1st Marxist theory of crime - Wille

1st Marxist theory of crime - Willem Adriaan Bonger (1905)
Dutch criminologist Bonger believed in a causal link between crime and economic and social conditions. He asserted that crime is social in origin and a normal response to prevailing cultural conditions.
In more primitive societies, he contended that survival requires more selfless altruism within the community. However, once agricultural technology improved and a surplus of food was generated, systems of exchange and barter offered the opportunity for selfishness. As Capitalism emerged, there were social forces of competition and wealth, resulting in an unequal distribution of resources, avarice and individualism. Once self interest and more egoistic impulses assert themselves, crime emerges. The poor would commit crime out of need or out of a sense of injustice. Hence, those with power exercise control and impose punishment, equating the definition of crime with harm or threat of harm to the property and business interests of the powerful.
Although the inherent activities comprising, say, a theft, may be identical, theft by the poor will be given greater emphasis than theft by the rich. This will have 2 consequences: direct which will increase the pressure for survival in an unequal society; and indirect in that it will increase a sense of alienation among the poor.
Bonger believed crime in the streets was a result of the miserable conditions in which workers lived in competition with one another. He believed that poverty alone could not be a cause of crime but rather poverty coupled with individualism, materialism, false needs, racism, and the false masculinity of violence and domination among street thugs.
Discussion[edit]
Marxism provides a systematic theoretical basis upon which to interrogate social structural arrangements, and the hypothesis that economic power is translated into political power substantially accounts for the general disempowerment of the majority who live in the modern state and the limitations of political discourse. Hence, whether directly or indirectly, it informs much of the research into social phenomena not only in criminology, but also in semiotics and the other disciplines which explore the structural relationships of power, knowledge, meaning, and positional interests within society.

Many criminologists agree[citation needed] that for a society to function efficiently, social order is necessary and that conformity is induced through a socialization process. "Law" is the label given to one of the means used to enforce the interests of the state. Hence, because each state is sovereign, the law can be used for any purpose. It is also common ground that, whether the society is meritocratic, democratic or autocratic, a small group emerges to lead. The reason for this group's emergence may be their ability to use power more effectively, or simple expediency in that, as population size grows, the delegation of decision-making powers to a group representative of the majority leads to more efficiency. Marxists are critical of the ideas, values and norms of capitalist ideology, and characterize the modern state as being under the control of the group that owns the means of production. For example, Chambliss (1973) examined the way in which the vagrancy laws were amended to reflect the interests of the ruling elite. He also looked at how British Colonial Law was applied in East Africa, so that the capitalist "ruling class" could profit from coffee plantations,[citation needed] and how the law in medieval England benefited feudal landowners.[citation needed] Similarly, Pearce (2003) looks at evidence that corporate crime is widespread but is rarely prosecuted.

These researchers assert that political power is used to reinforce economic inequality by embedding individual property rights in the law and that the resulting poverty is one of the causes of criminal activity as a means of survival. Marxists argue that a socialist society with communal ownership of the means of production would have much less crime. Indeed, Milton Mankoff asserts that there is much less crime in Western Europe than in the U.S. because Europe is more ‘Socialist’ than America. The implication of such views is that the solution to the "crime problem" is to engage in a socialist revolution.

A different issue emerges by applying Marx's theory of alienation. A proportion of crime is said to be the result of society offering only demeaning work with little sense of creativity. However, the characterization of some crime as "working class crime" and portraying it as a response to oppression is problematic. It selectively labels crime committed by people simply on the basis of their membership of a class, without engaging in victimology to identify whether any particular class or group is most likely to be the victim of such crime (because many criminals are disinclined to travel far, working class crime is often directed at working-class people who live in the same neighborhood). In fact, the social differentiation of crime may vary by age, class, ethnicity, gender, and locality.

Further, if anomie is a primary cause of crime, there should be a theory to explain why only some working-class people commit crimes. These are existential issues. But if there is evidence that some individuals and, in some cases, entire groups are alienated from mainstream society, there should be detailed research into the effect that this has on society as a whole (see normlessness). In such research, Marxism tends to focus on societal forces rather than the motives of individuals and their dualistic capacity for both right and wrong, moral and immoral. This can lead to a less comprehensive explanation of why people exercise their autonomy by choosing to act in particular ways. By comparison, in the sociology of deviance, Robert K. Merton borrows Durkheim's concept of anomie to form the Strain Theory. Merton argues that the real problem of alienation is not created by a sudden social change, as Durkheim proposed, but rather by a social structure that holds out the same goals to all its members without giving them equal means to achieve them. It is this lack of integration between what the culture calls for and what the structure permits that causes deviant behaviour. Deviance then is a symptom of the social structure. Taylor et al. intend a combination of Interactionism and Marxism as a radical alternative to previous theories to formulate a "fully social theory of deviance".[citation needed]

The power to label behaviour as "deviant" arises partly from the unequal distribution of power within the state, and because the judgment carries the authority of the state, it attributes greater stigma to the prohibited behaviour. This is true no matter what the political orientation of the state. All states enact laws which, to a greater or lesser extent, protect property. This may take the form of theft, or prohibit damage or trespass. Even though a theft law may not appear judgmental, a Marxist analysis of the conviction rates may detect inequalities in the way in which the law is applied.[citation needed] Thus, the decision whether to prosecute or to convict may be skewed by having the resources to employ a good lawyer. The same analysis may also show that the distribution of punishment for any given crime may vary according to the social class of the perpetrator. But, the law of theft exists to protect the interests of all those who own property. It does not discriminate by reference to the class of the owner. Indeed, few laws in any states are drafted to protect property interests by reference to class, and the acceptance and enforcement of laws generally depend on a consensus within the community that such laws meet local needs. In this, a comparison of the crime rates between states shows little correlation by reference to political orientation. Such correlations as do exist tend to reflect disparities between rich and poor, and features describing the development of the social and economic environment. Hence, the crimes rates are comparable in states where there are the largest disparities of wealth distribution, regardless of whether they are first, second or third world.[citation needed]

Individual theorists[edit]
Willem Adriaan Bonger[edit]
Dutch criminologist, Willem Bonger, who believed in a causal link between crime and economic and social conditions. He asserted that crime is social in origin and a normal response to prevailing cultural conditions. In more primitive societies, he contended that survival requires more selfless altruism within the community. But once agricultural technology improved and a surplus of food was generated, systems of exchange and barter began offering the opportunity for selfishness. As capitalism emerged, there were social forces of competition and wealth, resulting in an unequal distribution of resources, avarice and individualism. Once self-interest and more egoistic impulses assert themselves, crime emerges. The poor would commit crime out of need or out of a sense of injustice. Hence, those with power exercise control and impose punishment, equating the definition of crime with harm or threat of harm to the property and business interests of the powerful. Although the inherent activities comprising, say, a theft, may be identical, theft by the poor will be given greater emphasis than theft by the rich. This will have two consequences: direct which will increase the pressure for survival in an unequal society, and indirect in that it will increase a sense of alienation among the poor. Crime in the streets was a result of the miserable conditions in which workers lived in competition with one another. He believed that poverty alone could not be a cause of crime but rather poverty coupled with individualism, materialism, false needs, racism, and the false masculinity of violence and domination among street thugs.

Thorsten Sellin[edit]
Sell

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1 ทฤษฎี Marxist อาชญากรรม - วิลเล่ม Adriaan Bonger (1905) ดัตช์ criminologist Bonger เชื่อในการเชื่อมโยงเชิงสาเหตุระหว่างอาชญากรรมและสภาพเศรษฐกิจ และสังคม เขาอ้างสิทธิว่า อาชญากรรมสังคมในจุดเริ่มต้นและการตอบสนองปกติเงื่อนไขเป็นวัฒนธรรมในสังคมดั้งเดิมมากขึ้น เขา contended ที่ รอดตายต้อง altruism เสียสละมากขึ้นภายในชุมชน อย่างไรก็ตาม เมื่อการปรับปรุงเทคโนโลยีเกษตร และสร้างส่วนเกินของอาหาร ระบบแลกเปลี่ยนและ barter นำเสนอโอกาสสำหรับความ เป็นทุนนิยมเกิด มีกองสังคมแข่งขันและมั่งคั่ง ในการกระจายไม่เท่ากันของทรัพยากร ความโลภ และปัจเจก หลังจากที่ตนเองสนใจและแรงกระตุ้นเพิ่มเติม egoistic ยืนยันรูปตัวเอง อาชญากรรมขึ้น คนจนจะกระทำอาชญากรรม จากความต้องการ หรือความรู้สึกของความอยุติธรรม ดังนั้น ผู้ มีอำนาจควบคุมการออกกำลังกาย และกำหนดบทลงโทษ equating นิยามของอาชญากรรมกับอันตรายหรือภัยคุกคามต่ออันตรายสนใจธุรกิจและคุณสมบัติของการมีประสิทธิภาพแม้ว่าอาจจะเหมือนกิจกรรมโดยธรรมชาติประกอบด้วย กล่าวว่า ขโมย ขโมย โดยคนจนจะเน้นมากขึ้นกว่าการขโมย โดยคนรวยรับ นี้จะมีผลกระทบ 2: โดยตรงซึ่งจะเพิ่มความดันเพื่อความอยู่รอดในสังคมไม่เท่ากัน และทางอ้อมที่จะเพิ่มความรู้สึกสุดสำหรับคนจนBonger เชื่อว่า อาชญากรรมในท้องถนนคือ ผลลัพธ์ของเงื่อนไขเองที่แรงงานอาศัยอยู่ในการแข่งขันกับคนอื่น เขาเชื่อว่า ความยากจนเพียงอย่างเดียวอาจเป็นสาเหตุของอาชญากรรมแต่เป็นความยากจนควบคู่กับปัจเจกนิยม นิยมวิภาษ ความเท็จ เหยียด และเป็นเท็จของความรุนแรงและการครอบงำทางระหว่างถนนนักเลงสนทนา [แก้ไข]ลัทธิมากซ์มีพื้นฐานทฤษฎีระบบซึ่งถามจัดโครงสร้างทางสังคม และสมมติฐานว่า อำนาจทางเศรษฐกิจถูกแปลเป็นขุมกำลังหลักฐานบัญชีสำหรับทั่วไป disempowerment ส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในสมัยนั้นและข้อจำกัดของวาทกรรมทางการเมือง ดังนั้น ว่าโดยตรง หรือโดย อ้อม มันจะแจ้งให้มากในการวิจัยเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมไม่เพียงแต่ ในอาชญาวิทยา แต่ยัง semiotics และสาขาอื่น ๆ ที่สำรวจความสัมพันธ์โครงสร้างของพลังงาน ความรู้ ความหมาย และสนใจตำแหน่งภายในสังคมปราบมากเห็นด้วย [ต้องการอ้างอิง] ว่า สังคมการทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ สั่งทางสังคมเป็นสิ่งจำเป็น และที่ให้สอดคล้องจะทำให้เกิดผ่านกระบวนการขัดเกลาทางสังคม "กฎหมาย" เป็นป้ายที่ให้วิธีใช้บังคับใช้ผลประโยชน์ของรัฐอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนั้น เนื่องจากแต่ละรัฐมีอธิปไตย กฎหมายสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์ใด ๆ มีจุดร่วมว่า ไม่ว่าสังคมเป็น meritocratic ประชาธิปไตย หรือเผด็จ กลุ่มเล็ก ๆ ขึ้นนำ เหตุผลของการเกิดขึ้นของกลุ่มนี้อาจมีความสามารถในการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น หรือ expediency อย่างนั้น เป็นขนาดประชากรเติบโต การมอบหมายอำนาจตัดสินใจกับตัวแทนกลุ่มส่วนใหญ่นำไปสู่ประสิทธิภาพเพิ่มเติม มีความสำคัญของความคิด ค่านิยม และบรรทัดฐานของอุดมการณ์ทุน Marxists และลักษณะของรัฐสมัยใหม่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มที่เป็นเจ้าของวิธีการผลิตเป็น ตัวอย่าง Chambliss (1973) ตรวจสอบวิธีการที่มีแก้ไขกฎหมาย vagrancy เพื่อสะท้อนผลประโยชน์ของชนชั้นสูงปกครอง เขายังมองที่ วิธีใช้กฎหมายอังกฤษอาณานิคมในแอฟริกาตะวันออก ให้ที่ทุน "ชั้นปกครอง" ได้กำไรจากการปลูกกาแฟ, [ต้องการอ้างอิง] และวิธีกฎหมายในอังกฤษยุคกลางได้รับประโยชน์แก่ศักดินา[ต้องการอ้างอิง] ในทำนองเดียวกัน Pearce (2003) ดูที่หลักฐานขององค์กรอาชญากรรมเป็นที่แพร่หลาย แต่ไม่ค่อยมีการลงโทษนักวิจัยเหล่านี้ยืนยันรูปว่า มีใช้อำนาจทางการเมืองเพื่อเสริมสร้างความไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจ โดยการฝังแต่ละสิทธิในกฎหมาย และว่า ความยากจนได้เป็นหนึ่งในสาเหตุของอาชญากรรมของการอยู่รอด Marxists โต้เถียงว่า สังคมสังคมนิยม มีชุมชนเป็นเจ้าของวิธีการผลิตจะมีอาชญากรรมน้อยมาก แน่นอน มิลตัน Mankoff ยืนยันว่า มีอาชญากรรมน้อยมากในยุโรปตะวันตกมากกว่าในสหรัฐอเมริกาเนื่องจาก เพิ่มเติม 'สังคมนิยม' กว่าอเมริกายุโรป เนื่องจากมุมมองดังกล่าวได้ว่า การแก้ปัญหา "ปัญหาอาชญากรรม" จะมีส่วนร่วมในการปฏิวัติสังคมนิยมประเด็นขึ้น โดยใช้ทฤษฎีของ Marx สุด สัดส่วนของอาชญากรรมว่า เป็นผลของการนำเสนองาน demeaning เท่านั้นกับความรู้สึกเล็ก ๆ ของความคิดสร้างสรรค์สังคม อย่างไรก็ตาม จำแนกอาชญากรรมบางอย่างเป็น "คลาสทำอาชญากรรม" และการขัดเป็นการตอบสนองการกดขี่ไม่มีปัญหา เลือกป้ายอาชญากรรมที่มุ่งมั่นก็ตามของพวกเขาเป็นสมาชิกของคลา คนไม่ มีเสน่ห์ใน victimology ระบุว่า ชั้นหนึ่ง ๆ หรือกลุ่มใด ๆ เป็นมักตกเป็นเหยื่อของอาชญากรรมดังกล่าว (เนื่องจากอาชญากรมากมายถูก disinclined เพื่อเดินทางไกล อาชญากรรมระดับทำงานจะมักกำกับที่ working-class คนที่อาศัยอยู่ในละแวกเดียวกัน) ในความเป็นจริง สร้างความแตกต่างทางสังคมอาชญากรรมอาจแตกต่างกันตามอายุ คลาส เชื้อชาติ เพศ และท้องถิ่นเพิ่มเติม ถ้า anomie เป็นสาเหตุหลักของอาชญากรรม ควรมีทฤษฎีอธิบายสาเหตุเฉพาะบางคน working-class กระทำอาชญากรรม นี่คือปัญหา existential แต่ ถ้ามีหลักฐานบางอย่างที่บุคคล และ ในบางกรณี alienated ทั้งกลุ่มจากสังคมหลัก ควรมีการวิจัยโดยละเอียดเป็นผลกระทบที่มีต่อสังคมโดยรวม (ดู normlessness) ในการวิจัย ลัทธิมากซ์มีแนวโน้มให้ ความสำคัญกับกองทัพนิยมมากกว่าไม่สนคำครหาของบุคคลและความ dualistic ทั้งขวาผิด คุณธรรม และ immoral นี้สามารถนำไปอธิบายครอบคลุมน้อยทำไมคนออกกำลังกายอิสระของพวกเขาโดยเลือกทำเฉพาะวิธี โดยการเปรียบเทียบ สาขาสังคมวิทยาของ deviance โรเบิร์ตเคเมอร์มิตรแนวคิดของ Durkheim anomie เพื่อสร้างทฤษฎีที่ต้องใช้ เมอร์จนที่ สุดปัญหาจริงไม่สร้างขึ้น โดยสังคมเปลี่ยนฉับพลัน Durkheim เสนอ แต่ โดยโครงสร้างทางสังคมที่มีเป้าหมายเดียวกันกับสมาชิกทั้งหมดออกก็ ให้เท่ากับหมายความว่าเพื่อให้พวกเขา เป็นการขาดบูรณาการระหว่างสิ่งเรียกวัฒนธรรมสำหรับ และที่โครงสร้างการอนุญาตที่เป็นสาเหตุของพฤติกรรม deviant Deviance แล้วเป็นอาการของโครงสร้างทางสังคม Taylor et al. ตั้งใจผสมของลัทธิมากซ์ Interactionism เป็นทางทฤษฎีก่อนหน้านี้ให้กำหนดเป็น "ทฤษฎีที่สังคมทั้งหมดของ deviance" รุนแรง[ต้องการอ้างอิง]อำนาจพฤติกรรมป้ายเป็น "deviant" เกิดจากการกระจายไม่เท่ากันของอำนาจภายในรัฐบางส่วน และเนื่องจากการตัดสินดำเนินการหน่วยงานของรัฐ มันคุณลักษณะภาพดอกไม้มากขึ้นกับพฤติกรรมต้องห้าม นี้เป็นจริงไม่ว่าแนวทางการเมืองของรัฐ อเมริกาทั้งหมดประกาศใช้เป็นกฎหมายซึ่ง ในกรณีมากกว่า หรือน้อยกว่า ปกป้องทรัพย์สิน นี้อาจใช้รูปแบบของการโจรกรรม หรือห้ามทำลายหรือบุกรุก แม้ว่ากฎหมายขโมยอาจไม่ปรากฏ judgmental วิเคราะห์ Marxist อัตราคดีอาจตรวจพบความเหลื่อมล้ำทางในลักษณะที่มีใช้กฎหมาย[ต้องการอ้างอิง] ดังนั้น การตัดสินใจว่า จะดำเนินคดี หรือวิคอาจมีเบ้ โดยมีทรัพยากรที่จะจ้างทนายความดี การวิเคราะห์เดียวกันอาจแสดงว่า การกระจายของการลงโทษสำหรับอาชญากรรมใด ๆ กำหนดอาจแตกต่างกันตามชนชั้นของติงส แต่ กฎหมายขโมยมีอยู่เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของผู้ที่เป็นเจ้าของทรัพย์สิน นอกจากนี้มันไม่เหยียด โดยอ้างอิงชั้นเจ้า แน่นอน กฎหมายน้อยในรัฐใด ๆ มีร่างเพื่อปกป้องผลประโยชน์แห่ง โดยอ้างอิงถึงคลา และการยอมรับและบังคับใช้กฎหมายขึ้นอยู่กับมติภายในชุมชนว่า กฎหมายดังกล่าวตอบสนองความต้องการท้องถิ่น ในนี้ การเปรียบเทียบอัตราอาชญากรรมระหว่างอเมริกาแสดงความสัมพันธ์เพียงเล็กน้อย โดยการอ้างอิงถึงแนวทางการเมือง ความสัมพันธ์ดังกล่าวที่มีอยู่มักจะ สะท้อนให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างคนรวยและคนจน และคุณลักษณะที่อธิบายการพัฒนาสภาพแวดล้อมสังคม และเศรษฐกิจ ดังนั้น อาชญากรรมเป็นราคาเทียบเคียงในอเมริกามีความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดของการกระจายรายได้ ไม่ว่าจะแรก สองหรือสามโลก[ต้องการอ้างอิง]แต่ละ theorists [แก้ไข]วิลเล่ม Adriaan Bonger [แก้ไข]Dutch criminologist, Willem Bonger, who believed in a causal link between crime and economic and social conditions. He asserted that crime is social in origin and a normal response to prevailing cultural conditions. In more primitive societies, he contended that survival requires more selfless altruism within the community. But once agricultural technology improved and a surplus of food was generated, systems of exchange and barter began offering the opportunity for selfishness. As capitalism emerged, there were social forces of competition and wealth, resulting in an unequal distribution of resources, avarice and individualism. Once self-interest and more egoistic impulses assert themselves, crime emerges. The poor would commit crime out of need or out of a sense of injustice. Hence, those with power exercise control and impose punishment, equating the definition of crime with harm or threat of harm to the property and business interests of the powerful. Although the inherent activities comprising, say, a theft, may be identical, theft by the poor will be given greater emphasis than theft by the rich. This will have two consequences: direct which will increase the pressure for survival in an unequal society, and indirect in that it will increase a sense of alienation among the poor. Crime in the streets was a result of the miserable conditions in which workers lived in competition with one another. He believed that poverty alone could not be a cause of crime but rather poverty coupled with individualism, materialism, false needs, racism, and the false masculinity of violence and domination among street thugs.Thorsten Sellin [แก้ไข]ขาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1 ทฤษฎีมาร์กซ์ของอาชญากรรม - วิลเล็ม Adriaan Bonger (1905)
ดัตช์อาชญาวิทยา Bonger เชื่อมั่นในการเชื่อมโยงสาเหตุระหว่างอาชญากรรมและสภาพทางเศรษฐกิจและสังคม เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากรรมทางสังคมในการให้กำเนิดและการตอบสนองปกติสภาวะทางวัฒนธรรม.
ในสังคมดั้งเดิมมากขึ้นเขาเกี่ยงว่าการอยู่รอดต้องเสียสละเห็นแก่ตัวมากขึ้นภายในชุมชน แต่เมื่อเทคโนโลยีทางการเกษตรที่ดีขึ้นและการเกินดุลของอาหารที่ถูกสร้างระบบของการแลกเปลี่ยนและการแลกเปลี่ยนการเสนอโอกาสสำหรับความเห็นแก่ตัว ในฐานะที่เป็นทุนนิยมโผล่ออกมามีกองกำลังทางสังคมของการแข่งขันและความมั่งคั่งที่มีผลในการกระจายไม่เท่ากันของทรัพยากรความโลภและปัจเจก เมื่อความสนใจตัวเองและแรงกระตุ้นที่เห็นแก่ตัวมากขึ้นยืนยันตัวเองอาชญากรรมโผล่ออกมา ไม่ดีจะก่ออาชญากรรมจากความต้องการหรือออกจากความรู้สึกของความอยุติธรรม ดังนั้นผู้ที่มีการควบคุมการใช้สิทธิอำนาจและลงโทษเท่าความหมายของความผิดทางอาญาที่มีอันตรายหรือภัยคุกคามของการเป็นอันตรายต่อทรัพย์สินและผลประโยชน์ทางธุรกิจของที่มีประสิทธิภาพ.
แม้ว่ากิจกรรมโดยธรรมชาติประกอบไปด้วยการพูด, การโจรกรรม, อาจจะเป็นเหมือนการโจรกรรมโดย คนยากจนจะได้รับความสำคัญมากขึ้นกว่าการโจรกรรมโดยที่อุดมไปด้วย นี้จะมีผลกระทบ 2: โดยตรงซึ่งจะเพิ่มความดันเพื่อความอยู่รอดในสังคมที่ไม่เท่าเทียมกัน; และทางอ้อมในการที่จะเพิ่มความรู้สึกของความแปลกแยกในหมู่คนยากจน.
Bonger เชื่อว่าอาชญากรรมในถนนเป็นผลมาจากสภาพความสุขในการที่คนงานที่อาศัยอยู่ในการแข่งขันกับคนอื่น เขาเชื่อว่าปัญหาความยากจนที่อยู่คนเดียวไม่สามารถเป็นสาเหตุของความผิดทางอาญา แต่ความยากจนควบคู่กับปัจเจกวัตถุนิยมความต้องการเท็จชนชาติและความเป็นชายที่ผิดพลาดของความรุนแรงและการปกครองในหมู่นักเลงถนน.
อภิปราย [แก้ไข]
มาร์กซ์มีทฤษฎีพื้นฐานเป็นระบบตามที่ สอบถามการจัดโครงสร้างทางสังคมและสมมติฐานที่ว่าอำนาจทางเศรษฐกิจจะแปลเป็นอำนาจทางการเมืองอย่างมีนัยสำคัญสำหรับลูกหนี้ปลดอำนาจทั่วไปของคนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในรัฐสมัยใหม่และข้อ จำกัด ของวาทกรรมทางการเมือง ดังนั้นไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยอ้อมก็บอกมากของการวิจัยในปรากฏการณ์ทางสังคมไม่เพียง แต่ในอาชญาวิทยา แต่ยังอยู่ในสัญและสาขาอื่น ๆ ที่สำรวจความสัมพันธ์ของโครงสร้างของอำนาจความรู้ความหมายและความสนใจตำแหน่งในสังคม. อาชญาวิทยาหลายคนยอมรับ [อ้างจำเป็น] ว่าสำหรับสังคมที่จะทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ, การจัดระเบียบสังคมเป็นสิ่งที่จำเป็นและตามมาตรฐานที่ถูกเหนี่ยวนำให้ผ่านกระบวนการขัดเกลาทางสังคม "กฎหมาย" เป็นป้ายที่กำหนดให้เป็นหนึ่งในวิธีการที่ใช้ในการบังคับใช้ผลประโยชน์ของรัฐ ดังนั้นเพราะแต่ละรัฐอธิปไตยเป็นกฎหมายที่สามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์ใด ๆ นอกจากนี้ยังเป็นพื้นดินทั่วไปที่ไม่ว่าจะเป็นสังคมเป็น meritocratic ประชาธิปไตยหรือเผด็จการกลุ่มเล็ก ๆ โผล่ออกมาจะนำไปสู่ เหตุผลสำหรับการเกิดขึ้นของกลุ่มนี้อาจจะเป็นความสามารถในการใช้พลังงานได้อย่างมีประสิทธิภาพหรือความได้เปรียบง่ายในการที่เป็นขนาดของประชากรเติบโตขึ้นเป็นตัวแทนของอำนาจในการตัดสินใจที่จะเป็นตัวแทนกลุ่มของคนส่วนใหญ่นำไปสู่การมีประสิทธิภาพมากขึ้น Marxists มีความสำคัญของความคิดค่านิยมและบรรทัดฐานของอุดมการณ์ทุนนิยมและลักษณะรัฐสมัยใหม่เป็นภายใต้การควบคุมของกลุ่มที่เป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต ตัวอย่างเช่นแชมบลิ (1973) การตรวจสอบวิธีการที่กฎหมายพเนจรถูกแก้ไขเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงผลประโยชน์ของชนชั้นปกครอง นอกจากนี้เขายังมองว่ากฎหมายอาณานิคมของอังกฤษถูกนำไปใช้ในแอฟริกาตะวันออกเพื่อให้ทุนนิยม "ชนชั้นปกครอง" ได้กำไรจากสวนกาแฟ [อ้างจำเป็น] และวิธีการที่กฎหมายในประเทศอังกฤษยุคกลางที่ได้รับประโยชน์ที่ดินศักดินา. [อ้างจำเป็น] ในทำนองเดียวกันเพียร์ซ (2003) ดูที่หลักฐานว่าองค์กรอาชญากรรมเป็นที่แพร่หลาย แต่ไม่ค่อยดำเนินคดี. นักวิจัยเหล่านี้ยืนยันว่าอำนาจทางการเมืองจะใช้ในการเสริมสร้างความไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจโดยการฝังสิทธิในทรัพย์สินของแต่ละบุคคลในกฎหมายและความยากจนที่เกิดขึ้นเป็นหนึ่งในสาเหตุของกิจกรรมทางอาญา ความหมายของการมีชีวิตอยู่รอด Marxists ยืนยันว่าสังคมสังคมนิยมกับส่วนกลางของเจ้าของปัจจัยการผลิตจะมีความผิดทางอาญามากน้อย อันที่จริง, มิลตัน Mankoff อ้างว่ามีอาชญากรรมมากน้อยในยุโรปตะวันตกกว่าในสหรัฐเพราะยุโรปมีมากขึ้น 'สังคมนิยม' กว่าอเมริกา ความหมายของมุมมองดังกล่าวคือการแก้ปัญหาที่ "ปัญหาอาชญากรรม" คือการมีส่วนร่วมในการปฏิวัติสังคมนิยม. ปัญหาที่แตกต่างกันโผล่ออกมาโดยการใช้ทฤษฎีของมาร์กซ์ของการโอน สัดส่วนของอาชญากรรมจะกล่าวว่าเป็นผลมาจากสังคมที่นำเสนอเท่านั้นทำงานข่าวด้วยความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ ของความคิดสร้างสรรค์ อย่างไรก็ตามลักษณะของอาชญากรรมเป็นบางส่วน "การทำงานระดับอาชญากรรม" และจิตรเป็นการตอบสนองต่อการกดขี่เป็นปัญหา มันป้ายคัดเลือกอาชญากรรมที่กระทำโดยคนก็อยู่บนพื้นฐานของการเป็นสมาชิกของพวกเขาในชั้นเรียนโดยไม่ต้องมีส่วนร่วมใน victimology การระบุว่าระดับใดโดยเฉพาะหรือกลุ่มมีแนวโน้มมากที่สุดที่จะเป็นเหยื่อของอาชญากรรมดังกล่าว (เพราะอาชญากรจำนวนมากมีอิดออดที่จะเดินทางไกล อาชญากรรมชนชั้นแรงงานมักจะเป็นผู้กำกับที่คนชนชั้นแรงงานที่อาศัยอยู่ในย่านเดียวกัน) ในความเป็นจริงความแตกต่างทางสังคมของอาชญากรรมอาจแตกต่างกันไปตามอายุระดับเชื้อชาติเพศและท้องถิ่น. ต่อไปหากภาวะผิดปกติเป็นสาเหตุหลักของการเกิดอาชญากรรมควรจะมีทฤษฎีที่จะอธิบายว่าทำไมมีเพียงบางคนทำงานระดับกระทำผิด เหล่านี้เป็นปัญหาที่ดำรงอยู่ แต่ถ้ามีหลักฐานว่าบุคคลบางคนและในบางกรณีกลุ่มทั้งหมดจะแปลกไปจากสังคมกระแสหลักควรมีการวิจัยมีผลบังคับใช้รายละเอียดที่ว่านี้มีต่อสังคมโดยรวม (ดู normlessness) ในงานวิจัยดังกล่าวมาร์กซ์มีแนวโน้มที่จะมุ่งเน้นไปที่กองกำลังทางสังคมมากกว่าแรงจูงใจของบุคคลและความจุสติคของพวกเขาทั้งถูกและผิดศีลธรรมและผิดศีลธรรม นี้สามารถนำไปสู่คำอธิบายที่ครอบคลุมน้อยว่าทำไมคนออกกำลังกายเอกราชของพวกเขาโดยการเลือกที่จะทำหน้าที่ในรูปแบบโดยเฉพาะอย่างยิ่ง โดยการเปรียบเทียบในสังคมวิทยาอันซ์, โรเบิร์ตเคเมอร์ตันยืมแนวคิดของ Durkheim ของภาวะผิดปกติในรูปแบบทฤษฎีความเครียด เมอร์ตันระบุว่าปัญหาที่แท้จริงของการโอนไม่ได้สร้างขึ้นโดยการเปลี่ยนแปลงทางสังคมอย่างฉับพลันเช่น Durkheim เสนอ แต่โดยโครงสร้างทางสังคมที่ถือออกเป้าหมายเดียวกันให้สมาชิกทุกคนได้โดยไม่ต้องให้พวกเขาหมายถึงเท่ากับบรรลุพวกเขา มันคือการขาดการบูรณาการระหว่างสิ่งที่เรียกว่าวัฒนธรรมนี้และสิ่งที่อนุญาตให้โครงสร้างที่ทำให้เกิดพฤติกรรมเบี่ยงเบน อันนั้นเป็นอาการของโครงสร้างทางสังคม เทย์เลอร์และคณะ ตั้งใจการรวมกันของมาร์กซ์ interactionism และเป็นทางเลือกที่รุนแรงทฤษฎีก่อนหน้านี้เพื่อกำหนด "ทฤษฎีสังคมอย่างเต็มที่ของอันซ์". [อ้างจำเป็น] อำนาจที่จะติดป้ายพฤติกรรมเป็น "ความผิดปกติ" ที่เกิดขึ้นส่วนหนึ่งมาจากการกระจายไม่เท่ากันของอำนาจที่อยู่ในรัฐ, และเนื่องจากการตัดสินถืออำนาจของรัฐก็แอตทริบิวต์อัปยศมากขึ้นกับพฤติกรรมต้องห้าม นี่คือความจริงไม่ว่าสิ่งที่ทิศทางทางการเมืองของรัฐ ทุกรัฐตรากฎหมายซึ่งในระดับมากหรือน้อยปกป้องทรัพย์สิน ซึ่งอาจใช้รูปแบบของการโจรกรรมหรือห้ามมิให้เกิดความเสียหายหรือการละเมิด แม้ว่ากฎหมายการโจรกรรมอาจไม่ปรากฏการตัดสิน, การวิเคราะห์มาร์กซ์ของอัตราความเชื่อมั่นอาจตรวจพบความไม่เท่าเทียมกันในทางที่กฎหมายถูกนำไปใช้. [อ้างจำเป็น] ดังนั้นการตัดสินใจว่าจะฟ้องหรือจะลงโทษอาจจะเบ้โดยมี ทรัพยากรที่จะจ้างทนายความที่ดี การวิเคราะห์เดียวกันยังอาจแสดงให้เห็นว่าการกระจายของการลงโทษสำหรับความผิดทางอาญาใดก็ตามอาจแตกต่างกันตามระดับชั้นทางสังคมของผู้กระทำผิด แต่กฎหมายของการโจรกรรมที่มีอยู่เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของทุกคนที่เป็นเจ้าของทรัพย์สิน มันไม่ได้เลือกปฏิบัติโดยอ้างอิงถึงชั้นของเจ้าของ อันที่จริงไม่กี่กฎหมายในรัฐใด ๆ จะถูกเกณฑ์ทหารเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของสถานที่โดยอ้างอิงถึงชั้นเรียนและได้รับการยอมรับและการบังคับใช้กฎหมายโดยทั่วไปขึ้นอยู่กับความเห็นเป็นเอกฉันท์ในชุมชนที่กฎหมายดังกล่าวตอบสนองความต้องการของท้องถิ่น ในการนี้การเปรียบเทียบอัตราการเกิดอาชญากรรมระหว่างรัฐแสดงความสัมพันธ์เล็ก ๆ น้อย ๆ โดยอ้างอิงถึงการวางแนวทางทางการเมือง ความสัมพันธ์ดังกล่าวเป็นสิ่งที่ต้องทำอยู่มีแนวโน้มที่จะสะท้อนให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างคนรวยและคนจนและมีการอธิบายการพัฒนาสภาพแวดล้อมทางสังคมและเศรษฐกิจ ดังนั้นอัตราการก่ออาชญากรรมที่มีการเทียบเคียงในรัฐที่มีความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดของการกระจายความมั่งคั่งโดยไม่คำนึงถึงไม่ว่าจะเป็นครั้งแรกของโลกที่สองหรือสาม. [อ้างจำเป็น] ทฤษฎีส่วนบุคคล [แก้ไข] วิลเล็ม Adriaan Bonger [แก้ไข] ดัตช์อาชญาวิทยา, วิลเล็ม Bonger, ที่เชื่อในการเชื่อมโยงสาเหตุระหว่างอาชญากรรมและสภาพทางเศรษฐกิจและสังคม เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากรรมทางสังคมในการให้กำเนิดและการตอบสนองปกติสภาวะทางวัฒนธรรม ในสังคมดั้งเดิมมากขึ้นเขาเกี่ยงว่าการอยู่รอดต้องเสียสละเห็นแก่ตัวมากขึ้นภายในชุมชน แต่เมื่อเทคโนโลยีทางการเกษตรที่ดีขึ้นและการเกินดุลของอาหารที่ถูกสร้างระบบของการแลกเปลี่ยนและการแลกเปลี่ยนเริ่มเสนอโอกาสสำหรับความเห็นแก่ตัว ในฐานะที่เป็นทุนนิยมโผล่ออกมามีกองกำลังทางสังคมของการแข่งขันและความมั่งคั่งที่มีผลในการกระจายไม่เท่ากันของทรัพยากรความโลภและปัจเจก เมื่อประโยชน์ของตนเองและแรงกระตุ้นที่เห็นแก่ตัวมากขึ้นยืนยันตัวเองอาชญากรรมโผล่ออกมา ไม่ดีจะก่ออาชญากรรมจากความต้องการหรือออกจากความรู้สึกของความอยุติธรรม ดังนั้นผู้ที่มีการควบคุมการใช้สิทธิอำนาจและลงโทษเท่าความหมายของความผิดทางอาญาที่มีอันตรายหรือภัยคุกคามของการเป็นอันตรายต่อทรัพย์สินและผลประโยชน์ทางธุรกิจที่มีประสิทธิภาพของ แม้ว่ากิจกรรมโดยธรรมชาติประกอบไปด้วยการพูด, การโจรกรรม, อาจจะเป็นเหมือนการขโมยโดยคนยากจนจะได้รับความสำคัญมากขึ้นกว่าการโจรกรรมโดยที่อุดมไปด้วย นี้จะมีสองผลกระทบ: โดยตรงซึ่งจะเพิ่มความดันเพื่อความอยู่รอดในสังคมที่ไม่เท่าเทียมกันและทางอ้อมในการที่จะเพิ่มความรู้สึกของความแปลกแยกในหมู่คนยากจน อาชญากรรมในถนนเป็นผลมาจากสภาพความสุขในการที่คนงานที่อาศัยอยู่ในการแข่งขันกับคนอื่น เขาเชื่อว่าปัญหาความยากจนที่อยู่คนเดียวไม่สามารถเป็นสาเหตุของความผิดทางอาญา แต่ความยากจนควบคู่กับปัจเจกวัตถุนิยมความต้องการเท็จชนชาติและความเป็นชายที่ผิดพลาดของความรุนแรงและการปกครองในหมู่นักเลงถนน. Thorsten Sellin [แก้ไข] ขาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทฤษฎีมาร์กซ์ของอาชญากรรม 1 - วิลเลม Adriaan บองเช ( 1905 )
ชาวดัตช์ผู้เชี่ยวชาญอาชญาวิทยา บองเชเชื่อว่าการเชื่อมโยงเชิงสาเหตุระหว่างความผิดและเงื่อนไขทางเศรษฐกิจและสังคม เขาถูกกล่าวหาว่าอาชญากรรมในสังคมที่มาและการตอบสนองปกติที่มีเงื่อนไขทางวัฒนธรรมดั้งเดิม .
ในสังคมมากกว่า เขาจึงต่อว่าที่รอดชีวิตต้องการคือเสียสละมากขึ้นภายในชุมชน อย่างไรก็ตามเมื่อเทคโนโลยีการเกษตร ปรับปรุงและส่วนเกินของอาหารที่ถูกสร้างขึ้น ระบบของการแลกเปลี่ยนและการเสนอโอกาสสำหรับความเห็นแก่ตัว เป็นทุนนิยมที่ชุมนุมมีกองกำลังทางสังคมของการแข่งขันและความมั่งคั่ง เป็นผลในการกระจายไม่เท่ากันของทรัพยากร ความโลภ และปัจเจกนิยม เมื่อผลประโยชน์ตนเองและยอมรับมากขึ้น สามารถยืนยันตัวเอง อาชญากรรมโผล่ออกมาคนจนจะก่ออาชญากรรมในสิ่งที่ต้องการหรือออกจากความรู้สึกของความอยุติธรรม ดังนั้น ผู้ที่คุมอำนาจการออกกำลังกายและการลงโทษ เมื่อเทียบความหมายของอาชญากรรมที่มีอันตรายหรือภัยคุกคามต่อธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และผลประโยชน์ของประสิทธิภาพ .
ถึงแม้ว่าโดยธรรมชาติ กิจกรรมประกอบด้วย กล่าวว่า การโจรกรรม อาจจะเหมือนกันการโจรกรรมโดยคนจนจะได้รับการเน้นมากกว่าการขโมยจากคนรวย นี้จะมี 2 ผลโดยตรงซึ่งจะเพิ่มความดันเพื่อความอยู่รอดในสังคมไม่เท่ากัน และทางอ้อมในการที่จะเพิ่มความรู้สึกของความแปลกแยกในหมู่คนจน
อาชญากรรมในถนน บองเชเชื่อว่าเป็นผลจากทุกข์ทรมานเงื่อนไขที่คนงานอยู่ในการแข่งขันกับคนอื่นเขาเชื่อว่าความยากจนเพียงอย่างเดียวอาจไม่ใช่สาเหตุของอาชญากรรมและความยากจนมากกว่าคู่กับปัจเจกชนนิยม วัตถุนิยม เป็นเท็จ , ความเท็จ การเหยียดสีผิว และความเป็นชายของความรุนแรงและการครอบงำของพวกอันธพาลข้างถนน
อภิปราย [ แก้ไข ]
ลัทธิมาร์กซให้เป็นระบบทฤษฎีพื้นฐานที่สอบปากคำทางสังคม โครงสร้าง การจัดสมมติฐานที่ว่า อำนาจทางเศรษฐกิจและอำนาจทางการเมืองอย่างมากแปลเป็นบัญชีสำหรับ disempowerment ทั่วไปของคนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในรัฐสมัยใหม่ และข้อจำกัดของวาทกรรมทางการเมือง ดังนั้น ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม มันแจ้งมากของการวิจัยเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมไม่เพียง แต่ในอาชญาวิทยา