This whole chapter takes place in t

This whole chapter takes place in the dark. Yet paradoxicly Ransom's purpose is illuminated as he calls out to Maleldil. The darkness is discribed as heavy, almost suffocating as it surrounds Ransom. This reminds me of a painting of Christ mentioned in the writings of G.K. Chesterton. The Saviour is very darkly painted, however He gives off light to the rest of the painting causing it to glow. The clear voice speaking in Ransom's head is there to give directions to him.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บททั้งหมดนี้ใช้เวลาในมืด ยัง paradoxicly วัตถุประสงค์ของไถ่เป็นอร่ามเขาเรียกออกไป Maleldil Discribed เป็นหนัก เกือบ suffocating เป็นล้อมกักความมืดได้ นี้ให้นึกถึงการวาดภาพของพระเยซูกล่าวถึงในงานเขียนของ G.K. Chesterton Saviour มืด ๆ มากทาสี อย่างไรก็ตาม เขาจะปิดไฟส่วนเหลือของภาพวาดที่ทำให้เกิดการเรืองแสง เสียงใสพูดในหัวของไถ่มีให้คำแนะนำกับเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนี้ทั้งที่เกิดขึ้นในที่มืด แต่จุดประสงค์ของไถ่ paradoxicly สว่างขณะที่เขาเรียกออกไป Maleldil ความมืดเป็น discribed เป็นหนักหอบเกือบจะเป็นมันล้อมรอบไถ่ นี้ทำให้ผมนึกถึงภาพวาดของพระคริสต์ที่กล่าวถึงในงานเขียนของ GK เชสเตอร์ ผู้ช่วยให้รอดมากทาสีเข้ม แต่เขาให้ปิดไฟในส่วนที่เหลือของภาพวาดก่อให้เกิดการเรืองแสง เสียงที่ชัดเจนพูดในหัวของไถ่จะมีการให้คำแนะนำเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนี้ทั้งหมดจะเกิดขึ้นในที่มืด แต่จุดประสงค์ของ paradoxicly ค่าไถ่สว่างเขาเรียกหา maleldil . ความมืดคือ discribed หนักเกือบหายใจไม่ออกมันล้อมรอบเรียกค่าไถ่ นี้ทำให้ผมนึกถึงภาพวาดของพระเจ้าที่กล่าวถึงในงานเขียนของ g.k. เชสเตอร์ . พระผู้ช่วยให้รอด คือ มาก มืด ๆ ทาสี แต่เขาให้ปิดแสงเพื่อส่วนที่เหลือของภาพทำให้มันเรืองแสงได้เสียงชัดเจนพูดเรียกค่าไถ่ หัวมีเพื่อให้เส้นทางไปยังเขา