieu แต่ความรู้ทางด้านภาษาโดยปริยายไม่
เพียง แต่เป็นไม่ได้ แต่ไม่สามารถแสดงเป็นชุดของกฎและสัญลักษณ์จัดการซ้ำ
ในการผลิตคำพูด ที่เขาเรียกว่าการกระทำนี้เป็นรูปแบบการดำเนินการตามกฎระเบียบและระบุ
กับมันบนพื้นฐานของการใช้ภาษาว่าเหมือนทุกกิจกรรมของมนุษย์ที่สำคัญมีความยืดหยุ่นเกินไป
และเพียบปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ในการได้รับการผลิตโดยการทำงานของ
อัลกอริทึม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อริสโตเติลเป็นจุดคือคุณธรรม ซึ่งในบัญชีของเขาเป็นรูปแบบของความรู้เดิม
เรื่องของตัวละครมากกว่าปัญญา นอกจากนี้ ตัวละครที่ไม่สามารถเป็น
ได้มาคนเดียว หนึ่งมีตัวละครเป็นลักษณะที่สองผ่านการใช้ชีวิตในสังคมที่มาตรฐานพฤติกรรมคุณธรรม
เป็น embodied ในการปฏิบัติ คำสำหรับ
อริสโตเติลประเภทนี้ของสังคม embodied เป็นตัวแทนที่ได้รับผ่านการแช่ในวัฒนธรรมปฏิบัติ
hexis : บูดิเยอร์จับแนวคิดเดียวกัน โดยในระยะแรกใช้โดยอริสโตเติลเป็นยุคกลาง ผู้แปล : กำลังกาย
.
เป็นอุปกรณ์ของการแสดงออก เราสามารถเปรียบเป็นแนวความคิดของ บูร์ดิเยอส่อภาษา
ความรู้กับของแองกลิคัน . ทั้งสองยอมรับว่าคนรู้วิธีการพูด
ภาษาแม่ของพวกเขานอกจากนี้ พวกเขาทั้งสองยอมรับว่าฝึกภาษาตกอยู่
รูปแบบ / โครงสร้างซึ่งเป็นที่ยอมรับ และการขยายพันธุ์โดยบุคคลที่เรียนรู้
ภาษา รูปแบบเหล่านี้สามารถวิเคราะห์ได้เป็นชุดของกฎที่เป็นนัยๆเข้าใจ
โดยผู้ใช้ภาษานั้นจะเป็นไวยากรณ์สำหรับภาษา , ซึ่งบังคับใช้ถูกต้อง

ชอมสกี้แย้งว่ากฎระเบียบที่เกี่ยวข้องและมีทั้ง formalizable อย่างชัดเจน
แต่ไม่รู้ตัว , แทน ในผลงานของเขาก่อนเขาแย้งว่ามีความรู้ทางภาษา
คือร่างกายของเชิงประพจน์ความรู้จากภาษาใดธรรมชาติโครงสร้างไวยากรณ์
ถูก deduced : ความคิด intellectualist คลาสสิกของความรู้ สำหรับ
chomskians แล้วภาษาศาสตร์เป็นวิทยาศาสตร์ของสถาปัตยกรรมทางปัญญา จิตใจ ของบุคคล
มากกว่าเพียงการตรวจหาและจำแนกรูปแบบของพื้นผิว
ใช้ภาษาของชุมชน สำหรับ บูร์ดิเยอ แต่ความรู้ทางภาษาศาสตร์เป็นนัยไม่
เท่านั้นไม่ได้ แต่จะแสดงเป็นชุดของกฎและสัญลักษณ์ recursively จัดการ
ผลิตเสียงเขาเรียกการกระทำนี้เป็นรูปแบบของกฎระเบียบและการโต้แย้ง
กับมันบนพื้นฐานที่ใช้ภาษา เช่น กิจกรรมของมนุษย์ที่สำคัญทั้งหมด , มีความยืดหยุ่นและปรับตัวได้กับสถานการณ์ที่เพียบด้วย
นวนิยายที่จะผลิตโดยการดําเนินการของ
ขั้นตอนวิธี